Kinderen
alle pijlers
Kind misbruikt, hoe nu verder?
zondag 7 december 2014 om 15:45
Zoals de titel al aangeeft is ons kind misbruikt. Het is nu een aantal weken geleden dat kind het vertelde en we hebben denk ik de juiste stappen ondernomen, huisarts, politie, hulpverlening. Er is aangifte gedaan, het onderzoek loopt. We hebben aan de hand van tips die we van politie en huisarts kregen afspraken gemaakt met school hoe we de komende tijd kind willen benaderen en kind krijgt de ruimte om daarin aan te geven wat het wil/nodig heeft, wij volgen.
Allemaal mooi en rationeel, ik kan heel goed dingen regelen, maar nu weet ik het eigenlijk niet meer. Kind deed het al vanaf de kleuterperiode niet goed op school en al vanaf die tijd zeggen zowel wij als de verschillende juffen (en de IB-er) dat het er wel inzit, maar dat er iets is dat kind tegenhoudt. Nu zijn we er dus achter wat en af en toe zien we de opluchting, er lukken dingen die we al een poos niet hebben gezien. Tegelijk is er enorm verdriet, slecht slapen, nachtmerries, drift- en huilbuien. Kind ziet er slecht uit, witjes met donkere kringen onder de ogen en de buien zijn soms vreselijk om aan te zien/horen. Er heest een enorm schuldgevoel bij kind, heeft enorme loyaliteit naar de dader toe en geloofd de dreigementen van de dader dat er niemand meer van kind kan houden als kind het geheim verklapt. Het is een dagelijkse strijd om kind te verzekeren dat we het juist heel goed vinden dat het geheim uitgekomen is en dat kind geen verantwoordelijkheid draagt. Ik weet niet zo goed hoe we nu verder moeten, waar we wel en niet goed aan doen en hoe we de periode totdat kind echt hulp gaat krijgen door moeten komen.
Daarnaast is er ook mijn eigen gevoel. Ik voel me ook schuldig, had moeten zien wat er speelde en heb het constante gevoel tekort te schieten.
Ik ben eigenlijk op zoek naar wat herkenning, hoe ga je om met je misbruikte kind en met je eigen gevoelens daarin en waar doe je wel en niet goed aan. We hebben nu afspraken gemaakt met school, kind heeft twee hele fijne juffen die heel begripvol hebben gereageerd en meer dan bereid zijn op een lijn te gaan zitten, maar wat vertel je wanneer, wat moeten zij wel en niet weten om kind overdag goed te kunnen begeleiden en hoe ga je om met de schaamte van het kind, omdat het geconfronteerd wordt met volwassenen die weten wat het kind overkomen is?
Allemaal mooi en rationeel, ik kan heel goed dingen regelen, maar nu weet ik het eigenlijk niet meer. Kind deed het al vanaf de kleuterperiode niet goed op school en al vanaf die tijd zeggen zowel wij als de verschillende juffen (en de IB-er) dat het er wel inzit, maar dat er iets is dat kind tegenhoudt. Nu zijn we er dus achter wat en af en toe zien we de opluchting, er lukken dingen die we al een poos niet hebben gezien. Tegelijk is er enorm verdriet, slecht slapen, nachtmerries, drift- en huilbuien. Kind ziet er slecht uit, witjes met donkere kringen onder de ogen en de buien zijn soms vreselijk om aan te zien/horen. Er heest een enorm schuldgevoel bij kind, heeft enorme loyaliteit naar de dader toe en geloofd de dreigementen van de dader dat er niemand meer van kind kan houden als kind het geheim verklapt. Het is een dagelijkse strijd om kind te verzekeren dat we het juist heel goed vinden dat het geheim uitgekomen is en dat kind geen verantwoordelijkheid draagt. Ik weet niet zo goed hoe we nu verder moeten, waar we wel en niet goed aan doen en hoe we de periode totdat kind echt hulp gaat krijgen door moeten komen.
Daarnaast is er ook mijn eigen gevoel. Ik voel me ook schuldig, had moeten zien wat er speelde en heb het constante gevoel tekort te schieten.
Ik ben eigenlijk op zoek naar wat herkenning, hoe ga je om met je misbruikte kind en met je eigen gevoelens daarin en waar doe je wel en niet goed aan. We hebben nu afspraken gemaakt met school, kind heeft twee hele fijne juffen die heel begripvol hebben gereageerd en meer dan bereid zijn op een lijn te gaan zitten, maar wat vertel je wanneer, wat moeten zij wel en niet weten om kind overdag goed te kunnen begeleiden en hoe ga je om met de schaamte van het kind, omdat het geconfronteerd wordt met volwassenen die weten wat het kind overkomen is?
zaterdag 13 juni 2015 om 20:06
Je mag het weghalen rasonkel ik heb het gelezen. Dank je wel. Ik vind het helemaal niet raar. Ik ben klasse-ouder svan kindliefs klas en wil dat ook absoluut blijven komend jaar, het zorgt ervoor dat ik zonder enige uitleg naar buiten toe bij de bijzondere activiteiten aanwezig kan zijn. Zo hebben we kindlief een heel aantal dingen kunnen laten doen dit jaar die het anders niet had volgehouden.
maandag 15 juni 2015 om 23:11
Zeer hoogstwaarschijnlijk zijn we eruit waar kindlief volgend jaar komt. Niet mijn eerste keuze en ik heb en hou er behoorlijke buikpijn van, maar school vind dit de beste keuze. Ik ben zo ontzettend moe en op en als iedereen denkt dat kindlief het daar het beste gaat redden, dan moeten we het maar een kans geven. Over twee weken is er de mogelijkheid om kennis te maken met de nieuwe juffen, dat gaan we dan maar doen en ontzettend duimen dat kindlief een klik met ze heeft.
dinsdag 16 juni 2015 om 09:07
Zo ga ik er ook maar in Youk. We zien het wel het enige dat we kunnen doen is kindlief zo goed mogelijk begeleiden en hopen dat de school het bij het rechte eind heeft, of op zijn minst dat het een houdbare situatie blijkt voor kindlief volgend jaar. Het is inderdaad de optie voor de klas zonder vriendje en zonder vertrouwde leerkracht en ik hou mijn hart vast of kindlief hier al sterk genoeg voor is, maar ik hoop van ganse harte dat we allemaal verbaasd mogen worden.
Ik heb gisteren wel gezwommen en voor de komende weken dit ook weer strak ingepland. Nu nog even aan het werk en dan vanmiddag een kop thee drinken bij een vriendin. Zo probeer ik de rust wat terug te pakken en hoop ik het einde van dit schooljaar redelijk te halen.
Ik heb gisteren wel gezwommen en voor de komende weken dit ook weer strak ingepland. Nu nog even aan het werk en dan vanmiddag een kop thee drinken bij een vriendin. Zo probeer ik de rust wat terug te pakken en hoop ik het einde van dit schooljaar redelijk te halen.
dinsdag 16 juni 2015 om 11:19
Zwemmen, kopje thee bij vriendin, schoolbeslissing beetje loslaten: klinkt hartstikke goed!
Heb vertrouwen in jezelf: als het volgend jaar niet gaat met kind dan sta jij weer bij school op de stoep om een oplossing te eisen.
Weet kind al hoe het wordt volgend jaar? Is de kennismaking met de juffen exclusief voor kind of met de hele klas?
Heb vertrouwen in jezelf: als het volgend jaar niet gaat met kind dan sta jij weer bij school op de stoep om een oplossing te eisen.
Weet kind al hoe het wordt volgend jaar? Is de kennismaking met de juffen exclusief voor kind of met de hele klas?
Het is zoals het is
dinsdag 16 juni 2015 om 12:02
Kind weet nog niet hoe en wat en mag dat ook pas over een ruime week weten. Dat geldt voor alle kinderen (en is dus heel terecht), maar ook die onzekerheid trekt een enorme wissel op kindlief. De hele klas gaat kennismaken, maar kindlief krijgt ook de mogelijkheid om samen met de huidige fijne juf even met deze nieuwe juffen kennis te maken.
School heeft het wel uitgelegd en ik kan het ook best begrijpen al ben ik het er niet mee eens. We hebben een voor- en tegenlijstje gemaakt en zij hangen aan andere aspecten meer waarde dan dat ik/wij dat doe(n). Daardoor komen we tot een andere conclusie. Nu kan ik het heel lang en hoog opspelen, maar ik wilde relatie met school ook goed houden. Kindlief moet er nog een aantal jaar en ik wil dat als het volgend jaar niet goed gaat dat we ook nog tot een gezamelijke oplossing kunnen komen i.p.v dat het wij tegen zij wordt. We hebben dus aangegeven ervan uit te gaan dat we allemaal het beste willen voor kindlief en dat we op hun oordeel vertrouwen, dat we er wel een andere kijk op hebben, maar dat we er het beste van gaan maken. Samen sterk zodat het voor kindlief zo goed mogelijk kan worden.
School heeft het wel uitgelegd en ik kan het ook best begrijpen al ben ik het er niet mee eens. We hebben een voor- en tegenlijstje gemaakt en zij hangen aan andere aspecten meer waarde dan dat ik/wij dat doe(n). Daardoor komen we tot een andere conclusie. Nu kan ik het heel lang en hoog opspelen, maar ik wilde relatie met school ook goed houden. Kindlief moet er nog een aantal jaar en ik wil dat als het volgend jaar niet goed gaat dat we ook nog tot een gezamelijke oplossing kunnen komen i.p.v dat het wij tegen zij wordt. We hebben dus aangegeven ervan uit te gaan dat we allemaal het beste willen voor kindlief en dat we op hun oordeel vertrouwen, dat we er wel een andere kijk op hebben, maar dat we er het beste van gaan maken. Samen sterk zodat het voor kindlief zo goed mogelijk kan worden.
dinsdag 16 juni 2015 om 12:21
Wat fijn dat kind met de huidige fijne juf mag kennismaken met de nieuwe juffen. Dat kan heel veel schelen. Ook hoe je het hebt opgelost met school klinkt heel erg goed. Je hebt je punt aangegeven maar je vertrouwt ook op hun expertise. Echt goed.
Nieuwe ronde nieuwe kansen werkt soms ook juist heel goed en anders heb je nu ruimte gegeven en kun je als het straks toch niet gaat ook weer wat vragen van school.
Nieuwe ronde nieuwe kansen werkt soms ook juist heel goed en anders heb je nu ruimte gegeven en kun je als het straks toch niet gaat ook weer wat vragen van school.
Het is zoals het is
dinsdag 16 juni 2015 om 19:37
Ik las dit topic vandaag voor het eerst. Regelmatig met tranen in mijn ogen gelezen.
Wat een nachtmerrie. Je zou de dader toch...
Wat kun je het allemaal ook goed beschrijven; Waar je kind doorheen gaat, wat dit doet met jou en jullie als gezin.
Mijn hemel, wat doe je het ontzettend goed, Stroopwafelcake.
Wat een liefde, wat een zorgen. Wat een rots ben jij voor je kind.
Ik neem mijn pet zo enorm voor je af.
Dikke knuffel.
Wat een nachtmerrie. Je zou de dader toch...
Wat kun je het allemaal ook goed beschrijven; Waar je kind doorheen gaat, wat dit doet met jou en jullie als gezin.
Mijn hemel, wat doe je het ontzettend goed, Stroopwafelcake.
Wat een liefde, wat een zorgen. Wat een rots ben jij voor je kind.
Ik neem mijn pet zo enorm voor je af.
Dikke knuffel.
dinsdag 16 juni 2015 om 23:49
Dank je Bambi 
en alle meedenkers van de afgelopen agen ook weer . Als ik jullie toch niet had om te sparren dan zouden mijn gedachten helemaal doordraaien.
Kindlief heeft het zwaar met alle onrust op school. De schat heeft wel echt heel hard gewerkt aan de laatste (cito)toetsen, we zien ook een groei. Het levert geen ander beeld op dan bij het vorige rapport, namelijk een kind dat er heel hard aan moet trekken om bij te blijven en met op spelling en woordenschat een duidelijke achtestand, maar het feit dat kindlief ervoor gewerkt heeft en er groei te zien is maakt me wel supertrots op onze dappere dodo. De huilbuien overdag nemen hard weer toe, kindlief straalt vermoeidheid uit en er is veel wat iets beter ging wat gewoon weer niet meer vanzelf gaat. Ik zal blij zijn als we duidelijkheid kunnen geven. Ik hou m'n hart vast voor de vakantie op deze manier, terwijl we die allemaal zo hard nodig hebben.
en alle meedenkers van de afgelopen agen ook weer . Als ik jullie toch niet had om te sparren dan zouden mijn gedachten helemaal doordraaien. Kindlief heeft het zwaar met alle onrust op school. De schat heeft wel echt heel hard gewerkt aan de laatste (cito)toetsen, we zien ook een groei. Het levert geen ander beeld op dan bij het vorige rapport, namelijk een kind dat er heel hard aan moet trekken om bij te blijven en met op spelling en woordenschat een duidelijke achtestand, maar het feit dat kindlief ervoor gewerkt heeft en er groei te zien is maakt me wel supertrots op onze dappere dodo. De huilbuien overdag nemen hard weer toe, kindlief straalt vermoeidheid uit en er is veel wat iets beter ging wat gewoon weer niet meer vanzelf gaat. Ik zal blij zijn als we duidelijkheid kunnen geven. Ik hou m'n hart vast voor de vakantie op deze manier, terwijl we die allemaal zo hard nodig hebben.
woensdag 17 juni 2015 om 00:12
De hele school weet dat we de andere school in de wijk overnemen, dat de klassen gaan veranderen en ze hebben op mogen geven bij welke kinderen ze in de klas zouden willen. Max 3 kindjes konden ze kiezen. Kindlief heeft er twee gekozen, waabij de nummer 1 zo goed als zeker zou zijn (zeg maar 95%), ik zie er dan ook heel erg tegenop om kindlief te gaan vetellen dat het toch niet gaat gebeuren. We kunnen dat niet stilhouden tot na de vakantie, want over twee weken komen ze een middag met hun nieuwe klas bij elkaar ter kennismaking.ergens volgende week gaat die bom dus toch vallen, met knikkende knieën
woensdag 17 juni 2015 om 00:25
Poeh. Wat ontzettend jammer voor je kind dat het niet bij een voorkeurskind in de klas komt.
Ik snap heel goed dat je hier tegenop ziet.
Zou de leerkracht misschien vooraf aan jou een namen/klassenlijst kunnen geven? Zodat jij/jullie dit thuis al samen met kind kunnen lezen voordat die middag proefdraaien met nieuwe klas plaatsvindt?
Dan zijn in elk geval die nieuwe namen al een beetje bekend?
Ik verzin ook maar wat.
Waardeloos.
Sterkte..
Ik snap heel goed dat je hier tegenop ziet.
Zou de leerkracht misschien vooraf aan jou een namen/klassenlijst kunnen geven? Zodat jij/jullie dit thuis al samen met kind kunnen lezen voordat die middag proefdraaien met nieuwe klas plaatsvindt?
Dan zijn in elk geval die nieuwe namen al een beetje bekend?
Ik verzin ook maar wat.
Waardeloos.
Sterkte..
woensdag 17 juni 2015 om 00:44
Het lijkt me heel eng om je beschadigde kind mee te (moeten) laten draaien in onverwachte processen waar zijn/haar school mee te maken krijgt. En dat hierin keuzes worden gemaakt waar jij als ouder zelf niet voor gekozen zou hebben, voor je kind.
Maar heb maar vertrouwen.
Thuis is er voor kind de basisvoorwaarden van volledige veiligheid, geborgenheid, liefde.
Thuis kan een kind zich onder die voorwaarden zichzelf zijn en dus driftbuien/boosheid/woede/in zichzelf gekeerd zijn.
Dit pak jij ontzettend goed aan.
Vertrouw er maar op dat je kind die nieuwe overgang op school uiteindelijk ook wel aan kan.
Met jou/jullie dicht naast zich.
Het komt goed.
Maar heb maar vertrouwen.
Thuis is er voor kind de basisvoorwaarden van volledige veiligheid, geborgenheid, liefde.
Thuis kan een kind zich onder die voorwaarden zichzelf zijn en dus driftbuien/boosheid/woede/in zichzelf gekeerd zijn.
Dit pak jij ontzettend goed aan.
Vertrouw er maar op dat je kind die nieuwe overgang op school uiteindelijk ook wel aan kan.
Met jou/jullie dicht naast zich.
Het komt goed.
woensdag 17 juni 2015 om 11:39
Ha ha, Stroop, dat hoop ik ook, dat we hier allemaal ongelijk krijgen en kind het super gaat doen in groep 4/5. Tegenover kind kun je in ieder geval het vertrouwde gebouw aanhalen als voordeel. Is er nog wel een vertrouwde juf in datzelfde gebouw? Dat je met kind af zou kunnen spreken dat het daarheen gaat als het echt allemaal te veel wordt? Zo'n ontsnappingsmogelijkheid geeft misschien wat rust.
En voor in de vakantie: misschien afspreken het op een vast moment 10 minuten over school te hebben (als kind dat wil) en verder niet? Dan kan kind gevoelens kwijt maar ook loskomen van het geheel.
En voor in de vakantie: misschien afspreken het op een vast moment 10 minuten over school te hebben (als kind dat wil) en verder niet? Dan kan kind gevoelens kwijt maar ook loskomen van het geheel.
Het is zoals het is
woensdag 17 juni 2015 om 12:25
Wat Youk zegt vind ik een goed idee: een veilig plekje ergens op de vertrouwde school waar kind zich soms kan terugtrekken als het teveel wordt. Dat moet toch te realiseren zijn.
Misschien doet de vakantie wel erg goed: zes weken om eens helemaal afstand te nemen. Blijf ook voor jezelf momentjes plannen, een uurtje even weg doet wonderen. Sterkte Stroop, er komt voortdurend zoveel op je af. Petje af voor jou!
Misschien doet de vakantie wel erg goed: zes weken om eens helemaal afstand te nemen. Blijf ook voor jezelf momentjes plannen, een uurtje even weg doet wonderen. Sterkte Stroop, er komt voortdurend zoveel op je af. Petje af voor jou!
woensdag 17 juni 2015 om 13:51
De huidige hele fijne juf blijft in het gebouw en die heeft al gezegd dat haar deur altijd open staat voor kindlief. Het is inderdaad de angst van beschadigd kind weer uit handen moeten geven. Loslaten is nooit mijn sterkste kant geweest, maar nu helemaal niet meer. De angst dat iemand kindlief nog een keer pijn zou kunnen doen is best heftig.
Als het aan mij ligt trekken we na de laatste schooldag de deur zes weken echt dicht. Even loskomen van alles, maar tegelijk is het ook juist moeilijk. Kindlief heeft zoveel houvast aan de schoolstructuur dat zes weken ook als een enorme lange tijd aanvoelt.
Dat is ook het moeiijk er is gewoon helemaal niets meer dat vanzelf gaat.
Als het aan mij ligt trekken we na de laatste schooldag de deur zes weken echt dicht. Even loskomen van alles, maar tegelijk is het ook juist moeilijk. Kindlief heeft zoveel houvast aan de schoolstructuur dat zes weken ook als een enorme lange tijd aanvoelt.
Dat is ook het moeiijk er is gewoon helemaal niets meer dat vanzelf gaat.
