Kinderen
alle pijlers
Kinderwens, maar bang om vrijheid te verliezen
zondag 6 mei 2018 om 12:29
Ik weet niet zo goed of dit topic thuis hoort bij relaties, kinderen of zwangerschap. Dus ik hoop dat het goed staat. A langere tijd hebben vriend en ik een kinderwens en concreet ook plannen om eind dit jaar met de pil te stoppen, maar sinds een week of 3 krijg ik het zelfs maar benauwd bij het idee om met de pil te stoppen.
Ik ben zo bang om mijn vrijheid te verliezen en zie enorm op tegen de beperkingen die een zwangerschap en de borstvoedingsperiode met zich mee brengen: het niet kunnen uitoefenen van mijn hobby's, vaker thuis moeten blijven omdat ik moet ben en dan nog de fysieke ongemakken. Maar ook daarna: je hebt een kind wat 24/7 van jou afhankelijk is, ju kunt nooit zo meer weg etc.
Bij veel vriendinnen zie ik dat afspraken die vooraf tussen man en vrouw zijn gemaakt totaal in het water vallen: mannen blijven hun leven leiden terwijl de vrouw veel inlevert...mannen die opeens toch 5 dagen blijven werken, in het weekend hun hobby's blijven doen en geen rekening houden met het feit dat ze een gezin hebben. Ik heb een vriend met een sterke eigen mening en hij houdt uit zichzelf niet echt rekening met mij, ik moet vaaak mijn grenzen bewaken en ik heb een (irreële?) angst dat ik na de zwangerschap vaak dingen moet laten omdat vriend eigen plan trekt.
Zijn er meer mensen die vooraf deze "angst" hadden en hoe is dat uitpakt?
Ik ben zo bang om mijn vrijheid te verliezen en zie enorm op tegen de beperkingen die een zwangerschap en de borstvoedingsperiode met zich mee brengen: het niet kunnen uitoefenen van mijn hobby's, vaker thuis moeten blijven omdat ik moet ben en dan nog de fysieke ongemakken. Maar ook daarna: je hebt een kind wat 24/7 van jou afhankelijk is, ju kunt nooit zo meer weg etc.
Bij veel vriendinnen zie ik dat afspraken die vooraf tussen man en vrouw zijn gemaakt totaal in het water vallen: mannen blijven hun leven leiden terwijl de vrouw veel inlevert...mannen die opeens toch 5 dagen blijven werken, in het weekend hun hobby's blijven doen en geen rekening houden met het feit dat ze een gezin hebben. Ik heb een vriend met een sterke eigen mening en hij houdt uit zichzelf niet echt rekening met mij, ik moet vaaak mijn grenzen bewaken en ik heb een (irreële?) angst dat ik na de zwangerschap vaak dingen moet laten omdat vriend eigen plan trekt.
Zijn er meer mensen die vooraf deze "angst" hadden en hoe is dat uitpakt?
anoniem_286757 wijzigde dit bericht op 06-05-2018 12:34
0.48% gewijzigd
dinsdag 8 mei 2018 om 09:29
.Sjaantje37 schreef: ↑08-05-2018 09:24Lijkt mij gewoon heel duidelijk TO moet niet aan een kind beginnen en lekker haar leven leiden met haar vriend die er volgens mij echt geen fock zin heeft in zo’n handenbindertje.
sterker, vriend wil er 2! Niet dat hij zich aan wil passen ofzo, maar leuk man, 2! Die spelen lekker samen, terwijl je aan het skieën bent of duiken, zal de gedachte wel zijn, ofzo.
Later is nu
dinsdag 8 mei 2018 om 09:30
Het lijkt wel alsof je het niet echt wil en hier bevestiging zoekt daarvoor.
Ik wist dat mijn leven zou veranderen en het bleek nog veel 'erger' te zijn dan verwacht met een hyperactief kind maar ik wou het zo graag dat het me allemaal niet kon schelen.
Als ik jou was zou ik er niet aan beginnen tot je er met volle goesting voor gaat. En komt dat gevoel nooit dan is dat maar zo.
Ik wist dat mijn leven zou veranderen en het bleek nog veel 'erger' te zijn dan verwacht met een hyperactief kind maar ik wou het zo graag dat het me allemaal niet kon schelen.
Als ik jou was zou ik er niet aan beginnen tot je er met volle goesting voor gaat. En komt dat gevoel nooit dan is dat maar zo.
dinsdag 8 mei 2018 om 09:31
Wat ik hier lees is niet de definitie van vrijheid! Zonder kinderen heb je vrijheid. Ik kan nu beslissen om te gaan varen, de hele dag en over avondeten hoef ik niet na te denken. Ik zie wel waar ik terecht kom met de boot, en kan ook nog spontaan besluiten om te overnachten. In een hotel of op de boot zelf. En als t morgen ook nog lekker is, varen we misschien nog wel een stukje verder. Dat is vrijheid, zonder kinderen!Lil0u schreef: ↑07-05-2018 19:21Wie zegt dat ik zo vaak oppas heb? Ik ben drie volle dagen thuis met mijn kind. En alle ochtenden en avonden. Meeste activiteiten doe ik als hij slaapt, of vlak na mijn werk.
Logeren gebeurt denk ik 6x per jaar en daar genieten de opa's en oma's en zoon ontzettend van, dat gun ik hen ook.
We zien elkaar vrijwel elke dag, waarvan drie dagen per week 14 uur per dag, dus van elkaar missen is bijna nooit sprake.
I have a killerbody too. If I sit on your face long enough, you'll die.
dinsdag 8 mei 2018 om 09:34
Dit vind ik altijd zo verwend klinken. Als man bij voorbaat stellen dat je er twee wil, terwijl je niet zelf de zwangerschap en bevalling doorhoeft. Lekker dan. En dan wil deze man ook nog eens niks veranderen of aanpassen, dus hij verwacht ook nog dat de vrouw alles wel op zich neemt en hij in het weekend gezellig meegaat naar de dierentuin ofzo.
dinsdag 8 mei 2018 om 09:36
Grappig, zo zien onze laatste vakanties eruit met kind op onze boot. Soms besluiten we spontaan te gaan varen en weten we inderdaad niet precies hoe of wat. Geeft mij altijd wel een gevoel van vrijheid ja.viavia2013 schreef: ↑08-05-2018 09:31Wat ik hier lees is niet de definitie van vrijheid! Zonder kinderen heb je vrijheid. Ik kan nu beslissen om te gaan varen, de hele dag en over avondeten hoef ik niet na te denken. Ik zie wel waar ik terecht kom met de boot, en kan ook nog spontaan besluiten om te overnachten. In een hotel of op de boot zelf. En als t morgen ook nog lekker is, varen we misschien nog wel een stukje verder. Dat is vrijheid, zonder kinderen!
dinsdag 8 mei 2018 om 09:36
.viavia2013 schreef: ↑08-05-2018 09:31Wat ik hier lees is niet de definitie van vrijheid! Zonder kinderen heb je vrijheid. Ik kan nu beslissen om te gaan varen, de hele dag en over avondeten hoef ik niet na te denken. Ik zie wel waar ik terecht kom met de boot, en kan ook nog spontaan besluiten om te overnachten. In een hotel of op de boot zelf. En als t morgen ook nog lekker is, varen we misschien nog wel een stukje verder. Dat is vrijheid, zonder kinderen!
Klinkt heerlijk
Maar ook zonder kinderen kun je vastzitten aan een baan, zodat je niet zomaar ergens kunt blijven omdat het daar aangenaam is. En zonder baan heb je daar dan weer het geld niet voor.
Maar goed, zonder kinderen is meer vrijheid om dat te doen, inderdaad. Zoals al eerder gezegd: ouders vinden het juist leuk om in hun vrije tijd dingen met de kinderen te doen. Die vrijheid hebben we gelukkig, om die keuze te maken (als alles meewerkt zoals je wenst)
Overigens, ik ben nu heel blij met mijn 2 kinderen, maar als ik van te voren geweten zou hebben dat ik een jaar erg ziek zou zijn, voordat ik überhaupt een baby in de armen had, dan weet ik niet of ik er aan begonnen was. Volgens mij was ik zonder kinderen ook best gelukkig geworden. Soms ben ik wel benieuwd hoe het er dan uitgezien had.
Later is nu
dinsdag 8 mei 2018 om 09:54
Ik word eerlijk gezegd een beetje iebel van dat varen en skieen en op het terras zitten. Ik doe dat allemaal nooit. Mijn overweging zou nu zijn dat kinderen waarschijnlijk het mooiste zijn in je leven, maar dat ze je ook enorm kwetsbaar maken.
Dat je kind gepest wordt bijvoorbeeld en dat ik daar enorme buikpijn van zou hebben en er niet van zou kunnen slapen. Of dat ze als puber op stap gaan en ik daar zoveel zorgen om zou hebben.
Of als ik die kindertjes zie gaan op hun fietsje in het verkeer van tegenwoordig, pfff..
En dan tegenwoordig werken en kinderen opvoeden, ik zie dat als twee taken en dat vind ik zwaar. Wil echt niet zeggen dat ik iedere dag op stap ga naast mijn werk. Dat vind ik ook te zwaar namelijk.
Jammer dat ik zo in elkaar zit maar ik denk dat ik voor mijzelf een juiste keuze heb gemaakt.
Dat je kind gepest wordt bijvoorbeeld en dat ik daar enorme buikpijn van zou hebben en er niet van zou kunnen slapen. Of dat ze als puber op stap gaan en ik daar zoveel zorgen om zou hebben.
Of als ik die kindertjes zie gaan op hun fietsje in het verkeer van tegenwoordig, pfff..
En dan tegenwoordig werken en kinderen opvoeden, ik zie dat als twee taken en dat vind ik zwaar. Wil echt niet zeggen dat ik iedere dag op stap ga naast mijn werk. Dat vind ik ook te zwaar namelijk.
Jammer dat ik zo in elkaar zit maar ik denk dat ik voor mijzelf een juiste keuze heb gemaakt.
![:-]](./../../../../smilies/77_happy.gif "Happy"){kind=small}
dinsdag 8 mei 2018 om 10:41
Ik heb het niet over vakanties, ik heb het over vandaag. Iets bedenken en dan ook per direct kunnen doen!
I have a killerbody too. If I sit on your face long enough, you'll die.
dinsdag 8 mei 2018 om 10:51
Nu doe ik niet aan varen, maar toen ik nog alleen woonde (kind en samenwonen viel bij mij zo ongeveer gelijk), zat die vrijheid juist on veel kleinere dingen. Ipv om stipt half 6 de trein te móeten nemen om kind af te halen, élke dag, gewoon even je werk af maken, tóch naar die toneelvoorstelling van je leerlingen gaan last minute en dus ‘overblijven’, toch wel die borrel nog even doen en 2 uur later de trein te nemen en daarna geen zin hebben om te koken en gewoon wat bij elkaar scharrelen voor een eenpersoonsmaaltijd in plaats van een prima maal voor 3 bedenken en maken. Voor partner net zo, die op mijn sportavond extra vroeg naar huis moet. Dat soort kleine dingen hebben hier best een grote wissel getrokken, terwijl die vakanties nog net zo last-minute verlopen: gewoon een kant op gaan en maar zien waar je wanneer bent. Maar dat dagelijkse strakke regime...
Wellicht ligt het aan mijn baan, maar elke minuut van mijn dag ligt vast. Elke werkdag.
dinsdag 8 mei 2018 om 10:57
Als jij uit mijn post haalt dat ik in een bubbel leef waarin ik dit allemaal niet kan doen dan zie je hoever onze beleveniswereld uit elkaar ligt. Ik kan dit namelijk allemaal prima doen. Ik heb kinderen die ik met een gerust hart waar dan ook achterlaat en die goed slapen. Het is alleen zo dat ik (wij) dat niet wil.redhead70 schreef: ↑07-05-2018 20:11Je hoeft het ook niet te begrijpen, maar daarmee maak je wel dat je je eigen bubbel in stand houdt. Ik kon prima met mijn man een week op vakantie, paar keer per jaar, heerlijk. Ik kon ook rustig naar het terras en gooide de baby foon bij de buren, als die niet gingen. Een telefoontje en ik was thuis. Wat later ging een van ons ieder half uur luisteren. Van 20 minuten huilen krijgt een kleine geen trauma hoor. Trouwens nooit wat aan de hand geweest.
De oppas waren ze gek op. Die had energie voor 100 kinderen. Ow en tussendoor werkten we ook nog met veel plezier. Ik blijf er bij. Het staat of valt me je eigen houding. Mijn kinderen schelen 1.5 jaar en dat is top gebleken. Ze konden het wel heel goed met elkaar vinden, en nu nog, dus ook met vakanties met hen. Geen centje pijn.
dinsdag 8 mei 2018 om 11:19
Dit geldt voor mij ook, ik denk dat ik zonder kinderen ook gelukkig was geweest, maar dat is ook gemakkelijk nu te zeggen, omdat ik weet hoe het is om kinderen te hebben.Dreamer schreef: ↑08-05-2018 09:36.
Klinkt heerlijk
Maar ook zonder kinderen kun je vastzitten aan een baan, zodat je niet zomaar ergens kunt blijven omdat het daar aangenaam is. En zonder baan heb je daar dan weer het geld niet voor.
Maar goed, zonder kinderen is meer vrijheid om dat te doen, inderdaad. Zoals al eerder gezegd: ouders vinden het juist leuk om in hun vrije tijd dingen met de kinderen te doen. Die vrijheid hebben we gelukkig, om die keuze te maken (als alles meewerkt zoals je wenst)
Overigens, ik ben nu heel blij met mijn 2 kinderen, maar als ik van te voren geweten zou hebben dat ik een jaar erg ziek zou zijn, voordat ik überhaupt een baby in de armen had, dan weet ik niet of ik er aan begonnen was. Volgens mij was ik zonder kinderen ook best gelukkig geworden. Soms ben ik wel benieuwd hoe het er dan uitgezien had.
dinsdag 8 mei 2018 om 11:24
En ook dat weet je niet altijd van tevoren. Zo had mijn partner altijd een grote vriendengroep waar die graag mee uitging. Nu hij vader is heeft hii veel minder behoefte daaraan dan ik. Ik wil wel geregeld lekker uit (eten) met vrienden, hij heeft voldoende aan een paar keer per jaar. En is verder liever bezig met dochter of alleen of met mij even eruit/op de bank hangen.watdachtjehiervan schreef: ↑08-05-2018 10:57Als jij uit mijn post haalt dat ik in een bubbel leef waarin ik dit allemaal niet kan doen dan zie je hoever onze beleveniswereld uit elkaar ligt. Ik kan dit namelijk allemaal prima doen. Ik heb kinderen die ik met een gerust hart waar dan ook achterlaat en die goed slapen. Het is zo dat ik (wij) dat niet wil.
Daarom denk ik ook wat puur de angst voor vrijheid betreft(en dus niet het hele gedoe met vriend van to) laat t eerst maar eens over je heen komen. Misschien wil je niet eens meer skieen, misschien wel en dan vind je daar wel een oplossing voor. Maar dat ongelooflijke planmatige, dat gaat alleen maar tegenvallen.
dinsdag 8 mei 2018 om 11:32
.
Omdat mijn man twijfelde, heb ik ook een tijdje getwijfeld. Heb een tijd lang erge eczeem gehad en als één van mijn kinderen dat ook zo zou hebben (gelukkig niet!) had ik pas écht spijt gehad.
Eigenlijk gaf voor mij/ons de doorslag, dat bij mij de mogelijkheid tot kinderen bij 40 toch wel zo ongeveer stopte, terwijl hij dan nog elders een gezin kon gaan stichten, bij wijze van. En dát zou ik heel erg gevonden hebben, vanwege hem geen kinderen hebben en dan zonder man én kinderen achter te blijven.
Natuurlijk weet ik nu dat we nog steeds bij elkaar zijn, maar die garantie heb je niet van te voren.
Achteraf heb ik andere gezondheidsissues, die ik doorgaf aan de oudste, wat een rede zou zijn om nooit aan kinderen te beginnen. Maarja.. dat wist ik niet.
Later is nu
dinsdag 8 mei 2018 om 11:53
Als dat overdreven planmatige nou eenmaal in je karakter zit dan ben je niet in staat om het maar gewoon over je heen te laten komen.Zahraha schreef: ↑08-05-2018 11:24Daarom denk ik ook wat puur de angst voor vrijheid betreft(en dus niet het hele gedoe met vriend van to) laat t eerst maar eens over je heen komen. Misschien wil je niet eens meer skieen, misschien wel en dan vind je daar wel een oplossing voor. Maar dat ongelooflijke planmatige, dat gaat alleen maar tegenvallen.
dinsdag 8 mei 2018 om 12:05
Als je alles van te voren weet.... ik hoop voor jou en je oudste dat wat jullie hebben, dat je daar wel goed mee kan leven!Dreamer schreef: ↑08-05-2018 11:32.
Omdat mijn man twijfelde, heb ik ook een tijdje getwijfeld. Heb een tijd lang erge eczeem gehad en als één van mijn kinderen dat ook zo zou hebben (gelukkig niet!) had ik pas écht spijt gehad.
Eigenlijk gaf voor mij/ons de doorslag, dat bij mij de mogelijkheid tot kinderen bij 40 toch wel zo ongeveer stopte, terwijl hij dan nog elders een gezin kon gaan stichten, bij wijze van. En dát zou ik heel erg gevonden hebben, vanwege hem geen kinderen hebben en dan zonder man én kinderen achter te blijven.
Natuurlijk weet ik nu dat we nog steeds bij elkaar zijn, maar die garantie heb je niet van te voren.
Achteraf heb ik andere gezondheidsissues, die ik doorgaf aan de oudste, wat een rede zou zijn om nooit aan kinderen te beginnen. Maarja.. dat wist ik niet.
De rest van tekst delete: ivm te persoonlijk.
anoniem_279179 wijzigde dit bericht op 08-05-2018 16:32
16.83% gewijzigd
dinsdag 8 mei 2018 om 12:08
Dat is zo. Maar een kind krijgen en alles willen plannen is toch wel een lastige combinatie. Om te beginnen met hoelang t duurt voor je zwanger wordt, dan weet je niet hoe de zwangerschap loopt, vervolgens weet je niet hoe je reageert op je kind, je weet niet of je kind gezond is en je weet niet of het een rustig of druk karakter heeft en dan weet je ook nog eens niet welke behoeftes je zelf hebt als moeder. Dus je zal toch, hoe lastig ook, moeten accepteren dat je heel veel over je heen moet laten komen.zeeuwsmeisje1981 schreef: ↑08-05-2018 11:53Als dat overdreven planmatige nou eenmaal in je karakter zit dan ben je niet in staat om het maar gewoon over je heen te laten komen.
Ik hoor ook vaak van 'dat soort planmatige moeders' dat het leven pas weer leuk werd met kind op het moment dat ze alles wat ze van tevoren bedachten even opzij zetten.
En natuurlijk laat t leven zonder kinderen zich ook niet plannen. Maar to kan een bewuste keus maken om er wel of niet aan te beginnen. En mijn advies daarin is toch echt om t een beetje over je heen te laten komen en niet krampachtig vast te houden aan dingen als een jaarlijkse(!) Skivakantie die als ijkpunt wordt genomen om de zwangerschap omheen te plannen.
dinsdag 8 mei 2018 om 12:15
Oke eens. Maar wat is dan jouw advies?
dinsdag 8 mei 2018 om 12:21
Ik heb trouwens een vriendin die ook zo is. Haar voorbereiding was ipv we zien t allemaal wel, uitgaan van de meest extreme situatie.
Dus waar ik geen vast werk had en een miniflatje en dacht komt wel had zij geregeld dat:
-zij en man een vast contract hadden
-ze een huis hadden gekocht wat ook betaald kan worden van 1 salaris.
-een flinke spaarrekening
-een ruime verlofregeling
-nog 1 keer de reizen gemaakt die ze per se wilde maken.
Ik vond dat wat overdreven en zij mij wat onbezonnen maar voor ons werkte allebei onze eigen manier.
We hebben godzijdank allebei een gezond kind gekregen. En ik heb inderdaad alles kunnen regelen tijdens en na de zwangerschap(nieuwe baan, nieuw appartement, etc.) en zij had een rustige zwangerschap en kraamperiode doordat ze wist dat alles geregeld was.
Dus dat is ook nog een manier om je klaar te maken voor zo'n stap.
Dus waar ik geen vast werk had en een miniflatje en dacht komt wel had zij geregeld dat:
-zij en man een vast contract hadden
-ze een huis hadden gekocht wat ook betaald kan worden van 1 salaris.
-een flinke spaarrekening
-een ruime verlofregeling
-nog 1 keer de reizen gemaakt die ze per se wilde maken.
Ik vond dat wat overdreven en zij mij wat onbezonnen maar voor ons werkte allebei onze eigen manier.
We hebben godzijdank allebei een gezond kind gekregen. En ik heb inderdaad alles kunnen regelen tijdens en na de zwangerschap(nieuwe baan, nieuw appartement, etc.) en zij had een rustige zwangerschap en kraamperiode doordat ze wist dat alles geregeld was.
Dus dat is ook nog een manier om je klaar te maken voor zo'n stap.
dinsdag 8 mei 2018 om 12:57
Mits je geen afspraak hebt bij de tandarts, schoonheidssalon, je moeder, beloofd hebt je buurmeisje van school te halen enz.viavia2013 schreef: ↑08-05-2018 10:41Ik heb het niet over vakanties, ik heb het over vandaag. Iets bedenken en dan ook per direct kunnen doen!
Volledige vrijheid heb je zelden.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
dinsdag 8 mei 2018 om 13:14
Om vrijheid te kunnen garanderen, maak ik, behalve de tandarts, zelden dat soort afspraken....simbalabimba schreef: ↑08-05-2018 12:57Mits je geen afspraak hebt bij de tandarts, schoonheidssalon, je moeder, beloofd hebt je buurmeisje van school te halen enz.
Volledige vrijheid heb je zelden.
I have a killerbody too. If I sit on your face long enough, you'll die.
dinsdag 8 mei 2018 om 13:20
Als jij dat wilt en kunt, moet je 't zeker doen!viavia2013 schreef: ↑08-05-2018 13:14Om vrijheid te kunnen garanderen, maak ik, behalve de tandarts, zelden dat soort afspraken....
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
