Kinderen
alle pijlers
Kinderwens, maar bang om vrijheid te verliezen
zondag 6 mei 2018 om 12:29
Ik weet niet zo goed of dit topic thuis hoort bij relaties, kinderen of zwangerschap. Dus ik hoop dat het goed staat. A langere tijd hebben vriend en ik een kinderwens en concreet ook plannen om eind dit jaar met de pil te stoppen, maar sinds een week of 3 krijg ik het zelfs maar benauwd bij het idee om met de pil te stoppen.
Ik ben zo bang om mijn vrijheid te verliezen en zie enorm op tegen de beperkingen die een zwangerschap en de borstvoedingsperiode met zich mee brengen: het niet kunnen uitoefenen van mijn hobby's, vaker thuis moeten blijven omdat ik moet ben en dan nog de fysieke ongemakken. Maar ook daarna: je hebt een kind wat 24/7 van jou afhankelijk is, ju kunt nooit zo meer weg etc.
Bij veel vriendinnen zie ik dat afspraken die vooraf tussen man en vrouw zijn gemaakt totaal in het water vallen: mannen blijven hun leven leiden terwijl de vrouw veel inlevert...mannen die opeens toch 5 dagen blijven werken, in het weekend hun hobby's blijven doen en geen rekening houden met het feit dat ze een gezin hebben. Ik heb een vriend met een sterke eigen mening en hij houdt uit zichzelf niet echt rekening met mij, ik moet vaaak mijn grenzen bewaken en ik heb een (irreële?) angst dat ik na de zwangerschap vaak dingen moet laten omdat vriend eigen plan trekt.
Zijn er meer mensen die vooraf deze "angst" hadden en hoe is dat uitpakt?
Ik ben zo bang om mijn vrijheid te verliezen en zie enorm op tegen de beperkingen die een zwangerschap en de borstvoedingsperiode met zich mee brengen: het niet kunnen uitoefenen van mijn hobby's, vaker thuis moeten blijven omdat ik moet ben en dan nog de fysieke ongemakken. Maar ook daarna: je hebt een kind wat 24/7 van jou afhankelijk is, ju kunt nooit zo meer weg etc.
Bij veel vriendinnen zie ik dat afspraken die vooraf tussen man en vrouw zijn gemaakt totaal in het water vallen: mannen blijven hun leven leiden terwijl de vrouw veel inlevert...mannen die opeens toch 5 dagen blijven werken, in het weekend hun hobby's blijven doen en geen rekening houden met het feit dat ze een gezin hebben. Ik heb een vriend met een sterke eigen mening en hij houdt uit zichzelf niet echt rekening met mij, ik moet vaaak mijn grenzen bewaken en ik heb een (irreële?) angst dat ik na de zwangerschap vaak dingen moet laten omdat vriend eigen plan trekt.
Zijn er meer mensen die vooraf deze "angst" hadden en hoe is dat uitpakt?
anoniem_286757 wijzigde dit bericht op 06-05-2018 12:34
0.48% gewijzigd
zondag 13 mei 2018 om 18:46
Wassen is thuis ook mijn ding. De was van het hele gezin. Ik vind het belachelijke verspilling om ieder zijn eigen was te laten doen.
Op vakantie loopt dat gewoon door. Zeker het 'plannen' van de was. Ik bepaal wanneer er genoeg was is om een trommel te laten draaien, en dan plan ik dat ook nog om de uitstapjes en het weer heen. Man en/of kinderen halen de was dan soms wel op bij het sanitairgebouw.
Ook op vakantie (kamperen) hebben we ieder onze eigen min of meer vaste taken. Man vilt elke dag het water voor de kraan bij een voert het vuile water af, daar hoef ik nooit aan te denken. Hij heeft dus niet te denken over schone handdoeken.
zondag 13 mei 2018 om 21:27
impala schreef: ↑13-05-2018 15:37Was dat maar waar. In mijn geval gaat dat wel op voor bv de was. Ik doe zijn was niet, dus moet hij het zelf wel doen anders is zijn kast leeg. Maar klussen in huis blijven gewoon eindeloos liggen. Dat het tuinhek niet meer open kan, of de vloer dringend gedweild moet worden (nee ik heb geen smetvrees) boeit hem kennelijk niet (genoeg).
Ah, je hebt geen kinderen. Vandaar dat we zo langs elkaar heen schrijven. We hebben het hier toch over verdeling van zorg mbt de kinderen?
Met zorgtaken voor de kinderen werkt het echt anders. Daar heeft hij namelijk direct, en zeer indringend, last van. Je vergeet maar 1 keer de knuffel van je kind hoor.
zondag 13 mei 2018 om 22:21
Nee natuurlijk deed ik het niet voor mijn man. En de kinderen krijgen idd een eigen lijstje. Maar als je gaat kamperen moet er heel veel mee dat voor iedereen is. Van eetgerij tot slaapzakken, van handdoeken tot stoelen en tafels. En dan niet te vergeten en hele batterij aan medicijnen. Dat was toch echt wel een hele bak werk.Dreamer schreef: ↑13-05-2018 15:14.
Ik heb nooit voor mijn man ingepakt. Kwam niet eens bij me op.
Mijn kinderen heb ik al vroeg geleerd zelf in te pakken, nadat er een paar oudere jongens bij voetbal waren, die het hun moeder verweten dat er iets vergeten was in de sporttasMijn kinderen pakten toen zelf hun sporttas al in, maar toen ben ik er nóg meer op gaan letten, dat ze die dingen zelf doen
Zodra ze konden lezen, kregen ze een lijstje met dingen, die sowieso meemoesten op vakantie. Die rest mochten ze zelf verzinnen.
Waar het om gaat is dat je zelf ook gewoon eens los moet laten dan dan zul je zien dat mannen het vaak zeker zo goed kunnen én het ook nog graag doen.
zondag 13 mei 2018 om 23:13
Hier ook eens. Maar ik geloof ook helemaal niet in dat overdreven gedoe van de 3e shift als het gaat om dit soort dingen. Komt me veel te controlfreakerig over. En ik besef dat ik mazzel heb met een man die wel nadenkt over knuffels meenemen etc. Maar ik heb ook wel eens gehad dat ik vanuit werk door ging naar een verjaardag en hij met kind. Had een nieuwe mooie jurk klaar gelegd, had hij niet gezien dus had een oud ding aangetrokken. Toen dacht ik 1 seconde: de jurk! En daarna: who cares.Xanthan schreef: ↑13-05-2018 14:21Ik geloof niet in zogenaamde biologische verschillen tussen man en vrouw als het aankomt op voor je kind zorgen. Hor denk je dat weduwnaren, gescheiden vaders of homovaders dat doen? Dat die allemaal niet nadenken dat het fijn is om het dekentje mee te nemen als kind gaat logeren?
Natuurlijk wel. En als ze er de eerste keer niet aan denken dan (na een huilend kind) wel de tweede keer. Mijn man is in dat opzicht minstens zo nadenkend als ik. Geeft onze peuter een megaleuke broodtrommel (die hij helemaal uit zichzelf gekocht heeft) vol gezonde snacks mee als we met de auto gaan omdat kind autorijden niet zo leuk vindt, hij vergeet nooit de favoriete knuffel (ik wel), hij belt eerder de oppas of alles goed is dan ik als we uit gaan.
Mijn man heeft weer andere minpunten hoor, waarbij ik op andere gebieden de 3e shift draai.
En dat is dan nog maar uiterlijk vertoon, maar ook al die andere dingen zoals dekentjes en knuffels. Misschien heb ik in dat opzicht een makkelijk kind, maar als man per ongelu konijn mee neemt, dan zeg ik haar ook: ja heel jammer van dat beertje, maar kijk konijn is ook mee en beertje wilde lekker in jouw bedje slapen. En dan is dat ook wel weer opgelost.
En verder geloof ik gewoon in taakverdeling zoals iemand schreef. En dan heel letterlijk in de zin van als ik even de vaatwasser doe, hang jij dan de was op? Dan zijn we binnen 10 minuten klaar.
zondag 13 mei 2018 om 23:13
Uiteindelijk kun je ook het meeste gewoon zelf,maar het hóeft niet. En soms doe je in een relatie iets voor elkaar waarvan je weet dat de ander daar een hekel aan heeft. Zolang dat in de vorm van geven en nemen is, hoeft dat geen probleem te zijn. Ik vind het aandoenlijk om te lezen dat jij soms nog je vader nodig hebtTimetraveler schreef: ↑13-05-2018 18:23Haha zelfs ik als single moet dat toegeven. Ik doe vrijwel alles zelf natuurlijk, en moet dat ook, maar heel soms is er iets waarvan ik denk "help" en dan bel ik mijn vader. Maargoed, als dat niet zou kunnen zou ik het zelf moeten oplossen en dat zou dan ook wel weer goedkomen. Denk ik.
Ouders willen soms ook gewoon nog nodig zijn.
maandag 14 mei 2018 om 07:20
Het helpt als er nog nauwelijks derde shift is. Met één kind pre-basisschool valt die derde shift vaak nog mee. Ik vond het pas veel worden met twee grotere kinderen die iets hebben en door de week naar vier verschillende organisaties (school 1-4) gaan, met bijbehorende mails, activiteiten en ander regelwerk. En dan hebben wij nog mazzel dat onze kinderen zelf veel onthouden, als je kinderen niet goed mee kunnen doen is het extra veel. Dan moet je hun volledige leven meeleven, naast het jouwe.
maandag 14 mei 2018 om 07:57
Frox schreef: ↑14-05-2018 07:20Het helpt als er nog nauwelijks derde shift is. Met één kind pre-basisschool valt die derde shift vaak nog mee. Ik vond het pas veel worden met twee grotere kinderen die iets hebben en door de week naar vier verschillende organisaties (school 1-4) gaan, met bijbehorende mails, activiteiten en ander regelwerk. En dan hebben wij nog mazzel dat onze kinderen zelf veel onthouden, als je kinderen niet goed mee kunnen doen is het extra veel. Dan moet je hun volledige leven meeleven, naast het jouwe.
Dit! De tandarts hoort daar ook bij en als je pech hebt de fysiotherapeut, logopedist etc. En dat dan maak het aantal kinderen dat je hebt.
maandag 14 mei 2018 om 08:25
De a4d, schoenendoos mee naar school, vandaag wel gymtas, maar meer nog mentaal. Ruzie met een vriendje, hoe las je dat op. Hoe bereid je een boekkring voor etc.
We hebben er een van elf jaar en een van 10 maanden. Die van elf is er maar de helft van de tijd, maar met hem ben ik veel drukker. Ondanks dat we afgelopen 2 maanden bijna elke week met zijn zus naar het ziekenhuis of een arts moesten. (In het begin even schrikken, maar aan gewend).
Baby's zijn zorgintensief qua praktische handelingen, maar grotere kinderen zijn mentaal een uitdaging.
maandag 14 mei 2018 om 08:34
Ik deed al die dingen zelf toen ik 10+ was. Brood smeren, tas inpakken. Mijn moeder zorgde ervoor dat mijn gymspullen schoon waren, maar ik moest er toch echt zelf aan denken ze op de juiste dagen mee te nemen. Ook projecten voor school regelde ik zelf. Suprises, huiswerk, knutseldingen, etc.
Het valt me op dat kinderen zoveel meer gepamperd worden dan eerder. Dat lijkt me niet erg bevorderlijk voor de zelfstandigheid.
Het valt me op dat kinderen zoveel meer gepamperd worden dan eerder. Dat lijkt me niet erg bevorderlijk voor de zelfstandigheid.
maandag 14 mei 2018 om 08:42
Mijn 10+ kinderen zijn best zelfstandig, maar 2 ervan hebben het niet naar hun zin op school en zitten in een klas waar veel speelt (ruzies, gedoe). Dat kost mij best veel energie (mij ja, want mijn vriend weet gewoon veel minder wat er speelt, omdat hij regelmatig in het buitenland zit). En dan is er nog al het gedoe van social media, wat wij vroeger niet hadden. Zorgen dat je kinderen snappen dat die wereld deels fake is (best lastig voor een 12-jarige), zorgen dat er geen rare dingen gebeuren, alert zijn op cyberpesten.Lil0u schreef: ↑14-05-2018 08:34Ik deed al die dingen zelf toen ik 10+ was. Brood smeren, tas inpakken. Mijn moeder zorgde ervoor dat mijn gymspullen schoon waren, maar ik moest er toch echt zelf aan denken ze op de juiste dagen mee te nemen. Ook projecten voor school regelde ik zelf. Suprises, huiswerk, knutseldingen, etc.
Het valt me op dat kinderen zoveel meer gepamperd worden dan eerder. Dat lijkt me niet erg bevorderlijk voor de zelfstandigheid.
Ik vind de praktische regeldingen doorgaans het minste werk.
maandag 14 mei 2018 om 09:02
Dit vind ik dan ook weer wat. Bij mij duurt het ook best lang voordat ik bepaalde klussen oppak zoals het vervangen van een lampje of het maken van de wc bril. Sommige klussen zijn. Iet leuk en of je nu een man of vrouw bent, je schuift het voor je uit.
maandag 14 mei 2018 om 09:13
Lil0u schreef: ↑14-05-2018 08:34Ik deed al die dingen zelf toen ik 10+ was. Brood smeren, tas inpakken. Mijn moeder zorgde ervoor dat mijn gymspullen schoon waren, maar ik moest er toch echt zelf aan denken ze op de juiste dagen mee te nemen. Ook projecten voor school regelde ik zelf. Suprises, huiswerk, knutseldingen, etc.
Het valt me op dat kinderen zoveel meer gepamperd worden dan eerder. Dat lijkt me niet erg bevorderlijk voor de zelfstandigheid.
Mijn kinderen zijn onder de 10. Maar het gaat niet om die praktische dingen en het onthouden van wat wanneer mee moet, dat kunnen ze voor een groot deel zelf. Al hebben we daar mazzel mee, want er zijn ook kinderen die dat niet kunnen. Het gaat om gesprekken met de IB-ers, leraren, begeleiders, psychologen, het in de gaten van hun emotioneel welbevinden, op tijd schakelen, mensen en activiteiten stroomlijnen en dan komen er de praktische dingen bij die ze niet zelf kunnen omdat ze nog jong zijn. Dat is veel werk, en als je pech hebt en je kinderen alles wat minder snel kunnen dan gemiddeld dan heb je er nog meer werk aan. Dat geldt niet voor jou en dat gaat ook niet voor jou gelden, dat weet ik
Maar er zijn mensen met kinderen in de basisschoolleeftijd voor wie het allemaal flink aanpoten is. Veel meer dan in de tijd waarin de kinderen vooral praktische zorg nodig hebben.
maandag 14 mei 2018 om 09:17
Ik had het gister met mijn man over dit topic en hij vind het ook niet meer dan normaal dat je ongeveer 50/50 n huishouden en opvoeding doet. Hij heeft nog nooit opmerkingen over zijn parttime dag gehad (hij noemt het dus geen parttime dag) en ziet met brengen/halen kdv meer vaders dan moeders staan.
Tuurlijk doet de één bepaalde taken meer dan de ander, zo is hij van het bed verschonen, stofzuigen en alle klussen in en rond huis en ik meer van het koken en zorgen dat de kledingkast van dochter op tijd gevuld is.
Zkh afspraken doe ik meestal en ik bemoei me meer met haar voeding maar daar red hij zich ook mee als het moet.
Hij werkt nu 4 dagen en wil best naar drie maar dat kan niet met zijn functie. Dat staat los van of hij man of vrouw is.
Hij vind het heel ouderwets en heel dorps om het anders te zien. Dat was dan ook direct zijn vraag, zien jullie dit vooral in de (kleinere) dorpen of ook in de stad gebeuren?
Tuurlijk doet de één bepaalde taken meer dan de ander, zo is hij van het bed verschonen, stofzuigen en alle klussen in en rond huis en ik meer van het koken en zorgen dat de kledingkast van dochter op tijd gevuld is.
Zkh afspraken doe ik meestal en ik bemoei me meer met haar voeding maar daar red hij zich ook mee als het moet.
Hij werkt nu 4 dagen en wil best naar drie maar dat kan niet met zijn functie. Dat staat los van of hij man of vrouw is.
Hij vind het heel ouderwets en heel dorps om het anders te zien. Dat was dan ook direct zijn vraag, zien jullie dit vooral in de (kleinere) dorpen of ook in de stad gebeuren?
maandag 14 mei 2018 om 09:23
Ik woon in een stad in de Randstad en ja hoor, hier ook. Misschien wel juist hier. De ouderwetse dorpse mentaliteit is toch wel dat een man zijn verantwoordelijkheid neemt. En niet zo snel de benen neemt, omdat het gezinsleven met alle bijkomende taken hem teveel wordt. Dat zie ik nl best veel gebeuren.Marloes85 schreef: ↑14-05-2018 09:17Ik had het gister met mijn man over dit topic en hij vind het ook niet meer dan normaal dat je ongeveer 50/50 n huishouden en opvoeding doet. Hij heeft nog nooit opmerkingen over zijn parttime dag gehad (hij noemt het dus geen parttime dag) en ziet met brengen/halen kdv meer vaders dan moeders staan.
Tuurlijk doet de één bepaalde taken meer dan de ander, zo is hij van het bed verschonen, stofzuigen en alle klussen in en rond huis en ik meer van het koken en zorgen dat de kledingkast van dochter op tijd gevuld is.
Zkh afspraken doe ik meestal en ik bemoei me meer met haar voeding maar daar red hij zich ook mee als het moet.
Hij werkt nu 4 dagen en wil best naar drie maar dat kan niet met zijn functie. Dat staat los van of hij man of vrouw is.
Hij vind het heel ouderwets en heel dorps om het anders te zien. Dat was dan ook direct zijn vraag, zien jullie dit vooral in de (kleinere) dorpen of ook in de stad gebeuren?
impala wijzigde dit bericht op 14-05-2018 09:24
1.31% gewijzigd
.
maandag 14 mei 2018 om 09:25
.Lil0u schreef: ↑14-05-2018 08:34Ik deed al die dingen zelf toen ik 10+ was. Brood smeren, tas inpakken. Mijn moeder zorgde ervoor dat mijn gymspullen schoon waren, maar ik moest er toch echt zelf aan denken ze op de juiste dagen mee te nemen. Ook projecten voor school regelde ik zelf. Suprises, huiswerk, knutseldingen, etc.
Het valt me op dat kinderen zoveel meer gepamperd worden dan eerder. Dat lijkt me niet erg bevorderlijk voor de zelfstandigheid.
Nou, ook vroeger werden die kinderen gepamperd hoor. Juist door de thuisblijfmoeders, die alles precies wisten voor welke dag. En niet elk kind kan even goed onthouden.
Later is nu
maandag 14 mei 2018 om 09:29
.
Dat komt mogelijk ook doordat je van de mensen in je omgeving lang zoveel ins en outs niet weet. Ik weet dat bij mijn buren vrijwel iedereen werkt, moeders en vaders, maar hoe ze het achter de deur geregeld hebben? Géén idee.
En verder omring je je vaak met gelijk gestemden, denk ik.
Ik zit dan toevallig wel 1x per week met een groepje dames koffie te drinken, die in de bijstand zitten en wiens mannen ervandoor zijn. Verder kom ik alleen mensen tegen met banen. Op m'n werk, bij de sport, in de familie.
Later is nu
maandag 14 mei 2018 om 09:30
Die van mij zijn jong 3-5, en als ik koffie zit te drinken en ze mijn aandacht willen zeg ik: mama wil ook even rustig koffie drinken en dat ik zo weer iets met ze ga doen maar nu even niet. Dat snappen ze en gaan zelf spelen.
Een keer corrigeerde de oudste ook de jongste hierin: nee, mama is even bezig of mama is even dit.
Ik vind dat ze dit ook moeten meekrijgen. Ik ben niet zo'n moeder die meteen voor m'n kinderen vliegt.
Een keer corrigeerde de oudste ook de jongste hierin: nee, mama is even bezig of mama is even dit.
Ik vind dat ze dit ook moeten meekrijgen. Ik ben niet zo'n moeder die meteen voor m'n kinderen vliegt.
maandag 14 mei 2018 om 09:34
Lil0u schreef: ↑14-05-2018 08:34Ik deed al die dingen zelf toen ik 10+ was. Brood smeren, tas inpakken. Mijn moeder zorgde ervoor dat mijn gymspullen schoon waren, maar ik moest er toch echt zelf aan denken ze op de juiste dagen mee te nemen. Ook projecten voor school regelde ik zelf. Suprises, huiswerk, knutseldingen, etc.
Het valt me op dat kinderen zoveel meer gepamperd worden dan eerder. Dat lijkt me niet erg bevorderlijk voor de zelfstandigheid.
Tuurlijk ik had niet anders verwacht, dat deden die van mij ook. Zorgen dat de gymspullen op tijd schoon zijn, dat is derde shift. Mijn kinderen gymmen, sporten en werken, alle drie en ook voor werk hebben ze kleding die ik moet wassen. Twee sets, en dat is best plannen. Ze denken daar nu ook wel zelf aan, maar ik wil geen zes kleine wasjes hebben draaien in de week, dus ligt de verantwoordelijkheid en de coördinatie van dat wassen bij mij. Ik stuur ze dan wel weer aan om het even op te hangen oid. En dat zit dus wel in mijn hoofd, en betekent soms dat ik de machine pas aanzet als ze allemaal weer thuis zijn, en ik eigenlijk liever even op de bank bleef hangen. Dus zoek ik de was vast uit en commandeer het kind dat binnenrolt zijn kleren direct in de trommel te stoppen en even op 'start' te drukken. Maar hoe je het ook wend of keert, het zit in mijn hoofd. De kinderen zijn zich dat logischer wijs niet bewust.
maandag 14 mei 2018 om 09:36
Maar ook dat, Moonlight, kan niet elk kind.
Het is altijd een fijn gevoel als het goed gaat. Dan doe je het ook goed, kennelijk. Maar als een kind niet zo makkelijk zelf om dingen denkt of zelf speelt of wat dan ook, hoeft dat niet altijd aan de opvoeding te liggen.
ik weet nog dat mijn dochter vroeger als baby/peuter heel vroeg wakker was. En dan kwam ze bij ons bed. Altijd. Half 6 of 6 uur. Toen vertelde iemand met een kind in dezelfde leeftijd mij, dat zij een lampje hadden. Als die aanging, mocht kind naar de ouders. Heb ik ook geprobeerd, werkte van geen meter.
Uiteindelijk kreeg die andere moeder een 2e kind, waarbij dat ook niet zo makkelijk ging en bleek ik toch niet volledig gefaald te hebben als ouder.
Het is altijd een fijn gevoel als het goed gaat. Dan doe je het ook goed, kennelijk. Maar als een kind niet zo makkelijk zelf om dingen denkt of zelf speelt of wat dan ook, hoeft dat niet altijd aan de opvoeding te liggen.
ik weet nog dat mijn dochter vroeger als baby/peuter heel vroeg wakker was. En dan kwam ze bij ons bed. Altijd. Half 6 of 6 uur. Toen vertelde iemand met een kind in dezelfde leeftijd mij, dat zij een lampje hadden. Als die aanging, mocht kind naar de ouders. Heb ik ook geprobeerd, werkte van geen meter.
Uiteindelijk kreeg die andere moeder een 2e kind, waarbij dat ook niet zo makkelijk ging en bleek ik toch niet volledig gefaald te hebben als ouder.
Later is nu
maandag 14 mei 2018 om 09:38
Nou inderdaad, mijn schoonmoeder legde voor mijn man tot hij uit huis ging elke dag zijn kleren klaar, maakte zijn brood en pakte als hij op vakantie ging zijn koffer in en zijn ze pakte zijn sporttas uit. Die gooide hij bij thuiskomst op de mat en zij regelde dat verder. Ze legde de schone was in de kast, maakte zijn bed op, verschoonde dat bed ook. Maakte zijn kamer schoon, etc.
Mijn kinderen doen dat allemaal zelf op het schoonmaken van hun kamers na, dat doet de hulp. Dat hoeven ze alleen zelf te doen in de schoolvakanties omdat dan de hulp niet komt en ik wil dat ze het leren.
maandag 14 mei 2018 om 10:00
Het is vooral het mentale deel. Maar dat weet je nog niet, die van jou is pas 3.Lil0u schreef: ↑14-05-2018 08:34Ik deed al die dingen zelf toen ik 10+ was. Brood smeren, tas inpakken. Mijn moeder zorgde ervoor dat mijn gymspullen schoon waren, maar ik moest er toch echt zelf aan denken ze op de juiste dagen mee te nemen. Ook projecten voor school regelde ik zelf. Suprises, huiswerk, knutseldingen, etc.
Het valt me op dat kinderen zoveel meer gepamperd worden dan eerder. Dat lijkt me niet erg bevorderlijk voor de zelfstandigheid.
maandag 14 mei 2018 om 10:03
Dreamer schreef: ↑14-05-2018 09:29.
Dat komt mogelijk ook doordat je van de mensen in je omgeving lang zoveel ins en outs niet weet. Ik weet dat bij mijn buren vrijwel iedereen werkt, moeders en vaders, maar hoe ze het achter de deur geregeld hebben? Géén idee.
En verder omring je je vaak met gelijk gestemden, denk ik.
Ik zit dan toevallig wel 1x per week met een groepje dames koffie te drinken, die in de bijstand zitten en wiens mannen ervandoor zijn. Verder kom ik alleen mensen tegen met banen. Op m'n werk, bij de sport, in de familie.
Ik zie wel ongelijke verdelingen, maar ik zie nooit vaders veroordeeld worden om het feit dat ze niet fulltime werken en voor hun kinderen zorgen. Of moeders veroordeeld worden omdat ze alles doen, of juist niet alles doen. Dát zie ik alleen hier. In het echte leven vind ik mensen veel toleranter.
