Kinderen
alle pijlers
Kindvrij - Het nieuwste deel
vrijdag 10 februari 2012 om 10:28
vrijdag 10 februari 2012 om 10:32
vrijdag 10 februari 2012 om 10:44
flutzel ik herken dat, ik heb dat ook gehad.
ik heb nooit een kinderwens gehad, maar ik heb toch
een paar periodes gehad dat ik toch twijfelde.
ik vroeg me bijv. af of ik zonder kids niet ontzettend nutteloos zou zijn.
ook heb ik het een tijd flink moeilijk gehad met het feit dat een keuze als kids voor mij niet vanzelfsprekend is maar dat ik er nog veel meer voor op zou moeten geven als 'normaal' (ik heb door een auto ongeluk hersenbeschadiging. daardoor heb ik veel minder energie dan 'normaal').
nou ja je bent echt niet de enige.
ik heb nooit een kinderwens gehad, maar ik heb toch
een paar periodes gehad dat ik toch twijfelde.
ik vroeg me bijv. af of ik zonder kids niet ontzettend nutteloos zou zijn.
ook heb ik het een tijd flink moeilijk gehad met het feit dat een keuze als kids voor mij niet vanzelfsprekend is maar dat ik er nog veel meer voor op zou moeten geven als 'normaal' (ik heb door een auto ongeluk hersenbeschadiging. daardoor heb ik veel minder energie dan 'normaal').
nou ja je bent echt niet de enige.
vrijdag 10 februari 2012 om 10:47
Elke keuze kan een dilemma zijn Flutzel. Want als je die weg naar links gaat, weet je niet wat er rechts is. En als je keuze A maakt, zul je soms nooit weten wat keuze B had ingehouden en hoe dat voelde/beviel. Feit is wel dat je, als je eenmaal een kind hebt, je niet terug kunt komen op de keuze die je hebt gemaakt.
Ik heb simpelweg nooit klepperende eierstokken gehad, bij niet één partner. En daar was ik vanaf het begin ook duidelijk in.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif){kind=small}
vrijdag 10 februari 2012 om 11:04
Ja, die klepperende eierstokken, ik lees er regelmatig over in verschillende topics, en kan me daar dus niets bij voorstellen. Ik ben er ook altijd heel duidelijk in geweest in relaties, dat kinderen niet van toepassing zijn bij mij. Kan beter zeggen van mijzelf, vriend heeft er twee.
En het is misschien cru van mij geweest, maar als ik iemand leerde kennen die een kinderwens had, heb ik gelijk gezegd dat er dan niets mogelijk was, aangezien een kinderwens (in mijn ogen) niet iets is wat je even verbergt of uit je leven bant.
Ik sta ervan te kijken hoeveel mensen, vrouwen en mannen, dan altijd afkomen met de standaardzinnen: dat komt nog wel of een keer als je zwanger bent denk je daar heel anders over enz. Hoe weinig dat je dus eigenlijk, als vrouw zijnde serieus, genomen word als je geen kinderen wilt. Vind ik, mij keken ze meestal aan of ik niet goed wijs was omdat ik zo achter die keuze sta...
vrijdag 10 februari 2012 om 11:11
Mag ik hier inbreken, ja toch? Jullie zijn heel lief toch?
Ik ging bij toeval wat meelezen in dit topic en zag jullie praten over die twijfel en wel of niet klepperende eierstokken. Ik heb een kind en ik heb ook echt klepperende eierstokken gehad. Ik wilde gewoon NU een baby. Het is een gevoel. Tenminste dat was zo bij mij. Nu is mijn baby een jaar en ik weet niet meer hoe het voelde. Ik wou dat ik dat nog wist. Mijn baby is niet makkelijker, erg lastig met slapen, wordt 300 keer wakker per nacht, hangt heel erg aan mij. En dan verlang ik wel terug aan lekker tot 11 uur bed blijven liggen samen, lekker kletsen, beetje knuffelen. Of samen een avondje op de bank hangen of uit. Maar wat ik dus wilde zeggen was dat ik dan ook denk, waarom wilde ik dit, hoe voelde het dan. Het willen van een kind bedoel ik dan. En begrijp me niet verkeerd hoor, ik hou zielsveel van hem, ik zou niet zonder hem kunnen.
Ik ging bij toeval wat meelezen in dit topic en zag jullie praten over die twijfel en wel of niet klepperende eierstokken. Ik heb een kind en ik heb ook echt klepperende eierstokken gehad. Ik wilde gewoon NU een baby. Het is een gevoel. Tenminste dat was zo bij mij. Nu is mijn baby een jaar en ik weet niet meer hoe het voelde. Ik wou dat ik dat nog wist. Mijn baby is niet makkelijker, erg lastig met slapen, wordt 300 keer wakker per nacht, hangt heel erg aan mij. En dan verlang ik wel terug aan lekker tot 11 uur bed blijven liggen samen, lekker kletsen, beetje knuffelen. Of samen een avondje op de bank hangen of uit. Maar wat ik dus wilde zeggen was dat ik dan ook denk, waarom wilde ik dit, hoe voelde het dan. Het willen van een kind bedoel ik dan. En begrijp me niet verkeerd hoor, ik hou zielsveel van hem, ik zou niet zonder hem kunnen.
)
vrijdag 10 februari 2012 om 11:17
Pucker, ik wou dat ik een antwoord op je vraag had. Maar ik ken het gevoel van klepperende eierstokken niet. Mag ik concluderen dat je geen tweede kindje meer zou willen of is dat te stellig?
Waarom weet je het niet meer hoe dat gevoel was? Heeft dat te maken met het feit dat je nu niet meer aan jezelf toekomt? Zou je meer tijd voor jezelf kunnen creëeren? Waarom kun je niet meer samen op de bank hangen of een avondje uit? Zou een oppas te regelen zijn zodat je wat meer met je lief kunt ondernemen. Anders wordt je wereldje zo klein.
Heb je werk zodat je onder collega's bent?
Waarom weet je het niet meer hoe dat gevoel was? Heeft dat te maken met het feit dat je nu niet meer aan jezelf toekomt? Zou je meer tijd voor jezelf kunnen creëeren? Waarom kun je niet meer samen op de bank hangen of een avondje uit? Zou een oppas te regelen zijn zodat je wat meer met je lief kunt ondernemen. Anders wordt je wereldje zo klein.
Heb je werk zodat je onder collega's bent?
vrijdag 10 februari 2012 om 11:24
roosje goede vraag van die tweede, dat weet ik zelf ook niet helemaal. In mn hoofd heb ik wel meerdere kinderen in de toekomst. Maar nu zou ik niet weten hoe ik dat zou moeten doen. En dan vraag ik me ook af of ik misschien minder geschikt ben als moeder of dat het echt komt omdat mijn kind arbeidsintensiever is dan een gemiddeld kind. En ik ben ook wel bang dat als we wel voor een tweede gaan ik spijt krijg. Als je dan weer volop in de slapeloze nachten zit en overdag met een peuter moet gaan spelen. Maar als ik weer ga klepperen weet ik dat het lastig is om daarover heen te stappen.
En tuurlijk kunnen we samen uit of bankhangen en uitslapen als we oppas hebben, maar dat kan niet meer elk weekend of een paar keer per week. En dat weet je natuurlijk als je eraan begint, maar je weet niet hoe het echt is.
En tuurlijk kunnen we samen uit of bankhangen en uitslapen als we oppas hebben, maar dat kan niet meer elk weekend of een paar keer per week. En dat weet je natuurlijk als je eraan begint, maar je weet niet hoe het echt is.
Je OP maakt alles goed hoor Vien!
vrijdag 10 februari 2012 om 11:28
:
[...]
Gelukkig maar dat ik niet de enige ben
Jou twijfelperiodes kwam dat uit jezelf of omdat je toch elke keer weer geconfronteerd werd met moeders en kids?
vooral dat laatste. ik voelde me (nog steeds een beetje af en toe)
ook best wel een beetje raar dat ik geen kinderwens heb terwijl iedereen om me heen loopt te gillen dat ze kinderen willen.
ben ook blij met dit topic, want ongeveer iedereen die ik tegenkom van mijn leeftijd wil ze wel. dan voel ik me best wel een Remi........
waarmee verdien ik die knuffel
?? 
terug...
vrijdag 10 februari 2012 om 11:29
De opmerking: je weet niet hoe het echt is hoor je vaker. Ik begrijp dat eerlijk gezegd niet zo goed. Dat is juist de reden dat het me weerhoudt om kinderen te krijgen, dat je geen vrije tijd meer hebt. Maar hoe komt het dat kindvrijen dat wel al op voorhand weten?
Ik denk dat het te maken heeft met dat alles overheersende kleppergevoel. Dat dat gevoel zo sterk is dat je die gebroken nachten en het feit dat 's avonds niet meer weg kan, dan voor lief neemt. En dat het uiteindelijk toch tegenvalt? Zoiets? Ik zou er geen andere verklaring voor weten.
vrijdag 10 februari 2012 om 11:31
ik vind deze reactie erg goed. het is namelijk wel de realiteit als je kids hebt. ik denk dat veel kinderlozen die wel kids willen zich dit niet helemaal realiseren.
ik maak het sinds 2 jaar ook van dichtbij mee met mn nichtje. mn broer vertelde laatst nog dat die voor haar er 3 wilde maar dat hij nu toch eerlijk zegt dat nog twee kids a la mijn nichtje hij echt niet overleefd.
en dan is mijn nichtje nog makkelijk.....
