Kindvrij - Het nieuwste deel

vrijdag 10 februari 2012 om 11:35
ja dat denk ik ja. En je weet ook echt niet hoe zo lang slaapgebrek aanvoelt, en wat dat met je doet en met je relatie. En dat niet meer weg kunnen 's avonds vond en vind ik niet erg. Maar ik had bijvoorbeeld niet verwacht dat ik geen een avond de hele avond op de bank kan zitten, omdat ik elke avond een paar keer naar de slaapkamer terug moet om mijn zoontje weer in slaap te krijgen. Daar ben ik dan zo weer een half uur of 3 kwartier mee bezig. Dus een film kijken zonder gestoord te worden is er niet bij. Maar als je eraan begint bedenk je dat niet zo. Tuurlijk weet je dat als je uit eten wilt dat je oppas moet regelen, of als je wilt uitslapen oid. Dat vind is ook niet hetgeen wat me tegen is gevallen.


vrijdag 10 februari 2012 om 11:37
@Pucker: Wat hier opvalt, is inderdaad het totale gebrek aan klapperende eierstokken. Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe dat komt. Misschien hebben wij wel een andere hormoonspiegel, zodat we kinderen veel rationeler bekijken.
Ik heb ook helemaal geen gevoel bij kinderen. Je hebt er leuke exemplaren bij en knoertvervelende. En soms zijn ze een beetje van beide. Het zijn net mensen.
Een
voor Jou omdat je zo met je gevoel worstelt. Ik denk trouwens dat dat normaal is. Kinderen hebben is hard werken en niet alleen hosanna en tralala. Soms word die indruk wel gewekt en dan heb je wel het gevoel dat je het allemaal fantastisch móet vinden. En voel je je schuldig als je het niet zo voelt.
Ik heb ook helemaal geen gevoel bij kinderen. Je hebt er leuke exemplaren bij en knoertvervelende. En soms zijn ze een beetje van beide. Het zijn net mensen.
Een
vrijdag 10 februari 2012 om 11:37

vrijdag 10 februari 2012 om 11:39


vrijdag 10 februari 2012 om 11:46
Dat lijkt me ronduit vreselijk. Ik kan me echt voorstellen dat sommige mensen helemaal gek worden van een huilbaby of kind wat niet wil slapen. Het sloopt je, je doet alles wat je kunt en toch is het niet goed.
Gisteren ook bij een vriendin geweest met een kind van bijna 1. Zij ging thee zitten, ik speelde wat met het kind. Tot het van het een op het andere moment Niet Goed Genoeg was. Staan was niet goed, zitten niet goed, kiekeboe spelen niet goed, speeltje werd weg gegooid, janken. En ik kneep haar écht niet!
Ik was het na 5 minuten al zat zei ook in gedachten 'djeez, het is ook nooit goed he?!'en kreeg de neiging om haar op een andere zender te zetten. Maarja, dat gaat niet echt met een kind.
Ik heb dus niet genoeg geduld met een kind. En ook geen jubelgevoelens als ik ze zie. Of 'koediekoediekoedie' neigingen bij een kind wat naar me lacht.
Al met al ben ik blij dat ik én geen klepperende eierstokken heb (gehad), én geen kinderen. Want dat had voor zowel het kind als mij niet leuk geweest.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje

vrijdag 10 februari 2012 om 11:52
Ik kan ook niet communiceren met kinderen. Wel als ze nog niet praten. Maar zodra ze praten en een eigen mening ventileren ben ik er wel klaar mee. Ze willen niet zus of niet zo. En bij een spelletje "nee, maar jij moet dit en dat". Ik moet verdorie helemaal niets. Ja, een fles wijn leeggooien, dat moet ik als jij zo door gaat.

vrijdag 10 februari 2012 om 11:52
Wij wisselden in het begin af. De ene nacht mijn man, de andere nacht ik. Toen hij 1,5 of 2 jaar was, sliep hij elke nacht in ons bed (en ja, je kunt ook op andere plaatsen leuke dingen, getuige de komst van nr. 2) waardoor iedereen begon te zeiken: kind hoort in z'n eigen bed, wat een verwennerij bla bla.
En toen hij ongeveer 2,5 was en in de gaten had dat zijn broertje de hele nacht lekker sliep, ging hij van de ene op de andere dag ook slapen. Net als met eten. Je kunt toch niet onder doen voor je babybroertje.
Maar ik denk dat ook zonder de komst van een broertje, het uiteindelijk wel recht zou trekken. Ze worden ook ouder en dan begrijpen ze ook veel meer. Uiteindelijk zou alles wel goed komen.
@Himalaya, dat zijn de bekende dreumesbuien. Relax blijven is het devies. Gaat wel weer over ;)
En toen hij ongeveer 2,5 was en in de gaten had dat zijn broertje de hele nacht lekker sliep, ging hij van de ene op de andere dag ook slapen. Net als met eten. Je kunt toch niet onder doen voor je babybroertje.
Maar ik denk dat ook zonder de komst van een broertje, het uiteindelijk wel recht zou trekken. Ze worden ook ouder en dan begrijpen ze ook veel meer. Uiteindelijk zou alles wel goed komen.
@Himalaya, dat zijn de bekende dreumesbuien. Relax blijven is het devies. Gaat wel weer over ;)

vrijdag 10 februari 2012 om 11:56
Ben door de komst van de jongens wel veel relaxter geworden. Het is het niet meer waard over kleine dingen druk te maken. Als ik me over alle dingen die ze zouden doen me de hele dag moet zitten op winden was ik nu allang grijs geloof ik.
Ik ken moeders die overal een big deal van maken en dan vervolgens gaan zeuren dat hun kind zo lastig is. Tja, hou dan eens een spiegel voor denk ik dan.
Ik ken moeders die overal een big deal van maken en dan vervolgens gaan zeuren dat hun kind zo lastig is. Tja, hou dan eens een spiegel voor denk ik dan.


vrijdag 10 februari 2012 om 11:57
Ik denk dat ik mij veel nuttelozer zou voelen als ik mezelf had voortgeplant, want moeder zijn neemt heel veel tijd in beslag en kost ook nog klauwen vol met geld die je dan niet aan dingen kunt besteden waar je jezelf goed door gaat voelen (reizen in mijn geval)
Die rammelende eierstokken is volgens mij puur hormonaal. Eigenlijk zouden ze daar 'n pilletje voor moeten uitvinden zodat je die hormonen weer koest kunt krijgen. Volgens mij kun je veel beter verstandelijk wel of geen kind willen dan door 'n hormonale verstandsverbijstering jezelf in de val laten lokken.
Die rammelende eierstokken is volgens mij puur hormonaal. Eigenlijk zouden ze daar 'n pilletje voor moeten uitvinden zodat je die hormonen weer koest kunt krijgen. Volgens mij kun je veel beter verstandelijk wel of geen kind willen dan door 'n hormonale verstandsverbijstering jezelf in de val laten lokken.

