Kinderen
alle pijlers
Kindvrij - Het nieuwste deel
donderdag 9 februari 2012 om 23:20
Gezellig, kom maar vaak oefenen.:
Memmen, je hebt gelijk hoor.
Zonder een échte man, die bij je woont, een vaste plek op de camping in Bakkum voor je stacaravan en tenminste 2,3 kinderen is je leven het niet waard om geleefd te worden. Prima mening *kuch*, mag gehoord worden.
Ik kwam alleen maar even zwaaien girls, ik ben aan het oefenen in weer meeposten.
Snjókorn falla, á allt og alla
donderdag 9 februari 2012 om 23:21
Je kunt ook je intellectuele testament nalaten. Weet je bijvoorbeeld wie Einstein is? Of Stephen Hawking? Marie Curie? En waarom weten wij wie zij zijn? Omdat ze wel of niet nageslacht op deze wereld gepleurd hebben? Of omdat ze iets goeds hebben nagelaten voor ons? Ik gok persoonlijk op het laatste. En ja, dat kan ook op kleiner niveau. Ik word liever herinnerd als dat enorm toffe wijf, dat áltijd een luisterend oor had voor wie dat nodig had, die een open huis had voor al die kids die tussen wal en schip vielen, dan dat ik een K*U*T moeder was geweest, die té streng was over wat wel of niet goed was. Ik gok dat míjn leven leuker is dan die van Memmen. En waardevoller....
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
donderdag 9 februari 2012 om 23:22
Meiden, ik ga naar bed.
Wakker liggen en piekeren tot ik morgen naar het ziekenhuis moet.
Als ik het goed begrijp valt de ingreep mee, maar ik zie er opeens (echt tot vanmiddag had ik er nog 'zin in') als een berg tegenop.
Nou mag ik ook geen pijnstillers tot morgen volgens mijn Cesar (die had mijn HA gevraagd of ze me nog tips mee kon geven en of ze na de blokkade nog bepaalde dingen met me kon doen of juist moest laten. De schat) Om morgen alles goed te kunnen voelen.
Ben normaal niet zo'n mietje maar de tranen prikken achter mijn ogen.
(aub hugs pas over 5 minuten, dan heb ik namelijk de computer uit)
Wakker liggen en piekeren tot ik morgen naar het ziekenhuis moet.
Als ik het goed begrijp valt de ingreep mee, maar ik zie er opeens (echt tot vanmiddag had ik er nog 'zin in') als een berg tegenop.
Nou mag ik ook geen pijnstillers tot morgen volgens mijn Cesar (die had mijn HA gevraagd of ze me nog tips mee kon geven en of ze na de blokkade nog bepaalde dingen met me kon doen of juist moest laten. De schat) Om morgen alles goed te kunnen voelen.
Ben normaal niet zo'n mietje maar de tranen prikken achter mijn ogen.
(aub hugs pas over 5 minuten, dan heb ik namelijk de computer uit)
donderdag 9 februari 2012 om 23:24
En wat gebeurt er als ik niemand achterlaat? Zal de wereld dan vergaan? Ik denk dat het wel meevalt. Wat ik achterlaat zijn herinneringen bij de mensen die me dierbaar zijn. Daar leef ik in voort.
Mijn lief is bij me, dat is sowieso niet eenzaam. En mijn vrienden, die samen me mij in het bejaardenhuis. Heel gezellig herinneringen op te halen aan al die fantastische reizen die we gemaakt hebben en avonturen die we beleefd hebben.
Als je kinderen niet mist, zul je ook de kleinkinderen niet missen denk ik zo. Maar wellicht denk ik daar over 30 jaar anders over. Dat zal ik je dan laten weten.
Tja, dan sluit ik me aan bij Kusunum. Het is maar net met welke bril je naar dingen kijkt. Ik haal mijn vreugde uit andere dingen.
Heb vorig jaar eens een zwangerschapstest in mijn handen gehad. Ben nog nooit zó bang geweest dat het een streepje zou geven. Het zou mijn leven zó ontzettend ontwrichten dat ik van ellende niet zou weten waar ik het zou moeten zoeken.
Dat jij je daar niets bij voor kunt stellen respecteer ik. Ik zou het fijn vinden als je mij ook respecteert ipv ons zielig te noemen en allerlei vooroordelen over ons heen te gooien.
donderdag 9 februari 2012 om 23:25
We hadden tegelijk gepost. De vraag in mijn vorige posting blijf overigens gewoon open staan.
Maar om op deze reactie van jou in te gaan. Jij schreef dat het leven zonder kinderen inhoudsloos is. Dat gaat dan volgens jou over het NU, over hoe je je NU voelt.
De argumenten die jij opvoert gaan over LATER. Het bejaardenhuis bijvoorbeeld en 'als je straks dood bent laat je iets na'. Maar als je láter dood bent, voel je je nú niet gelukkig. Het speelt zich immers niet vandaag af.
Twee argumenten zijn nu weg.
Derde punt: opa/oma worden. Jij zult ook nooit weten hoe het is om opa te worden (ervan uitgaande dat je een vrouw bent). Daarbij is het niet zeker of je kinderen wel zullen blijven leven, en of ze zelf wel kinderen krijgen, en of ze jou dan in hun leven willen (er zijn namelijk genoeg familieruzies).
Vierde argument: leven in je buik is het mooiste wat je kan voelen. Dat weet je niet. Er zijn genoeg zaken te noemen die jij waarschijnlijk nooit gevoeld hebt (parachutespringen, bungeejumpen, seks met vier mannen, ik noem nu maar wat), dus vergelijken is eigenlijk niet mogelijk.
Maar eigenlijk vind ik mijn reacties op de eerste twee argumenten al van een dergelijke kracht, dat die andere twee nauwelijks vermelding behoeven.
donderdag 9 februari 2012 om 23:26
:
[...]
Leo! Ook van jouw verwachten we eeuwige forumwijsheden op dit topic! Dus schrijf flink mee, anders moeten we matten he?
Matten, dat moeten we niet hebben natuurlijk.
Waar wil dat ik wijs over ben? *nerveus is*
Zal ik dan maar gewoon even een kalenderwijsheid doen?
'Er is een tijd van komen en een tijd van slaan'
donderdag 9 februari 2012 om 23:28
Niet nerveuzig zijn he? Nergens voor nodig. En je wijsheid gaat hier op een tegeltje hoor! Echt... serieus!:
[...]
Matten, dat moeten we niet hebben natuurlijk.
Waar wil dat ik wijs over ben? *nerveus is*
Zal ik dan maar gewoon even een kalenderwijsheid doen?
'Er is een tijd van komen en een tijd van slaan'
(zou ik daar nu veul geld mee kunnen verdienen??? hmmmmmm....)
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
donderdag 9 februari 2012 om 23:30
Als je op een dag dood gaat ben je dood, sorry maar kinderen hebben daar echt geen invloed op. Als je sterft sterf je. Je wil een stukje achterlaten zeg je, en dat moet persee een kind zijn dus? Mag ik vragen waarom? Je zou namelijk ook een schilderij kunnen maken, of een beeldhouwwerk (waarom die voorbeelden? Omdat ze langer blijven bestaan dan nageslacht meestal, gewoon een voorbeeld)
Ik heb zelf 4 jaar in een bejaardentehuis gewerkt. Kinderen hebben zegt echt helemaal niks. Ik had bewoners die zichzelf/alles/kinderen en familie kwijt waren (dat doet Alzheimer/dementie met je, Korzakoff ook trouwens op den duur alleen zijn de patiënten dan meestal een stuk jonger) Niet eens meer wisten waar een washand voor diende.
Ik heb bewoners gehad zonder kinderen (en dus ook geen kleinkinderen) die hun eigen vriendengroep hadden opgebouwd. Mensen MET kinderen en kleinkinderen, waar in al die jaren nooit iemand op bezoek is geweest. Zelfs nadat de vader stierf (de enigste overlevenden toen) is er niemand geweest, ook op de uitvaart dienst niet. Ja, zijn oude buren, zijn kinderen en kleinkinderen, echt niet. Het hebben van kinderen zegt niks en is een enorm non-argument. Kinderen en ouders, het is allemaal KUL.
*Magda gaat in de hoek verder staan mopperen en grummbelen, jullie weten waarom*
donderdag 9 februari 2012 om 23:32
:
[...]
Omdat we op een dag dood gaan en dan? Ik wil een stukje van ons achterlaten hier.
Er komt een beetje teveel kanker voor in de familie (beide kanten) dus doorgeven vind ik zelf geen goed idee.
Het lijkt me ook zo eenzaam. Ja je hebt vrienden maar goed. Stel je word ouder dan worden je vrienden ook oud. Voor je het weet zit je in het bejaardenhuis en komt niemand je opzoeken, en dan?
Helaas zijn kinderen geen garantie op een fijne oude dag. Had vorig jaar een patient onder behandeling na meerdere hersenbeschadigingen die het zelf wel gezegend vond om niet meer voor zichzelf te hoeven zorgen (kon (en kan) ze niet meer) maar ál haar kinderen pushen haar dat ze harder moet oefenen en beter haar best moet doen. Zielig gewoon!!! En zij is niet de enige.
Je zult nooit oma/opa worden ( verheug me er nu al op)
De vraag is of je eigen kinderen wel kinderen willen (en kunnen krijgen) dus ook geen garantie daar...
Er is niks mooiers dan een leven in je buik voelen, dat zul je nooit ervaren.
Dat eerste is heel subjectief, het laatste is een feit
En nog veel meer redenen.
Snjókorn falla, á allt og alla
donderdag 9 februari 2012 om 23:33
Maisjes: ik ga slapen, al drie avonden veuls te druk met forumperikelen, en al die tijd moeten werken... Hadden we dit niet kunnen plannen in mijn bijna-hele-vrije-week die ik volgende week heb? Tsssss... Er word ook nergens rekening met mij gehouden!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
donderdag 9 februari 2012 om 23:35
donderdag 9 februari 2012 om 23:38
Memmen, even een serieuze reactie:
Ik heb een dochter maar ben zeg maar een OGM (onbewust gehuwde moeder). Er waren geen plannen voor kinderen bij mij en mijn man maar ik bleek op een gegeven moment al vier maanden zwanger. Per ongeluk.
Inmiddels ben ik bijna acht jaar moeder maar als ik geen kind had gekregen was mijn leven ook leuk geweest. Anders maar ook leuk. Kinderen zijn geen garantie voor wat dan ook. Ook mensen met kinderen kunnen eenzaam sterven.
Er kan vandaag de dag gekozen worden voor wel of geen kind en dat is winst. Zo mag het nu een wens zijn die (als het fysiek mogelijk is) in vervulling kan gaan maar ook je niet voortplanten kan een wens zijn.
Beeldschoon dat die keuze er nu is toch?
Ik heb een dochter maar ben zeg maar een OGM (onbewust gehuwde moeder). Er waren geen plannen voor kinderen bij mij en mijn man maar ik bleek op een gegeven moment al vier maanden zwanger. Per ongeluk.
Inmiddels ben ik bijna acht jaar moeder maar als ik geen kind had gekregen was mijn leven ook leuk geweest. Anders maar ook leuk. Kinderen zijn geen garantie voor wat dan ook. Ook mensen met kinderen kunnen eenzaam sterven.
Er kan vandaag de dag gekozen worden voor wel of geen kind en dat is winst. Zo mag het nu een wens zijn die (als het fysiek mogelijk is) in vervulling kan gaan maar ook je niet voortplanten kan een wens zijn.
Beeldschoon dat die keuze er nu is toch?
