Kraamverzorgsters pikken het niet meer!

Ik heb ook 2x dezelfde gehad, ze kwam op ons verzoek nog een keertje terug. Zij had ons de eerste keer ook een fijn gezin gevonden, ze had verzoeken van anderen geweigerd om bij ons te zijn. Zo lief!

Zij deed het beddengoed wassen en weer opleggen, WC en douche schoonhouden, stofzuigde eens en maakte lunch. Een beetje meer dan de hygiene waarborgen van moeder en kind, maar wel uit eigen initiatief. Van mij had het niet perse gehoeven, man was tenslotte ook thuis. Verder veel gebabbeld, thee gedronken, baby's geknuffeld en twee keer weer op pad gestuurd met een dikke bos bloemen en een kaartje voor de goede zorgen.

Ik mijn kraamverzorgster en gun iedereen zo'n topmens.

Pindakaasjes schreef: ↑

12-02-2020 00:17

Helemaal met je eens, toch is mijn ervaring dat je flink labiel, vermoeid en minder weerbaar kunt zijn als kersverse kraamvrouw. Dan ben je niet opgewassen tegen een dominante kraamverzorgster. Ik was dat in ieder geval niet.
Mijn eerste kraamverzorgster was echt een schat, ze had het goed me voor. Maar ik werd echt knettergek van het gepluk aan mijn tepels en het geknijp in mijn borsten, ik voelde me soms echt een koe.
Dan nog het gerommel aan mijn muts en ja, ook die thermometer kreeg ik in mijn achterste. Ik vond het steeds vervelender worden, vernederend zelfs!, maar ik liet het toch allemaal maar gebeuren.. ik was echt te zwak.
Bij de tweede was ik in een betere conditie en meer ervaren.
Gelukkig maar, want ik had een waardeloze kraamverzorgster. Sorry, maar die zat alleen maar met haar zorgmap op de bank. Ze deed echt niks! Haar liet ik echt niet aan mijn lijf. Ik wilde het echt niet.. die regie vond ik wel heel fijn.

Oh dat snap ik best. Ik was ook veel minder weerbaar en er werd ook constant in m'n borsten geknepen en aan m'n tepels gezeten, maar van m'n onderkant blijft iedereen af. Zelfs toen ik moest bevallen en de verloskundige zei dat ik m'n broek uit moest trekken, zei ik nee. Ik kon, na de tweede bevalling, zeker een week niet lopen, liggen of wat dan ook van de pijn en had ook nog aambeien. Dan hadden ze me zelf uit moeten kleden en ik denk niet dat ze dat zomaar zouden doen. Zo wel, dan had ik waarschijnlijk alles bij elkaar geschreeuwd van de pijn. Ik heb 3 dagen achtereen op de rand van m'n bed gezeten, omdat ik letterlijk m'n kleine teen niet eens kon bewegen zonder ontzettende pijn.

Ik vroeg niks. Maar ze deed mijn hele huishouden plus achterstallige klusjes, alvast koken voor als man thuiskwam en een lunch voor hem klaarmaken en boodschappen doen. Ik zei steeds dat het niet hoefde... maar zij zei... Ik word hier zes uur betaald. Laat je nou maar gewoon verwennen door mij. Ik ga niet stil zitten daar heb ik een hekel aan. Dus sja...

Bij oudste hadden we een kraamjuf voor drie uur per dag. Haar taken waren koffiedrinken (koffiezetten deden we zelf) en heel veel kletsen over het Omgaan Met Baby's. Ze heeft ons ook nog voorgedaan hoe je een beeb in bad deed, en ze heeft me geleerd een plasgootje te vouwen in een hydrofiel luier. Een enig mens, ik vond het jammer toen ze wegging.

Bij jongste hadden we helemaal geen kraamhulp, was nergens voor nodig want man was wederom thuis en voor de rest wisten we alles al.

Dus van ons hebben al die boze kraamhulpen geen last gehad.

Lente19251003 schreef: ↑

12-02-2020 07:19

Ik kan me niks voorstellen bij kraamverzorgenden die hard werken. Ik heb daar zulke slechte ervaringen mee... Die bij mij zaten de hele dag aan de keukentafel met een mobiel. Ik kon niet even gaan slapen (terwijl kind de hele nacht spookte) want madame keek niet naar de baby om. Baby was bijna uitgedroogd want borstvoeding ging niet, pas na ingrijpen van de verloskundige die op controle kwam werd daar iets aan gedaan (en na meerdere keren vragen van mijn kant). Eten en drinken voor mij regelde mijn man. En toen hij ging werken kreeg ik minimaal iets. Ik heb echt zitten janken (hormonen) omdat ik van vriendinnen hoorde dat ze altijd zo lekker fruitsalade kregen van de kraamverzorgster en ik kreeg niks.

In huis deed ze überhaupt niks. De was zette ze wel aan maar vergat het dan uit te hangen zodat het nat in de machine bleef zitten en man het opnieuw kon doen. Ik was dolblij toen de week voorbij was en we hebben haar op de laatste dag ook eerder naar huis gestuurd omdat ze constant zat te klagen hoeveel ze aan vakantie toe was.

Dat janken heb ik ook gedaan, al die mooie verhalen maar bij ons niets van waar. De opmerkingen diverse keren per dag dat ik iets met een tweede, derde, vierde kind niet op die manier kon doen. En dat terwijl ik IVF heb gehad en de kans op een volgende zwangerschap zeeer klein is.
Wat heeft dat pijn gedaan zeg...
Van borstvoeding geen verstand, ik heb zelf de lactatiekundige ingeschakeld. En we stuurden haar ook eerder naar huis, dat vond ze niet leuk want ze ging op de trap haar formulieren invullen! Op de trap!
Ik heb er echt een jaar of 2 'last' van gehad tot ik het een plaatsje kon geven. Kwam ook omdat met de keizersnede duidelijk werd dat een tweede kindje vrijwel onmogelijk is.

Ik vind de verwachtingen van sommige kraamvrouwen ook wel iets bijzonders.
Op je telefoon lopen pielen en niets doen is absoluut stom, maar ik zou niet huilen omdat ik geen fruitsalade zou krijgen. Een appel in stukjes met wat druiven erbij, meer is het niet.

Ik verwacht geen kookkunsten, eten hadden we al geregeld (voorraad in diepvries en de ouders kookten). Strijkwas, hele dag poetsen hoeft van mij ook niet hoor, dat is hun taak ook niet.
Maar weten wat voor cliënt je voor je hebt vind ik dan wel belangrijk, waar kun je rekening mee houden of anders aanpakken.

Als je geen kraamhulp hebt, checkt dan iemand anders de eventuele hechtingen? Bij mijn jongste verliep alles thuis heel soepel, de borstvoeding ook. Die had niet veel te doen en zat dan soms ook maar te kletsen.

Verbaas mij meer over 'geknijp in borsten' 'aan tepels zitten' nu gaf ik flesvoeding dus mijn borsten zaten goed afgebonden in een superstrakke bh. Daar kon niemand bij, maar ff serieus, vreselijk. Blijf ervan af. Maar nu zal dat met BV wel ff anders werken....

ClaireSophie schreef: ↑

12-02-2020 20:36

Verbaas mij meer over 'geknijp in borsten' 'aan tepels zitten' nu gaf ik flesvoeding dus mijn borsten zaten goed afgebonden in een superstrakke bh. Daar kon niemand bij, maar ff serieus, vreselijk. Blijf ervan af. Maar nu zal dat met BV wel ff anders werken....

Ja, borstgevoede vrouwen houden daarvan

Morgenstond_ schreef: ↑

12-02-2020 20:39

Ja, borstgevoede vrouwen houden daarvan

Je begrijpt m'n bericht verkeerd vermoed ik. Natuurlijk houden ze daar niet van maar misschien 'moet' het vanwege verkeerd aanleggen of te weinig aankomen? Dan moeten er toch mensen meekijken? Die er dan kennelijk ook zomaar aanzitten.

Anyways, niet netjes en ik vind dat je daar al kraamverzorgende toestemming voor moet vragen.

Betty_Slocombe schreef: ↑

12-02-2020 20:26

Ik vind de verwachtingen van sommige kraamvrouwen ook wel iets bijzonders.
Op je telefoon lopen pielen en niets doen is absoluut stom, maar ik zou niet huilen omdat ik geen fruitsalade zou krijgen. Een appel in stukjes met wat druiven erbij, meer is het niet.

Ik vroeg me ook al af wat dat fruithapje (vies woord) waar iedereen ‘t steeds over heeft was. Maar ik ben dan ook geen enorme fruiteter en al helemaal niet fruit dat door een ander gesneden wordt. Maar dat is weer een heel ander topic.

Ik heb 3x best een goede kraamhulp gehad. Alleen de eerste was een beetje vreemd. Ze rookte en had van die gelige vingers en daar griezelde ik van. Bovendien had ze een stem als een bazuin, ik schrok me elke keer een hoedje als ze wat zei. Ik ben belastingadviseur en heb haar ook nog geholpen met een bezwaarschrift in mijn kraamweek, haha. Maar ze deed haar werk wel goed, geen overdreven huishoudelijke toestanden, maar wel veel uitleggen en voordoen. Ik had geen kaas gegeten van baby's, maar toen ze na een week voor het laatst wegging, zag ik het toch wel zitten om er zelf voor te moeten zorgen.

De tweede was al redelijk op leeftijd, echt een oma. Ik was erg moe in mijn kraamweek, en als ik 's middags sliep, speelde ze lekker met mijn oudste, die dol op haar was. Hij noemde haar ook oma J....

Bij de derde had ik echt een topmens. Heel aardig, wist van aanpakken, ze was ook heel leuk met de andere twee, zodat ik me een beetje kon richten op de baby. Ik had niet zoveel uitleg of hulp nodig, want het ging best goed met me en bij de derde weet je alles wel zo'n beetje, maar ze hielp me wel om het gezin draaiend te houden. En ze heeft 1x een half uurtje op de baby gepast. Ik snakte naar een beetje buitenlucht, dus op een gegeven moment heb ik zelf een van de andere kinderen van de peuterspeelzaal opgehaald, zonder baby. Het was te koud en hij was nog teveel afgevallen om mee naar buiten te mogen nemen.

Ze was wel heel alert. Na 3 dagen had hij volgens haar nog niet geplast, en ze dacht dat ze bloed in zijn luier zag. Zaten we midden in een sneeuwstorm, met een pasgeboren wurm in de auto op weg naar de SEH. Het bleken gelukkig uraten (?) of zoiets te zijn, kon geen kwaad in elk geval. En dankzij dat uitstapje kan mijn jongste nu heel ver zijn tong uitsteken, want voor de zekerheid is zijn tongriempje doorgeknipt, zodat hij makkelijker kon drinken.



Ik vond het wel heel fijn om kraamzorg te krijgen. Vooral omdat mijn man er overdag niet was, aangezien hij niet zomaar vakantie kan opnemen wanneer hij wil. Het was al moeilijk genoeg om 2 kraamdagen te regelen voor hem. Ik werkte in het bedrijf van mijn ouders en zij moesten dus ook extra hard werken, omdat ik er niet was, dus aan hen had ik ook niet veel.
En ik vond het in het begin heel eng om alleen met een baby te zijn, zeker bij de eerste. Ik weet nog zo goed dat de kraamzorg na de bevalling wegging en pas de volgende ochtend terug zou komen. En wij wisten niet eens hoe je een luier moest verschonen. Volgende ochtend zat de luier dus achterstevoren, haha. Onze oudste is bovendien een keer gestopt met ademen. Zij heeft hem weer aan de praat gekregen. Later zei ze: als hij in bed had gelegen, was het een gevalletje wiegendood geweest. Gelukkig had ik hem op dat moment zelf vast, zag zij het gebeuren en greep ze direct in. Toen durfde ik helemaal niets meer alleen te zijn, maar met haar vastberaden houding heeft ze me echt wel op gang geholpen.


Bij mij deden alle kraamverzorgsters verder wel wat huishoudelijk werk, inderdaad de was (ook van de rest van het gezin, want ze vonden het onzinnig om dat te scheiden en miniwasjes te draaien), stofzuigen, douche en toilet schoonhouden en bed verschonen zo af en toe. Elke dag vond ik niet nodig. Ik heb nooit een fruithapje gehad, maar goed, dat is ook niet echt noodzakelijk he. Koken deden ze ook niet. Ik had mijn huis verder elke keer goed schoon voorbereid, dus er hoefden geen achterstanden ingehaald te worden.

rumforviva schreef: ↑

12-02-2020 20:54

Ik vroeg me ook al af wat dat fruithapje (vies woord) waar iedereen ‘t steeds over heeft was. Maar ik ben dan ook geen enorme fruiteter en al helemaal niet fruit dat door een ander gesneden wordt. Maar dat is weer een heel ander topic.

Die van mij stond voor mijn neus met een schaal fruit terwijl ik eindelijk even wilde slapen. Ik dacht echt, wat moet ik hier nou weer mee. Laat mij met rust, ik lag eindelijk even te rusten.

Morgenstond_ schreef: ↑

12-02-2020 20:36

Als je geen kraamhulp hebt, checkt dan iemand anders de eventuele hechtingen?

Geen idee hoe dat in Nederland gaat, maar ik ben in een ander west-Europees land bevallen en hier worden na de bevalling geen hechtingen gechecked, geen temperatuur bij kraamvrouw of baby gemeten, niet in luiers of kraamverbanden gekeken, WC’s niet elke dag schoongemaakt, bedden niet elke dag verschoond - Voelt kraamvrouw/baby zich goed, dan gaat het vast prima. Voelt kraamvrouw/baby zich niet goed, dan gaan ze uitzoeken waarom. En nee, er treden hier niet meer complicaties op. Nederland is zo gebeiteld op het “natuurlijke” proces van bevallen, maar het natuurlijke proces van het kraambed laten we ondersneeuwen door stapels vervelende controles.
Snap ik echt niet.

Wat betreft borstvoeding: ze kunnen natuurlijk gewoon even vragen of ze je zullen helpen en of ze aan je borsten mogen zitten

Betty_Slocombe schreef: ↑

12-02-2020 20:26

Ik vind de verwachtingen van sommige kraamvrouwen ook wel iets bijzonders.
Op je telefoon lopen pielen en niets doen is absoluut stom, maar ik zou niet huilen omdat ik geen fruitsalade zou krijgen. Een appel in stukjes met wat druiven erbij, meer is het niet.

Ik schreef dat van de fruitsalade. Ik neem aan dat men begrijpt dat dat voor mij als labiele hormoonbom een soort van druppel was. Ik hoorde van vriendinnen goede verhalen over lieve kraamverzorgenden die het leuk vinden om voor moeder en baby te zorgen. Bij ons werd er niet naar ons omgekeken. Dus op een avond barstte ik in tranen uit en riep ‘ik heb geeneens fruitsalade gehad’.

Ze heeft de baby amper vastgehouden, geen enkele keer iets positiefs gezegd over mijn baby. Naar mij werd niet omgekeken. Dan kwam mijn man uit zijn werk (leek ons zo handig als hij ging werken als de kraam er was en daarna nog wat vrij zou nemen) en vroeg hij of ik wel iets gedronken had en dan had ik op de hele dag 1 kopje thee gehad. En nee ik kon zelf de trap amper of en af wegens bekkeninstabiliteit dus zelf maken ging niet. Kind was heel onrustig (was te licht, dronk niet, sliep vrijwel niet) waardoor ik geen seconde rust had en zij bood ook niet aan om hem even vast te houden zodat ik kon rusten. Visite kreeg ook niks aangeboden van haar.

En gewoon haar algehele houding van ‘ik vind hier geen hol aan’. Complete desinteresse, spelen met die mobiel, sjacherijnige kop en 10x zeggen dat ze aan het aftellen was naar de vakantie. Ik heb daar ook echt wel last van gehad. Ik kijk echt terug op een vervelende kraamperiode door haar.

stokske schreef: ↑

13-02-2020 06:58

Die van mij stond voor mijn neus met een schaal fruit terwijl ik eindelijk even wilde slapen. Ik dacht echt, wat moet ik hier nou weer mee. Laat mij met rust, ik lag eindelijk even te rusten.

Alle verhalen samengevat: een kraamverzorgster kan het nooit goed doen.

Teveel fruit, geen fruit, aan de was zitten terwijl jij dat niet wil, geen was doen, bedden verschonen terwijl jij dat net hebt gedaan en maar eens in de twee weken doet, de baby willen vasthouden terwijl jij alleen maar wil cocoonen en de baby geen sec wil afgeven, lunch maken terwijl iemand dat vies vindt of tien keer liever zelf doet, controles bij moeder en kind terwijl moeder dat invasief vindt. Actief helpen bij de borstvoeding terwijl ze dat als knijpen en frutten aan de borsten ervaart. En de lijst is eindeloos. Het is nogal verwarrend als je 3 a 4 gezinnen per maand hebt die ALLEMAAL wat anders willen/eisen, los nog van de cultuur verschillen en apparaat verschillen, gebruiken, wensen, gezinssamenstellingen, schoonouders die inwonen, andere ziektes die spelen, noem maar op. De lijst gaat maar door en door.
Kraamverzorgenden doen was ze kunnen maar zijn geen machines. Zij werken ook als ze ziek zijn of eigenlijk vrij hadden moeten hebben. Soms is bij hen ook het kaarsje uit. Je bent niet de enige zeg maar die ze gezien heeft die week. Een beetje respect aub.

Belladonna- schreef: ↑

13-02-2020 07:40

Alle verhalen samengevat: een kraamverzorgster kan het nooit goed doen.

Nee hoor ; er zitten ook hele positieve verhalen bij. Die vrouwen deden het dus wel goed.

Zijn er eigenlijk mannelijke kraamverzorgers ? Of nog steeds niet ?

blijfgewoonbianca schreef: ↑

13-02-2020 07:45

Zijn er eigenlijk mannelijke kraamverzorgers ? Of nog steeds niet ?

Mijn eerste kraamverzorgster kende er eentje.

Belladonna- schreef: ↑

13-02-2020 07:40

Alle verhalen samengevat: een kraamverzorgster kan het nooit goed doen.

Dat is ook een beetje inherent aan het werk he. Je werkt met dames die zo hormonaal zijn als de pest en daardoor vaak onredelijk. Is vrij weinig aan te doen lijkt me.

Een beetje respect aub.

Waar lees jij respectloze reacties? Als je iemands mededeling dat ze niet wist wat ze moest met die bak vol fruit al respectloos vindt heb je zelf ook behoorlijk lange tenen.

Belladonna- schreef: ↑

13-02-2020 07:40

Alle verhalen samengevat: een kraamverzorgster kan het nooit goed doen.

Teveel fruit, geen fruit, aan de was zitten terwijl jij dat niet wil, geen was doen, bedden verschonen terwijl jij dat net hebt gedaan en maar eens in de twee weken doet, de baby willen vasthouden terwijl jij alleen maar wil cocoonen en de baby geen sec wil afgeven, lunch maken terwijl iemand dat vies vindt of tien keer liever zelf doet, controles bij moeder en kind terwijl moeder dat invasief vindt. Actief helpen bij de borstvoeding terwijl ze dat als knijpen en frutten aan de borsten ervaart. En de lijst is eindeloos. Het is nogal verwarrend als je 3 a 4 gezinnen per maand hebt die ALLEMAAL wat anders willen/eisen, los nog van de cultuur verschillen en apparaat verschillen, gebruiken, wensen, gezinssamenstellingen, schoonouders die inwonen, andere ziektes die spelen, noem maar op. De lijst gaat maar door en door.
Kraamverzorgenden doen was ze kunnen maar zijn geen machines. Zij werken ook als ze ziek zijn of eigenlijk vrij hadden moeten hebben. Soms is bij hen ook het kaarsje uit. Je bent niet de enige zeg maar die ze gezien heeft die week. Een beetje respect aub.

Ja, dat is nou eenmaal zo als je een beroep hebt waarin je met mensen werkt. Even vragen waar iemand behoefte aan heeft anders.

blijfgewoonbianca schreef: ↑

13-02-2020 07:44

Nee hoor ; er zitten ook hele positieve verhalen bij. Die vrouwen deden het dus wel goed.

Ja hoor! ik las hier ook zat lofprijzingen over kraamverzorgsters. En de opmerking over het gepluk aan borsten kwam door het onderwerp rectaal temperaturen en dat je al zoveel polonaise aan je lijf hebt terwijl je fysiek en mentaal nog niet jezelf bent.
Mijn eerste kraamverzorgster was een schat! ik had haar echt nodig en ze was er voor me!
De tweede deed amper iets. Er kon ook geen lachje vanaf.. dat laat geen fijne herinneringen achter.

Nee ik vind uitspraken dat ze de hele dag geen hol deed, te beroerd was om een poot te verzetten en languit op de bank hing op haar telefoon, niet naar je kinderen omkeek, geen boeh of bah uitkwam, toch wel een beetje lullig. Maar goed, laten we die weg niet inslaan.

Waar het om gaat is dat het een heel zwaar vak is. Je bent 24-7 beschikbaar, kan niks plannen, hebt amper een prive leven en verdient geen hol. Daarvoor ben je dan wel continu aan het werk en je aan het plooien en schikken naar iedereens wensen, krijg je behoorlijk wat bagger over je heen, heb je nooit weekend of feestdagen en word je nogal eens bij nacht en ontij en storm de weg op gejaagd, want the show must go on. Dat doe je dan voor het minimum loon zo een beetje. Ik vind dat die dames zich de benen uit hun lijf rennen en nogal eens een bak stront over zich heel gestort krijgen.

De positieve verhalen komen van de vrouwen die zeiden dat hun kraamverzorgster (geen hulp) wel dweilde en kookte en de overige kinderen uit school haalde. Kortom: ze zijn blij omdat ze buiten de lijntjes kleurde. Dat is prima, maar het gros doet dat niet en die krijgt hierdoor dus wel een slechte naam.

Evalueren doen als het goed alle kraamverzorgende. Even aan het einde van de dag checken of alles okay is of het gaat zoals ze willen en of er nog vragen zijn. Dat hoort bij het werk en dat is ook het moment om eventuele frictie aan de kaak te stellen. Hormonaal of niet, de man speelt ook nog een rol in dit verhaal. Doe het dan samen als er wat is.

Bovendien tijdens het zoeken van een kraamverzorgster en het lezen van haar info, de intake, de folders, eventueel recensies online, dat geeft je als het goed is al een heel mooi beeld. Als je dan in je kraamweek tegen dingen aanloopt kan je je afvragen waar dat aan ligt.

Om die reden alleen al zou ik iedereen een zzp'er aanraden.

Belladonna- schreef: ↑

13-02-2020 07:40

Alle verhalen samengevat: een kraamverzorgster kan het nooit goed doen.

Teveel fruit, geen fruit, aan de was zitten terwijl jij dat niet wil, geen was doen, bedden verschonen terwijl jij dat net hebt gedaan en maar eens in de twee weken doet, de baby willen vasthouden terwijl jij alleen maar wil cocoonen en de baby geen sec wil afgeven, lunch maken terwijl iemand dat vies vindt of tien keer liever zelf doet, controles bij moeder en kind terwijl moeder dat invasief vindt. Actief helpen bij de borstvoeding terwijl ze dat als knijpen en frutten aan de borsten ervaart. En de lijst is eindeloos. Het is nogal verwarrend als je 3 a 4 gezinnen per maand hebt die ALLEMAAL wat anders willen/eisen, los nog van de cultuur verschillen en apparaat verschillen, gebruiken, wensen, gezinssamenstellingen, schoonouders die inwonen, andere ziektes die spelen, noem maar op. De lijst gaat maar door en door.
Kraamverzorgenden doen was ze kunnen maar zijn geen machines. Zij werken ook als ze ziek zijn of eigenlijk vrij hadden moeten hebben. Soms is bij hen ook het kaarsje uit. Je bent niet de enige zeg maar die ze gezien heeft die week. Een beetje respect aub.

Je generaliseert steeds, ik denk dat dat niet handig is. Er zijn genoeg kraamverzorgsters die het heel goed doen. Maar er zijn ook kraamverzorgsters die het niet zo goed doen of die niets doen. Die realiteiten bestaan allemaal naast elkaar, het is niet enkel het één of het ander.

Natuurlijk is het ingewikkeld om steeds in andere gezinnen te werken. Maar dat is nu eenmaal wat het werk is: in een keur aan gezinnen met verschillende gewoontes zorgen voor pasbevallen vrouwen en hun baby's. Dat is bij tijden lastig, maar het helpt om te overleggen met de kraamvrouw over haar wensen en behoeftes, en af te stemmen wat jij daarin kunt doen en niet kan doen. Er is geen pasklare lijst met gedragingen die altijd passend zijn in iedere situatie, dat brengt het werk nu eenmaal met zich mee. Iedere klus is maatwerk. Ik zou dat generaliseren loslaten, ik denk dat dat het werk niet leuker maakt.