Kinderen
alle pijlers
Laat vrouw hobbykind zelf betalen
zondag 21 oktober 2007 om 15:49
Moeders schreeuwen moord en brand over hun rechten, maar als het om plichten gaat, laten ze hun pruillip zien. De overheid moet niet te gul zijn, zegt Ebru Umar.
Een tijdje terug stond in deze krant een interview met Pierre Vinken, naast neurochirurg en atheïst, een van Nederlands succesvolste ondernemers (het Betoog, 22 september). Hij stelde dat een goede directeur is als een goede huisvrouw: geen geniale specialist, maar een degelijke generalist. Vinkens opmerking stemde mij droevig: omdat hij gelijk heeft.
Hoe kan het dat een man die niet eens in staat is om een huishouden van vier personen draaiende te houden, geacht wordt een bedrijf te leiden met honderden, zo niet duizenden werknemers? De eerste de beste huisvrouw had ABN Amro beter kunnen leiden dan Rijkman Groenink. Waarom kiezen vrouwen dan nog steeds voor uitzichtloze deeltijdbaantjes - als ze al werken? Het antwoord werd vorige week gegeven: de Nederlandse vrouw wil helemaal niet werken (Voorpagina en het Betoog, 13 oktober).
De strekking was dat je moe wordt van de combinatie werk en zorgtaken. Bovendien menen Nederlandse vrouwen het recht op niet-werken te hebben: ze willen de eerste balletvoorstelling van hun kind niet missen. Bij mijn weten zijn balletvoorstellingen 's avonds - althans, de mijne wel en mijn fulltime werkende moeder heeft er geen één gemist. Ze is me wel eens vergeten bij school, maar hoeveel directeuren denken altijd uit zichzelf aan de verjaardag van hun kinderen?
In de discussie over werken en kinderen opvoeden heeft mij altijd één punt verbaasd: de manier waarop overheid én media ouders benaderen. Mannen werken. Vrouwen niet. Mannen verdienen geld. Vrouwen niet. Waarom worden vrouwen door overheid en media als zwakzinnige schepsels behandeld, die niet in staat zouden zijn om te werken? Waarom wordt getolereerd dat de ene helft van de Nederlandse samenleving, vrouwen, financieel afhankelijk is van de andere helft: mannen?
Waarom noemen we het een voorrecht dat in Nederland vrouwen parttime werken? En waarom wordt altijd hetzelfde excuus van stal gehaald om niet of parttime werken te legitimeren: kinderen? Omdat kinderen zogenaamd de reden zijn waarom vrouwen hun werk minderen. Waarom mannen met kinderen niet minder werken is bekend: drogredenen als carrièrebreuk, ‘mag niet van de baas' of ‘kan in deze functie echt niet'.
Waar gesteld wordt dat Nederlandse vrouwen niet willen werken, moet niet ontkend worden dat Nederlandse mannen niet willen zorgen. En waarom zouden ze ook, ze hebben een sloof, vrouw of vriendin genoemd, die dat wel wil. We vergeten echter dat vrouwen niets te willen hebben. Als het om rechten gaat (studie, salaris, carrièrekansen), schreeuwen vrouwen dat ze gelijkwaardig zijn aan mannen. Zodra het om plichten gaat, komt de pruillip opzetten: maar wie zorgt voor de kinderen? En waarom zou je werken als je geld opgaat aan kinderopvang?
Om een aantal redenen, naast het behouden van financiële onafhankelijkheid: professionele en persoonlijke ontwikkeling, deel uit maken van de samenleving, recht op een beroep op sociale voorzieningen, pensioenopbouw, et cetera. Desondanks wordt met instemming van overheid en samenleving een afhankelijke groep gecreëerd die haar hand ophoudt om in haar levensonderhoud te voorzien.
Een overheid die meent dat mannen en vrouwen gelijke rechten hebben, moet ook gelijke plichten afdwingen en niet toestaan dat vrouwen én mannen zich verschuilen achter kinderen om niet fulltime te werken. Een overheid daarentegen die meent dat vrouwen zwakzinnig zijn en niet hoeven te werken als ze dat niet willen, moet het lef hebben in te zien dat de staatskas hier voordeel bij kan hebben: verbied een wetenschappelijke opleiding, schaf kinderbijslag, zwangerschapsverlof, ouderschapsverlof, gratis schoolboeken en AOW af voor vrouwen die ‘ervoor gekozen hebben niet te werken'.
Dit zijn (financiële) redenen voor vrouwen om niet te werken, waardoor kinderen zijn verworden tot een hobby die de samenleving betaalt. Een hobby die mateloos wordt uitgeoefend, waarbij de keuze voor één of meer kinderen niet beperkt wordt door de financiële situatie. Ten onrechte was de laatste zin uit het Betoog-artikel: ‘De zorg voor kinderen is niet meer alleen de zorg van de ouders.'
Dit is een misvatting: de primaire zorg voor kinderen ligt bij de ouders. De overheid heeft daarbij slechts een faciliterende taak: zorg voor opvang en onderwijs door professionals.
Broin: de Volkskrant.
Ik ben het uiteraard van harte met Ebru (een Turkse vrouw) eens. Kinderen krijgen is een hobby van vrouwen, die daarna hun mond vol hebben over rechten en nooit over plichten. De arbeidsparticipatie van vrouwen is nergens zo laag als in Nederland. Netzogoed alsdat mijn hobbies niet gesubsidieerd worden, wil ik ook hebben dat vrouwen niet meer in hun onderhoud van hun kinderen worden gesubsidieerd. De wereld gaan ten onder aan overbevolking, en al helemaal in het drukst bevolkste landje van de wereld, Nederland. Kinderen krijgen prima, maar een per vrouw en niet omgeven met pamper-regelingen. Wie meer dan een kind krijgt verdient hoog oplopende boetes. Vrouwen met een academische opleiding die daarna voltijds moeder wensen te zijn, mogen hun studie terugbetalen aan de staat.
Voordat ik gewurgd wordt met de instemming van een meeerderheid van deze pijler: mannen moeten ook gedwongen worden meer tijd te steken in de opvoeding van hun kinderen, en bedrijven moeten gedwongen worden om moeders met jonge kinderen hun baby te laten slapen/ verzorgen op het werk. Totdat ze naar de creche kunnen.
Een tijdje terug stond in deze krant een interview met Pierre Vinken, naast neurochirurg en atheïst, een van Nederlands succesvolste ondernemers (het Betoog, 22 september). Hij stelde dat een goede directeur is als een goede huisvrouw: geen geniale specialist, maar een degelijke generalist. Vinkens opmerking stemde mij droevig: omdat hij gelijk heeft.
Hoe kan het dat een man die niet eens in staat is om een huishouden van vier personen draaiende te houden, geacht wordt een bedrijf te leiden met honderden, zo niet duizenden werknemers? De eerste de beste huisvrouw had ABN Amro beter kunnen leiden dan Rijkman Groenink. Waarom kiezen vrouwen dan nog steeds voor uitzichtloze deeltijdbaantjes - als ze al werken? Het antwoord werd vorige week gegeven: de Nederlandse vrouw wil helemaal niet werken (Voorpagina en het Betoog, 13 oktober).
De strekking was dat je moe wordt van de combinatie werk en zorgtaken. Bovendien menen Nederlandse vrouwen het recht op niet-werken te hebben: ze willen de eerste balletvoorstelling van hun kind niet missen. Bij mijn weten zijn balletvoorstellingen 's avonds - althans, de mijne wel en mijn fulltime werkende moeder heeft er geen één gemist. Ze is me wel eens vergeten bij school, maar hoeveel directeuren denken altijd uit zichzelf aan de verjaardag van hun kinderen?
In de discussie over werken en kinderen opvoeden heeft mij altijd één punt verbaasd: de manier waarop overheid én media ouders benaderen. Mannen werken. Vrouwen niet. Mannen verdienen geld. Vrouwen niet. Waarom worden vrouwen door overheid en media als zwakzinnige schepsels behandeld, die niet in staat zouden zijn om te werken? Waarom wordt getolereerd dat de ene helft van de Nederlandse samenleving, vrouwen, financieel afhankelijk is van de andere helft: mannen?
Waarom noemen we het een voorrecht dat in Nederland vrouwen parttime werken? En waarom wordt altijd hetzelfde excuus van stal gehaald om niet of parttime werken te legitimeren: kinderen? Omdat kinderen zogenaamd de reden zijn waarom vrouwen hun werk minderen. Waarom mannen met kinderen niet minder werken is bekend: drogredenen als carrièrebreuk, ‘mag niet van de baas' of ‘kan in deze functie echt niet'.
Waar gesteld wordt dat Nederlandse vrouwen niet willen werken, moet niet ontkend worden dat Nederlandse mannen niet willen zorgen. En waarom zouden ze ook, ze hebben een sloof, vrouw of vriendin genoemd, die dat wel wil. We vergeten echter dat vrouwen niets te willen hebben. Als het om rechten gaat (studie, salaris, carrièrekansen), schreeuwen vrouwen dat ze gelijkwaardig zijn aan mannen. Zodra het om plichten gaat, komt de pruillip opzetten: maar wie zorgt voor de kinderen? En waarom zou je werken als je geld opgaat aan kinderopvang?
Om een aantal redenen, naast het behouden van financiële onafhankelijkheid: professionele en persoonlijke ontwikkeling, deel uit maken van de samenleving, recht op een beroep op sociale voorzieningen, pensioenopbouw, et cetera. Desondanks wordt met instemming van overheid en samenleving een afhankelijke groep gecreëerd die haar hand ophoudt om in haar levensonderhoud te voorzien.
Een overheid die meent dat mannen en vrouwen gelijke rechten hebben, moet ook gelijke plichten afdwingen en niet toestaan dat vrouwen én mannen zich verschuilen achter kinderen om niet fulltime te werken. Een overheid daarentegen die meent dat vrouwen zwakzinnig zijn en niet hoeven te werken als ze dat niet willen, moet het lef hebben in te zien dat de staatskas hier voordeel bij kan hebben: verbied een wetenschappelijke opleiding, schaf kinderbijslag, zwangerschapsverlof, ouderschapsverlof, gratis schoolboeken en AOW af voor vrouwen die ‘ervoor gekozen hebben niet te werken'.
Dit zijn (financiële) redenen voor vrouwen om niet te werken, waardoor kinderen zijn verworden tot een hobby die de samenleving betaalt. Een hobby die mateloos wordt uitgeoefend, waarbij de keuze voor één of meer kinderen niet beperkt wordt door de financiële situatie. Ten onrechte was de laatste zin uit het Betoog-artikel: ‘De zorg voor kinderen is niet meer alleen de zorg van de ouders.'
Dit is een misvatting: de primaire zorg voor kinderen ligt bij de ouders. De overheid heeft daarbij slechts een faciliterende taak: zorg voor opvang en onderwijs door professionals.
Broin: de Volkskrant.
Ik ben het uiteraard van harte met Ebru (een Turkse vrouw) eens. Kinderen krijgen is een hobby van vrouwen, die daarna hun mond vol hebben over rechten en nooit over plichten. De arbeidsparticipatie van vrouwen is nergens zo laag als in Nederland. Netzogoed alsdat mijn hobbies niet gesubsidieerd worden, wil ik ook hebben dat vrouwen niet meer in hun onderhoud van hun kinderen worden gesubsidieerd. De wereld gaan ten onder aan overbevolking, en al helemaal in het drukst bevolkste landje van de wereld, Nederland. Kinderen krijgen prima, maar een per vrouw en niet omgeven met pamper-regelingen. Wie meer dan een kind krijgt verdient hoog oplopende boetes. Vrouwen met een academische opleiding die daarna voltijds moeder wensen te zijn, mogen hun studie terugbetalen aan de staat.
Voordat ik gewurgd wordt met de instemming van een meeerderheid van deze pijler: mannen moeten ook gedwongen worden meer tijd te steken in de opvoeding van hun kinderen, en bedrijven moeten gedwongen worden om moeders met jonge kinderen hun baby te laten slapen/ verzorgen op het werk. Totdat ze naar de creche kunnen.
zondag 21 oktober 2007 om 16:15
Kinderen hebben toch cht verzorging nodig. Nu is natuurlijk de vraag of een daar speciaal voor opgeleide kinderleidster dat niet net zo goed of mss zelfs beter kan dsan een moeder. als je echt de pareticiupatiegraad van vrouwen omhoog wilt brengen dan zal er flink geinversteerd moeten worden in kwaliatief hoogwaardige kinderopvang, en dan zal de overheid zich eerder meer dan minder moeten gaan bemoeien met en investeren in kinderen en de opvang. Ik ka me namelijk voorsteklen dat je als ouder je kind graag 40 uur per week achterlaat bij een stel 17-jarige giechelende stagiaires.
En mannen kunnen ook minder gaan werken, alleen ze doen het niet.
Als vrouwen meer gaan weerken zullen mannen meer in het huishoduen moeten doen, of zal dat werk ook uitbesteed moeten worden. dan komt jhet er waarschijnlijk op neer dan veel vrouwem bezig zijn om tegen betaling voor andermans kinderen te zorgen en andermans huis te poetsen, omdat dat immers wel moet gebeuren en omdat mannen zich daar waarschijnlijk nog steds te goed voor zouden voelen. Dus bij deze antonio, Als jij straks op mijn kind past en dagelijks mijn huis schoonmaakt, voor mij mijn boodschappen doet en kookt, dan wil ik ook best na de de geboorte fulltime blijven werken.
En mannen kunnen ook minder gaan werken, alleen ze doen het niet.
Als vrouwen meer gaan weerken zullen mannen meer in het huishoduen moeten doen, of zal dat werk ook uitbesteed moeten worden. dan komt jhet er waarschijnlijk op neer dan veel vrouwem bezig zijn om tegen betaling voor andermans kinderen te zorgen en andermans huis te poetsen, omdat dat immers wel moet gebeuren en omdat mannen zich daar waarschijnlijk nog steds te goed voor zouden voelen. Dus bij deze antonio, Als jij straks op mijn kind past en dagelijks mijn huis schoonmaakt, voor mij mijn boodschappen doet en kookt, dan wil ik ook best na de de geboorte fulltime blijven werken.
Als een rommelig bureau wijst op een rommelige geest, wat zegt dan een leeg bureau?
zondag 21 oktober 2007 om 16:22
Al diegenen die GEEN kinderen hebben en menen niet mee te willen betalen hieraan, laat dan 1 ding duidelijk zijn:
Als zij hoogbejaard zijn en thuiszorg, verpleeghuiszorg, ziekenhuiszorg, AOW etc. nodig hebt. Al die dingen waar 'onze' hobby's tegen die tijd voor gaan zorgen, dan hebben alle gewenst kinderlozen hier GEEN recht op.
Niet de lasten, maar op latere leeftijd wel de lusten van 'onze' hobby-kinderen?
Dacht het niet!
Is dat niet net zo een debiele stelling?
Ik word zo moe van vrouwen die perse willen dat alle vrouwe full-time werken, liefst kinderloos carriere maken. Want is dat niet waar de emancipatie-beweging voor gestreden heeft?
In mijn optiek heeft de emancipatie ervoor gezorgd dat wij de mogelijkheid hebben om te kiezen. We kunnen kinderloos carriere maken als we willen, maar het MOET niet.
We kunnen thuis zijn bij de kinderen, maar het MOET niet.
We kunnen werken en kinderen combineren, maar het MOET niet.
En wat de mannen betreft, gelukkig zie ik in mijn omgeving genoeg 'huismannen' met zorgdagen.
En als de directeuren van bedrijfen nu meer tijd zouden steken in flexibele uren, ook carriere kunnen maken als je 1 dag minder werkt etc., dan is het voor zowel mannen als vrouwen makkelijker om kinderen en carriere te combineren en zorgdagen te delen.
Als zij hoogbejaard zijn en thuiszorg, verpleeghuiszorg, ziekenhuiszorg, AOW etc. nodig hebt. Al die dingen waar 'onze' hobby's tegen die tijd voor gaan zorgen, dan hebben alle gewenst kinderlozen hier GEEN recht op.
Niet de lasten, maar op latere leeftijd wel de lusten van 'onze' hobby-kinderen?
Dacht het niet!
Is dat niet net zo een debiele stelling?
Ik word zo moe van vrouwen die perse willen dat alle vrouwe full-time werken, liefst kinderloos carriere maken. Want is dat niet waar de emancipatie-beweging voor gestreden heeft?
In mijn optiek heeft de emancipatie ervoor gezorgd dat wij de mogelijkheid hebben om te kiezen. We kunnen kinderloos carriere maken als we willen, maar het MOET niet.
We kunnen thuis zijn bij de kinderen, maar het MOET niet.
We kunnen werken en kinderen combineren, maar het MOET niet.
En wat de mannen betreft, gelukkig zie ik in mijn omgeving genoeg 'huismannen' met zorgdagen.
En als de directeuren van bedrijfen nu meer tijd zouden steken in flexibele uren, ook carriere kunnen maken als je 1 dag minder werkt etc., dan is het voor zowel mannen als vrouwen makkelijker om kinderen en carriere te combineren en zorgdagen te delen.
anoniem_57589 wijzigde dit bericht op 21-10-2007 16:29
Reden: Nog een toevoeging.
Reden: Nog een toevoeging.
% gewijzigd
zondag 21 oktober 2007 om 17:04
Ik werk fulltime; 2 dagen in het onderwijs, en 5 thuis bij mijn kindje.
Dat mormel op zien te voeden tot een waardevol medemens en burger, maakt dat ook ik recht heb op dingen die de overheid betaalt.
Niet alleen werk in een instelling of bij een bedrijf draagt bij aan het maatschappelijk welzijn.
(en als docent vmbo weet ik zeer goed dat het WEL uitmaakt of ouders veel thuis zijn of de hele week moeten werken -soms gedwongen omdat er geen keuze is- Het levert BIJNA altijd een verschil in kinderen op)
Dat mormel op zien te voeden tot een waardevol medemens en burger, maakt dat ook ik recht heb op dingen die de overheid betaalt.
Niet alleen werk in een instelling of bij een bedrijf draagt bij aan het maatschappelijk welzijn.
(en als docent vmbo weet ik zeer goed dat het WEL uitmaakt of ouders veel thuis zijn of de hele week moeten werken -soms gedwongen omdat er geen keuze is- Het levert BIJNA altijd een verschil in kinderen op)
zondag 21 oktober 2007 om 17:06
Echt, ook ik word doodmoe van al die vrouwen die andere vrouwen het full-time-werken-no-kids-leven op willen dringen! "Kinderen zijn alleen maar een last" lijken artikelen en vrouwen zoals deze alleen maar te schreeuwen. Mag ik vragen waar jij dan jouw eigen bestaanrecht op baseert?
Bovendien: wat mij echter nog het meest stoort is de toon van al deze wanhopige 'strijdkreten'; zo zal ik ze maar even noemen. Waar komt toch al deze angst vandaan? Is het werkelijk zo onvergeeflijk om (financieel) afhankelijk te zijn van iemand? Is ieder mens niet in beginne afhankelijk van iemand, en is dat nu niet juist wat ons mensen maakt?
Het ieder-voor-zich gehalte lijkt daags te stijgen, en ik walg hiervan.
Bovendien: wat mij echter nog het meest stoort is de toon van al deze wanhopige 'strijdkreten'; zo zal ik ze maar even noemen. Waar komt toch al deze angst vandaan? Is het werkelijk zo onvergeeflijk om (financieel) afhankelijk te zijn van iemand? Is ieder mens niet in beginne afhankelijk van iemand, en is dat nu niet juist wat ons mensen maakt?
Het ieder-voor-zich gehalte lijkt daags te stijgen, en ik walg hiervan.
zondag 21 oktober 2007 om 17:16
Ik ben een mislukte vrouw. Tenminste, volgens Opzij en de geëmancipeerde medemens. Mijn ambitie is namelijk niet groot genoeg.
De laatste weken krijg ik steeds vaker artikelen te lezen over mijzelf; vrouw, dertiger, getrouwd, hoger opgeleid, met kinderen. En ik doe het helemaal fout. Ik werk namelijk niet fulltime maar slechts een uur of zestien per week, ben daardoor financieel afhankelijk van mijn partner (die ook gemiddeld per uur zeker meer verdient, en trouwens ook maar vier dagen per week werkt), heb mijn kinderen niet in de naschoolse opvang maar vang ze vier van de vijf schooldagen thuis op met een kop thee (nou ja thee, eerder aanmaaklimonader of een beker water), lees geen Opzij maar Linda. en Esta, vervul geen interessante nevenfunctie in het bedrijfsleven of de politiek maar zit in de schoolkrantredactie en in plaats van het schrijven van ingezonden brieven naar de Volkskrant over de belabberde omstandigheden waarin vrouwen vandaag de dag in Nederland zich staande moeten houden schrijf ik een persoonlijk weblog over dagelijkse dingen.
Dat ik wel die Volkskrant lees, het Journaal kijk, mijn stem doe gelden bij verkiezingen, allerlei milieu organisaties steun, geld stort voor projecten in binnen- en buitenland die proberen mensen een beter bestaan te geven, voornamelijk biologische en eko producten eet en kringloopproducten koop, geen auto heb en reis per fiets en O.V., graag naar het theater ga en musea bezoek, wekelijks even mijn oma wil zien, met de kinderen naar het bos ga om kastanjes te zoeken om daar thuis mee te knutselen, probeer een ruim sociaal netwerk te onderhouden door met vrienden te bellen en kaartjes te sturen bij vrolijke of verdrietige gebeurtenissen en dol ben op ouwehoeren over het leven, sex, mannen, vrouwen, werk, kinderen en de samenleving in de kroeg met vriendinnen èn vrienden, dat maakt allemaal niets uit. De emancipatie is namelijk mislukt. En ik ben mede schuldig. Dat mijn dochter van vijf later het liefst prinses wil worden in plaats van brandweervrouw of politica zal dus ook wel mijn fout zijn.
Tja......................
mijn jonge kind meenemen naar werk om daar te laten slapen??? Brrrrrrr, wat een vaag plan! Moet bekennen dat ik wel blij ben met mijn meezorgende partner!
De laatste weken krijg ik steeds vaker artikelen te lezen over mijzelf; vrouw, dertiger, getrouwd, hoger opgeleid, met kinderen. En ik doe het helemaal fout. Ik werk namelijk niet fulltime maar slechts een uur of zestien per week, ben daardoor financieel afhankelijk van mijn partner (die ook gemiddeld per uur zeker meer verdient, en trouwens ook maar vier dagen per week werkt), heb mijn kinderen niet in de naschoolse opvang maar vang ze vier van de vijf schooldagen thuis op met een kop thee (nou ja thee, eerder aanmaaklimonader of een beker water), lees geen Opzij maar Linda. en Esta, vervul geen interessante nevenfunctie in het bedrijfsleven of de politiek maar zit in de schoolkrantredactie en in plaats van het schrijven van ingezonden brieven naar de Volkskrant over de belabberde omstandigheden waarin vrouwen vandaag de dag in Nederland zich staande moeten houden schrijf ik een persoonlijk weblog over dagelijkse dingen.
Dat ik wel die Volkskrant lees, het Journaal kijk, mijn stem doe gelden bij verkiezingen, allerlei milieu organisaties steun, geld stort voor projecten in binnen- en buitenland die proberen mensen een beter bestaan te geven, voornamelijk biologische en eko producten eet en kringloopproducten koop, geen auto heb en reis per fiets en O.V., graag naar het theater ga en musea bezoek, wekelijks even mijn oma wil zien, met de kinderen naar het bos ga om kastanjes te zoeken om daar thuis mee te knutselen, probeer een ruim sociaal netwerk te onderhouden door met vrienden te bellen en kaartjes te sturen bij vrolijke of verdrietige gebeurtenissen en dol ben op ouwehoeren over het leven, sex, mannen, vrouwen, werk, kinderen en de samenleving in de kroeg met vriendinnen èn vrienden, dat maakt allemaal niets uit. De emancipatie is namelijk mislukt. En ik ben mede schuldig. Dat mijn dochter van vijf later het liefst prinses wil worden in plaats van brandweervrouw of politica zal dus ook wel mijn fout zijn.
Tja......................
mijn jonge kind meenemen naar werk om daar te laten slapen??? Brrrrrrr, wat een vaag plan! Moet bekennen dat ik wel blij ben met mijn meezorgende partner!
zondag 21 oktober 2007 om 17:24
zondag 21 oktober 2007 om 17:33
Wat een onzinnige opmerking. Hoe kun je nou op voorhand een wetenschappelijke opleiding verbieden voor vrouwen (what about mannen overigens?) die ervoor hebben gekozen niet te werken?
Die keuze komt toch pas na de opleiding, dat schijnt toch het hele euvel te zijn? Of zou een 18-jarige, vers van het Atheneum zeggen: `Zo, en nu ga ik eens een wetenschappelijke opleiding volgen om vervolgens lekker niet te werken.´
En dan wat betreft het afschaffen van ouderschaps- en zwangerschapsverlof voor dames die niet werken... Shit zeg, die missen dan mooi hun verlof tijdens het ´niets doen´. Hahahaha!
Wat een koe, die E´boe´...
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
zondag 21 oktober 2007 om 18:09
zondag 21 oktober 2007 om 18:24
zondag 21 oktober 2007 om 18:27
Misschien moeten 'wij vrouwen' eens wat vaker het debat gaan openen over wat mannen volgens ons allemaal zoal zouden moeten of juist niet meer mogen. Dit als tegenoffensief voor alle artikelen over vrouwen die vroeg kinderen moeten krijgen, fulltime moeten werken, niet meer mogen studeren (?!) en dat soort geklets.
Laten we voorstellen dat mannen zich niet meer fulltime achter het werk mogen verschuilen voor hun zorgtaken. (verboden fulltime te werken voor mannen met kinderen en/of kinderwens!), dat het mannen verboden wordt om seks te hebben zolang ze hun testosteron nog niet onder controle hebben (en te druk bezig zijn met autootjes en carriere om verantwoordelijkheid te nemen voor eventueel verwekte kinderen). En mannen nog studeren? Welneee; ze scoren over het algemeen slechter op de universiteit, dus laten we hen gewoon wat meer zorgtaken en wat minder brood-op-de-plank-taken geven.
Ja toch? Yo yo! Betere emancipatie, begin bij de man!
Laten we voorstellen dat mannen zich niet meer fulltime achter het werk mogen verschuilen voor hun zorgtaken. (verboden fulltime te werken voor mannen met kinderen en/of kinderwens!), dat het mannen verboden wordt om seks te hebben zolang ze hun testosteron nog niet onder controle hebben (en te druk bezig zijn met autootjes en carriere om verantwoordelijkheid te nemen voor eventueel verwekte kinderen). En mannen nog studeren? Welneee; ze scoren over het algemeen slechter op de universiteit, dus laten we hen gewoon wat meer zorgtaken en wat minder brood-op-de-plank-taken geven.
Ja toch? Yo yo! Betere emancipatie, begin bij de man!
