Mijn zoon heeft een gezin
maandag 21 juni 2021 om 20:53
Mijn zoon heeft een gezin. Dat heb ik zaterdag gehoord, op straat in het centrum. Ik kwam de moeder van een van zijn schoolvriendjes van vroeger tegen en zij zei “En jij hebt al kleinkinderen hè?!! Hoe gaat het daarmee?” Ik schrok heel erg. Want ik weet dat mijn zoon mij niks vertelt, maar toch had ik dit niet verwacht. Dit had zij al snel door en zij stopte met praten. Ze zei nog wel heel begripvol “Jeetje ach oh jee, daar is dus van alles gebeurd, ja zo kunnen dingen gaan...” Nog wat ongemakkelijke lieve woorden en toen was het gesprekje voorbij.
Iedereen die mij hier al kent (van het topic “Ik zie mijn zoon bijna nooit” uit 2019) weet dat mijn man en ik enorme fouten hebben gemaakt. Zodra onze oudste zoon uit huis ging, heeft hij niets meer over zijn eigen leven met ons gedeeld. De afgelopen twee jaar zijn we steeds meer gaan inzien dat ons gedrag tot enorme problemen heeft geleid en samen met professionele hulp ben ik actief bezig om mijn gedrag te veranderen.
Hoe dan ook, ik had natuurlijk kunnen weten dat mijn oudste zoon al lang kinderen zou kunnen hebben. We wisten dat dat zou kunnen en dat hebben we ook weleens, op een theoretische manier, benoemd. En toch ben ik heel erg geschrokken nu ik dit ineens te horen heb gekregen. Ik heb geen contact opgenomen met mijn zoon om ernaar te vragen en ben dat ook niet van plan. Jullie hoeven je dus geen zorgen te maken: mijn man en ik begrijpen dat we onze zoon absoluut niet mogen lastigvallen. Echt, we zullen ons koest houden en ons netjes gedragen.
De reden dat ik hier toch een topic over open, is dat ik met 10.000 vragen en gedachten zit en niet meer kan slapen. Ik loop nog steeds bij mijn therapeut, maar zo’n uurtje duurt kort en deze schok is groot. Ik moet hier nog van bijkomen. En er zijn zoveel dingen die ik me afvraag.
Deze vragen spoken door mijn gedachten:
-Hoeveel kleinkinderen heb ik eigenlijk? Ik was te verbijsterd om dit nog te vragen. En ik weet ook niet of ze dit aan mij verteld zou hebben, nadat ze doorhad dat ik van niks wist.
-Hoe heten mijn kleinkinderen? Hoe oud zijn ze? (En dus: hoe lang bestaan zij al terwijl ik van niks wist?!)
-Is er een kans dat ik mijn kleinkinderen ooit te zien krijg?
-Wat vertelt mijn zoon eigenlijk over ons aan zijn kinderen?
-Wat als ik mijn kleinkinderen ooit tegenkom, zou dat hen of mij dan opvallen of zouden we langs elkaar lopen zonder iets te op te merken?
-Hoe groot is de kans dat de kleinkinderen mij later gaan opzoeken?
Ik denk dat ik vooral tot rust moet komen en aan de nieuwe situatie moet wennen. En zelfs dat is gek, want de situatie is dus niet nieuw. Onze zoon had al een gezin, maar wij wisten dat niet. En dat dringt maar heel moeilijk tot ons door. Mijn man praat weinig, maar is ook onrustig en verbijsterd. Als hij iets zegt, gaat het hierover.
En wat ik met dit topic wil? Alles is welkom: alles wat helpt om dit nieuws te verwerken en mijn piekergedachten en alle rondspokende vragen tot rust te brengen. Het accepteren van de situatie zal moeilijk worden. Maar nogmaals, ik weet dat de situatie niet zomaar gaat veranderen en ik zal mijn zoon en zijn gezin niet lastigvallen. Daar wil ik duidelijk over zijn.
Iedereen die mij hier al kent (van het topic “Ik zie mijn zoon bijna nooit” uit 2019) weet dat mijn man en ik enorme fouten hebben gemaakt. Zodra onze oudste zoon uit huis ging, heeft hij niets meer over zijn eigen leven met ons gedeeld. De afgelopen twee jaar zijn we steeds meer gaan inzien dat ons gedrag tot enorme problemen heeft geleid en samen met professionele hulp ben ik actief bezig om mijn gedrag te veranderen.
Hoe dan ook, ik had natuurlijk kunnen weten dat mijn oudste zoon al lang kinderen zou kunnen hebben. We wisten dat dat zou kunnen en dat hebben we ook weleens, op een theoretische manier, benoemd. En toch ben ik heel erg geschrokken nu ik dit ineens te horen heb gekregen. Ik heb geen contact opgenomen met mijn zoon om ernaar te vragen en ben dat ook niet van plan. Jullie hoeven je dus geen zorgen te maken: mijn man en ik begrijpen dat we onze zoon absoluut niet mogen lastigvallen. Echt, we zullen ons koest houden en ons netjes gedragen.
De reden dat ik hier toch een topic over open, is dat ik met 10.000 vragen en gedachten zit en niet meer kan slapen. Ik loop nog steeds bij mijn therapeut, maar zo’n uurtje duurt kort en deze schok is groot. Ik moet hier nog van bijkomen. En er zijn zoveel dingen die ik me afvraag.
Deze vragen spoken door mijn gedachten:
-Hoeveel kleinkinderen heb ik eigenlijk? Ik was te verbijsterd om dit nog te vragen. En ik weet ook niet of ze dit aan mij verteld zou hebben, nadat ze doorhad dat ik van niks wist.
-Hoe heten mijn kleinkinderen? Hoe oud zijn ze? (En dus: hoe lang bestaan zij al terwijl ik van niks wist?!)
-Is er een kans dat ik mijn kleinkinderen ooit te zien krijg?
-Wat vertelt mijn zoon eigenlijk over ons aan zijn kinderen?
-Wat als ik mijn kleinkinderen ooit tegenkom, zou dat hen of mij dan opvallen of zouden we langs elkaar lopen zonder iets te op te merken?
-Hoe groot is de kans dat de kleinkinderen mij later gaan opzoeken?
Ik denk dat ik vooral tot rust moet komen en aan de nieuwe situatie moet wennen. En zelfs dat is gek, want de situatie is dus niet nieuw. Onze zoon had al een gezin, maar wij wisten dat niet. En dat dringt maar heel moeilijk tot ons door. Mijn man praat weinig, maar is ook onrustig en verbijsterd. Als hij iets zegt, gaat het hierover.
En wat ik met dit topic wil? Alles is welkom: alles wat helpt om dit nieuws te verwerken en mijn piekergedachten en alle rondspokende vragen tot rust te brengen. Het accepteren van de situatie zal moeilijk worden. Maar nogmaals, ik weet dat de situatie niet zomaar gaat veranderen en ik zal mijn zoon en zijn gezin niet lastigvallen. Daar wil ik duidelijk over zijn.
dinsdag 22 juni 2021 om 00:21
Verstandige zoon. Dit type ouders spelen hun kleinkinderen uit tegen elkaar en tegen hun ouders. Daar wil je je kind niet aan blootstellen.Airesopure schreef: ↑22-06-2021 00:19Jep. Ik denk daarom dat het heel positief is dat zoon zijn kinderen niet blootstelt aan zijn ouders. Voor hetzelfde geld had hij de "het hoort zo dat je je familie ziet" norm van zijn moeder overgenomen en dwong hij zijn kinderen ook tot die giftige omgeving.
Iedere dag is gehaktdag
dinsdag 22 juni 2021 om 00:25
Ja, dat is precies waar ik bang voor was.....lesmontagnes schreef: ↑21-06-2021 23:38Omdat dat normaal is, omdat we kinderen hebben opgevoed en de kleinkinderen er dan ook bij horen, omdat alles dan verder gaat, van foto's maken tot breien, gezelligheid en trots delen, omdat onze vrienden ook kleinkinderen hebben... omdat we denken (hopen) dat we veel liefde kunnen bieden.
Omdat dat zo hoort. Voor de buitenwereld......
Wat maakt dat jij denkt dat je in staat bent liefde te bieden aan een kind, terwijl je net bezig bent in te zien dat je heel veel verkeerd hebt gedaan in de opvoeding van je zoons, en dat je nog steeds in je eigen valkuilen trapt?
dinsdag 22 juni 2021 om 00:25
Even een greep uit het andere topic:fashionvictim schreef: ↑22-06-2021 00:08Ik heb nog nooit iets van je gelezen maar ik vind dat je heel streng bent voor jezelf. En dat de reacties van forummers bij de konijnen af zo hard zijn.
Laat je geen complex aanpraten. Tenzij je je kind zwaar mishandeld of seksueel misbruikt hebt is niet vertellen dat je kinderen hebt gekregen iets wat eerder iets over de gesteldheid van het kind dan over de gesteldheid van de ouders zegt.
- kinderen van zes en twaalf alleen thuislaten om zelf een maand op vakantie te gaan
- vader nam kinderen mee naar de kroeg en moedigde ze aan tot overmatig drankgebruik
- moeder verweet de kinderen vooral niet goed genoeg te zijn, om bij anderen met de school/werkprestaties van kinderen te pronken
- ouders toonde nooit enige interesse in hun kinderen, verwijten hun vooral dat ze niet de perfecte kinderen zijn die in hun plaatje van perfecte ouders en een perfect gezin passen
- tot op hoge leeftijd (als in: volwassen) beloofden de ouders tijd en energie van de kinderen aan hun vrienden en kennissen, zonder overleg met de kinderen zelf (‘ja, zoon komt de kast wel in elkaar zetten hoor! Morgenochtend om half tien is hij bij je!’)
- cjg moest erbij komen om leefregels op te stellen, zodat de jongste en ouders nu nog enige vorm van communicatie hebben
- gezin heeft, ondanks de leeftijd van kinderen (19 en 25) nog een traject gestart met dit gezin
dinsdag 22 juni 2021 om 01:08
dinsdag 22 juni 2021 om 01:19
Ik zou nergens over beginnen. Er is een reden waarom je zoon het stil heeft gehouden. Ik zou vanuit dat punt met je therapeut er aan gaan werken weer..
Ik zou je ook niet in het leven van mijn kinderen willen hebben gezien het verleden. Als je nu jezelf gaat opdringen maak je het nog meer stuk dan dat het al is.
En nieuwsgierig ? Ik denk dat je zoon niet heeft verteld dat er een oma en opa is.. ga het maar uitleggen waarom ze niet meer komen..
Ik zou je ook niet in het leven van mijn kinderen willen hebben gezien het verleden. Als je nu jezelf gaat opdringen maak je het nog meer stuk dan dat het al is.
En nieuwsgierig ? Ik denk dat je zoon niet heeft verteld dat er een oma en opa is.. ga het maar uitleggen waarom ze niet meer komen..
dinsdag 22 juni 2021 om 01:23
lesmontagnes schreef: ↑21-06-2021 23:38Omdat dat normaal is, omdat we kinderen hebben opgevoed en de kleinkinderen er dan ook bij horen, omdat alles dan verder gaat, van foto's maken tot breien, gezelligheid en trots delen, omdat onze vrienden ook kleinkinderen hebben... omdat we denken (hopen) dat we veel liefde kunnen bieden.
En wederom.. dit gaat alleen maar over jou..."omdat het erbij hoort" Omdat die en die ook kleinkinderen hebben
Zolang je niet ziet wat je hier doet raad ik je aan om weg te blijven van je kleinkinderen..
Je bent nog steeds niet in staat om echt en oprecht naar jezelf te kijken.. en je excuses die je denk te hebben aangeboden zijn niet de excuses die je zoon nodig heeft..
dinsdag 22 juni 2021 om 01:25
sommige mensen doen niets met die kansen.. sommige mensen willen het maar niet inzien.. Deze TO snapt het echt niet.. Ze dénkt de juiste excuses te hebben aangeboden.. maar uit alles wat ze nu weer schrijft blijkt dat ze echt niets geleerd heeft.. Ik zou haar echt never nooit bij mijn kinderen in de buurt laten..Love2themoon schreef: ↑21-06-2021 22:51Ik heb schijnbaar niet goed genoeg het vorige topic door gelezen maar ergens mag iemand ook een nieuwe kans krijgen. Dat hoop ik voor je to.
dinsdag 22 juni 2021 om 01:28
fashionvictim schreef: ↑22-06-2021 00:08Ik heb nog nooit iets van je gelezen maar ik vind dat je heel streng bent voor jezelf. En dat de reacties van forummers bij de konijnen af zo hard zijn.
Laat je geen complex aanpraten. Tenzij je je kind zwaar mishandeld of seksueel misbruikt hebt is niet vertellen dat je kinderen hebt gekregen iets wat eerder iets over de gesteldheid van het kind dan over de gesteldheid van de ouders zegt.
Ik kan je met klem aanraden haar te loepen.. Wat zij en haar man de kinderen heeft aangedaan is echt niet te bevatten op sommige punten.. Zij heeft echt alle mogelijke kansen verknalt..
dinsdag 22 juni 2021 om 01:28
poldervrouw schreef: ↑22-06-2021 01:25sommige mensen doen niets met die kansen.. sommige mensen willen het maar niet inzien.. Deze TO snapt het echt niet.. Ze dénkt de juiste excuses te hebben aangeboden.. maar uit alles wat ze nu weer schrijft blijkt dat ze echt niets geleerd heeft.. Ik zou haar echt never nooit bij mijn kinderen in de buurt laten..
En zo denkt haar zoon er waarschijnlijk ook over. En terecht.
En dan tóch nog de jongste erbij betrekken (het zou me niet verbazen als die het al wist ook).
Toxisch, een ander woord heb ik er niet voor.
dinsdag 22 juni 2021 om 01:56
-We moeten het respecteren als hij iets niet met ons wil delen en ook zeggen dat we dit respecteren. (Anders moet hij zijn vrijheid verdedigen door te liegen, te vluchten of vaag te doen en dan krijg je geen band met je kind.)
Dat was een onderdeel uit de afsprakenlijst in je oude topic. Misschien kun je die zelf nog eens lezen.
Dat was een onderdeel uit de afsprakenlijst in je oude topic. Misschien kun je die zelf nog eens lezen.
...
dinsdag 22 juni 2021 om 02:26
Toch vind ik het wel hartverscheurend hoor. Ik zit echt te snikken hier.
Mijn moeder was ook een tiran, en lang geen contact gehad.
Maar ik weet ook dat ze het an sich goed bedoelde, en gewoon niet wist, en nog steeds niet weet hoe zich soms te uiten. Kan nog steeds een bitch zijn ook. En ik zal nooit een compliment van haar krijgen. Gelukkig weet ze haar kritiek het merendeel van de tijd wel in te slikken tegenwoordig.
Maar men, ik hoop dat dit een soort van goed einde krijgt in de vorm van een dragelijker persoonlijker contact. Voor Lesmontagnes, maar ook voor haar zoon. Uiteindelijk zijn beide ook gewoon mensen, met een hart dat zeer doet.
Maar goed voor mij is vergeving, makkelijker dan met dit soort pijn te moeten rondlopen. Echt gruwelijk.
Mijn moeder was ook een tiran, en lang geen contact gehad.
Maar ik weet ook dat ze het an sich goed bedoelde, en gewoon niet wist, en nog steeds niet weet hoe zich soms te uiten. Kan nog steeds een bitch zijn ook. En ik zal nooit een compliment van haar krijgen. Gelukkig weet ze haar kritiek het merendeel van de tijd wel in te slikken tegenwoordig.
Maar men, ik hoop dat dit een soort van goed einde krijgt in de vorm van een dragelijker persoonlijker contact. Voor Lesmontagnes, maar ook voor haar zoon. Uiteindelijk zijn beide ook gewoon mensen, met een hart dat zeer doet.
Maar goed voor mij is vergeving, makkelijker dan met dit soort pijn te moeten rondlopen. Echt gruwelijk.
Wanhoop is een zwart leren jasje is dat iedereen goed staat; terwijl hoop een rose jurkje met ruches is tot boven je knie, waarin niemand gezien wil worden.
dinsdag 22 juni 2021 om 02:57
Waarom zo'n haast?
Zaterdag gehoord dat de ene zoon een gezin met kind(eren) heeft; diezelfde dag of hooguit één dag later al met jongste zoon besproken en op maandag open je een topic.
Als die jongens contact met elkaar hebben en/of weleens bij elkaar over de vloer komen, wist jongste er al van. Of heeft hij zelfs wel eens opgepast als oudste + vriendin bij jullie op bezoek kwamen of een klusje kwamen doen zoals je schrijft.
De zwangerschap(pen) hebben zij, en hun omgeving, trouwens goed verborgen weten te houden.
Als jongste zoon nergens van wist, dan spreekt zijn lauwe/korte reactie ook al voor zich: hij had kennelijk helemaal geen behoefte het er verder met jou/jullie over te hebben.
Wanneer hij wél op de hoogte was, zit hij nu misschien in zijn maag met de vraag of hij dit aan de oudste zal vertellen.
En áls hij aan de oudste vertelt dat nu bij jullie bekend is dat zij kinderen hebben, dan 'moet' ook de oudste er iets mee - met het risico dat hij zich 'maximaal terughoudend' zal opstellen.
Waarom? Wie of wat schiet hier iets mee op?
Zaterdag gehoord dat de ene zoon een gezin met kind(eren) heeft; diezelfde dag of hooguit één dag later al met jongste zoon besproken en op maandag open je een topic.
Als die jongens contact met elkaar hebben en/of weleens bij elkaar over de vloer komen, wist jongste er al van. Of heeft hij zelfs wel eens opgepast als oudste + vriendin bij jullie op bezoek kwamen of een klusje kwamen doen zoals je schrijft.
De zwangerschap(pen) hebben zij, en hun omgeving, trouwens goed verborgen weten te houden.
Als jongste zoon nergens van wist, dan spreekt zijn lauwe/korte reactie ook al voor zich: hij had kennelijk helemaal geen behoefte het er verder met jou/jullie over te hebben.
Wanneer hij wél op de hoogte was, zit hij nu misschien in zijn maag met de vraag of hij dit aan de oudste zal vertellen.
En áls hij aan de oudste vertelt dat nu bij jullie bekend is dat zij kinderen hebben, dan 'moet' ook de oudste er iets mee - met het risico dat hij zich 'maximaal terughoudend' zal opstellen.
Waarom? Wie of wat schiet hier iets mee op?
dinsdag 22 juni 2021 om 05:39
Ik ken je oude topic en het enige wat ik kan zeggen...ja dit zat er een soort van aan te komen.
Op het moment dat het zo ver is dat dit gebeurd dan is er flink wat verziekt. Of dit ooit geheel goed komt moet de tijd doen uitwijzen.
En oprecht hoop ik dat jullie je inderdaad kalm houden en niet het contact gaan opzoeken hierom. De keuze is echt bewust gemaakt door de ouders.
Op het moment dat het zo ver is dat dit gebeurd dan is er flink wat verziekt. Of dit ooit geheel goed komt moet de tijd doen uitwijzen.
En oprecht hoop ik dat jullie je inderdaad kalm houden en niet het contact gaan opzoeken hierom. De keuze is echt bewust gemaakt door de ouders.
dinsdag 22 juni 2021 om 06:56
Ik herinner me je oude topic ook nog, en dit lag helaas wel in de lijn der verwachting. Desalniettemin snap ik dat het als een enorme schok komt, want dit is hèt 'bewijs' voor hoe jullie zoon zich heeft gevoeld en de consequenties die het met zich mee heeft gebracht.
Het is heel moeilijk, maar ik denk dat je alleen kunt afwachten tot je zoon eventueel uit eigen initiatief over zijn kinderen zal vertellen. Of hij dat doet en wanneer is aan hem.
Het is heel moeilijk, maar ik denk dat je alleen kunt afwachten tot je zoon eventueel uit eigen initiatief over zijn kinderen zal vertellen. Of hij dat doet en wanneer is aan hem.
dinsdag 22 juni 2021 om 07:22
Celaena_Aelin schreef: ↑22-06-2021 00:25Even een greep uit het andere topic:
- kinderen van zes en twaalf alleen thuislaten om zelf een maand op vakantie te gaan
- vader nam kinderen mee naar de kroeg en moedigde ze aan tot overmatig drankgebruik
- moeder verweet de kinderen vooral niet goed genoeg te zijn, om bij anderen met de school/werkprestaties van kinderen te pronken
- ouders toonde nooit enige interesse in hun kinderen, verwijten hun vooral dat ze niet de perfecte kinderen zijn die in hun plaatje van perfecte ouders en een perfect gezin passen
- tot op hoge leeftijd (als in: volwassen) beloofden de ouders tijd en energie van de kinderen aan hun vrienden en kennissen, zonder overleg met de kinderen zelf (‘ja, zoon komt de kast wel in elkaar zetten hoor! Morgenochtend om half tien is hij bij je!’)
- cjg moest erbij komen om leefregels op te stellen, zodat de jongste en ouders nu nog enige vorm van communicatie hebben
- gezin heeft, ondanks de leeftijd van kinderen (19 en 25) nog een traject gestart met dit gezin
De vriendin van de oudste (waar hij nu kinderen mee heeft) schofferen. Haar regelmatig vergeten te feliciteren of condoleren. Haar studie en ouders belachelijk maken naar haar
Chronisch de zoons en vriendinnen checken op kennis en intelligentie
Eisen dat de Kerst gevierd werd zoals zij dat wilden tot aan volwassen leeftijd toe. Dus ook als dat bij een tante was. Dat de vriendinnen ook familie hadden. Ach. Deden de jongens het niet werd er gedreigd
Als zoon zijn verjaardag niet (groots genoeg) wilde vieren nodigde moeders de mensen wel uit. Oh en die stonden allemaal op de foto maar kind niet. Even vergeten in de hectiek. Maar he het was gezellig dus moest ie niet zeuren
De kinderen dwingen om naar de familie in het buitenland te gaan op de momenten dat de ouders dat wilden. Immers ‘hier is je ticket, je vliegt dan en dan. En nee, jij en je vriendin mogen niet in een hotel slapen, je moet bij je familie slapen
De naaktfoto’s van de kinderen delen met iedereen….
Het weekend van de kinderen indelen met klussen bij buren en kennissen zonder overleg
Bepalen met wie ze wel en niet om gingen
Opscheppen over de kennis van kinderen van een ander, want dat ‘motiveert’ de jongens
En dan nog is dit maar een fractie van de voorbeelden
Maar wilden ze iets niet? Dan werd er gedreigd. Geen verjaardag vieren? Dan komen we niet meer.
Niet mee willen in de Kerstplannen? Dan hoeft Kerst voor ons nooit meer.
dinsdag 22 juni 2021 om 07:25
Dit is ernstige kindermishandeling. Wat erg.Celaena_Aelin schreef: ↑22-06-2021 00:25Even een greep uit het andere topic:
- kinderen van zes en twaalf alleen thuislaten om zelf een maand op vakantie te gaan
- vader nam kinderen mee naar de kroeg en moedigde ze aan tot overmatig drankgebruik
- moeder verweet de kinderen vooral niet goed genoeg te zijn, om bij anderen met de school/werkprestaties van kinderen te pronken
- ouders toonde nooit enige interesse in hun kinderen, verwijten hun vooral dat ze niet de perfecte kinderen zijn die in hun plaatje van perfecte ouders en een perfect gezin passen
- tot op hoge leeftijd (als in: volwassen) beloofden de ouders tijd en energie van de kinderen aan hun vrienden en kennissen, zonder overleg met de kinderen zelf (‘ja, zoon komt de kast wel in elkaar zetten hoor! Morgenochtend om half tien is hij bij je!’)
- cjg moest erbij komen om leefregels op te stellen, zodat de jongste en ouders nu nog enige vorm van communicatie hebben
- gezin heeft, ondanks de leeftijd van kinderen (19 en 25) nog een traject gestart met dit gezin
Iedere dag is gehaktdag
dinsdag 22 juni 2021 om 07:43
Er verandert eigenlijk niks.
Je weet nu zeker dat de oudste kinderen heeft. Meer is het niet.
Hij is niet van jou. Hij is van zichzelf. Hij zorgt goed voor zijn gezin.
Ik ben wel benieuwd waar zo'n groot gebrek aan empathie vandaan komt. Als je dat weet verandert er nog steeds niks. Maar dan is dat duidelijk.
Hoe was jouw jeugd, to?
Je weet nu zeker dat de oudste kinderen heeft. Meer is het niet.
Hij is niet van jou. Hij is van zichzelf. Hij zorgt goed voor zijn gezin.
Ik ben wel benieuwd waar zo'n groot gebrek aan empathie vandaan komt. Als je dat weet verandert er nog steeds niks. Maar dan is dat duidelijk.
Hoe was jouw jeugd, to?
dinsdag 22 juni 2021 om 07:53
Oh ja, de hysterische schreeuw, huil en ik doe mezelf wat aan als jullie niet doen wat we willen had ik al ergens verdrongen.
Ze moesten ook alle studieresultaten delen. Met twee uitkomsten OF het was niet goed genoeg want de dochter van de bakker zijn neef diens zijn nicht, nou DIE was pas goed in dat vak. OF het werd enkel gebruikt om op feesten op te lopen scheppen. Vaker die eerste trouwens.
Ik ben bang dat ALS er al een vorm van contact komt de oudste sowieso nog jaren nodig heeft om iets van eigenwaarde te kunnen krijgen. Ik hoop dat hij dat van zijn vriendin/schoonouders en zelf gekozen vrienden genoeg krijgt inmiddels
Ze moesten ook alle studieresultaten delen. Met twee uitkomsten OF het was niet goed genoeg want de dochter van de bakker zijn neef diens zijn nicht, nou DIE was pas goed in dat vak. OF het werd enkel gebruikt om op feesten op te lopen scheppen. Vaker die eerste trouwens.
Ik ben bang dat ALS er al een vorm van contact komt de oudste sowieso nog jaren nodig heeft om iets van eigenwaarde te kunnen krijgen. Ik hoop dat hij dat van zijn vriendin/schoonouders en zelf gekozen vrienden genoeg krijgt inmiddels
dinsdag 22 juni 2021 om 08:01
Van waarde voor wie? Voor jezelf om "op een goede manier" uit te spreken wat je gedaan hebt maar wat je in je eigen woorden niet lukt? Of is het pas van waarde als alles weer koek en ei is tussen jou en je zoon(s)?lesmontagnes schreef: ↑21-06-2021 22:16En ook met mijn therapeut bespreken wat excuses eigenlijk zijn, waarom onze verdediging er steeds in zit en wanneer excuses wél van waarde zouden zijn.
dinsdag 22 juni 2021 om 08:14
Wauw.
Jij en je man zijn het toonbeeld van mensen die ik het gun dit te mogen meemaken, ervaren, voelen.
Wellicht kunnen jullie samen met mijn verwekkers een clubje starten waarin jullie je beklagen dat jullie te kort gedaan zijn door jullie kinderen aangezien deze geen contact meer willen.
Wat een klote, zwaar en verschrikkelijk oneerlijk leven hebben jullie.
Ik moet enorm op mijn handen zitten om te voorkomen dat ik niets schrijf wat mij een ban oplevert.
Oei, wat komt dit dichtbij. Ik maak mij uit de voeten, dit is niet gezond voor mij.
Jij en je man zijn het toonbeeld van mensen die ik het gun dit te mogen meemaken, ervaren, voelen.
Wellicht kunnen jullie samen met mijn verwekkers een clubje starten waarin jullie je beklagen dat jullie te kort gedaan zijn door jullie kinderen aangezien deze geen contact meer willen.
Wat een klote, zwaar en verschrikkelijk oneerlijk leven hebben jullie.
Ik moet enorm op mijn handen zitten om te voorkomen dat ik niets schrijf wat mij een ban oplevert.
Oei, wat komt dit dichtbij. Ik maak mij uit de voeten, dit is niet gezond voor mij.
dinsdag 22 juni 2021 om 08:19
Als mijn moeder uitleg zou willen of eisen, dan zou ik denken: ik heb het je nu al 30 keer uitgelegd, maar je wil het niet begrijpen of horen. Je kunt het niet begrijpen of horen. En elke keer als ik het uitleg, dan probeer je mij met tegenargumenten ervan te overtuigen dat ik het helemaal mis heb en dat het een misverstand is.lesmontagnes schreef: ↑21-06-2021 23:51Nee. Onze oudste zoon heeft altijd vrijwel niets gezegd en weinig met ons gedeeld. Toen hij nog bij ons woonde zat hij op zijn kamer en toen hij uit huis was, wilde hij niets meer met ons delen. Uitleg heeft hij ons ook nooit echt gegeven. Een gesprek hebben we meerdere malen voorgesteld, maar op die uitnodiging is hij nooit ingegaan. Onze eerste inzichten zijn gekomen door het feit dat hij ons volledig buiten zijn volwassen leven hield (al begrepen we daar toen weinig van) en later via reacties van anderen, hier op het forum, veel uitleg van onze jongste zoon, coaching, therapie en inmiddels meer mensen die hierover mee willen praten omdat wij heel open over ons leerproces zijn.
Kortom, nee, dat diepgaande en leerzame gesprek met oudste zoon over het verleden heeft nooit plaatsgevonden. Bezoekjes van zoon of momenten waarop hij ons helpt zijn puur praktisch, gaan over het weer en vragen over hem of zijn leven worden met vaagheden of clichés door hem en onze schoondochter beantwoord.
Misschien werkt dat voor je zoon ook wel zo.
dinsdag 22 juni 2021 om 08:33
en daar ga je weer.lesmontagnes schreef: ↑21-06-2021 23:38Omdat dat normaal is, omdat we kinderen hebben opgevoed en de kleinkinderen er dan ook bij horen, omdat alles dan verder gaat, van foto's maken tot breien, gezelligheid en trots delen, omdat onze vrienden ook kleinkinderen hebben... omdat we denken (hopen) dat we veel liefde kunnen bieden.
hier staat niks anders dan: wij hebben er recht op en willen pronken.
beste lesmontagnes. dat recht heb je verspeeld. je zegt dat je ook weet dat je je kinderen echt kwaad gedaan hebt, maar antwoorden als deze zorgen dat ik mij afvraag of je écht weet hoe schadelijk jullie gedrag/opvoeding is geweest.
hoe erg moet het zijn geweest als een zoon zijn kinderen niet voor wil stellen aan zijn ouders?
En doooooor!

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
