Ons dochtertje waarschijnlijk ADHD
donderdag 28 juli 2016 om 19:32
Beste Lezeressen,
Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.
Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.
Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.
Alvast bedankt!
Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.
Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.
Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.
Alvast bedankt!
donderdag 28 juli 2016 om 19:36
Onze bied heeft een grote selectie boeken erover, wellicht kan je in jou dichtstbijzijnde bibliotheek kijken en er een aantal meenemen?
Het tijdschrift Balans is ook een aanrader, gaat over oa. Dyslexie, ADHD, ADD etc. bij kinderen in de schoolleeftijden. Kan ook het overwegen waard zijn, in de bied is daar vermoedelijk ook een exemplaar van dat je in kan kijken.
Het tijdschrift Balans is ook een aanrader, gaat over oa. Dyslexie, ADHD, ADD etc. bij kinderen in de schoolleeftijden. Kan ook het overwegen waard zijn, in de bied is daar vermoedelijk ook een exemplaar van dat je in kan kijken.
donderdag 28 juli 2016 om 19:39
Nou ja, als ik moet geloven wat ik allemaal hoor, zijn er tegenwoordig véél meer kinderen die ADHD hebben, of PD-NOS, of autisme, of hypersensitiviteit, of wat dan ook, dan kinderen die gewoon niks hebben. Dus ik zou me er niet druk over maken. Pas als je kind hélemáál geen enkele aandoening blijkt te hebben en hélemáál gewoon een normaal kind blijkt te zijn, zou ik me zorgen gaan maken, want dan is ze toch echt wel een minderheid tegenwoordig...
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 28 juli 2016 om 19:50
Pejeka, ik roep dit niet zomaar en zeker niet voor de lol. Op het lijstje kenmerken van ADHD van 20 kenmerken kunnen we er zo 17 afstrepen op ons meisje. Ik zou het ook liever anders zien maar de sticker ADHD wordt pas geplakt na heel veel onderzoek en niet zomaar. Wij stuiten wel degelijk op grote problemen.
Aan dit soort reacties heb ik dus niet zoveel.
Aan dit soort reacties heb ik dus niet zoveel.
donderdag 28 juli 2016 om 19:50
Het heeft nu eenvoudigweg een naam. ADHD was vroeger gewoon "erg druk"/"ongehoorzaam", dyslectisch was "dom", dyscalculie idem etc. Het is gewoon een variatie op het kunnen van personen en door het catalogiseren (labelen) is men na gaan denken over hoe je dit kunt begeleiden en het maximale uit een kind kan halen in plaats van het als "dom en lastig" via de laagste onderwijsvorm zo snel mogelijk van school af te werken.
En veel mensen hebben inderdaad wel "iets", de een erger dan de ander, en de een heeft er meer hulp bij nodig dan de ander. En die hulp krijg je vaak pas als er een sticker op je geplakt is.
Dat het labelen nieuw is maakt het nog geen nieuw probleem, het grootste probleem wordt er juist (deels) door opgelost. Niks om je zorgen over te maken. Wel lastig, maar niet meer onoverkoombaar- en dat lijkt mij een hele fijne ontwikkeling; iemand kunnen onderwijzen op een manier die bij het kind past in plaats van elk kind in hetzelfde keurslijf te plaatsen waar de meerderheid niet in past.
donderdag 28 juli 2016 om 19:51
Belangrijk is in ieder geval om veel structuur te geven zodat ze weet waar ze aan toe is. En doe niet teveel op een dag en vermijd zo veel mogelijk drukke plekken/situaties vanwege de prikkelgevoeligheid. Vermijd drukke tv programma's daar worden ze ook hyper van. Let ook op voeding, kijk via google wat je beter wel en niet kan eten bij ADHD. Ook zijn deze kinderen vaak creatief en kunnen ze daar helemaal in op gaan waar ze ook rustig van worden. Kinderyoga schijnt ook te helpen dus kijk daar eens naar. Een tablet worden ze ook rustig van, filmpjes kijken, spelletjes doen, muziek luisteren, dan kunnen ze zich terugtrekken en zich beter afsluiten voor alle drukte om hun heen.
~Energy flows where attention goes~
donderdag 28 juli 2016 om 19:55
@ Minke,
Het feit dat ze echt echt niet luistert, en niet te bereiken lijkt.
Dan zal ik nu vast iedereen over me heen krijgen met de mededeling dat elke 5jarige weleens niet luistert maar dit gaat nog veel verder dan alleen niet luisteren en voor alleen niet luisteren zou ik niet zo gauw aan de bel trekken.
Ik voel me verdrietig en machteloos.
Het feit dat ze echt echt niet luistert, en niet te bereiken lijkt.
Dan zal ik nu vast iedereen over me heen krijgen met de mededeling dat elke 5jarige weleens niet luistert maar dit gaat nog veel verder dan alleen niet luisteren en voor alleen niet luisteren zou ik niet zo gauw aan de bel trekken.
Ik voel me verdrietig en machteloos.
donderdag 28 juli 2016 om 19:59
Vind ze sport leuk? Ik weet niet met welke sporten ze op deze leeftijd zou kunnen beginnen maar mijn man (ook ADHD) heeft hier vroeger heel veel baat bij gehad. Fysiek bewegen maakt moe, dus makkelijker in slaap kunnen vallen; sport vraagt focus, dus helpt je minder te laten afleiden; je "moet" luisteren naar een trainer (wat op kinderen vaak al meer indruk maakt dan hun ouders) en kan bijdragen aan discipline. Voor het eerste is iets waarbij je flink meters maakt als voetbal oid. handig, voor het laatste dingen als judo/karate etc. Misschien hebben ze ergens in de buurt lessen voor de kleintjes? Baat het niet dan schaad het niet denk ik, sporten is altijd gezond
Het zal het niet oplossen maar misschien maakt het het voor jullie allemaal wat meer behapbaar als het een beetje helpt.
donderdag 28 juli 2016 om 20:00
Ik las laatst hier wat over. linkje Tijdschrift is meer bedoeld voor leerkrachten, maar er staan wel links naar boeken in en misschien kan je het project eens googlen.
Ik vond dat ze een verfrissende kijk op ADHD hadden, en misschien kun je er ook wat dingen uithalen.
Ik vond dat ze een verfrissende kijk op ADHD hadden, en misschien kun je er ook wat dingen uithalen.
donderdag 28 juli 2016 om 20:02
Toch wel apart dan dat de meerderheid van mijn lager school klas, toen er heus ook verschillen waren in kinderen, maar de etiketjes blijkbaar nog niet bestonden, gewoon prima terechtgekomen zijn.
Denk soms wel eens dat juist dóór alles meteen een etiketje te willen geven, we sommige kinderen meer hinderen dan helpen. Tuurlijk, als een kind een ernstige aandoening heeft moet dat onderkend worden en moet daar op de juiste manier mee omgegaan worden, maar ik denk tegenwoordig wel eens dat 90% van de klas wel een etiketje heeft dat een speciale aanpak vereist, en dan is toch echt de vraag: zijn we zo'n ziek land dat 90% van de kinderen al met een aandoening geboren wordt, of zijn we een beetje verkeerd bezig?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!

donderdag 28 juli 2016 om 20:03
Ga je voor haar zitten op haar ooghoogte als je haar aanspreekt? Misschien krijgt ze zoveel andere prikkels dat ze je ook echt niet hoort. Sowieso werkt het als je echt veel aandacht geeft, en haar een beetje bezig houdt. Ze kan zelf geen structuur aanbrengen in haar bezigheden (is voor alle kleuters moeilijk) dus het helpt als je haar taakjes/speelopdrachten geeft en een vinger aan de pols houdt. Proberen de frustratie bij haar voor te zijn. En immer rustig en liefdevol blijven en niet boos worden.
donderdag 28 juli 2016 om 20:05
Ik zou haar boven alles niet nu al als adhd-er gaan benaderen. Dat doet meer schade dan goed. Het is niet voor niets dat ze nog geen onderzoek doen op deze leeftijd. Of je moet haar richting adhd willen praten en haar zo blijven behandelen ook al heeft ze het misschien niet.
Minder troep te eten en drinken geven (dus ook geen zogenaamde gezonde vervangers maar gewoon vers zonder kleurstoffen, zonder dat het nog meer bewerkt is om het glutenvrij, lactosevrij of suikervrij (aspartaam, stevia) te krijgen en zonder Enummers. Rust en structuur bieden in combinatie met heel veel geduld, en heel meer duidelijkheid dan prikkels kan wel rust geven. Gewoon normaal opvoeden zoals het zou moeten dus.
Minder troep te eten en drinken geven (dus ook geen zogenaamde gezonde vervangers maar gewoon vers zonder kleurstoffen, zonder dat het nog meer bewerkt is om het glutenvrij, lactosevrij of suikervrij (aspartaam, stevia) te krijgen en zonder Enummers. Rust en structuur bieden in combinatie met heel veel geduld, en heel meer duidelijkheid dan prikkels kan wel rust geven. Gewoon normaal opvoeden zoals het zou moeten dus.
Can you remember who you were, before the world told you who you should be?
donderdag 28 juli 2016 om 20:06
Wat kan helpen voor de gezelligheid: bedenk een ding wat eigenlijk altijd wel vanzelf goed gaat en ga juist daar complimentjes op geven. Hebben jullie elke dag een gezamenlijk succesmomentje.
Je verwachtingen bijstellen kan ook erg schelen. Hoe ver ben je daar al in? Heb je nog meer kinderen?
Je verwachtingen bijstellen kan ook erg schelen. Hoe ver ben je daar al in? Heb je nog meer kinderen?
Het is zoals het is
donderdag 28 juli 2016 om 20:08
Waarom het zien als aandoening? Ergens juist wel goed in zijn of niet zijn niet meer dan variaties op het gemiddelde. Het is jammer dat als het gaat om een variatie welke een negatief effect heeft het een aandoening genoemd wordt en als het een positief effect heeft het een talent is. In beide gevallen heeft het kind/mens er zelf geen invloed op hoe het in elkaar zit.
Het een sluit het ander ook niet uit trouwens, iemand met ADHD kan een briljant tafeltennisser zijn. Is die persoon dan alsnog een product van een zieke maatschappij? Of gewoon een mens met sterke en minder sterke kanten?
En natuurlijk kan je prima terrecht komen zonder extra hulp. Maar toch is het jammer als je, omdat je geen hulp hebt gekregen, niet je opleiding het juiste niveau heb kunnen volgen om je droombaan te krijgen. Of je dat wel of niet bereikt hangt van veel meer af, maar elk zetje in de goede richting lijkt me een goed streven.
donderdag 28 juli 2016 om 20:11
Echt, ik kom niet meer bij. Ik had een mega-lieve moeder, die me in alles bijstond, maar als ik tegen haar was gaan praten over gezamenlijke succesmomentjes en dergelijke onzin meer, had ze toch echt de stevige onderbroek flink moeten ophijsen van het lachen. Natuurlijk deelde ze mijn vorderingen, als ik haar vol trots liet zien wat ik nú weer had geleerd op de lagere school. Maar dat geneuzel over succesmomentjes e.d. neuh... zodra je dat apart moet gaan definiëren, het delen van succesmomentjes, zit er al iets fout. Want dat hoort gewoon vanzelf te gaan.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 28 juli 2016 om 20:11
Het grootste probleem aan de jongste generatie, is denk ik, dat ouders alles om hun kind laten draaien en dat de maatschappij dat ook maar moet doen. Waarom? Wat is er mis met aanpassen en luisteren. Dan vinden ze het maar even minder leuk. Dan kost iets maar wat meer moeite.
Etiketten worden tegenwoordig te veel als excuus gebruikt door ouders die hun kroost niet willen opvoeden of niet willen leren rustig te zijn, maar die alles snel snel voor elkaar willen kijken en er anders maar liever een hulpverlener opgooien. Sommige kinderen zíjn gewoon strontvervelend of bloedirritant en anderen zijn weer leuk en gezellig. Maar als een kind iets heeft mag het ineens bloedirritant gedrag vertonen? En dat moet de wereld later draaiend houden.
Can you remember who you were, before the world told you who you should be?

