Kinderen
alle pijlers
Ons dochtertje waarschijnlijk ADHD
donderdag 28 juli 2016 om 19:32
Beste Lezeressen,
Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.
Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.
Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.
Alvast bedankt!
Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.
Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.
Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.
Alvast bedankt!
donderdag 28 juli 2016 om 22:58
Ik wil in dezelfde wereld wonen als Pejeka. Wat zeg ik? Ik wil Pejeka zíjn!
Ik wil ook kunnen denken: "vroeger bestond het niet, dus is het allemaal onzin." Wat moet de wereld van Pejeka mooi zijn!
Voor Pejeka dan. Anderen hebben gewoon te dealen met de realiteit.
Maar blijf vooral gewoon ontkennen. Daarmee help je mensen zoals TO echt!
Ik wil ook kunnen denken: "vroeger bestond het niet, dus is het allemaal onzin." Wat moet de wereld van Pejeka mooi zijn!
Voor Pejeka dan. Anderen hebben gewoon te dealen met de realiteit.
Maar blijf vooral gewoon ontkennen. Daarmee help je mensen zoals TO echt!
Ik moet helemaal niks!
donderdag 28 juli 2016 om 22:59
Maar TO heeft gewoon een gezin toch?
Ergens ben ik wel nieuwsgierig waar jij de alleenstaande ouders of samengestelde gezinnen met deze kinderen tegen komt. Is het echt zo dat de kinderen in jouw omgeving - met een etiketje - vrijwel allemaal een onrustige gezinssituatie hebben? Ik ken (toevallig waarschijnlijk) alleen maar 2 oudergezinnen die een kind hebben met 'een etiketje'.
Only dead fish go with the flow
donderdag 28 juli 2016 om 23:03
Weet je, ik wijt het noch aan het één, noch aan het ander. Maar je bent een mens die eens nadenkt over "ik hoor tegenwoordig meer over bepaalde dingen en welke maatschappelijke veranderingen lopen daar parallel aan". Wil niet zeggen dat ik gelijk heb, maar daarom lijkt het mij ook gewoon interessant daar eens onderzoek naar te zien. Meer niet.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 28 juli 2016 om 23:09
Ik heb het trouwens even aan mijn man voorgelegd, en hij herkent erg veel van zichzelf (zowel uit ervaring als wat hij gehoord heeft van zijn ouders) in je dochter TO.
Hij herhaalde een aantal dingen die ik al eerder schreef en wat dingen die je aangeeft te doen;
- consequent zijn (gaat ook protest opleveren maar schept duidelijkheid en op gegeven moment worden de driftbuien korter en wordt het geaccepteerd);
- kort en duidelijk zijn zoals net ook werd getipt (schoenen aan, we gaan weg ipv over 5 minuten etc.);
- 1 opdracht per keer (ook nu is multitasken nog lastig, geeft hij aan. Het kan wel, maar vreet energie en bouwt spanning op wat er dan lastig uitkomt/er op een negatieve manier uitkomt);
- sport, actief bezig zijn en niet alleen als ik buitenspelen, maar juist ook in een les etc. ivm. gecontroleerde omgeving en discipline;
- wanneer het kan een vechtsport, goed voor discipline en zelfbeheersing (en ook zelfvertrouwen);
- RRR, erg ouderwets de rust, reinheid en regelmaat, elke dag zoveel mogenlijk dezelfde basis en (vooral de slaapkamer) rustig ingericht met weinig afleiding;
- uitrazen, wanneer het kan de woede eruit laten lopen ipv. direct afremmen waardoor het opkropt, ze in de knoop blijft zitten en het er later nog heftiger uitkomt (is heel lastig);
- na het uitrazen wachten tot de bui echt over is, ze gekalmeerd is en niet meer heel emotioneel voor je het gesprek aangaat/uitleg geeft.
Hij zou er nog even verder over nadenken en als er meer in hem opkwam zou hij het me vertellen.
Het is natuurlijk geen garantie dat het werkt, maar misschien heb je er wat aan
Hij herhaalde een aantal dingen die ik al eerder schreef en wat dingen die je aangeeft te doen;
- consequent zijn (gaat ook protest opleveren maar schept duidelijkheid en op gegeven moment worden de driftbuien korter en wordt het geaccepteerd);
- kort en duidelijk zijn zoals net ook werd getipt (schoenen aan, we gaan weg ipv over 5 minuten etc.);
- 1 opdracht per keer (ook nu is multitasken nog lastig, geeft hij aan. Het kan wel, maar vreet energie en bouwt spanning op wat er dan lastig uitkomt/er op een negatieve manier uitkomt);
- sport, actief bezig zijn en niet alleen als ik buitenspelen, maar juist ook in een les etc. ivm. gecontroleerde omgeving en discipline;
- wanneer het kan een vechtsport, goed voor discipline en zelfbeheersing (en ook zelfvertrouwen);
- RRR, erg ouderwets de rust, reinheid en regelmaat, elke dag zoveel mogenlijk dezelfde basis en (vooral de slaapkamer) rustig ingericht met weinig afleiding;
- uitrazen, wanneer het kan de woede eruit laten lopen ipv. direct afremmen waardoor het opkropt, ze in de knoop blijft zitten en het er later nog heftiger uitkomt (is heel lastig);
- na het uitrazen wachten tot de bui echt over is, ze gekalmeerd is en niet meer heel emotioneel voor je het gesprek aangaat/uitleg geeft.
Hij zou er nog even verder over nadenken en als er meer in hem opkwam zou hij het me vertellen.
Het is natuurlijk geen garantie dat het werkt, maar misschien heb je er wat aan
donderdag 28 juli 2016 om 23:20
Dus jij concludeert dat in dit geval die diagnose niet klopt.
Terwijl er toch uitgebreid onderzoek is gedaan.
En mss hebben die ouders ook wel adhd.
En heeft dat kind het ook.
En is de wisselwerking tussen die ouders en dat kind daardoor erg heftig.
Wij, als ouders van kinderen met een etiket, hebben het meeste last van mensen die zo wel even zien dat de opvoeding in dit geval toch echt een grote rol speelt.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
donderdag 28 juli 2016 om 23:21
Met consequent zijn wordt hopelijk vooral 'ja is ja en nee is nee' bedoeld, en geen straf. Straffen werkt namelijk averechts bij een ADHD'er, omdat hij zich daardoor alleen maar onbegrepen voelt. Hij doet immers niet expres, en zeker niet om te pesten, wat hij doet. Straffen wekt weer meer frustraties op waardoor die er weer op onaangename wijze uit moeten, en dan ben je zomaar een uur bezig met een klein vergrijpje.
Mijn kinderen willen juist wel aangekondigd krijgen dat er over x minuten iets gaat gebeuren, en zeker niet stante pede. Als ik zou zeggen 'schoenen aan, we gaan weg' kijken ze me waarschijnlijk wazig aan en gaan dan in discussie over waarom we weg moeten. Jongste (met ADHD-trekken) is wel heel impulsief maar alleen als de impuls uit haar zelf komt
Mijn kinderen willen juist wel aangekondigd krijgen dat er over x minuten iets gaat gebeuren, en zeker niet stante pede. Als ik zou zeggen 'schoenen aan, we gaan weg' kijken ze me waarschijnlijk wazig aan en gaan dan in discussie over waarom we weg moeten. Jongste (met ADHD-trekken) is wel heel impulsief maar alleen als de impuls uit haar zelf komt
donderdag 28 juli 2016 om 23:22
Echt waar joh? Ik heb dan wel geen ADHD dus ik ben geen goede vergelijk, maar ik vind dat ruisen van de blaadjes in de bomen juist heel fijn en rustgevend.
Misschien is dat dan voor to geen goede tip, maar voor hetzelfde geld is het wel wat. De ene ADHD'er is de andere niet, toch? Het zijn net mensen.
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
donderdag 28 juli 2016 om 23:23
Wellicht is het voor de discussie intressant om te weten wat ADHD inhoudt en op welke criteria er wordt getoetst; http://www.steunpuntadhd.nl/is-het-adhd/ad(h)d-vaststellen/dsm-iv-criteria/
Wanneer je het aantal criteria ziet, en het aantal waaraan voldoen moet worden om een diagnose te krijgen, kun je ook meteen zien dat niet iedere vorm van ADHD hetzelfde is. Twee kinderen met hetzelfde etiket kunnen het compleet anders uiten. Het idee dat een kind een willekeurig label krijgt komt, met name bij ADHD, denk ik ook daar vandaan.
Zo kan het bij Jantje van mijlenver "herkenbaar" zijn, terwijl het de ouders van Pietje, die alleen wat impulsief of buitenstaanders overkomt, verweten wordt dat ze alleen maar "meedoen met de hype". Echter kan het voor zowel Jantje als Pietje de correcte diagnose zijn.
En dan zijn er altijd nog drukke en impulsieve kinderen zonder de diagnose en is deze op een enkel onderdeel na ook niet op hen van toepassing. Net als dat de een wel begeleiding nodig heeft en de ander niet. Of veel, of juist weinig. Medicatie of niks. Etc.
Er is niet maar 1 vorm en ook niet maar 1 oplossing. Voor het autistische spectrum, dyslexie etc. gaat dat ook op.
Wanneer je het aantal criteria ziet, en het aantal waaraan voldoen moet worden om een diagnose te krijgen, kun je ook meteen zien dat niet iedere vorm van ADHD hetzelfde is. Twee kinderen met hetzelfde etiket kunnen het compleet anders uiten. Het idee dat een kind een willekeurig label krijgt komt, met name bij ADHD, denk ik ook daar vandaan.
Zo kan het bij Jantje van mijlenver "herkenbaar" zijn, terwijl het de ouders van Pietje, die alleen wat impulsief of buitenstaanders overkomt, verweten wordt dat ze alleen maar "meedoen met de hype". Echter kan het voor zowel Jantje als Pietje de correcte diagnose zijn.
En dan zijn er altijd nog drukke en impulsieve kinderen zonder de diagnose en is deze op een enkel onderdeel na ook niet op hen van toepassing. Net als dat de een wel begeleiding nodig heeft en de ander niet. Of veel, of juist weinig. Medicatie of niks. Etc.
Er is niet maar 1 vorm en ook niet maar 1 oplossing. Voor het autistische spectrum, dyslexie etc. gaat dat ook op.
donderdag 28 juli 2016 om 23:24
Dat laatste ben ik wel met je eens: je moet vooral als ouders je verdiepen in het kind. En omstandigheden kunnen zeker extra trigger zijn bij kinderen. Het lijstje wat TO echter noemt, vind ik persoonlijk wel heftig.
Terwijl ik, de situatie die je bij dat kind benoemt, erg triest vind. Ik ben wel met je eens dat een kind kan reageren op een ontwrichtende gezinssituatie.
Verder had ik van iemand gelezen over medicijnen.
Ik ben eerder voorstander van extra hulp en ondersteuning bij de opvoeding van jonge kinderen met ADHD dan van medicijnen. Datlaatste zou ik zelf niet willen bij mijn 5 jarige. Vind ik te jong.
Only dead fish go with the flow
vrijdag 29 juli 2016 om 08:22
Ik vind dit buitengewoon kwetsend en pijnlijk. Als je gelezen had wat ik eerder geschreven heb, dan had je gelezen dat wij dit niet doen om haar een stempel te geven zodat ze ongegeneerd gaar gang kan gaan, tegen alle regels in, maar omdat wij het allerbeste met ons meisje voor hebben en het beste uit haar willen halen zodat zij later kan zeggen dat ze blij is dat papa en mama zo vroeg hebben ingegrepen.
Als je niks zinnigs bij te dragen hebt en alleen maar iemand op zijn ziel kan trappen van achter je computer dan heb ik liever dat je je mond houdt. Dank je wel.
Aan alle anderen die wel een nuttige bijdrage hebben geleverd: ik moet nu de deur uit maar zal later vandaag uitgebreid reageren.
vrijdag 29 juli 2016 om 08:50
Ik heb niet de hele discussie over de etiketjes, diagnoses en wat we onze kinderen tegenwoordig allemaal aandoen, maar een tip voor TO. Woon je in Nederland of België? Als je in Nederland woont, bel vandaag nog je (jeugd)wijkteam. Je kan gelijk wat tips krijgen via de telefoon kan vaak binnen 1-2 weken verder geholpen worden. Niet met onderzoek natuurlijk, maar wel iemand die met jou (jullie) gelijk mee kan denken en daar kan je je hele verhaal vertellen. Succes! Rust, regelmaat en reinheid is toch aan te raden in zulke situaties en kijk ook goed naar hoe jij zelf in je vel zit, of jij die rust, regelmaat en reinheid ook voor jezelf hebt. Korte, concrete boodschappen aan je kind.
vrijdag 29 juli 2016 om 08:54
Overigens zag ik op de eerste pagina iemand schrijven dat ze 'niet voor niks op jonge leeftijd testen' en dat is onzin. Kinderen van 2 krijgen al onderzoek en soms zelfs een diagnose als het overduidelijk is (denk aan autisme in duidelijke vorm aanwezig). Er wordt zeker niet gestrooid met diagnoses op die leeftijd, omdat er nog veel moet gebeuren in de ontwikkeling en door de omgeving aan te passen kun je het vaak de goede kant op leiden. De behandeling gaat dus altijd via de ouders of er nou een wel/geen/misschien diagnose is. Kinderen kunnen niks doen aan hun gedrag en een ouder/verzorger moet hun eigen aanpak en de omgeving aanpassen en afstemmen op hun kind. Dit kan tot verbetering leiden en wanneer het gedrag blijft kan je op latere leeftijd opnieuw onderzoek doen. Maar er zijn wel degelijk kinderen die al in de peuterleeftijd sterk afwijken van wat 'normaal' is, soms wordt dit gevoed door de aanpak van de ouders, soms niet. Altijd vraagt het een aanpassing van ouders in de manier waarop zij hun kind benaderen en begeleiden.
Ik ben het trouwens met beide kanten eens. Er wordt soms te snel en makkelijk gediagnosticeerd, er zijn zeker ouders die leunen op een diagnose, maar er is ook meer zicht op en inzicht in kinderen die het moeilijk hebben of problematisch gedrag laten zien. Daarnaast denk ik dat er meer problematiek aan de oppervlakte komt door de manier waarop onze samenleving is ingericht tegenwoordig.
Ik ben het trouwens met beide kanten eens. Er wordt soms te snel en makkelijk gediagnosticeerd, er zijn zeker ouders die leunen op een diagnose, maar er is ook meer zicht op en inzicht in kinderen die het moeilijk hebben of problematisch gedrag laten zien. Daarnaast denk ik dat er meer problematiek aan de oppervlakte komt door de manier waarop onze samenleving is ingericht tegenwoordig.
vrijdag 29 juli 2016 om 08:58
Poeh poeh nou nou...
Het is niet bekend hoeveel kinderen en jongeren op dit moment ADHD hebben. Er zijn geen Nederlandse onderzoeken of registraties die daarover betrouwbare gegevens kunnen leveren. Maar het is wel mogelijk om een schatting te maken. Op grond van verschillende gegevens kan men ervan uitgaan dat 2 tot 6 procent van alle jeugdigen ADHD heeft.
http://www.nationaalkompa ... /hoe-vaak-komt-adhd-voor/
vrijdag 29 juli 2016 om 09:13
Inderdaad, héél herkenbaar. Of het ligt aan jou (want niet consequent genoeg, ouders werken te veel, ouders werken te weinig, kind moet gewoon een pak voor zijn broek, kind hoort niet vaak genoeg nee, het is een hype en ouders willen gewoon een excuus), of het wordt gebagatelliseerd (nou, dat deed ik vroeger ook hoor, dat is heel gewoon kindergedrag).
Verder is er over mijn kind (met ASS) uiteindelijk heel vaak gezegd dat het nu toch wel heel goed ging, maar dat heeft ongelofelijk veel inzet gekost - want niemand zag hoeveel voorbereiding vooraf een uitje ons kostte en hoelang erna kind er nog last van had.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
