Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Ons dochtertje waarschijnlijk ADHD

28-07-2016 19:32 267 berichten
Alle reacties Link kopieren
Beste Lezeressen,



Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.

Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.



Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.



Alvast bedankt!
pejeka schreef op 28 juli 2016 @ 20:11:

[...]





Echt, ik kom niet meer bij. Ik had een mega-lieve moeder, die me in alles bijstond, maar als ik tegen haar was gaan praten over gezamenlijke succesmomentjes en dergelijke onzin meer, had ze toch echt de stevige onderbroek flink moeten ophijsen van het lachen. Natuurlijk deelde ze mijn vorderingen, als ik haar vol trots liet zien wat ik nú weer had geleerd op de lagere school. Maar dat geneuzel over succesmomentjes e.d. neuh... zodra je dat apart moet gaan definiëren, het delen van succesmomentjes, zit er al iets fout. Want dat hoort gewoon vanzelf te gaan.
Hoeveel kinderen heb jij zelf ook alweer?
Alle reacties Link kopieren
Je bent zelf overspannen.... volgens je oude topic. Ik denk dat als je je op jezelf richt, je dochtertje ook rustiger wordt.
Alle reacties Link kopieren
Star schreef op 28 juli 2016 @ 20:13:

[...]





En dan nu een bron graag voor deze uit de lucht gegrepen cijfers.



En hoezo dat denigrerende etiketje? ADHD is een diagnose.
Geloof ik helemaal. Vind het alleen bijzonder dat het merendeel van de tegenwoordige kindertjes wel iéts (b)lijkt te hebben. ADHD, PD-NOS, hypersensitief, dyslectisch, enz. Een normaal kind zónder ook maar een spoortje van aandoening lijkt nauwelijks nog te vinden. Dus vandaar mijn vraag: zijn we dan zó'n ziek land, dat tegenwoordig het merendeel der kinderen wel een aandoening heeft?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
Kun je aangeven waar je grootste struikelpunten liggen op de dag? Dan kunnen we meedenken.



Gratis tip voor erbij: als je ergens niet over wil discussiëren, ook vooral niet doen en lekker negeren. Gaat niet over je dichter trouwens ;-)
Het is zoals het is
pejeka schreef op 28 juli 2016 @ 20:16:

[...]





Geloof ik helemaal. Vind het alleen bijzonder dat het merendeel van de tegenwoordige kindertjes wel iéts (b)lijkt te hebben. ADHD, PD-NOS, hypersensitief, dyslectisch, enz. Een normaal kind zónder ook maar een spoortje van aandoening lijkt nauwelijks nog te vinden. Dus vandaar mijn vraag: zijn we dan zó'n ziek land, dat tegenwoordig het merendeel der kinderen wel een aandoening heeft?




Dat valt wel mee. Er zijn alleen mensen die zeggen dat hun kind bijvoorbeeld ADHD heeft terwijl er geen diagnose is.



Hoe de cijfers precies verschillen met vroeger weet ik niet, maar je begrijpt toch wel dat wetenschap geen vaststaand iets is? En dat we dingen die we vroeger niet kenden, nu wel kennen?
Alle reacties Link kopieren
Castle_Witch schreef op 28 juli 2016 @ 20:11:

[...]





Het grootste probleem aan de jongste generatie, is denk ik, dat ouders alles om hun kind laten draaien en dat de maatschappij dat ook maar moet doen. Waarom? Wat is er mis met aanpassen en luisteren. Dan vinden ze het maar even minder leuk. Dan kost iets maar wat meer moeite.



Etiketten worden tegenwoordig te veel als excuus gebruikt door ouders die hun kroost niet willen opvoeden of niet willen leren rustig te zijn, maar die alles snel snel voor elkaar willen kijken en er anders maar liever een hulpverlener opgooien. Sommige kinderen zíjn gewoon strontvervelend of bloedirritant en anderen zijn weer leuk en gezellig. Maar als een kind iets heeft mag het ineens bloedirritant gedrag vertonen? En dat moet de wereld later draaiend houden.




Ouders die alles goedpraten of toestaan zijn een probleem an sich, welk label een kind dan wel of niet heeft. Ik heb altijd meegekregen dat een zogenaamd label een verklaring is en geen excuus. ADHD hebben is bijvoorbeeld dan dus geen excuus om krijsend in de klas je tafel om er te gooien, maar de actie kan er wel door worden verklaard en op basis van die verklaring kan er gezocht worden naar een oplossing. Dat is een stuk constructiever dan enkel straf blijven geven bijvoorbeeld (al wil dat niet zeggen dat er helemaal niet gestraft mag/moet worden, maar dat er nog meer bij moet komen).



Ouders die alles goedpraten en toestaan zijn altijd stomvervelend. Of het kind nu ADHD heeft en niet geremd wordt in destructief gedrag of een "talentje" wat als een verwaand prinsesje op handen wordt gedragen. Maar dan heeft niets met de labels an sich te maken. Wat dat betreft moet je het kind en wat het dan al niet heeft dat het hindert of helpt, los zien van de ouders.
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef op 28 juli 2016 @ 20:16:

[...]





Geloof ik helemaal. Vind het alleen bijzonder dat het merendeel van de tegenwoordige kindertjes wel iéts (b)lijkt te hebben. ADHD, PD-NOS, hypersensitief, dyslectisch, enz. Een normaal kind zónder ook maar een spoortje van aandoening lijkt nauwelijks nog te vinden. Dus vandaar mijn vraag: zijn we dan zó'n ziek land, dat tegenwoordig het merendeel der kinderen wel een aandoening heeft?
In 'jouw tijd' kregen die kids ook niet de juiste hulp. Dat merk je nu nog steeds aan hun gedrag nu ze volwassen zijn.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
Alle reacties Link kopieren
Louise70 schreef op 28 juli 2016 @ 20:14:

Je bent zelf overspannen.... volgens je oude topic. Ik denk dat als je je op jezelf richt, je dochtertje ook rustiger wordt.




Jezus joh, alsof dit alleen maar speelt omdat ik niet in mijn jas zat. Dit is niet van gisteren hoor en als je even verder leest dan roep ik dit niet zomaar.



Ook is het bij ons absoluut geen excuus zodat zij zich lekker kan misdragen onder het mom van ohh maar ze heeft (misschien) ADHD dus ze kan lekker haar gang gaan. Absoluut niet. Regels zijn regels, ook voor haar.

En we gaan dit ook zeker niet aan om er maar een sticker op te plakken maar zodat we haar de juiste aanpak kunnen bieden en er het beste uit ons meisje gehaald wordt.



We hebben nog 1 jonger kindje.



Dank voor de tips en de link naar het tijdschrift. Ik zal er eens naar kijken.
Alle reacties Link kopieren
hatsetats schreef op 28 juli 2016 @ 20:20:

[...]



In 'jouw tijd' kregen die kids ook niet de juiste hulp. Dat merk je nu nog steeds aan hun gedrag nu ze volwassen zijn.




Ook met je eens, in sommige gevallen.



Maar beantwoord nog steeds niet mijn vraag waarom kinderen met allerlei diagnoses tegenwoordig eerder regel dan uitzondering blijken. Je zou verwachten, en zeker nu de diagnostiek is verbeterd, dat (wat normaal zou zijn) het overgrote deel der kinderen geen etiketje zou hebben, en misschien 10%, of 20%, wél.



Het vreemde vind ik echter dat er steeds meer kinderen een etiketje lijken te krijgen, en dat het eerder regel is dan uitzondering dát een kind een etiketje heeft. Dat is toch raar? Je zou toch verwachten dat het merendeel der kinderen gewoon zonder problemen is, en dat er dan inderdaad een klein aantal is met een etiketje, en toch niet dat de kinderen zónder etiketje een soort van minderheid vormen?



Dus vandaar mijn vraag: zijn we dan zo'n ziek land dat aandoeningen eerder regel zijn dan uitzondering?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb niet alle reacties gelezen dus misschien is het al bod geweest

maar het boek "geef me de vijf ", dat is een boek eigenlijk voor autistische kinderen maar het helpt ook perfect bij adhd e.d.

Het boek geeft handvaten en geeft je een kijkje in het hoofd van een ander.
Alle reacties Link kopieren
[b]Dormouse schreef op 28 juli 2016 @ 20:19:[/b



Ik heb altijd meegekregen dat een zogenaamd label een verklaring is en geen excuus..




Precies dit. Hiermee sla je de spijker op zijn kop.



We willen gewoon graag weten waarom ze zich gedraagt zoals ze zich gedraagt en hoe we daar dan het beste mee om kunnen gaan zodat dit ten goede van haar komt.
Alle reacties Link kopieren
Je had het over structuur, kan je dat verder doorvoeren in bijvoorbeeld de weekenden? Zodat, school daargelaten dan, de dagen nog zoveel mogenlijk gelijk zijn? Zelfde tijd opstaan, zelfde tijd maar bed, zelfde tijden eten etc. Dan is het ritme nog constanten er als er dan iets afwijkt komt het misschien wat minder heftig binnen/is het voor haar makkelijker te behappen.
Alle reacties Link kopieren
Woon je vlak bij een bos, natuurgebied of park. Ik zou elke dag een uurtje gaan wandelen met je dochter. Dan kan ze bewegen in een omgeving waar het weinig kwaad kan.
Alle reacties Link kopieren
Dank je Koekiemonster ik ga het eens opzoeken.
Alle reacties Link kopieren
Grotendeels de discussie gelezen. TO heeft nu weinig aan een discussie of ADHD nu echt is en of haar dochter het echt heeft. Feit is...ze heeft een pittig kind en worstelt er mee.

Er staan veel goede tips TO. Of je dochter officieel wel of niet ADHD heeft, als jij wat hebt aan de tips die op sites over adhd staan, dan is dat heel mooi. Ik hoop dat je ook de mooie kant van je dochter goed ziet.
pejeka schreef op 28 juli 2016 @ 20:24:

[...]





Ook met je eens, in sommige gevallen.



Maar beantwoord nog steeds niet mijn vraag waarom kinderen met allerlei diagnoses tegenwoordig eerder regel dan uitzondering blijken. Je zou verwachten, en zeker nu de diagnostiek is verbeterd, dat (wat normaal zou zijn) het overgrote deel der kinderen geen etiketje zou hebben, en misschien 10%, of 20%, wél.



Het vreemde vind ik echter dat er steeds meer kinderen een etiketje lijken te krijgen, en dat het eerder regel is dan uitzondering dát een kind een etiketje heeft. Dat is toch raar? Je zou toch verwachten dat het merendeel der kinderen gewoon zonder problemen is, en dat er dan inderdaad een klein aantal is met een etiketje, en toch niet dat de kinderen zónder etiketje een soort van minderheid vormen?



Dus vandaar mijn vraag: zijn we dan zo'n ziek land dat aandoeningen eerder regel zijn dan uitzondering?




Lijken te krijgen.

Zoek nou eens cijfers op, want misschien valt het allemaal wel mee en zit het in jouw hoofd.



En ziek? :no:

Mijn man en kind zijn allesbehalve ziek.
Alle reacties Link kopieren
OMG je snapt m niet he? X-D
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
Alle reacties Link kopieren
PattyJupiter schreef op 28 juli 2016 @ 20:26:

Woon je vlak bij een bos, natuurgebied of park. Ik zou elke dag een uurtje gaan wandelen met je dochter. Dan kan ze bewegen in een omgeving waar het weinig kwaad kan.
We hebben een groot speelplein voor de deur en wonen in een kindvriendelijke wijk. Ze speelt het liefst de hele dag buiten, waar ze heerlijk kan fietsen, touwtje kan springen en kan klauteren. Geregeld nemen we haar ook mee voor een rondje om maar doordat ze slecht luistert draait het vaak op stront uit en wordt het gevaarlijk.
Alle reacties Link kopieren
Star schreef op 28 juli 2016 @ 20:13:

[...]





En dan nu een bron graag voor deze uit de lucht gegrepen cijfers.



En hoezo dat denigrerende etiketje? ADHD is een diagnose.
Ja en door TO (en echtgenoot?) gesteld, dus er is nog geen diagnose.
Only dead fish go with the flow
Alle reacties Link kopieren
suzyq10 schreef op 28 juli 2016 @ 20:25:

[...]





Precies dit. Hiermee sla je de spijker op zijn kop.



We willen gewoon graag weten waarom ze zich gedraagt zoals ze zich gedraagt en hoe we daar dan het beste mee om kunnen gaan zodat dit ten goede van haar komt.




Snap ik helemaal! Goed van jullie.



Wil je delen waar jullie tegenaan lopen zodat we mee kunnen denken?



Kinderfysio vind ik trouwens een goede tip. Ik hoor meerdere positieve verhalen over de behandeling van sensorische integratie stoornissen en dat speelt bij heel drukke kinderen ook vaak mee.
Het is zoals het is
Alle reacties Link kopieren
ellenz schreef op 28 juli 2016 @ 20:26:

Grotendeels de discussie gelezen. TO heeft nu weinig aan een discussie of ADHD nu echt is en of haar dochter het echt heeft. Feit is...ze heeft een pittig kind en worstelt er mee.

Er staan veel goede tips TO. Of je dochter officieel wel of niet ADHD heeft, als jij wat hebt aan de tips die op sites over adhd staan, dan is dat heel mooi. Ik hoop dat je ook de mooie kant van je dochter goed ziet.




Dank je wel! Ik heb inderdaad vrij weinig aan de discussie die hier nu ontstaat dus ik zou het zeer waarderen als deze nu kan stoppen.



Ik zie de mooie kanten van mijn dochter zeer zeker. Ik vind het ook vreselijk moeilijk en wil dat het gezelliger wordt in huis en dat zij de juiste aanpak krijgt. Eentje die ze verdiend.

Het is een prachtig meisje, van binnen en van buiten.
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef op 28 juli 2016 @ 20:24:

[...]





Ook met je eens, in sommige gevallen.



Maar beantwoord nog steeds niet mijn vraag waarom kinderen met allerlei diagnoses tegenwoordig eerder regel dan uitzondering blijken. Je zou verwachten, en zeker nu de diagnostiek is verbeterd, dat (wat normaal zou zijn) het overgrote deel der kinderen geen etiketje zou hebben, en misschien 10%, of 20%, wél.



Het vreemde vind ik echter dat er steeds meer kinderen een etiketje lijken te krijgen, en dat het eerder regel is dan uitzondering dát een kind een etiketje heeft. Dat is toch raar? Je zou toch verwachten dat het merendeel der kinderen gewoon zonder problemen is, en dat er dan inderdaad een klein aantal is met een etiketje, en toch niet dat de kinderen zónder etiketje een soort van minderheid vormen?



Dus vandaar mijn vraag: zijn we dan zo'n ziek land dat aandoeningen eerder regel zijn dan uitzondering?




1. Het labelen van kinderen is een industrie en verdienmodel.

2. Voorheen kreeg je een pgb bij veel aandoeningen. Kon je met de hele familie op therapie in Turkije op kosten van de staat.

3. Leerkrachten krijgen volgens mij een handleiding bij een etiketje en zijn er daarom bij gebaat om zoveel mogelijk te stickeren.

4. Waarschijnlijk kan de school een budget aanvragen voor verschillende aandoeningen. In het VO krijgen ze voor dyslectische leerlingen meer geld.
Alle reacties Link kopieren
suzyq10 schreef op 28 juli 2016 @ 20:28:

[...]





We hebben een groot speelplein voor de deur en wonen in een kindvriendelijke wijk. Ze speelt het liefst de hele dag buiten, waar ze heerlijk kan fietsen, touwtje kan springen en kan klauteren. Geregeld nemen we haar ook mee voor een rondje om maar doordat ze slecht luistert draait het vaak op stront uit en wordt het gevaarlijk.
Wat heerlijk dat ze zoveel buiten speelt! Zijn er plekken waar je wel veilig met haar heen kunt? Strand of bos ofzo? Of loopt ze dan weg?
Het is zoals het is
Alle reacties Link kopieren
Dreamglasses schreef op 28 juli 2016 @ 20:28:

[...]





Ja en door TO (en echtgenoot?) gesteld, dus er is nog geen diagnose.
Ik verzin dit niet zelf hoor. Dit komt van de hulpverlening alleen de officiele diagnose is er nog niet.
Alle reacties Link kopieren
Maak je geen zorgen. Half jong Nederland heeft wel een of ander label van ADHD, ADD, PDD/NOS, ODD, Asperger, dyscalculie, dyslexie, etc. Het hoort erbij, je struikelt over de labeltjes. Je kind zou juist een buitenbeentje zijn als ze geen label zou hebben.



Op mijn werk proberen cliënten vaak een voordeeltje te halen (meer geld) door te zeggen dat ze een stoornis hebben en ze er echt niets aan konden doen dat ze iets gedaan of niet gedaan hebben. Want het is allemaal de schuld van de AD(H)D of whatever.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven