Kinderen
alle pijlers
Ons dochtertje waarschijnlijk ADHD
donderdag 28 juli 2016 om 19:32
Beste Lezeressen,
Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.
Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.
Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.
Alvast bedankt!
Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.
Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.
Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.
Alvast bedankt!
donderdag 28 juli 2016 om 21:09
Ons meisje is nu 5.5 maar we hebben al problemen met haar vanf dat ze 10 mnd is.
Ja, ze zal merken dat er dingen spelen. Dat mama niet zo lekker in haar vel zit en dat er ook wat met papa speelt maar dat is van de laatste tijd en niet al jaren.
We zijn verder een liefdevol en stabiel gezin. Mijn man en ik houden veel van elkaar en van onze kinderen en hebben, net als de meeste andere ouders, het beste met de kinderen voor.
Op ooghoogte tegen haar praten zouden we vaker moeten doen. Dat gebeurt niet altijd. Maar dan doet ze werkelijk alles om je blik maar te ontwijken.
Er is weinig tijd om bij te komen voor ons. Bij mijn schoonouders breng ik haar liever niet omdat mijn schoonvader totaal niet weet hoe hij met haar om moet gaan en dit ook niet kan en met mijn schoonouders gaat het ook niet altijd top. Ze is daar vaak de pispaal en uit bescherming naar haar ontwijk ik dat dus liever. Bij mijn ouders ging het tot voor kort wél goed maar dat gaat de laatste tijd ook minder. Ze kan flink uit haar dak gaan tegen mijn moeder en meer van dat soort streken.
Bij vrienden van ons logeren vindt ze zelf niet prettig.
@ Youk, ze slaapt wel goed nu maar vroeger was het een hel.
Ja, ze zal merken dat er dingen spelen. Dat mama niet zo lekker in haar vel zit en dat er ook wat met papa speelt maar dat is van de laatste tijd en niet al jaren.
We zijn verder een liefdevol en stabiel gezin. Mijn man en ik houden veel van elkaar en van onze kinderen en hebben, net als de meeste andere ouders, het beste met de kinderen voor.
Op ooghoogte tegen haar praten zouden we vaker moeten doen. Dat gebeurt niet altijd. Maar dan doet ze werkelijk alles om je blik maar te ontwijken.
Er is weinig tijd om bij te komen voor ons. Bij mijn schoonouders breng ik haar liever niet omdat mijn schoonvader totaal niet weet hoe hij met haar om moet gaan en dit ook niet kan en met mijn schoonouders gaat het ook niet altijd top. Ze is daar vaak de pispaal en uit bescherming naar haar ontwijk ik dat dus liever. Bij mijn ouders ging het tot voor kort wél goed maar dat gaat de laatste tijd ook minder. Ze kan flink uit haar dak gaan tegen mijn moeder en meer van dat soort streken.
Bij vrienden van ons logeren vindt ze zelf niet prettig.
@ Youk, ze slaapt wel goed nu maar vroeger was het een hel.
donderdag 28 juli 2016 om 21:10
Ben ik met je eens, maar de kinderen leven en gedragen zich naar de grenzen die al dan niet door de ouders worden gegeven. En zie dat na 18 jaar opgevoed te zijn maar eens los te laten. Verder valt het me op dat tegenwoordig zo belachelijk veel om het kind en de behoeften van het kind moet draaien.
Dat Pietje gilt in het gangpad van de winkel is ineens normaal, want hij voelt dat zo en mag uitrazen. Vroeger werd je bij de arm gepakt en liet je het wel een tweede keer. Nu is het voor de meeste ouders een ritueel dat bij het boodschappen doen hoort.
Vroeger bij de arm gepakt; tegenwoordig als het even kan laat je het kind thuis want boodschappen doen is ook saai voor het kind. Goh, het kind zou het even saai vinden. Dat kan natuurlijk niet, dús thuislaten is het advies. Want dan heeft niemand er last van. Ik zou denken dat léren zich te gedragen nuttiger is. Op meerdere vlakken.
Can you remember who you were, before the world told you who you should be?
donderdag 28 juli 2016 om 21:10
[quote]:
[...]
Toch wel apart dan dat de meerderheid van mijn lager school klas, toen er heus ook verschillen waren in kinderen, maar de etiketjes blijkbaar nog niet bestonden, gewoon prima terechtgekomen zijn.
Ik denk dat de kinderen die in die tijd ADHD hadden niet op het regulier basisonderwijs bleven, maar snel doorverwezen werden naar speciaal onderwijs door de gedragsproblemen. Nu is dat niet meer zo, dus valt het veel meer op.
[...]
Toch wel apart dan dat de meerderheid van mijn lager school klas, toen er heus ook verschillen waren in kinderen, maar de etiketjes blijkbaar nog niet bestonden, gewoon prima terechtgekomen zijn.
Ik denk dat de kinderen die in die tijd ADHD hadden niet op het regulier basisonderwijs bleven, maar snel doorverwezen werden naar speciaal onderwijs door de gedragsproblemen. Nu is dat niet meer zo, dus valt het veel meer op.
Alles komt goed
donderdag 28 juli 2016 om 21:15
Ik hoor dit vaak, en denk dat het an sich een goede tip is voor een autist. Maar het risico ervan is dat het kind helemaal niet leert met veranderingen omgaan, of niet leert omgaan met de onrust als het eens anders gaat omdat dat koste wat kost voorkomen gaat worden. Is leren omgaan met de onrust niet beter dan alles faciliteren zodat het kind de onrust (het probleem) ontwijkt?
Niet dat je ze steeds in de onrust moet zetten maar alles doen om onrust te voorkomen helpt natuurlijk niets.
Can you remember who you were, before the world told you who you should be?
donderdag 28 juli 2016 om 21:19
Kunnen jullie elkaar wat afwisselen? Af en toe in je eentje een weekend weg kan al veel schelen.
Probeer ook niet te veel van haar te verwachten. Aankijken op ooghoogte zou ik nu niet doen. Wel bij haar zitten op je knieën maar laat haar maar rustig de andere kant opkijken.
En ook juist die goede dingen benoemen elke dag. Is voor jezelf ook fijn.
Probeer ook niet te veel van haar te verwachten. Aankijken op ooghoogte zou ik nu niet doen. Wel bij haar zitten op je knieën maar laat haar maar rustig de andere kant opkijken.
En ook juist die goede dingen benoemen elke dag. Is voor jezelf ook fijn.
Het is zoals het is
donderdag 28 juli 2016 om 21:19
Sorry TO ik heb helaas geen verstand van je vraag en ik weet dat dit off-topic gaat maar wat erger ik me aan de mensen die zo spreken over: etiketjes.
Mijn vriend heeft PDD_nos deze diagnose is gesteld toen hij volwassen was. Hij is dus 1 van die kinderen waar sommige hier over schrijven die prima terecht is gekomen zonder diagnose. Niet dus. Hij heeft een hele nare jeugd achter de rug. Hij kon niet mee op sociaal gebied met de rest van de kinderen, werd gepest, voelde zich anders, werd gepest door zijn eigen zus, er werd tegen hem gezegd dat hij normaal moest doen.
Nu nog worstelt hij daarmee. Als hij "weer iets iets typisch autistisch" (zo zegt hij het zelf) vraagt hij of hij nu raar doet. Hij twijfelt of ik door zijn gedrag niet vandaag of morgen vertrek. Hij is gewoon heel onzeker.
Als bij hem vroeger al de diagnose was gesteld was het ongetwijfeld anders gelopen. Ik ben blij dat er nu goed gekeken wordt naar kinderen en vroeger ondersteuning geboden wordt.
Mijn vriend heeft PDD_nos deze diagnose is gesteld toen hij volwassen was. Hij is dus 1 van die kinderen waar sommige hier over schrijven die prima terecht is gekomen zonder diagnose. Niet dus. Hij heeft een hele nare jeugd achter de rug. Hij kon niet mee op sociaal gebied met de rest van de kinderen, werd gepest, voelde zich anders, werd gepest door zijn eigen zus, er werd tegen hem gezegd dat hij normaal moest doen.
Nu nog worstelt hij daarmee. Als hij "weer iets iets typisch autistisch" (zo zegt hij het zelf) vraagt hij of hij nu raar doet. Hij twijfelt of ik door zijn gedrag niet vandaag of morgen vertrek. Hij is gewoon heel onzeker.
Als bij hem vroeger al de diagnose was gesteld was het ongetwijfeld anders gelopen. Ik ben blij dat er nu goed gekeken wordt naar kinderen en vroeger ondersteuning geboden wordt.
Het verleden is een schilderij maar de toekomst is een potloodschets, als het je niet bevalt veeg je de lijntjes weg en teken je zelf nieuwe.
@Lisette Jonkman
@Lisette Jonkman
donderdag 28 juli 2016 om 21:22
Toen ik nog op de basisschool zat kende niemand het etiketje ADHD en niemand had het over PDD-NOS of andere etiketten. Maar ik kan me wel een andere term herinneren: MBD-kinderen. Dat waren kinderen die leden aan Minimal Brain Dysfunction, veroorzaakt door een klein zuurstoftekort bij de geboorte.
Althans, dat was de theorie bij gebrek aan andere etiketten. Deze kinderen waren "niet helemaal goed".
Mijn nichtje was er 1, goede begeleiding bestond nauwelijks. Heden is ze als volwassene alsnog gediagnosticeerd als ADHD-er. Ik denk dat ze vandaag de dag meer kansen zou hebben dan toentertijd.
donderdag 28 juli 2016 om 21:22
donderdag 28 juli 2016 om 21:26
IBI, PDD-nos en ADHD zijn toch echt twee heel erg verschillende dingen. En met ADHD kun je prima groot worden zonder begeleiding als je jong bent, al is het dan op sommige gebieden wel lastig. Hier kun je namelijk heel goed trucjes voor leren waardoor je al veel beter leert functioneren. Bij PDD-nos is er sprake van totaal andere oorzaak en daarmee inzicht of problematiek. Dan heb je het over aangepast gedrag vertonen en zit het inleven of inzicht al anders in elkaar. Daar is dus wel degelijk goede begeleiding voor nodig.
Mij ergert het juist als mensen doen alsof ADHD en PDD-nos vergelijkbaar zijn. Dat is het niet.
Mij ergert het juist als mensen doen alsof ADHD en PDD-nos vergelijkbaar zijn. Dat is het niet.
Can you remember who you were, before the world told you who you should be?
donderdag 28 juli 2016 om 21:27
ik denk dat er een heel aantal mensen die vroeger geen etiketje hebben gekregen daar hun hele jeugd en latere leven last van hebben gehad. Dan kan het aan de buitenkant wel lijken dat ze goed terecht zijn gekomen, maar je hebt geen idee hoe het van binnen gaat.
I was born in the sign of water, and it is there that I feel my best
donderdag 28 juli 2016 om 21:30
Door het werk van mijn man is dat ontzettend lastig en ik ga liever niet alleen (of met iemand anders) weg. Misschien niet goed, maar zo steek ik in elkaar. Weleens een dagje, maar liever niet langer.
Ik probeer daar ook op te letten hoor, op die verwachtingen. Soms lastig want ze is ongelooflijk slim, mondig en wijs voor haar leeftijd en daardoor ga ik er weleens aan voorbij dat ze nog maar 5 is.
Ook mijn man vindt dit moeilijk.
We zijn erg positief naar haar. Ze kan ontzettend lief zijn en als ze bv lief zit te tekenen dan zeggen we dat ook, net zoals wanneer ze goed geluisterd heeft e.d.
We laten haar vaak weten dat we van haar houden en haar lief vinden en ook al zijn we boos, dat we haar daarna altijd weer lief vinden.
Wat ook wel bijzonder is, in mijn ogen, is dat ze zelf soms zegt dat ze wel wil luisteren en ook echt haar best doet, maar dat ze het niet kan. Datzelfde geldt voor rustig zijn. Dan breekt mijn hart.
donderdag 28 juli 2016 om 21:30
donderdag 28 juli 2016 om 21:32
Begrijp me goed, ik vind het alleen maar prima dat aandoeningen steeds beter gediagnosticeerd en behandeld kunnen worden. Waar ik me over blijf verbazen, is dat er blijkbaar een zó groot aantal kinderen in Nederland is dat een "etiketje" heeft.
Zou het eigenlijk best eens interessant vinden om te weten (of daar een onderzoek naar te doen) of bijv. kinderen die al jong met een scheiding en touwtrekkende ouders en constant heen en weer geslingerd worden, daar meer last van hebben dan kinderen die bijv. in een stabiel gezin opgroeien. Dus kinderen die van jongsaf aan meer onrust in hun leven hebben, krijgen die ook eerder een etiketje dan kinderen die stabiel opgroeien? Zou ik wel eens willen weten...
Zou het eigenlijk best eens interessant vinden om te weten (of daar een onderzoek naar te doen) of bijv. kinderen die al jong met een scheiding en touwtrekkende ouders en constant heen en weer geslingerd worden, daar meer last van hebben dan kinderen die bijv. in een stabiel gezin opgroeien. Dus kinderen die van jongsaf aan meer onrust in hun leven hebben, krijgen die ook eerder een etiketje dan kinderen die stabiel opgroeien? Zou ik wel eens willen weten...
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 28 juli 2016 om 21:33
Je reageert nu op de OP. Ik weet prima dat ADHD en PDD-nos iets anders zijn dank je wel voor de uitleg. Het ging mij om de term etiketjes en daar zag ik inderdaad ook autisme bij komen. Zoals ik al schreef was ik eigenlijk off-topic.
Overigens ben ik het inhoudelijk ook niet helemaal met je eens. Mijn zwager heeft ADHD ook de diagnose op latere leeftijd gekregen en ik denk ook dat zijn leven anders was verlopen als dat eerder gesignaleerd en begeleid was. Dan had hij wellicht bv. een betere en passende opleiding kunnen volgen.
Het verleden is een schilderij maar de toekomst is een potloodschets, als het je niet bevalt veeg je de lijntjes weg en teken je zelf nieuwe.
@Lisette Jonkman
@Lisette Jonkman
donderdag 28 juli 2016 om 21:33
Oei dat zou ik toch echt niet beweren. De toekomstperspectieven voor ADHD ers zonder begeleiding kunnen erg verkeerd uitpakken. Door hun impulsiviteit en prikkelgevoeligheid lopen ze meer dan gemiddeld kans om heel verkeerd terecht te komen. Zo hebben de meeste ADHD ers moeite met autoriteit en kan men vaak een studie of baan moeilijker volhouden. Ook hebben zij eerder de neiging om over persoonlijke grenzen te gasn: bij zichzelf en anderen. Het kan leiden tot verslavingen en moeilijkheden in relaties opleveren daardoor.
Only dead fish go with the flow
donderdag 28 juli 2016 om 21:34
Suzyq10 hele dikke knuffel voor jullie. Ik kan me voorstellen dat het heel zwaar kan zijn. Er zijn al heel veel goede tips gegeven.
Wat ik nog als tip heb is niet te veel uitleg ergens omheen geven als iets bijvoorbeeld niet mag. Die uitleg leidt erg af. Wees kort en duidelijk en blijf rustig.
Wat ik nog als tip heb is niet te veel uitleg ergens omheen geven als iets bijvoorbeeld niet mag. Die uitleg leidt erg af. Wees kort en duidelijk en blijf rustig.
Alles komt goed
