Kinderen
alle pijlers
Ons dochtertje waarschijnlijk ADHD
donderdag 28 juli 2016 om 19:32
Beste Lezeressen,
Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.
Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.
Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.
Alvast bedankt!
Ons dochtertje van 5.5 jaar oud heeft zeer veel trekken van ADHD.
Helaas kunnen we pas over enige tijd voor onderzoek terecht.
Aangezien de dagen soms zwaar zijn en tot nu toe geen enkele aanpak lijkt te werken, vroegen we ons af of er goede tips en eventueel boeken zijn die we kunnen lezen om beter met haar om te gaan en het thuis wat gezelliger te maken.
Alvast bedankt!
donderdag 28 juli 2016 om 21:34
Wat ik heel erg gemerkt heb is dat ik als ouder moet leren wanneer genoeg genoeg is. Opeens was het alsof bij mijn kinderen binnen twee minuten de maat vol was en er een volledige vulkaan uitbarste. Fotaal overprikkeld dus. Ik heb dus echt geleerd mijn kinderen te lezen en die situaties te voorkomen. Dat betekende dus ook tijdens speeluitjes even bij de groep weghalen. Gingen we even gezellig rondje lopen. Door de speeltuin even samen. Dat scheelde heel veel driftbuien. Boos worden heb ik geleerd heeft ook weinig zin, ik boos, kind boos, zij schreeuwen ik schreeuwen. Verder heeft vooral mijn oudste haar eigen plek, dat is verboden voor iedereen en is haar rustplek voor als het haar qua drukte te veel wordt. Mijn jongste heeft echt duidelijkheid nodig en consequent zijn. Dingen tien keer zeggen en dan 'went' hij eraan. Hij is echt het prototype blaffende honden ..... Grote mond maar niks daar. Hem hoor je met regelmaat schreeuwen en boos worden. Maar het is een kind dat echt leeft met zijn emoties. En erg verbaal. Boos is boos, vrolijk is vrolijk en alles wisselt per minuut.
Toevallig deze week nog met hem gehad over zijn adhd, het is slecht om adhd te hebben zei hij. Nee is niet slecht. Adhd mensen zijn vrolijk, open en creatief, altijd bezig met dingen, vol van energie.
Het heeft alleen zo'n negatieve lading omdat mensen niet niet in het plaatje passen zoals wij willen dat het hoort.
Toevallig deze week nog met hem gehad over zijn adhd, het is slecht om adhd te hebben zei hij. Nee is niet slecht. Adhd mensen zijn vrolijk, open en creatief, altijd bezig met dingen, vol van energie.
Het heeft alleen zo'n negatieve lading omdat mensen niet niet in het plaatje passen zoals wij willen dat het hoort.
donderdag 28 juli 2016 om 21:38
En toch pejeka wordt zo'n etiketje er niet zomaar opgeplakt.
Althans bij mijn zoon zijn er diverse onderzoeken gedaan door een kinderpsychiater en is hij dus ook niet zomaar op het speciaal onderwijs terechtgekomen,dat was namelijk zonder een uitgebreid verslag van de kinderpsychiater helemaal niet mogelijk.
donderdag 28 juli 2016 om 21:39
Misschien. Ik geef het advies vanuit de ervaring die ik heb met mijn man. Nu is hij natuurlijk volwassen en geen vijfenhalf meer, maar hij weet dat dit een van de dingen is die ik tijden van veel stress, en dus veel "buien" hij dit moet doen om de andere stress beter te handelen.
Mijn ervaring is dus dat een hele rustige basis, het onvoorspelbare dat elke dag in meer of meerdere mate met zich meebrengt makkelijker te verwerken is en tot minder onvoorspelbare buien leidt.
Er zit een grote middenweg tussen alles volgens een schema doen en alle onrust te mijden en geleidelikl aan leren omgaan met onrust. Dat het dan eventueel wat langer duurt kan een nadeel zijn, maar de rust die je ermee bereikt is zowel voor het kind als de ouders prettig denk ik.
donderdag 28 juli 2016 om 21:39
Aaargh, mijn ADHD hoofd wordt momenteel boos/verdrietig/gefrustreerd van sommige mensen hier!! Ik was zelf zo'n kind van 'vroeger' zonder etiketje, die kreeg ik 2 jaar geleden pas. En wat had ik die graag al op mijn 6e gekregen....dan had ik niet altijd op de gang hoeven zitten omdat ik de rest stoorde/ niet stil zat. Dan had ik geen 10 jaar over mijn HBO gedaan omdat ik geen idee had hoe ik alles moest organiseren. En vooral dan had ik mezelf zoveel beter leren kennen/begrijpen.
SuzyQ10, qua tips... Zorg voor duidelijkheid en overzicht. Maar ook voor voldoende rustmomenten, ivm overprikkeling. Kijk waar je dochtertje rustig van wordt en bied dat aan voor ze overprikkeld is! Voor wat betreft stilzitten, kijk eens naar een wiebelkussen/tangle etc
Maar vooral geniet en blijf haar uitdagen met nieuwe dingen!!
SuzyQ10, qua tips... Zorg voor duidelijkheid en overzicht. Maar ook voor voldoende rustmomenten, ivm overprikkeling. Kijk waar je dochtertje rustig van wordt en bied dat aan voor ze overprikkeld is! Voor wat betreft stilzitten, kijk eens naar een wiebelkussen/tangle etc
Maar vooral geniet en blijf haar uitdagen met nieuwe dingen!!
donderdag 28 juli 2016 om 21:41
Geloof ik ook helemaal, maar ik blijf me er gewoon over verbazen dat je dat soort etiketjes tegenwoordig meer als regel dan als uitzondering tegen lijkt te komen. Zou het normaal vinden als je bijv. bij één van de 50 gezinnen ofzo een keer een kind meemaakt dat echt zo'n etiketje heeft, maar het lijkt tegenwoordig wel alsof er in bijna elk gezin wel een etiketje (welk dan ook) op één (of meerdere) van de kinderen zit. En dat verbaast me.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 28 juli 2016 om 21:42
Dank je Jolandje, het geven van uitleg hebben we inderdaad een tijdje geleden afgeschaft. Nee is nee en zeuren veranderd het antwoord niet. Geen discussie, klaar.
Iemand zei dat het erg is dat ze de pispaal is bij mijn schoonouders. Ja, dat is het zeker. Ik zie dat mijn schoonmoeder wel de moeite doet om haar te begrijpen maar mijn schoonvader (78) is van de generatie zoals hier eerder beschreven: ze moet gewoon niet zo vervelend doen en luisteren. Maar ja...dat lukt dus niet.
Iemand zei dat het erg is dat ze de pispaal is bij mijn schoonouders. Ja, dat is het zeker. Ik zie dat mijn schoonmoeder wel de moeite doet om haar te begrijpen maar mijn schoonvader (78) is van de generatie zoals hier eerder beschreven: ze moet gewoon niet zo vervelend doen en luisteren. Maar ja...dat lukt dus niet.
donderdag 28 juli 2016 om 21:46
donderdag 28 juli 2016 om 21:47
Ik denk dat dit in jouw ogen er zo uit lijkt te zien en misschien voor zijn er in jouw omgeving ook meer gevallen in gezinnen. Maar wij hebben er in de hele familie (inclusief neven en nichten) maar 1 met pdd-nos en dat kun je goed merken. Schat van een kind, maar wat hij in de kop heeft, heeft ie niet in z'n kont en daar is hij vrijwel niet vanaf te brengen .... voor 3 dagen welteverstaan!!
En in de buurt bij ons hadden we ook maar 1 buurmeisje (van de 20 kinderen ofzo) met een aandoening in het autistische spectrum.
Mijn man heeft later de diagnose ADHD gekregen en dat had hij graag eerder gehad...
Only dead fish go with the flow
donderdag 28 juli 2016 om 21:50
Vandaar dat ik ook eerder in dit topic pleitte voor meer onderzoek, waarin inbegrepen meer onderzoek naar de correlatie tussen gezinssituatie (al dan niet moeilijke scheiding, waardoor jonge kinderen al heen en weer gesleept worden tussen touwtrekkende ouders, enz.) en gesteldheid.
Lijkt me best interessant, zo'n onderzoek.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 28 juli 2016 om 21:52
En dan hè............. dan blijkt dat kinderen die in een onrustiger situatie opgroeien vaker een etiketje krijgen. Dan nog zegt dat verder niks. Want dan nog weet je niet of die onrustige situatie tot dat etiketje geleid heeft, of dat ouders mss ook wel eigenlijk een etiketje zouden moeten hebben, waardoor er meer onrust is en kind gewoon erfelijk belast is.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
donderdag 28 juli 2016 om 21:53
het is ook een familieding.
bij ons zit het in mijn vaders familie, een van mijn neven is getrouwd met een psychologe.
die was verbijsterd over een aantal gewoontes van mijn neef, en nog meer verbijsterd toen ze het ook zag bij heel veel andere familieleden.
mijn familie is trouwens fantastisch, we hebben supergave feesten, met heel veel actie...:)
gebruiken ook geen van allen medicatie, we zijn allemaal erg creatief, meesten zelfstandig ondernemer of een specialistisch vakgebied.
het enige nadeel is de ouderdomsdepressie die erbij lijkt te horen.
wij slapen nooit.
donderdag 28 juli 2016 om 21:55
Gelukkig zijn die etiketjes er tegenwoordig.
Vroeger waren die kinderen er ook, maar die vielen gewoon buiten de boot, die waren raar of vervelend of druk of weet ik wat. Geen enkele extra begeleiding, weinig kans op een beetje goede vervolgopleiding, helemaal niks.
Nu zijn de eisen hoger, vallen er dus meer kinderen (en volwassenen) buiten de boot, dus er zullen best meer etiketkinderen zijn, maar ook vroeger waren ze er, alleen deden we toen nog niet aan etiketjes.
Het is mijn broer zijn dood geworden, dus ik zal tot mijn laatste snik het etiketteren blijven verdedigen.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
donderdag 28 juli 2016 om 21:55
donderdag 28 juli 2016 om 21:57
Ik pak even deze van jou erbij.
Nee, ze kennen wel nee maar mijn ervaring is dat het nee pas echt land na 20 keer, soms wel 100 keer. Stug volhouden dus.
Wbt niet horen, dwingen je te horen. Dus erbij gaan zitten en vragen haar te herhalen.
Is het opstandig misschien overprikkeld zijn, dat is bij ons vaak een belangrijke reden.
Hier zijn ook al eens strips verscheurd, dingen gegooid etc. ik merk dat strafplekken niet echt werken, ze zijn dan vaak zo overprikkeld en boos dat op dat moment op een strafplek moeten zitten ze alleen nog maar bozer maakt. Weet je wat bij ons vaak helpt. Paar minuten huilen, frustratie eruit, boosheid eruit en dan kunnen ze er ook over praten. Nu wil ik niet zeggen dat je je kind aan het huilen moet maken maar een strafplek had bij ons vaak alleen maar een averechtse werking.
Ja druk, daar hebben mijn kinderen nog steeds last van. Vooral mijn oudste. Een oplossing heb ik daar nog niet voor. Luisterboeken wil hier nog wel eens helpen voor wat rust momenten. Mijn jongste doet alles springend, zijn huiswerk, eten, tv kijken. We laten hem maar want hij heeft het nodig. Hij sport een paar keer per week maar heeft energie voor tien. Dat praten vind ik bij hem wel een item en wordt pas het laatste jaar wat beter. Met heel veel oefening van school en ons. Hij gaat nu naar groep 7. Hij praat continu en wil alles vertellen wat in hem op komt. Nu begint hij te leren dat niet iedereen alles moet horen wat hij denkt. Het is echt oefenen en geduld hebben. Deze dingen krijg je niet binnen een jaar eruit. Hetzelfde geld voor aandacht. Verwacht niet binnen een jaar een oplossing, dat geeft een diagnose je ook niet, eventueel medicijnen ook niet. Het is iets wat kinderen geleerd moeten krijgen en bij adhd' ertjes gaat dat net wat langzamer
donderdag 28 juli 2016 om 21:58
En ik durf de stelling aan dat mensen als jij dan nog steeds denken dat bijv adhd gevolg is van een onrustige situatie.
Daarbij zijn die ouders vaak nog opgegroeid in de tijd zonder etiketten, dus die hebben niet zomaar ineens wel een etiket.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
donderdag 28 juli 2016 om 21:59
als moeder van een ADD'er herken ik vooral veel in het "niet luisteren". Bij mijn zoon is uit onderzoek gebleken dat hij opvallend langzaam informatie verwerkt. Kort gezegd, als ik zeg "doe je schoenen aan" dan duurt het vrij lang tot het ook daadwerkelijk doordringt en er op gereageerd wordt. Knap frustrerend soms, vooral als je haast hebt 
, maar het scheelt dat wij het nu weten. Wat kan helpen is werken met pictogrammen, om zo heel duidelijk visueel te maken wat er verwacht wordt. Daarnaast kun je proberen om, als je zegt dat iets niet mag, te vragen of ze wil herhalen wat je net gezegd hebt. Dan dringt het bij mijn zoon wat beter door. En op aanraden van de kinderspycholoog proberen we vooral juist wèl uit te leggen waarom iets bijvoorbeeld niet mag.
Zoon heeft ook een Rots en Water training gedaan, daar is je dochter wellicht nog net iets te jong voor maar misschien een idee voor de toekomst.
, maar het scheelt dat wij het nu weten. Wat kan helpen is werken met pictogrammen, om zo heel duidelijk visueel te maken wat er verwacht wordt. Daarnaast kun je proberen om, als je zegt dat iets niet mag, te vragen of ze wil herhalen wat je net gezegd hebt. Dan dringt het bij mijn zoon wat beter door. En op aanraden van de kinderspycholoog proberen we vooral juist wèl uit te leggen waarom iets bijvoorbeeld niet mag. Zoon heeft ook een Rots en Water training gedaan, daar is je dochter wellicht nog net iets te jong voor maar misschien een idee voor de toekomst.
donderdag 28 juli 2016 om 21:59
Absoluut! Heerlijke baan (met kinderen met verst. Beperking en autisme/ADHD) waarin ik mijn ADHD erg goed kan gebruiken! Zie t zelf ook absoluut niet als een beperking! Al is het soms wat lastig! Heel veell succes en pb me gerust!:
Ach Barbabientje wat sneu dat jij zo hebt moeten worstelen! Dat willen we bij ons meisje echt voorkomen!
Ik hoop dat je nu je plekje gevonden hebt en dat het goed met je gaat en wil je danken voor je ervaringstips
donderdag 28 juli 2016 om 22:02
