Kinderen
alle pijlers
Ons meisje overleden in mn buik na 39 weken
zondag 28 september 2008 om 07:32
Hallo
Pfff....weet niet zo goed waar ik moet beginnen, maar ik voel de enorme behoefte mn verhaal te doen.
Ik ben bijna 39 weken zwanger van een meisje.
Gistermiddag was ik lekker bezig in het huis toen ik me ineens besefte dat ik mn kleine meid de hele dag al niet had gevoeld...ergens vertrouwde ik het niet, ben meteen naar boven gelopen en heb de Angelsound gebruikt....de grond werd onder mn voeten weggeslagen, ik hoorde niets...
Heb meteen de vk gebeld en die hoorde ook niets...door naar het ziekenhuis en daar werd mn nachtmerrie bevestigd. Na 2 miskramen vorig jaar is nu ook mn kleine meisje na 39 weken in mn buik geleefd te hebben overleden...
En daar zit ik nu, al 16 uur onafgebroken te huilen, boos te zijn, het niet te snappen...ons meisje is niet meer
Maandag wordt ik ingeleid....het ondragelijkste is nog dat ik weet dat de pijn die ik nu voel alleen nog maar erger gaat worden en ik de moeilijkste tijd van mn leven tegemoet ga met mn vriend, zonder ons lieve kindje.....
Waarom dit topic? Ik weet het niet..... mn verhaal doen, lotgenoten zoeken, alles voor mezelf op n rijtje zetten, t van me afschrijven, mn verdriet delen, onbegrip uiten, ik weet het niet.....
Damn, wat doet dit pijn
Pfff....weet niet zo goed waar ik moet beginnen, maar ik voel de enorme behoefte mn verhaal te doen.
Ik ben bijna 39 weken zwanger van een meisje.
Gistermiddag was ik lekker bezig in het huis toen ik me ineens besefte dat ik mn kleine meid de hele dag al niet had gevoeld...ergens vertrouwde ik het niet, ben meteen naar boven gelopen en heb de Angelsound gebruikt....de grond werd onder mn voeten weggeslagen, ik hoorde niets...
Heb meteen de vk gebeld en die hoorde ook niets...door naar het ziekenhuis en daar werd mn nachtmerrie bevestigd. Na 2 miskramen vorig jaar is nu ook mn kleine meisje na 39 weken in mn buik geleefd te hebben overleden...
En daar zit ik nu, al 16 uur onafgebroken te huilen, boos te zijn, het niet te snappen...ons meisje is niet meer
Maandag wordt ik ingeleid....het ondragelijkste is nog dat ik weet dat de pijn die ik nu voel alleen nog maar erger gaat worden en ik de moeilijkste tijd van mn leven tegemoet ga met mn vriend, zonder ons lieve kindje.....
Waarom dit topic? Ik weet het niet..... mn verhaal doen, lotgenoten zoeken, alles voor mezelf op n rijtje zetten, t van me afschrijven, mn verdriet delen, onbegrip uiten, ik weet het niet.....
Damn, wat doet dit pijn
maandag 29 september 2008 om 13:38
Kan me alleen maar aansluiten bij wat door iedereen al is gezegd, ijskoud kippenvel, onbeschrijflijk, ontroostbaar verdriet.
Ik doe het nooit, maar ik bid voor jullie dat je de kracht, de liefde kan vinden en mag ontvangen om dit meest onvoorstelbare verdriet een plekje kan geven.
Een heel dikke knuffel.
-x- Ringel
Ik doe het nooit, maar ik bid voor jullie dat je de kracht, de liefde kan vinden en mag ontvangen om dit meest onvoorstelbare verdriet een plekje kan geven.
Een heel dikke knuffel.
-x- Ringel
maandag 29 september 2008 om 14:48
Lieve Riz,
ik moet heel de dag aan jullie denken, het houd me bezig. Hoop voor jou en je man dat het een prettige bevalling is, en dat je fijne verpleegsters bij je bed hebt. Dat is zo dierbaar, iemand die de tijd voor je neemt. Bij ons was er zelfs een team samengesteld, speciaal voor ons! Ze hadden alle tijd, en vonden ons mannetje zo mooi! Heel fijn is dat, dat iemand zegt dat je een mooi kindje hebt gekregen, want dat is eigenlijk ook het enige wat je wilt horen, je bent papa en mama geworden!
Nogmaals een knuffel van Maroon
ik moet heel de dag aan jullie denken, het houd me bezig. Hoop voor jou en je man dat het een prettige bevalling is, en dat je fijne verpleegsters bij je bed hebt. Dat is zo dierbaar, iemand die de tijd voor je neemt. Bij ons was er zelfs een team samengesteld, speciaal voor ons! Ze hadden alle tijd, en vonden ons mannetje zo mooi! Heel fijn is dat, dat iemand zegt dat je een mooi kindje hebt gekregen, want dat is eigenlijk ook het enige wat je wilt horen, je bent papa en mama geworden!
Nogmaals een knuffel van Maroon
maandag 29 september 2008 om 15:53
Lieve Riz en man,
Ik denk veel aan jullie, wat is dit toch onbeschrijflijk verdrietig. En veel meer dan dat. Je posting van vanochtend zorgt weer voor een steek. Hoop met heel mijn hart dat jullie moment met jullie meisje intiem is/was. Ik kan verder niet beschrijven wat ik wil overdragen. Alleen dat ik aan jullie denk en zovelen met mij!
Parelhoen, wat afschuwelijk dat jij dit twee jaar geleden ook hebt meegemaakt. Is toen duidelijk geworden wat de oorzaak was? Ik kan me voorstellen dat dat meer of minder meehelpt bij de verwerking van het verlies van Philip. Jeetje meid, wat oneerlijk.
En ook die posting van een poosje terug, van de moeder die hun zes maanden oude meisje zomaar verloor.
Echt zo pijnlijk!
Lieve Riz, het gaat om jou en jullie. Ik steek een kaarsje voor jullie meisje aan vanavond. Natuurlijk is het heel mooi om haar naam te horen straks of later. De mooiste naam voor het mooiste meisje van de liefste papa en mama.
Veel liefs,
Bregje
Ik denk veel aan jullie, wat is dit toch onbeschrijflijk verdrietig. En veel meer dan dat. Je posting van vanochtend zorgt weer voor een steek. Hoop met heel mijn hart dat jullie moment met jullie meisje intiem is/was. Ik kan verder niet beschrijven wat ik wil overdragen. Alleen dat ik aan jullie denk en zovelen met mij!
Parelhoen, wat afschuwelijk dat jij dit twee jaar geleden ook hebt meegemaakt. Is toen duidelijk geworden wat de oorzaak was? Ik kan me voorstellen dat dat meer of minder meehelpt bij de verwerking van het verlies van Philip. Jeetje meid, wat oneerlijk.
En ook die posting van een poosje terug, van de moeder die hun zes maanden oude meisje zomaar verloor.
Echt zo pijnlijk!
Lieve Riz, het gaat om jou en jullie. Ik steek een kaarsje voor jullie meisje aan vanavond. Natuurlijk is het heel mooi om haar naam te horen straks of later. De mooiste naam voor het mooiste meisje van de liefste papa en mama.
Veel liefs,
Bregje
maandag 29 september 2008 om 15:57
heel veel sterkte en kracht toegewenst. En toch ook gefeliciteerd, want jullie kleine meisje wordt vandaag geboren en maakt van jullie papa en mama, onvoorwaardelijk! Hoeveel kinderen er eventueel nog mogen komen, jullie zullen altijd een prachtige dochter als oudste kind hebben. Een sterretje aan de hemel, een lichtje in jullie harten.
Liefs
Liefs
maandag 29 september 2008 om 17:21
Ben sprakeloos, vol ongeloof dat zoiets verschikkelijks kan gebeuren. En wat ik lees, niet alleen bij jou maar bij nog meer vrouwen.
Ik wil jou en je vriend feliciteren met de geboorte van jullie kleine meid, en jullie condoleren met dit ongelofelijke verlies.
Ook wens ik je familie en vrienden heel veel sterkte.
Ik wil jou en je vriend feliciteren met de geboorte van jullie kleine meid, en jullie condoleren met dit ongelofelijke verlies.
Ook wens ik je familie en vrienden heel veel sterkte.
maandag 29 september 2008 om 19:17
Lieve Riz,
In mijn hart huil ik met je mee. Ik ken je niet, maar je verhaal grijpt me zo aan.....Kan me niets voorstellen bij de pijn die jullie op dit moment moeten hebben.............
Lieve papa en mama van dit kleine meisje, heel veel sterkte met dit intens grote verdriet.
Een dikke knuffel van mij
In mijn hart huil ik met je mee. Ik ken je niet, maar je verhaal grijpt me zo aan.....Kan me niets voorstellen bij de pijn die jullie op dit moment moeten hebben.............
Lieve papa en mama van dit kleine meisje, heel veel sterkte met dit intens grote verdriet.
Een dikke knuffel van mij
maandag 29 september 2008 om 19:53
maandag 29 september 2008 om 20:23
beste Riz en anderen,
Wat een verdriet te lezen dat weer iemand door deze pijn heen moet gaan. Tegen de tijd dat je dit leest Riz ben je bevallen van een prachtige dochter, je zult helaas ook gelijk weer afscheid moeten nemen, wat doet dat ongelofelijk zeer, lege armen... Volg je gevoel, maak heel veel foto's, houd haar vast als je daar behoefte aan hebt, zoveel als kan. Blijf jezelf trouw in wat je wilt doen, ook ten aanzien van hoe je afscheid wilt nemen, iedereen erbij of juist niet.
Wij hebben wel gekozen voor een open samenkomst en begrafenis, wat hebben we veel steun ervaren en nog. Hoe nodig hebben we dat.
4 Mei 2008 is onze Korneel geboren, tijdens de weeën ging de vk luisteren, ze hoorde niets meer. In het ziekenhuis bleek dat hij overleden was, anderhalf uur later is hij geboren. (na 39 1/2 week)
De dag ervoor heb ik hem niet gevoeld, maar ik had een drukke dag en weet het daaraan.
We kregen een melding dat onze site genoemd werd hier, daarom ben ik gaan kijken, 'k Ben wel benieuwd wie je bent dubbelgevoel?
Riz mail gerust als je wilt, je zult een hele 'rare' periode tegemoet gaan de komende tijd. Neem je rust vooral!
heel veel sterkte voor jou en al de mensen dicht om je heen.
R
Wat een verdriet te lezen dat weer iemand door deze pijn heen moet gaan. Tegen de tijd dat je dit leest Riz ben je bevallen van een prachtige dochter, je zult helaas ook gelijk weer afscheid moeten nemen, wat doet dat ongelofelijk zeer, lege armen... Volg je gevoel, maak heel veel foto's, houd haar vast als je daar behoefte aan hebt, zoveel als kan. Blijf jezelf trouw in wat je wilt doen, ook ten aanzien van hoe je afscheid wilt nemen, iedereen erbij of juist niet.
Wij hebben wel gekozen voor een open samenkomst en begrafenis, wat hebben we veel steun ervaren en nog. Hoe nodig hebben we dat.
4 Mei 2008 is onze Korneel geboren, tijdens de weeën ging de vk luisteren, ze hoorde niets meer. In het ziekenhuis bleek dat hij overleden was, anderhalf uur later is hij geboren. (na 39 1/2 week)
De dag ervoor heb ik hem niet gevoeld, maar ik had een drukke dag en weet het daaraan.
We kregen een melding dat onze site genoemd werd hier, daarom ben ik gaan kijken, 'k Ben wel benieuwd wie je bent dubbelgevoel?
Riz mail gerust als je wilt, je zult een hele 'rare' periode tegemoet gaan de komende tijd. Neem je rust vooral!
heel veel sterkte voor jou en al de mensen dicht om je heen.
R
maandag 29 september 2008 om 20:29
maandag 29 september 2008 om 20:46
Lieve Riz, vandaag zijn jullie papa en mama geworden. Ik heb veel aan jullie gedacht. Ik kan de juiste woorden niet vinden, maar ik hoop dat jullie je meisje vastgehouden hebben, gekoesterd hebben, dat jullie trots zijn geweest. Jullie beleven de grootste nachtmerrie van iedere ouder, wat moeten jullie sterk zijn.
Dikke knuffel
Dikke knuffel
