Schaamteloze acties of uitspraken van bekenden in kraamtijd
donderdag 31 december 2020 om 09:04
Niet!! Nou ze was de mijne als ik een beetje hersteld was. Ongelofelijklacie schreef: ↑30-12-2020 16:50Doet mij denken aan mijn verloskundige, die na de geboorte ook aan huis komt de eerste week.
Ik ben bewust alleenstaand moeder, maar ik denk dat de verloskundige zo haar ideeen erbij had.
Toen mijn zoon geboren was en zij bij mij thuis kwam voor de controle had ze overal opmerkingen over. Ik had een 2e hands babykamer en veel 2e hands babykleding. Toen kreeg ik de al de opmerking waarom ik aan een kind begon als ik er geen geld voor had. De kat moest ook weg want dat was vies voor baby's.
Paar maanden voor de geboorte was mijn vader overleden en mijn moeder zat nog midden in de rouw. ( waren meer dan 45 jaar bij elkaar).
Ook daar kwam de opmerking dat ik mijn depri moeder beter bij het kind kon weg houden want dat was niet goed. Mijn moeder was enorm trots dat ze oma was maar ook verdrietig dat mijn vader het niet meer kon meemaken.
Op de laatste dag kwam nog even de opmerking hoe ik ermee kon leven dat ik mijn zoon zo te kort ging doen en dat ik mijn zoon ging schaden.
Al met al geen leuke kraamweek
donderdag 31 december 2020 om 10:23
Eens. Ik volg dit al pagina’s lang ook met volle verbazing.MarvelousMrsMaisel schreef: ↑28-12-2020 23:58Wat een onnodig drama. Diegene was waarschijnlijk een vriend (want uitgenodigd voor het feest) en net vader geworden. Als vrienden gun je elkaar toch alle geluk? Ik snap helemaal niks van dit gepruil. Alsof ik als eeuwige vrijgezel bij elk huwelijk en elke baby van vriendinnen ga zitten sippen. Ga in therapie of zo.
donderdag 31 december 2020 om 10:40
Bij de geboorte van de oudste werden wij (ook tijdens de persfasebeetjegek schreef: ↑30-12-2020 18:26Mijn beste vriendin kwam op bezoek in het ziekenhuis en zei dat ik er nog steeds zwanger uit zag, ondanks dat mijn baby al geboren was. Vond ik niet leuk.
Zelfde kind; even naar het cafetaria in het ziekenhuis, zei de dame achter de toonbank “ nou dat duurt niet lang meer”
Nou eh, hij is al geboren hoor..
En na de geboorte van de jongste was die buik na 2 dagen echt weer helemaal weg. Stonden we met maxicosi in de rij voor het parkeerkaartje en toen hoorde ik een hoogzwangere vrouw tegen haar man zeggen "Zij is écht niet pas bevallen!"
donderdag 31 december 2020 om 10:54
Hahahah dat probeerde ik laatst bij een kindje dat niet mee wilde uit de zandbak. Haar ouders gingen naar huis, twee oudsten liepen gewoon mee, meisje van een jaar of 3 blijft zitten en weigert (inclusief kabaal, natuurlijk). Dus ik (daar met 2 kleine kinderen) zei: dan moet je maar bij ons blijven slapen straks! Meisje keek me even aan en zegt: oké! En speelt zo verder.lux- schreef: ↑30-12-2020 17:29Haha ik heb dat ook eens gehad, ziedende, brullende peuter op de grond: IK GA NIET MET JOU MEE MAMA! Kwam er een oude vrouw langs die (met een knipoog naar mij) zei: ‘nou, dan moet je maar met mij mee hè?’ Nou hij wist niet hoe snel hij naar me toe moest rennen haha. Top.
Dat was natuurlijk niet helemaal de bedoeling
Even later gooit de vader haar over de schouder en neemt haar mee naar de auto. Komt mijn dochter (ook 3) naar me toe, heel schuchter en sneu: mama, ik wil niet dat dat meisje blijft slapen! Die zat zich dus al zorgen te maken dat ze haar kamer moest delen
Hier in prachtig Maaiveld | Groeten uit prachtig Maaiveld
donderdag 31 december 2020 om 11:23
Even ter ontmoediging: Dit hebben ze ook een paar keer bij mijn oudste geprobeerd. Maarja, die gaat dan echt voor de nieuwe ervaring. Heb je er nog een probleem bijlux- schreef: ↑30-12-2020 17:29Haha ik heb dat ook eens gehad, ziedende, brullende peuter op de grond: IK GA NIET MET JOU MEE MAMA! Kwam er een oude vrouw langs die (met een knipoog naar mij) zei: ‘nou, dan moet je maar met mij mee hè?’ Nou hij wist niet hoe snel hij naar me toe moest rennen haha. Top.
...
Nou ja wat BO2punt0 zegt dus
donderdag 31 december 2020 om 11:45
Na de bevalling van oudste wilden we de ouders bellen (23 jaar geleden, geen mobieltijdperk). Ik was 2 weken overtijd maar schoonmoeder was niet te bereiken. Uiteindelijk naar vriend van schoonmoeder gebeld of hij wist waar ze was maar dat wist hij ook niet. ik moest een nachtje in ziekenhuis blijven en man is 's nachts naar huis gegaan. Om 2.30 werd hij wakker gebeld door schoonmoeder die van haar vriend had gehoord dat ze oma was geworden. Vriend was de hele avond aan het proberen geweest om haar te pakken te krijgen uiteindelijk wist haar hele vriendinnenkring dat ze oma was behalve zijzelf. Waar ze uiteindelijk was geweest is nog steeds niet duidelijk. man vond het jammer dat hij niet haarzelf had kunnen vertellen dat ze voor het eerst oma was.
Bij de tweede (weer bijna 2 weken overtijd) ging het bijna hetzelfde 's nacht bevallen en toen we thuis waren in de ochtend zijn we de ouders gaan bellen. Schoonmoeder weer niet te bereiken. Vele keren geprobeerd in de middag moest man even weg toen belde schoonmoeder op en kon ik haar van de tweede vertellen.
Bij nummer 3 heeft man het haar kunnen vertellen want toen was ze wel bereikbaar, maar toen was schoonvader op vakantie.
Schoonvader ging meerdere keren per jaar op vakantie (hij en zijn vouw werkte beide niet meer). Halverwege de zwangerschap vertelde ze nadat ze teruggekomen waren van vakantie 2 dat jaar dat ze weer zouden gaan als ik uitgerekend was. Toen we hen daar aan herinnerde en man vroeg of hij niet een weekje eerder kon gaan was het antwoord dat ze niet overal rekening mee konden houden en dat ze de vakantie nodig hadden. Dat kind werd toch wel geboren of zij er nu waren of niet dat klopt natuurlijk wel maar het was met name voor man niet leuk om te horen. Dus opa zag kind 3 pas na 1 week geen ramp natuurlijk maar leuk is anders.
Bij de tweede (weer bijna 2 weken overtijd) ging het bijna hetzelfde 's nacht bevallen en toen we thuis waren in de ochtend zijn we de ouders gaan bellen. Schoonmoeder weer niet te bereiken. Vele keren geprobeerd in de middag moest man even weg toen belde schoonmoeder op en kon ik haar van de tweede vertellen.
Bij nummer 3 heeft man het haar kunnen vertellen want toen was ze wel bereikbaar, maar toen was schoonvader op vakantie.
Schoonvader ging meerdere keren per jaar op vakantie (hij en zijn vouw werkte beide niet meer). Halverwege de zwangerschap vertelde ze nadat ze teruggekomen waren van vakantie 2 dat jaar dat ze weer zouden gaan als ik uitgerekend was. Toen we hen daar aan herinnerde en man vroeg of hij niet een weekje eerder kon gaan was het antwoord dat ze niet overal rekening mee konden houden en dat ze de vakantie nodig hadden. Dat kind werd toch wel geboren of zij er nu waren of niet dat klopt natuurlijk wel maar het was met name voor man niet leuk om te horen. Dus opa zag kind 3 pas na 1 week geen ramp natuurlijk maar leuk is anders.
donderdag 31 december 2020 om 12:41
Die was bij mij á la minute met kop en kont de stoep op gezwaaid.Meyana schreef: ↑30-12-2020 15:59Een aantal jaar geleden heb ik hierover mijn eerste topic hier op het forum geopend.
Wij zijn ons eerste kindje verloren na 23 weken zwangerschap. De bevalling was heftig en in heb dan ook ruim 2,5 liter bloed verloren.
Ik woon niet in Nederland maar ik ben een paar dagen na de bevalling wel naar Nederland gegaan om tot rust te komen, te herstellen en om mijn verjaardag te vieren. De bevalling was 9 dagen voor mijn verjaardag dus ik wilde uit een nare situatie toch nog iets positiefs proberen te maken.
Een paar dagen nadat we in Nederland waren aangekomen wilde schoonvader met zijn vriendin langskomen. Niet de mensen waar ik op dat moment behoefte aan had maar mijn man wel dus soit.
Man en zijn vader moesten even een boodschap doen en ik bleef dus alleen met de vriendin van schoonvader. Toen kwam de shitstorm. Ik had helemaal geen kindje verdiend want ik had helemaal niet gehuild tijdens hun bezoek. Het was voor haar eigen schoondochter veel erger wat mij overkomen was want die was nog steeds zwanger en door de stress had ze 2 nachten niet geslapen en of ik wel wist wat die stress met haar ongeboren kleinkind kon doen en nog een paar van dat soort opmerkingen. Op dat moment was ik te flabbergasted om te reageren.
Het moge duidelijk zijn dat er geen contact meer is en dat ze onze dochters nog nooit gezien hebben en ook nooit zullen zien.
Sommige fouten zijn te leuk om maar een keer te maken...
donderdag 31 december 2020 om 15:12
Dat boeide mij echt nooit. Wist niet dat dat erg is voor sommige mensen. Heb vast al menige jonge moeder teleurgesteld. Heb het niet zo met baby's van anderen en was zelf blij wanneer bezoek pas later was.Blauwbloemetje schreef: ↑31-12-2020 11:45Dus opa zag kind 3 pas na 1 week geen ramp natuurlijk maar leuk is anders.
donderdag 31 december 2020 om 15:17
Bij je eigen ouders boeit je het toch wel, neem ik aan? Daar gaat het hier om.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
donderdag 31 december 2020 om 15:21
Mijn schoonvader is geloof ik na 10 dagen een keer langsgekomen. Of wij daar naar toe, geen idee.
Ik vond het wek prima zo. Beste mensen hoor, maar speelt voor mij geen grote rol wanneer ze de kleine voor het eerst zien.
Mijn ouders waren stonden bij de eerste oo te trappelen. Prima. Maar voor mij niet noodzakelijk.
Begrijp dat kraambezoek in NL toch wel iets belangrijks is.
donderdag 31 december 2020 om 17:41
Zwangerschap al aan anderen vertellen voordat we dat zelf konden (ondanks het verzoek mond te houden).
Mensen die gelijk na het horen dat de baby is geboren snel andere mensen van ons bellijstje bellen zodat zij het nieuws kunnen vertellen ipv wij.
Op social media al gefeliciteerd worden met de geboorte nog voordat we zelf iets hadden gepost (laat staan iedereen gebeld hadden)
Ben bevallen op de dag van een ernstige aanslag. Iedereen heeft keurig zijn mond gehouden om de roze wolk niet te verstoren (was al geen gemakkelijke zwangerschap). Schoonmoeder komt de kamer binnen: Heb je het al gehoord? Zoveel doden, zo erg! Om vervolgens in geuren en kleuren over het drama te vertellen. Gezellig..
Had al vanaf een week of 20 elke keer weeën (keurig om de 4 minuten), dus ziekenhuis in en uit. Baby gelukkig met pijn en moeite tot de normale termijn binnen boord kunnen houden. Schoonmoeder: er komt nog een kraampakket aan, maar dat is nog niet klaar want we hadden niet verwacht dat je nu al zou bevallen...
Paar maanden na de geboorte op kraamvisite. Bijt de kraamvrouw mij toe na haar bevallingsverhaal: "ach daar weet jij niks van, jij hebt lekker een keizersnede gehad". Die schoot bij mijn man in het verkeerde keelgat.
Dat ik met een weeënstorm de OK in werd gereden en al weken echte weeën had, was ze voor het gemak maar even vergeten.
Valt gelukkig in het niet bij de verhalen die ik hier lees.
Mensen die gelijk na het horen dat de baby is geboren snel andere mensen van ons bellijstje bellen zodat zij het nieuws kunnen vertellen ipv wij.
Op social media al gefeliciteerd worden met de geboorte nog voordat we zelf iets hadden gepost (laat staan iedereen gebeld hadden)
Ben bevallen op de dag van een ernstige aanslag. Iedereen heeft keurig zijn mond gehouden om de roze wolk niet te verstoren (was al geen gemakkelijke zwangerschap). Schoonmoeder komt de kamer binnen: Heb je het al gehoord? Zoveel doden, zo erg! Om vervolgens in geuren en kleuren over het drama te vertellen. Gezellig..
Had al vanaf een week of 20 elke keer weeën (keurig om de 4 minuten), dus ziekenhuis in en uit. Baby gelukkig met pijn en moeite tot de normale termijn binnen boord kunnen houden. Schoonmoeder: er komt nog een kraampakket aan, maar dat is nog niet klaar want we hadden niet verwacht dat je nu al zou bevallen...
Paar maanden na de geboorte op kraamvisite. Bijt de kraamvrouw mij toe na haar bevallingsverhaal: "ach daar weet jij niks van, jij hebt lekker een keizersnede gehad". Die schoot bij mijn man in het verkeerde keelgat.
Valt gelukkig in het niet bij de verhalen die ik hier lees.
donderdag 31 december 2020 om 23:10
Even voor iedereen die nu denkt dat je het nooit goed kunt doen als bezoek: ik kan me werkelijk waar geen foute opmerking herinneren hoor! Ik vond alleen de mevrouw van het consultatiebureau die voor de hielprik kwam een stom mens (als dat je werk is, is net doen alsof je het leuk vindt voor iemand misschien wel handig). Maar ook niet onoverkomelijk.
vrijdag 1 januari 2021 om 10:55
Mijn oudste is destijds in het ziekenhuis geboren Alleen de placenta wilde er niet uit dus die is operatief verwijderd. Zegt arts: "ik feliciteer u nog niet want voor ons is de bevalling pas achter de rug als ook de placenta er uit is". Ik heb die beste man daarna nooit meer gezien, hij moet mij nu nog feliciteren. (zal wel niet meer gebeuren want kind is inmiddels 30)
Sommige fouten zijn te leuk om maar een keer te maken...
vrijdag 1 januari 2021 om 12:20
Herkenbaar. Mijn moeder zei dat het wel slecht uitkwam met het eten.
Heb inmiddels geen contact meer met ze.
vrijdag 1 januari 2021 om 20:13
Heb er een paar, die echter niet zo grof zijn als sommige reacties die ik hier lees. Maar een is van mezelf, waar ik me nog voor schaam.
Mijn -heel lieve- schoonmoeder had (kruip)schoentjes gekocht voor mijn eerste kind. Ik vond dat he-le-maal niet leuk, want ik als moeder had z’n eerste schoentjes willen kopen. Was nog erg hormonaal geloof ik
En dit type heb ik al voorbij zien komen, maar mijn reactie was wel anders omdat ik de persoon heel goed ken. Mijn vader belde mijn moeder (ze zijn uit elkaar): “Onze dochter is vanochtend bevallen, en ik ga wel heen hoor, maar ik was liever naar de zaak gegaan.” Vader heeft een eigen zaak die z’n lust en z’n leven is. Toen ik dit verhaal een paar dagen later aan een zus van vertelde, schrok de kraamzorg heel erg, ze vond het héél vervelend voor me. Maar wij moesten alleen maar lachen, mijn vader is een topvader voor al z’n kinderen en een topopa voor z’n kleinkinderen, alleen die zaak hè... Die ligt hem gewoon heel na aan het hart.
En bij de tweede had ik een kraamverzorgster die alleen maar praatte over haar eigen vier kinderen, over de bevallingen en hun karakters. Heel vermoeiend vond ik dat. Ik was kapot en wilde met m’n eigen baby bezig zijn (borstvoeding ging ook niet zo goed), en ze ratelde maar door over haar eigen kinderen. Zittend op een stoel naast m’n bed. En ik was ook niet zo assertief op dat moment, dus veinsde de hele tijd maar interesse.
Mijn -heel lieve- schoonmoeder had (kruip)schoentjes gekocht voor mijn eerste kind. Ik vond dat he-le-maal niet leuk, want ik als moeder had z’n eerste schoentjes willen kopen. Was nog erg hormonaal geloof ik
En dit type heb ik al voorbij zien komen, maar mijn reactie was wel anders omdat ik de persoon heel goed ken. Mijn vader belde mijn moeder (ze zijn uit elkaar): “Onze dochter is vanochtend bevallen, en ik ga wel heen hoor, maar ik was liever naar de zaak gegaan.” Vader heeft een eigen zaak die z’n lust en z’n leven is. Toen ik dit verhaal een paar dagen later aan een zus van vertelde, schrok de kraamzorg heel erg, ze vond het héél vervelend voor me. Maar wij moesten alleen maar lachen, mijn vader is een topvader voor al z’n kinderen en een topopa voor z’n kleinkinderen, alleen die zaak hè... Die ligt hem gewoon heel na aan het hart.
En bij de tweede had ik een kraamverzorgster die alleen maar praatte over haar eigen vier kinderen, over de bevallingen en hun karakters. Heel vermoeiend vond ik dat. Ik was kapot en wilde met m’n eigen baby bezig zijn (borstvoeding ging ook niet zo goed), en ze ratelde maar door over haar eigen kinderen. Zittend op een stoel naast m’n bed. En ik was ook niet zo assertief op dat moment, dus veinsde de hele tijd maar interesse.
vrijdag 1 januari 2021 om 20:26
Ik had bij alle drie de bevallingen een kenau van een verloskundige, iedereen was bang om bij haar op controle te komen. Vooral roken (wat ik niet deed) en bij flinke gewichtstoename, kreeg je van haar de wind van voren. Mijn mond viel dus open toen ik van mijn eerste beviel, ze sleepte me door de bevallingen heen (kreeg het commando niet janken, maar puffen) maar na de geboorte was ze de vriendelijkheid zelve. Bij de tweede idem dito, na afloop ging ZIJ zelfs een peukje roken. En bij de derde keer stond ik nergens meer van versteld. Terwijl ik net was bevallen zei ze, zo je bent mooi op tijd, want dan kan ik nog net naar de voetbalwedstrijd Ajax - tegen huppeldepup kijken. De kraamhulp bleef bij mij en samen met mijn man (Feyenoord fan) ging ze beneden gezellig voetbal kijken.
Diezelfde verloskundige vroeg aan mijn vriendin tijdens haar bevalling op oudejaarsavond om 23.55 uur, wil je dat je kindje nu geboren gaat worden of in het Nieuwjaar. Ze kozen voor Nieuwjaar, haar dochter is om 00.01 geboren. Mocht je ook op het viva-forum zitten, gefeliciteerd met je dochter
Diezelfde verloskundige vroeg aan mijn vriendin tijdens haar bevalling op oudejaarsavond om 23.55 uur, wil je dat je kindje nu geboren gaat worden of in het Nieuwjaar. Ze kozen voor Nieuwjaar, haar dochter is om 00.01 geboren. Mocht je ook op het viva-forum zitten, gefeliciteerd met je dochter
vrijdag 1 januari 2021 om 20:29
Hier ook, geen verkeerde opmerking maar schoonouders die niet te bereiken waren. Ik ben net voor middernacht bevallen van ons eerste kind. Mijn ouders en zus nog kunnen bereiken, maar schoonouders namen de telefoon niet op. Vervolgens oudste zus van man gebeld, die ons voorzichtig er op wees dat het 1 uur 's nachts was en ze wakker waren geworden met de schrik dat er iets ergs met een van haar ouders zou zijn. Oeps....Dus wij zijn daarna maar gestopt met bellen. De volgende ochtend als eerste weer de schoonouders proberen te bellen, maar weer geen gehoor, daarna de rest van de broers en zussen van man gebeld. Uiteindelijk is de vrouw van de oudste broer maar op haar fiets gesprongen en naar het huis van mijn schoonouders gefietst om daar het nieuws te gaan vertellen. Ons kind was inmiddels al een halve dag oud.Blauwbloemetje schreef: ↑31-12-2020 11:45Na de bevalling van oudste wilden we de ouders bellen (23 jaar geleden, geen mobieltijdperk). Ik was 2 weken overtijd maar schoonmoeder was niet te bereiken. Uiteindelijk naar vriend van schoonmoeder gebeld of hij wist waar ze was maar dat wist hij ook niet. ik moest een nachtje in ziekenhuis blijven en man is 's nachts naar huis gegaan. Om 2.30 werd hij wakker gebeld door schoonmoeder die van haar vriend had gehoord dat ze oma was geworden. Vriend was de hele avond aan het proberen geweest om haar te pakken te krijgen uiteindelijk wist haar hele vriendinnenkring dat ze oma was behalve zijzelf. Waar ze uiteindelijk was geweest is nog steeds niet duidelijk. man vond het jammer dat hij niet haarzelf had kunnen vertellen dat ze voor het eerst oma was.
vrijdag 1 januari 2021 om 22:07
Oh ja, die had ik ook. Meerdere personeelsleden die me pas wilden feliciteren na de controles of zoiets Ik weet het niet meer precies, dus zo enorm belangrijk was het niet, maar ik herinner me wel dat ik meermalen heb gedacht: hoezo? Ik ben nu gewoon moeder geworden, ik heb een kind, wat er verder ook zou gebeuren. Dus kun je me feliciteren.pokkewijf schreef: ↑01-01-2021 10:55Mijn oudste is destijds in het ziekenhuis geboren Alleen de placenta wilde er niet uit dus die is operatief verwijderd. Zegt arts: "ik feliciteer u nog niet want voor ons is de bevalling pas achter de rug als ook de placenta er uit is". Ik heb die beste man daarna nooit meer gezien, hij moet mij nu nog feliciteren. (zal wel niet meer gebeuren want kind is inmiddels 30)
zaterdag 2 januari 2021 om 00:13
Ik herinner me nog eentje. Zoontje was vier weken te vroeg geboren en qua gedrag echt prematuur. Gewicht was aan de lage kant, maar voor de termijn prima, alleen hij viel veel te veel af. Kreeg ik een appje van een collega dat het wel meeviel qua prematuur gezien lengte en gewicht. Tja, we blijven ook echt voor de lol 2 weken in het ziekenhuis (en met sondevoeding naar huis).
zaterdag 2 januari 2021 om 00:23
.tara82 schreef: ↑26-12-2020 13:42Er zijn twee mensen geweest die tegen mij zeiden dat ik blij moet zijn dat ik geen pers weeën had gehad. Nee drie dagen met gebroken vliezen rondlopen terwijl er niks gebeurd, daarna een dag aan de wee opwekkers, alsnog eindigen met een spoed keizersnede omdat de baby klem ligt, anderhalve liter bloed verliezen en de eerste twee dagen zo van de wereld zijn dat ik de eerste luier van mijn eigen kind niet eens gezien heb en haar niet eens zelf uit het wiegje kon halen. Nee wat een geluk heb ik toch gehad.
Oh mijn god, dit klinkt precies als mijn bevalling.
Over ca. 4 weken is het zover voor nummer twee... ik ben enorm aan het twijfelen tussen vaginale bevalling en geplande keizersnede, en het gemak waarmee veel mensen de ene (ah joh, neem toch lekker een keizersnede!) of juist de andere optie (je gaat het natuurlijk eerst gewoon proberen.) aanbevelen blijft me verbazen...
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
zaterdag 2 januari 2021 om 00:41
Na de bevalling van dochter , mijn tante (die als oma is voor dochter) en mijn schoonvader in de kamer , tante helemaal happy en trots tegen schoonvader
“en wat een mooie naam he!?!?”
Schoonvader : hmm nee nee , ik vind het eigelijk niet zo.

kan er nu wel om lachen want ja ,eigen mening,.. maar zat ik dan net bevallen trots met baby in mn armen luisterend naar het gesprek.
Tante wist ook even niet hoe terug te reageren
“en wat een mooie naam he!?!?”
Schoonvader : hmm nee nee , ik vind het eigelijk niet zo.
Tante wist ook even niet hoe terug te reageren
zaterdag 2 januari 2021 om 00:51
Ah Flipje, totaal off topic maar wat een lastige keuze he! En t is al bijna zo ver, spannend allemaal! Ik heb zelf het oordeel van de vk/gyn zwaar laten meewegen (mijn spoedkeizersnede was wegens foetale nood dus zei echt niets over de mogelijkheid om vaginaal te bevallen, behalve dat er in elk geval geen contra indicatie was). En ik vond de spoedkeizersnede zo’n hel, dat ik echt niet nog een keer een keizersnede wilde, in april vaginaal bevallen en ben er nog altijd heel dankbaar voor dat dat gelukt is (kreeg hele fijne begeleiding in het zkh, al snel een ruggenprik en gewoon een goede ervaring kunnen hebben daardoor). De ‘neem toch lekker een keizersnede’ adviezen slaan sowieso nergens op want een keizersnede neem je niet even ‘lekker’ en is meestal qua herstel veel zwaarder dan een vaginale bevalling (hoeft niet maar in de meeste gevallen wel). En het zo nodig per se vaginaal moeten proberen is ook onzin. Ik zou zeggen, kies hetgeen wat jou het meeste rust en vertrouwen geeft. Heel veel succes met het kiezen en met de bevalling, hoe dat ook zal gaan!flipje2 schreef: ↑02-01-2021 00:23.
Oh mijn god, dit klinkt precies als mijn bevalling.
Over ca. 4 weken is het zover voor nummer twee... ik ben enorm aan het twijfelen tussen vaginale bevalling en geplande keizersnede, en het gemak waarmee veel mensen de ene (ah joh, neem toch lekker een keizersnede!) of juist de andere optie (je gaat het natuurlijk eerst gewoon proberen.) aanbevelen blijft me verbazen...
zaterdag 2 januari 2021 om 01:10
Ik was de eerste uit mijn vriendengroep die een kind kreeg.
Door de ‘ongeschreven regels’ voor kraamvisite waren mijn vriendinnen heel terughoudend in mijn kraamtijd. ‘Is het niet te druk’, ‘anders kom ik overmorgen wel’. Terwijl ik maar heel trots lag te wezen op mijn baby’tje en haar heel graag aan iedereen wilde laten zien.
Ik heb huilend aan de telefoon gezeten met een vriendin, dat ik het gevoel had dat niemand geïnteresseerd was in mijn kind terwijl ik zo trots was. Zij legde de andere kant van het verhaal uit: ze wilden de familie niet in de weg zitten en hielden zich daarom wat meer op de achtergrond.
Wat een misverstanden kunnen er toch ontstaan!
Verder gelukkig geen rare acties/uitspraken gehoord in mijn eigen kraamtijd.
Een vriendin wel, haar schoonmoeder was het niet eens met de naam. Zij zei tegen de baby steeds de naam van haar zoon.
Achteraf waren dit de eerste tekenen van dementie, dus het was niet uit koppigheid. Maar oh, wat was mijn vriendin pissig op haar schoonmoeder.
Door de ‘ongeschreven regels’ voor kraamvisite waren mijn vriendinnen heel terughoudend in mijn kraamtijd. ‘Is het niet te druk’, ‘anders kom ik overmorgen wel’. Terwijl ik maar heel trots lag te wezen op mijn baby’tje en haar heel graag aan iedereen wilde laten zien.
Ik heb huilend aan de telefoon gezeten met een vriendin, dat ik het gevoel had dat niemand geïnteresseerd was in mijn kind terwijl ik zo trots was. Zij legde de andere kant van het verhaal uit: ze wilden de familie niet in de weg zitten en hielden zich daarom wat meer op de achtergrond.
Wat een misverstanden kunnen er toch ontstaan!
Verder gelukkig geen rare acties/uitspraken gehoord in mijn eigen kraamtijd.
Een vriendin wel, haar schoonmoeder was het niet eens met de naam. Zij zei tegen de baby steeds de naam van haar zoon.
Achteraf waren dit de eerste tekenen van dementie, dus het was niet uit koppigheid. Maar oh, wat was mijn vriendin pissig op haar schoonmoeder.
zaterdag 2 januari 2021 om 01:34
Dan duim ik dat je de eerste ieder geval niet over doet. Ik zie het niet als een hele nare ervaringen, maar dat wachten was echt niet leuk. Ik was er echt van overtuigd dat toen mijn vliezen braken ik snel een baby in mijn armen zou hebben. Ik had echt geen idee dat een bevalling 4 dagen kon duren. Ik heb twee dagen met een ballonnetje rond gelopen. Een kamergenoot kreeg er eentje en had binnen een uur haar eerste wee. Ze voelde zich bijna schuldig. Ik zou ook echt niet weten wat ik zou kiezen als ik ooit nog eens moet bevallen. Ik wens je ook heel veel succes.flipje2 schreef: ↑02-01-2021 00:23.
Oh mijn god, dit klinkt precies als mijn bevalling.
Over ca. 4 weken is het zover voor nummer twee... ik ben enorm aan het twijfelen tussen vaginale bevalling en geplande keizersnede, en het gemak waarmee veel mensen de ene (ah joh, neem toch lekker een keizersnede!) of juist de andere optie (je gaat het natuurlijk eerst gewoon proberen.) aanbevelen blijft me verbazen...
De woorden van mijn vader die hij als reactie op een kennis op het bericht dat hij opa was geworden zal ik nooit vergeten.
Dat het niet zijn eerste kleinkind was, maar wel de eerste van zijn dochter die zelden de makkelijke weg bewandeld. Dat hij ontzettend trots was op zijn sterke dochter en zijn zwaarbevochten kleinkind.
Ik krijg er nog tranen van in mijn ogen. Zwanger worden was geen pretje via IVF. Zwanger zijn ging mij goed af, maar bevallen dus weer niet. Het resultaat is geweldig en word bijna twee
zaterdag 2 januari 2021 om 08:31
Ik heb twee vaginale bevallingen gehad. De tweede had achteraf gezien eigenlijk een keizersnede moeten zijn, maar daar kwamen ze pas tijdens de persfase achter (zoon was veel te groot met een schouderdystocie tot gevolg en mijn opgewekte weeën vielen daarbij ook nog weg tot 0. Tijdens mijn eerste bevalling vielen de weeën ook weg op een niet handig moment bijna compleet weg (bij volledige ontsluiting). En daarna nog 2x een placenta die alleen met grof geweld komt en een baarmoeder die niet wil krimpen met veel bloedverlies tot gevolg). Het herstel duurde na beide bevallingen lang. Tillen kon ik fysiek amper omdat ik erg slap was door een te laag hb.Minik schreef: ↑02-01-2021 00:51Ah Flipje, totaal off topic maar wat een lastige keuze he! En t is al bijna zo ver, spannend allemaal! Ik heb zelf het oordeel van de vk/gyn zwaar laten meewegen (mijn spoedkeizersnede was wegens foetale nood dus zei echt niets over de mogelijkheid om vaginaal te bevallen, behalve dat er in elk geval geen contra indicatie was). En ik vond de spoedkeizersnede zo’n hel, dat ik echt niet nog een keer een keizersnede wilde, in april vaginaal bevallen en ben er nog altijd heel dankbaar voor dat dat gelukt is (kreeg hele fijne begeleiding in het zkh, al snel een ruggenprik en gewoon een goede ervaring kunnen hebben daardoor). De ‘neem toch lekker een keizersnede’ adviezen slaan sowieso nergens op want een keizersnede neem je niet even ‘lekker’ en is meestal qua herstel veel zwaarder dan een vaginale bevalling (hoeft niet maar in de meeste gevallen wel). En het zo nodig per se vaginaal moeten proberen is ook onzin. Ik zou zeggen, kies hetgeen wat jou het meeste rust en vertrouwen geeft. Heel veel succes met het kiezen en met de bevalling, hoe dat ook zal gaan!
Tijdens de nacontrole na een week of 6 werd me heel voorzichtig meedegedeeld dat mochten we nog meer kinderen willen, het erg slim is om voor een geplande keizersnede te gaan. Gezegd dat ons gezin zo compleet is en dat dit gelukkig niet aan de orde is. Een keizersnede is een fikse buikoperatie. Een dierbare van mij is er zelfs blijvend fysiek beperkt door geraakt. En genoeg vrouwen die ik ken hebben eerst een helse langdurige bevalling gehad die vervolgens ook nog uitmondde in een keizersnede. Dus nee ik persoonlijk denk daar niet licht over.
Herinner je gisteren, droom van morgen, maar leef vandaag

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
