Kinderen
alle pijlers
Vanaf oktober 2010 kindervrij - deel 16
zondag 22 april 2012 om 21:27
Babybrabbel is niet ons ding
Incompleet (zo zonder kinderen) zijn we zeker niet
Niks geen rammelende eierstokken
Geen kinderen is wat wij willen
Oftewel:
Het is zover:......
Het allernieuwste (zestiende deel) van het topic “vanaf oktober 2010, kindvrij” is geboren
We blijven ook nu weer doorgaan met slap ouwehoeren, serieuze aangelegenheden, het ondersteunen van elkaars ellende. Maar ook goede grappen en grollen mogen ook op deze plaats.
Oude bekenden, nieuwe leden en meelezers van harte welkom!!
Incompleet (zo zonder kinderen) zijn we zeker niet
Niks geen rammelende eierstokken
Geen kinderen is wat wij willen
Oftewel:
Het is zover:......
Het allernieuwste (zestiende deel) van het topic “vanaf oktober 2010, kindvrij” is geboren
We blijven ook nu weer doorgaan met slap ouwehoeren, serieuze aangelegenheden, het ondersteunen van elkaars ellende. Maar ook goede grappen en grollen mogen ook op deze plaats.
Oude bekenden, nieuwe leden en meelezers van harte welkom!!
Snjókorn falla, á allt og alla
maandag 23 april 2012 om 18:51
Doornroosje, welkom! (ik ben ook blij dat mijn zus in de behoefte van mijn moeder heeft voorzien. nichtje is bijna 1 jaar):
Mijn broer heeft inmiddels in de behoefte voorzien, dus ik ben 'off the hook'. (hoewel mams blijft beweren dat een kind van haar dochter een andere ervaring zou zijn.. zucht)
Ik hecht inderdaad wel aan mijn acht uur slaap per nacht, hoezo?
![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif){kind=small}
maandag 23 april 2012 om 21:11
Het is eigenlijk Body Blance, net even minder zweverig (maar toch wel een beetje hoor) maar er zitten ook heerlijke kracht en balance oefeningen in. Het is echt even opladen, en ik voel toch zeker 3 dagen mijn 'core' of te wel mijn buik en rug spieren op een lekkere manier dan:
Ik heb jaaaaren geleden ook een blauwe maandag yoga gedaan. Vond het erg zweverig, en in plaats van me voor te stellen dat ik op een wolk zat die wegdreef (of misschien wás ik wel een wolk, weet ik veel..) zat ik boodschappenlijstjes te maken en liedjes te zingen in mijn hoofd.
maandag 23 april 2012 om 22:20
Goedenavond dames!
Ik moet nog even wennen hoor aan alle namen enzo. Jullie hebben vast wel een beetje geduld met me he?
Himalaya, wat leuk dat jullie SW schoonmakers hebben... dat lees ik graag! (ik ben er van, beroepsmatig)
Poehpoeh, ik ben zo niet van de maandagen. Gelukkig is ie weer bijna achter de rug... bijna weekend weer!
Ik moet nog even wennen hoor aan alle namen enzo. Jullie hebben vast wel een beetje geduld met me he?
Himalaya, wat leuk dat jullie SW schoonmakers hebben... dat lees ik graag! (ik ben er van, beroepsmatig)
Poehpoeh, ik ben zo niet van de maandagen. Gelukkig is ie weer bijna achter de rug... bijna weekend weer!
Ik geloof niet meer in sprookjes.
maandag 23 april 2012 om 22:44
maandag 23 april 2012 om 23:21
N.a.v. De post van Kusunum over vriendin met kind wil ik jullie iets vragen en ook even dom van me afschrijven.
Een vriendin van mij is sinds kort ook bevallen van haar eerste kindje, hoewel huisje boompje beestje is wat zij altijd gewild heeft is dit heel snel gegaan met haar huidige vriend. Ik heb haar gesteund met allerlei dingen (mee naar verloskundige, babyshoppen etc.), immers: that's what friends are for. Maar nu is het kind er, en ik weet gewoon niet wat ik er mee aan moet. Ik kan mn gevoel en verstand gewoon niet met elkaar rijmen. Aan de ene kant denk ik: leuk voor haar, zij blij ik blij etc. Aan de andere kant denk ik alleen maar aan hoe erg ik dit niet wil, en hoeveel het onze vriendschap al heeft verandert en dit waarschijnlijk nog meer gaat doen.
Pff misschien een beetje warrig allemaal, maar herkennen jullie dit? Rn hoe ga je hier zelf mee om?
Een vriendin van mij is sinds kort ook bevallen van haar eerste kindje, hoewel huisje boompje beestje is wat zij altijd gewild heeft is dit heel snel gegaan met haar huidige vriend. Ik heb haar gesteund met allerlei dingen (mee naar verloskundige, babyshoppen etc.), immers: that's what friends are for. Maar nu is het kind er, en ik weet gewoon niet wat ik er mee aan moet. Ik kan mn gevoel en verstand gewoon niet met elkaar rijmen. Aan de ene kant denk ik: leuk voor haar, zij blij ik blij etc. Aan de andere kant denk ik alleen maar aan hoe erg ik dit niet wil, en hoeveel het onze vriendschap al heeft verandert en dit waarschijnlijk nog meer gaat doen.
Pff misschien een beetje warrig allemaal, maar herkennen jullie dit? Rn hoe ga je hier zelf mee om?
dinsdag 24 april 2012 om 01:26
Sorry Susanah, ik herken er niets van. Heb zuks nog nooit van dichtbij mee gemaakt (gelukkig) Mijn beste vriendin is nog lang niet aan kinderen toe, al roept ze al vanaf ons 12e dat ze ze wel wil. En mijn beste vriend is al dik in de 30 maar heeft geen relatie dus een kind komt er voorlopig sowieso niet.
Maar dat die veranderingen nogal wat met je doen kan ik me goed voorstellen hoor. De vriendschap zal namelijk nooit meer hetzelfde zijn denk ik. Vriendin heeft nu slechts 1 ding op 1 staan, haar kind en dat zal heel lang alles overheersend zijn in de meeste gevallen.
Ik denk dat anderen hier je een beter antwoord kunnen geven. En sowieso is geen 1 mens hetzelfde. Wat voor sommige vriendschappen werkt, werkt bij de volgende weer niet etc.
Maar dat die veranderingen nogal wat met je doen kan ik me goed voorstellen hoor. De vriendschap zal namelijk nooit meer hetzelfde zijn denk ik. Vriendin heeft nu slechts 1 ding op 1 staan, haar kind en dat zal heel lang alles overheersend zijn in de meeste gevallen.
Ik denk dat anderen hier je een beter antwoord kunnen geven. En sowieso is geen 1 mens hetzelfde. Wat voor sommige vriendschappen werkt, werkt bij de volgende weer niet etc.
dinsdag 24 april 2012 om 07:17
Hai Susanh,
Ik kan (nog!) niet met je meepraten, maar het kan zijn dat dat niet lang meer duurt. Mijn beste vriendin heeft een kinderwens. Nu was het de afgelopen jaren geen issue, omdat ze single was. Wel heeft ze ooit eens geopperd het misschien alleen te willen doen. Ondertussen heeft ze vooralsnog een druk bestaan, waar ik ook deel van uitmaak.
Sinds kort heeft ze een relatie. Helemaal leuk natuurlijk! Het zou zomaar kunnen dat als dat goed blijft gaan, ze binnen een jaar zwanger is (biologisch klokje enzo). En dan is het uit met de pret.
En ja, ik gun haar haar geluk van harte. Maar als zij een kind zou krijgen, verandert onze vriendschap. Een verlies voor mij, maar vermoedelijk niet voor haar. Ik weet niet hoe ik daarmee om zou gaan. Iets in mij zou willen dat ze haar kinderwens laat varen, maar dat maakt meteen dat ik me enorm egoïstisch voel. Ik zal dat natuurlijk ook nooit uitspreken naar haar toe.
Als zij een kind krijgt, verwatert onze vriendschap. Omdat zij dan andere prio's heeft, omdat we dan niet meer over dezelfde dingen praten, omdat ik de baby er dan gratis bij zou krijgen, omdat we dan niet meer de leuke (meerdaagse) dingen met elkaar ondernemen, kortom omdat haar leven heel anders wordt. De vriendschap verdwijnt vast niet helemaal, maar de hechtheid van nu gaat er af.... dat weet ik zeker.
Ik houd er alvast rekening mee
Ik kan (nog!) niet met je meepraten, maar het kan zijn dat dat niet lang meer duurt. Mijn beste vriendin heeft een kinderwens. Nu was het de afgelopen jaren geen issue, omdat ze single was. Wel heeft ze ooit eens geopperd het misschien alleen te willen doen. Ondertussen heeft ze vooralsnog een druk bestaan, waar ik ook deel van uitmaak.
Sinds kort heeft ze een relatie. Helemaal leuk natuurlijk! Het zou zomaar kunnen dat als dat goed blijft gaan, ze binnen een jaar zwanger is (biologisch klokje enzo). En dan is het uit met de pret.
En ja, ik gun haar haar geluk van harte. Maar als zij een kind zou krijgen, verandert onze vriendschap. Een verlies voor mij, maar vermoedelijk niet voor haar. Ik weet niet hoe ik daarmee om zou gaan. Iets in mij zou willen dat ze haar kinderwens laat varen, maar dat maakt meteen dat ik me enorm egoïstisch voel. Ik zal dat natuurlijk ook nooit uitspreken naar haar toe.
Als zij een kind krijgt, verwatert onze vriendschap. Omdat zij dan andere prio's heeft, omdat we dan niet meer over dezelfde dingen praten, omdat ik de baby er dan gratis bij zou krijgen, omdat we dan niet meer de leuke (meerdaagse) dingen met elkaar ondernemen, kortom omdat haar leven heel anders wordt. De vriendschap verdwijnt vast niet helemaal, maar de hechtheid van nu gaat er af.... dat weet ik zeker.
Ik houd er alvast rekening mee
Ik geloof niet meer in sprookjes.
dinsdag 24 april 2012 om 07:24
Goedemorgen!
@Susanh, je verhaal is heel herkenbaar. Alleen het gedeelte babyshoppen en verloskundige heb ik niet meegemaakt.
Sinds mijn beste vriendin verhuisd is en kinderen heeft, is onze vriendschap erg verwaterd. Het initiatief moet van mijn kant komen, anders komt er niets van. Daarnaast ben ik er mede door haar drukke leven meer van overtuigd geraakt dat dat niets voor mij is.
Hoe kun je iemand steunen en oprecht blij zijn als je bij jezelf denkt: waar begin je aan? En als er vervolgens bijna geen interesse meer vanuit de ander komt want alle gesprekken gaan voor 80% over het gezin? Vragen waar ik nog steeds mee worstel.
Ik reageer vanavond weer. Fijne dag allen!
@Susanh, je verhaal is heel herkenbaar. Alleen het gedeelte babyshoppen en verloskundige heb ik niet meegemaakt.
Sinds mijn beste vriendin verhuisd is en kinderen heeft, is onze vriendschap erg verwaterd. Het initiatief moet van mijn kant komen, anders komt er niets van. Daarnaast ben ik er mede door haar drukke leven meer van overtuigd geraakt dat dat niets voor mij is.
Hoe kun je iemand steunen en oprecht blij zijn als je bij jezelf denkt: waar begin je aan? En als er vervolgens bijna geen interesse meer vanuit de ander komt want alle gesprekken gaan voor 80% over het gezin? Vragen waar ik nog steeds mee worstel.
Ik reageer vanavond weer. Fijne dag allen!
dinsdag 24 april 2012 om 07:28
Mijn jeugdvriendin was half in de 20 toen ze 'n kind nam en toen stond ik er nog open voor, leefde mee, toonde interesse (want eerste keer) maar de vriendschap veranderde vreselijk door deze verandering, die voor iemand die niets met kleine kinderen heeft, altijd negatief uitpakt.
Sindsdien had ik er ook altijd zwaar de pest in als iemand uit mijn vriendenkring voor de bijl ging.
Blij dat dat stadium voorbij is. Heb vanaf eind 20/begin 30 alleen bewust kindvrije vrienden gehad en sinds 'n paar jaar m'n beste vriendin leren kennen met 'n dochter van toen 12 jaar. Die leeftijd kan ik wel wat mee en ze worden dan al wat zelfstandiger en het leven van de moeder staat dan niet meer helemaal in 't teken van het kind.
Sindsdien had ik er ook altijd zwaar de pest in als iemand uit mijn vriendenkring voor de bijl ging.
Blij dat dat stadium voorbij is. Heb vanaf eind 20/begin 30 alleen bewust kindvrije vrienden gehad en sinds 'n paar jaar m'n beste vriendin leren kennen met 'n dochter van toen 12 jaar. Die leeftijd kan ik wel wat mee en ze worden dan al wat zelfstandiger en het leven van de moeder staat dan niet meer helemaal in 't teken van het kind.
dinsdag 24 april 2012 om 07:28
Ik kan me niet echt herinneren dat vriendschappen ontzettend veranderd zijn door kinderen. Ik was geen stapper, dus miste 'nachtenlang slempen' ook niet echt. Verder waren de meeste vrienden ook makkelijk met hun kinderen, en sleepten ze overal mee naar toe.
Met 1 vriendin had ik wel moeite, die betuttelde haar kinderen enorm en stond onder de plak van haar man. Toen ze er ook nog eens niet was toen ik haar nodig had (scheiding en ze wilde wel langskomen maar haar man moest rijden want ze durfde nuet te rijden en hij had geen zin) was ik de vriendschap helemaal zat, maar dat was alles bij elkaar.
Wel stoorde ik me aan het feit dat kinderen vaak direct aandacht kregen in een gesprek, ik ben meer van het 'wachten tot we uitgepraat zijn'.
Met 1 vriendin had ik wel moeite, die betuttelde haar kinderen enorm en stond onder de plak van haar man. Toen ze er ook nog eens niet was toen ik haar nodig had (scheiding en ze wilde wel langskomen maar haar man moest rijden want ze durfde nuet te rijden en hij had geen zin) was ik de vriendschap helemaal zat, maar dat was alles bij elkaar.
Wel stoorde ik me aan het feit dat kinderen vaak direct aandacht kregen in een gesprek, ik ben meer van het 'wachten tot we uitgepraat zijn'.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
dinsdag 24 april 2012 om 07:32
Ik was en ben ook geen stapper, maar juist het kind overal mee naartoe slepen waardoor je geen qualitytime meer met elkaar kunt hebben, vond ik waardeloos. En het afspreken op zich was ook lastiger en de moeite en initiatieven moest steeds meer van mij komen. En dan de gespreksonderwerpen omdat 'n jonge moeder toch voor 90% met haar gedachten bij de kleine zit (of ie er nu al dan niet bij is)
dinsdag 24 april 2012 om 07:34
Ik had vriendinnen die ik nu helemaal niet meer zie, vanwege de veranderde omgang na kinderen. Ik heb echter ook vrienden die kinderen hebben, die ik nog regelmatig zie. Tja, die nachtenlang doorhalen met goede gesprekken en een glas bier, díe zitten er niet meer in, maar verder is er weinig verandert. Helpt ook mee dat deze ouders niet doen alsof hun kinderen planeetjes zijn waar zij als satellieten omheen moeten draaien.
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
dinsdag 24 april 2012 om 08:20
Wat fijn dat jullie mijn verhaal begrijpen! Ik werd al bijna bang om het hardop uit te spreken, heb het gevoel dat het op de een of andere manier toch een soort van taboe is.
Natuurlijk heb ik me er op voorbereid dat onze vriendschap verandert, maar dat het nu echt zover is is gewoon ff slikken. Het zal vast niet de laatste keer zijn aangezien zij m'n 1e vriendin met kind is en er nog wel een paar zullen volgen
In de toekomst moeten nieuwe vrienden dan maar aan het kindvrij criterium voldoen
Voor alle werkenden: werkze! en voor de niet werkenden: fijne dag!
Ik heb een drukke dag voor de boeg dus ik kom vanavond weer even buurten.
Natuurlijk heb ik me er op voorbereid dat onze vriendschap verandert, maar dat het nu echt zover is is gewoon ff slikken. Het zal vast niet de laatste keer zijn aangezien zij m'n 1e vriendin met kind is en er nog wel een paar zullen volgen
In de toekomst moeten nieuwe vrienden dan maar aan het kindvrij criterium voldoen
Voor alle werkenden: werkze! en voor de niet werkenden: fijne dag!
Ik heb een drukke dag voor de boeg dus ik kom vanavond weer even buurten.
dinsdag 24 april 2012 om 09:12
Goedemorgen.
Ik heb mazzel, want mijn omgeving is bijna geheel bewust kindvrij. Mijn beste vriendinnen willen geen kinderen, mijn broer en zus niet, mijn nicht niet. Ik heb daar gewoon geluk mee.
Het lijkt me inderdaad heel erg als een vriendin zwanger zou zijn en je maar moet afwachten in wat voor type ouder ze verandert.
Ik heb mazzel, want mijn omgeving is bijna geheel bewust kindvrij. Mijn beste vriendinnen willen geen kinderen, mijn broer en zus niet, mijn nicht niet. Ik heb daar gewoon geluk mee.
Het lijkt me inderdaad heel erg als een vriendin zwanger zou zijn en je maar moet afwachten in wat voor type ouder ze verandert.
