Kinderen
alle pijlers
Wat riep jij in "baringsnood"?
zaterdag 16 juni 2012 om 09:10
Kan me nog zo goed herinneren welke dingen ik heb geroepen tijdens de bevalling! Jullie ook?
*Heb om m'n moeder geroepen: Oh mama!
* Ben vloekend van de baarkruk gestapt met de mededeling dat ik dat downthere echt niet wilde zien daar in die spiegel...
*Toen de gynaecoloog me voor het eerst toucheerde: (had alleen de zeer ervaren verloskundige (V) nog gedaan) "Ik kan wel merken dat je een man bent
!!!"
*Toen diezelfde gynaecoloog de tang voor het inknippen probeerde te verbergen achter z'n been voor hij me wilde inknippen: "Ik zie 'm wel hoor, ik zie 'm wel
!"
Wat heb jij geroepen in barensnood?
*Heb om m'n moeder geroepen: Oh mama!
* Ben vloekend van de baarkruk gestapt met de mededeling dat ik dat downthere echt niet wilde zien daar in die spiegel...
*Toen de gynaecoloog me voor het eerst toucheerde: (had alleen de zeer ervaren verloskundige (V) nog gedaan) "Ik kan wel merken dat je een man bent
!!!"*Toen diezelfde gynaecoloog de tang voor het inknippen probeerde te verbergen achter z'n been voor hij me wilde inknippen: "Ik zie 'm wel hoor, ik zie 'm wel
!"Wat heb jij geroepen in barensnood?
zaterdag 16 juni 2012 om 13:00
Ik was behoorlijk in mezelf gekeerd, maar toen ik zo'n 8 cm ontsluiting had werd het nogal heftig. Man vond het nodig om een sigaretje te gaan roken en toen hij terug kwam hem ik hem voor straf helemaal fijn geknepen tijdens de eerstvolgende wee..
Vlak voor ik mocht persen lag ik op mijn zij en voelde het hoofdje echt zo erg drukken dat ik heb gegild dat ik uit elkaar ging scheuren
Ik herinner het me nu nog, dat ik het riep en zo voelde haha..
En ik heb me tijdens het persen verontschuldigd aan de kraamverzorgster die mijn ene been in de lucht hield dat ik niet zo gezellig was, maar normaal wel grapjes maakte
Vlak voor ik mocht persen lag ik op mijn zij en voelde het hoofdje echt zo erg drukken dat ik heb gegild dat ik uit elkaar ging scheuren
Ik herinner het me nu nog, dat ik het riep en zo voelde haha..
En ik heb me tijdens het persen verontschuldigd aan de kraamverzorgster die mijn ene been in de lucht hield dat ik niet zo gezellig was, maar normaal wel grapjes maakte
Het is zoals het is
zaterdag 16 juni 2012 om 13:34
zaterdag 16 juni 2012 om 13:41
Gebeurde bij ons bij de tweede, alleen zei hij: ik zie het hoofdje al, pers maar. Een tel later werd zoon nr. 2 geboren. Toen raakte hij in paniek want wat nu? Toen nam ik de regie weer over en zei dat hij zoon op mijn buik moest leggen, dekentje (zo'n hydrofiel gevalletje) over hem heen en de vK moest bellen dat ze maar rustig aan moest doen, want hij was er al...:
Mijn man heeft trouwens wel eens 'Kut, ik zie het hoofdje!!!' geroepen tijdens de bevalling.
Gewoonlijk geen reden tot paniek, maar wel als het hoofdje er al is en de verloskundige nog niet.
Even later legde hij onze dochter op mijn buik
zaterdag 16 juni 2012 om 14:02
Ik heb nauwelijks eat gezegd alle keren. In mezelf gekeerd en de weeen opgevangen. Zo stoned als een garnaal daardoor. Geluid maken was verstorend merkte ik.
Ex lief was in de buurt. Heeft gewoon nog op de laptop gewerkt enzo. Als ie maar stil was en at buiten mijn zicht en reuk.
Ex lief was in de buurt. Heeft gewoon nog op de laptop gewerkt enzo. Als ie maar stil was en at buiten mijn zicht en reuk.
Je bent zelf een theepot
zaterdag 16 juni 2012 om 14:08
Voor de bevalling had ik Beatrijs gelezen. Ik voelde me heel rustig en zelfverzekerd. Na 12 uur weeen had ik een krappe 1 cm ontsluiting. Toen heb ik gehuild en Beatrijs het een en ander toegewenst 
De co-assistent had het lef om mijn hand los te laten toen vriend even wat papieren moest invullen. Ik brulde: neeeeeheeeeeeeheee, waag het niet om ook maar ergens heen te gaan...
Van het knippen en scheuren herinner ik me gelukkig niets meer. Van de foto's na de bevalling schrik ik nog. Na 25 uur was er weinig meer over van me, ik zie vooral een verwilderd panisch hoofd.
De co-assistent had het lef om mijn hand los te laten toen vriend even wat papieren moest invullen. Ik brulde: neeeeeheeeeeeeheee, waag het niet om ook maar ergens heen te gaan...
Van het knippen en scheuren herinner ik me gelukkig niets meer. Van de foto's na de bevalling schrik ik nog. Na 25 uur was er weinig meer over van me, ik zie vooral een verwilderd panisch hoofd.
Hallo?!
zaterdag 16 juni 2012 om 14:21
Vlak voor de laatste perswee legde de vk uit dat ze het kind zou pakken en dan aan mij zou geven, zodat het op mijn borst kon liggen.
"Nou, dat weet ik nog niet, hoor, of ik dat wel doe!" heb ik geroepen.
Tuurlijk heb ik haar wel gepakt.
"Nou, dat weet ik nog niet, hoor, of ik dat wel doe!" heb ik geroepen.
Tuurlijk heb ik haar wel gepakt.
Accepteer wat je niet kunt veranderen en verander wat je niet kunt accepteren.
zaterdag 16 juni 2012 om 14:23
zaterdag 16 juni 2012 om 14:26
Hilarisch om te lezen.. haha. En ik mag over vijf weken voor de tweede keer.
Bij eerste weinig gezegd..behalve 'ik kan dit niet' tijdens het persen. Wel steeds gedacht, o nee, dit niet binnen een paar jaar nog een keer. Nu het weer bijna zover is kijk ik er naar uit. Hoezo naïef..
Eerste zes uurtjes, thuis, weeenstorm, rugweeen.
Geen complicaties dus eigenlijk een prima bevalling.
Bij eerste weinig gezegd..behalve 'ik kan dit niet' tijdens het persen. Wel steeds gedacht, o nee, dit niet binnen een paar jaar nog een keer. Nu het weer bijna zover is kijk ik er naar uit. Hoezo naïef..
Eerste zes uurtjes, thuis, weeenstorm, rugweeen.
Geen complicaties dus eigenlijk een prima bevalling.
zaterdag 16 juni 2012 om 14:31
Toen mijn vliezen waren gebroken en de weeen begonnen belde mijn man de verloskundige. Toen hij wat mompelde nam ik de hoorn over en riep: Gelijk komen want er zit maar 5 minuten tussen de weeen in. VK zei dat kan nooit het is je eerste kindje,maar ik zal wel komen kijken.
Toen ze de slaapkamer binnen kwam vroeg ze,wat ik aan het doen was. Tja wat denk je van puffen? Volgens haar was ik daar te vroeg mee bezig,maar na een onderzoek deed ze toch maar haar jas uit en binnen 2,5 uur was onze zoon er. Tijdens de bevalling heb ik alleen maar geroepen dat ik zo'n last had van krampen in mijn kuiten,vond dat nog veel erger dan die weeen.
Toen het zover was om te gaan persen vloekte niet ik maar manlief,terwijl hij mijn kuiten masseerde,riep hij: PERSEN GVD,PERSEN.. En ik maar bang zijn dat hij van zijn stokje zou gaan,omdat hij niet tegen bloed kon,niet dus,vandaar dat gevloek denk ik,want normaal vloekte hij nooit.
Toen ze de slaapkamer binnen kwam vroeg ze,wat ik aan het doen was. Tja wat denk je van puffen? Volgens haar was ik daar te vroeg mee bezig,maar na een onderzoek deed ze toch maar haar jas uit en binnen 2,5 uur was onze zoon er. Tijdens de bevalling heb ik alleen maar geroepen dat ik zo'n last had van krampen in mijn kuiten,vond dat nog veel erger dan die weeen.
Toen het zover was om te gaan persen vloekte niet ik maar manlief,terwijl hij mijn kuiten masseerde,riep hij: PERSEN GVD,PERSEN.
. En ik maar bang zijn dat hij van zijn stokje zou gaan,omdat hij niet tegen bloed kon,niet dus,vandaar dat gevloek denk ik,want normaal vloekte hij nooit.
zaterdag 16 juni 2012 om 14:36
Bij de bevalling van de derde, kwamen mijn ouders onze kinderen halen om ongeveer 6 uur 's ochtends. Mijn man was één en ander aan het regelen. Komt mijn moeder de slaapkamer binnen, vond ik eerst wel fijn was ik even niet alleen. Tot ze vroeg: 'Zeg, zie jij nog kans om Sandtgirls haar even te doe. ' Sandtgirl had als kleuter al een enorme bos haar en bijna niemand was handig genoeg om dat even te vlechten. Mijn antwoordt; 'Wat denk je zelf, je zoekt het maar uit.'
Maar toen ze op bezoek kwam in het ziekenhuis heb ik toch de kam maar even ter hand genomen. Sandtjunior was al drie uur oud dus die kon best even bij papa op schoot.
Maar toen ze op bezoek kwam in het ziekenhuis heb ik toch de kam maar even ter hand genomen. Sandtjunior was al drie uur oud dus die kon best even bij papa op schoot.
zaterdag 16 juni 2012 om 14:38
zaterdag 16 juni 2012 om 14:52
Bij de eerste heb ik ruim 2,5 uur persweeën gehad. Bij de tweede verliep de bevalling ongeveer hetzelfde en bij de eerste perswee heb ik gezegd: "oh nee dit doe ik niet nog een keer". Om vervolgens mijn benen te sluiten en de persweeën weg te puffen. Ze hebben moeten praten als brugman, maar uiteindelijk was mijn jongste er binnen 1 perswee. Wist ik veel dat dat ook kon.
