Kinderen
alle pijlers
Wat riep jij in "baringsnood"?
zaterdag 16 juni 2012 om 09:10
Kan me nog zo goed herinneren welke dingen ik heb geroepen tijdens de bevalling! Jullie ook?
*Heb om m'n moeder geroepen: Oh mama!
* Ben vloekend van de baarkruk gestapt met de mededeling dat ik dat downthere echt niet wilde zien daar in die spiegel...
*Toen de gynaecoloog me voor het eerst toucheerde: (had alleen de zeer ervaren verloskundige (V) nog gedaan) "Ik kan wel merken dat je een man bent
!!!"
*Toen diezelfde gynaecoloog de tang voor het inknippen probeerde te verbergen achter z'n been voor hij me wilde inknippen: "Ik zie 'm wel hoor, ik zie 'm wel
!"
Wat heb jij geroepen in barensnood?
*Heb om m'n moeder geroepen: Oh mama!
* Ben vloekend van de baarkruk gestapt met de mededeling dat ik dat downthere echt niet wilde zien daar in die spiegel...
*Toen de gynaecoloog me voor het eerst toucheerde: (had alleen de zeer ervaren verloskundige (V) nog gedaan) "Ik kan wel merken dat je een man bent
!!!"*Toen diezelfde gynaecoloog de tang voor het inknippen probeerde te verbergen achter z'n been voor hij me wilde inknippen: "Ik zie 'm wel hoor, ik zie 'm wel
!"Wat heb jij geroepen in barensnood?
zaterdag 16 juni 2012 om 15:02
:
Bij mij stond allebei de keren de vraag "hoe lang duurt het nog?!!" vrij centraal
En bij de 2e heb ik meerdere keren geopperd even een paar persweeen over te slaan (mocht niet..)
Haha, hier ook constant de vraag hoe lang het nog duurde. Wanneer ze zeiden dat dat bij iedereen anders was blafde ik er achteraan: ' ja maar ge-mid-deld, hoe lang duurt het ge-mid-deld!'
De eerste kwam te vroeg en mijn man was er maar ternauwernood bij (was met een noodvaart van de ene kant van het land naar de andere kant van het land gereden) en kwam met het zweet op z'n bovenlip binnengerend. Snauwde toen naar 'm: ' zozo, heb je gvd ook een gaatje gevonden om bij de bevalling van je zoon te zijn'.
zaterdag 16 juni 2012 om 16:32
Eng he?
Ik heb daarna vooral gesprekken gevoerd over hoe en wat bij een paasbrunch, want het was tweede paasdag die dag en ik had al weeënd tonijnsalade staan maken een paar uur er voor.
Maar ik kan me niet meer herinneren precies wat er verder gebeurde, ik kreeg een psychose dus ik had wel wat anders aan mijn hoofd.
zaterdag 16 juni 2012 om 16:34
Hm ik geloof dat ik me nogal netjes gedragen heb. Heb volgens mij niet meer geroepen dan aaah, bij een pijnlijke wee, en 'ik kan niet meer'. Vloeken is sowieso niks voor mij en heb ook geen enkele keer de neiging gehad zoiets te roepen, hoe pijnlijk het ook was. Denk dat m'n man heel raar had opgekeken als ik hem vloekend aan zou spreken.
zaterdag 16 juni 2012 om 16:41
Veelvuldig gevraagd of het echt te laat was voor een ruggeprik (de anesthesist liet op zich wachten en toen ie kwam had ik al persweeën). En na elke perswee gevraagd hoe ver ik al was.
Ook niet echt gevloekt, ik wilde dat het stil was tijdens het wegpuffen en persen zodat ik alles daarop kon focussen.
Ook niet echt gevloekt, ik wilde dat het stil was tijdens het wegpuffen en persen zodat ik alles daarop kon focussen.
zaterdag 16 juni 2012 om 18:22
Bij de eerste 24 jaar geleden; ik stop ermee, echt hooor ik stop er mee, geloof me ik ga ermee stoppen, nu stop ik er echt mee, nee, ik heb gezegd dat ik er mee stop.
Bij de tweede 21 jaar geleden kreeg ik lachgas vermengd met zuurstof, ik zat op mijn knieen te gieren van de lach en te janken van de pijn roepend; met zijn vieren op een broodje, dat kan toch niet en dat wel drie kwartier lang.
Bij de tweede 21 jaar geleden kreeg ik lachgas vermengd met zuurstof, ik zat op mijn knieen te gieren van de lach en te janken van de pijn roepend; met zijn vieren op een broodje, dat kan toch niet en dat wel drie kwartier lang.
Wie nooit van mening verandert heeft zelden iets geleerd
zaterdag 16 juni 2012 om 18:24
Toen ik doorkreeg dat het echt begonnen was, zo rond 8 uur in de ochtend, en de vk was gebeld, belde ze even later terug dat ze later kwam, op haar route was nog iemand aan het bevallen, dat was de derde dus zou wel sneller gaan dan bij mij, wilde ze eerst even daar checken. "als je gvd niet maakt dat je opschiet dan doe ik het wel zelf!" Gelijk gekregen ook, de vk was er een kwartier later, ik had 9 cm en kon niet meer naar het ziekenhuis omdat de persweeen net begonnen. Drie kwartier later was dochter er. Die andere vrouw is pas die nacht uiteindelijk bevallen.
Tijdens de bevalling verder niet veel geks, weeën deden ook niet echt pijn, alleen op de baarkruk was erg vervelend, daar was ik ook snel weer af. Een aantal keer verzucht dat ik er wel moe van werd, niet genoeg lucht kreeg. Verder kreeg ik niet veel mee, tijdens weeën trok ik mezelf helemaal terug en hoorde ik alles alsof ik mijn hoofd vol watten had zitten. Wee voorbij, dan kon ik ook weer praten en lachen, tot de volgende wee. Tijdens het hechten heb ik nog wel gevloekt dat dat meer pijn deed dan die hele bevalling. Suf, waren maar drie hechtingen. Mij bevalling was echt een eitje, doe ik zo nog tien keer. Een zwangerschap dan weer niet, dus we zijn wel klaar hier.
Tijdens de bevalling verder niet veel geks, weeën deden ook niet echt pijn, alleen op de baarkruk was erg vervelend, daar was ik ook snel weer af. Een aantal keer verzucht dat ik er wel moe van werd, niet genoeg lucht kreeg. Verder kreeg ik niet veel mee, tijdens weeën trok ik mezelf helemaal terug en hoorde ik alles alsof ik mijn hoofd vol watten had zitten. Wee voorbij, dan kon ik ook weer praten en lachen, tot de volgende wee. Tijdens het hechten heb ik nog wel gevloekt dat dat meer pijn deed dan die hele bevalling. Suf, waren maar drie hechtingen. Mij bevalling was echt een eitje, doe ik zo nog tien keer. Een zwangerschap dan weer niet, dus we zijn wel klaar hier.
zaterdag 16 juni 2012 om 18:30
Ik heb niets gezegd. Geen woord.
Wel geschreeuwd. Heel hard geschreeuwd. Toen ze mij van onder aan het opknappen waren zei ik zachtjes tegen mijn man 'hoorde je die vrouw ook, die telkens zo schreeuwde'? Toen zei hij 'ja schat, dat was jij namelijk'.
En ik had vooraf nog zo gezegd dat schreeuwen vooral zo zonde is van je energie, en dat je die energie moet gebruiken om je kind te baren blablala :D
Wel geschreeuwd. Heel hard geschreeuwd. Toen ze mij van onder aan het opknappen waren zei ik zachtjes tegen mijn man 'hoorde je die vrouw ook, die telkens zo schreeuwde'? Toen zei hij 'ja schat, dat was jij namelijk'.
En ik had vooraf nog zo gezegd dat schreeuwen vooral zo zonde is van je energie, en dat je die energie moet gebruiken om je kind te baren blablala :D
zaterdag 16 juni 2012 om 18:39
Trouwens nog een anekdote. Of ze leuk zijn moeten jullie zelf maar beoordelen.
Bij de eerste kreeg ik een prachtig jongetje in mijn armen voor zijn voeding. Twee tellen later kwam er een zuster de kamer binnen rennen en griste het kind uit mijn armen. Het was het verkeerde kind.
Ik woonde op nr 14 en in dezelfde straat was er ook een kind geboren op nr 4 met dezelfde voor en achternaam. Voornaam was in die jaren populair en achternaam veel voorkomend.
Tweede anekdote of meer drama. Ik bleef maar pijn houden van onderen. Eerst dachten we de hechtingen dus die zijn er vervroegd uitgehaald en ik moest twee keer per dag met mijn muts in een biotex badje. Na 6 weken kon ik nog niet normaal zitten en smeerde me suf met zalf. Tot ik een hard stukje voelde. In de nacht de VK gebeld en die zei, dat is vast een verhard draadje, trek het er maar uit. Dus ik trok het eruit en er kwam een stuk naald uit van zeker twee centimeter. Ik weet nog dat ik de andere dag met het stuk naald in een luciferdoosje naar de VK gereden bent op de fiets en zei; hier is uw verharde draad.
Zei het ziekenhuis gebeld en ja, ze waren het al kwijt en hadden alles afgezocht maar dachten dat ze het ergens over het hoofd gezien hadden. Ja, in mijn vagina dus.
Wel leuk, de VK die mijn kinderen op de wereld heeft gezet was ook diegene die mij op de wereld heeft gezet.
Bij de eerste kreeg ik een prachtig jongetje in mijn armen voor zijn voeding. Twee tellen later kwam er een zuster de kamer binnen rennen en griste het kind uit mijn armen. Het was het verkeerde kind.
Ik woonde op nr 14 en in dezelfde straat was er ook een kind geboren op nr 4 met dezelfde voor en achternaam. Voornaam was in die jaren populair en achternaam veel voorkomend.
Tweede anekdote of meer drama. Ik bleef maar pijn houden van onderen. Eerst dachten we de hechtingen dus die zijn er vervroegd uitgehaald en ik moest twee keer per dag met mijn muts in een biotex badje. Na 6 weken kon ik nog niet normaal zitten en smeerde me suf met zalf. Tot ik een hard stukje voelde. In de nacht de VK gebeld en die zei, dat is vast een verhard draadje, trek het er maar uit. Dus ik trok het eruit en er kwam een stuk naald uit van zeker twee centimeter. Ik weet nog dat ik de andere dag met het stuk naald in een luciferdoosje naar de VK gereden bent op de fiets en zei; hier is uw verharde draad.
Zei het ziekenhuis gebeld en ja, ze waren het al kwijt en hadden alles afgezocht maar dachten dat ze het ergens over het hoofd gezien hadden. Ja, in mijn vagina dus.
Wel leuk, de VK die mijn kinderen op de wereld heeft gezet was ook diegene die mij op de wereld heeft gezet.
Wie nooit van mening verandert heeft zelden iets geleerd
zaterdag 16 juni 2012 om 19:41
Maar ik schaam me nog steeds ![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
zaterdag 16 juni 2012 om 19:47
Bij de eerste zei ik vooral: Je moet hier blijven, laat me niet alleen (tegen de verpleegkundige)
Bij de middelste heb ik zowel Chinees, Roemeens als Russisch gebruld. Die talen spreek ik niet. Maar toen wel. tien pond was best hard werken. Mijn man kreeg een stomp in zijn maag als er een wee aankwam en hij mij moest ondersteunen.
Bij de jongste heb ik alleen maar gezegd: Sssst... en daarna: ben je er nu al (bevalling van 3 uur, 3 minuutjes persen) en wat ben je klein! (8 pond, hij was de kleinste van mijn drie kinderen)
En bij alle bevallingen heb ik een aantal keer "Tering" gezegd.
Bij de middelste heb ik zowel Chinees, Roemeens als Russisch gebruld. Die talen spreek ik niet. Maar toen wel. tien pond was best hard werken. Mijn man kreeg een stomp in zijn maag als er een wee aankwam en hij mij moest ondersteunen.
Bij de jongste heb ik alleen maar gezegd: Sssst... en daarna: ben je er nu al (bevalling van 3 uur, 3 minuutjes persen) en wat ben je klein! (8 pond, hij was de kleinste van mijn drie kinderen)
En bij alle bevallingen heb ik een aantal keer "Tering" gezegd.
zaterdag 16 juni 2012 om 19:48
Bij de vierde moest ik liggen (terwijl ik op de baarkruk wilde) omdat de gynaecologe via mijn vagijn draadjes op het hoofdje van de baby wilde doen om de hartslag in de gaten te houden, terwijl ik voelde dat de baby er al bijna was. Ik dacht dat ze gek geworden was. Ik zag een heel melkwegstelsel van sterretjes van de pijn.
Terwijl ze bezig was met wroeten in mijn doos, kreeg ik een weer zo'n knaller van een wee. In een reflex plantte ik mijn voeten tegen haar schouders en trapte haar zó hard dat ze achterover op haar rug viel, en met haar benen omhoog de halve verloskamer doorzeilde.
Heb toen: 'Oh SORRY' gegild!
.
Terwijl ze bezig was met wroeten in mijn doos, kreeg ik een weer zo'n knaller van een wee. In een reflex plantte ik mijn voeten tegen haar schouders en trapte haar zó hard dat ze achterover op haar rug viel, en met haar benen omhoog de halve verloskamer doorzeilde.
Heb toen: 'Oh SORRY' gegild!
.
zaterdag 16 juni 2012 om 19:53
Zo! Heftig!
Zelf vielen mijn bevallingen wel mee. Ik raakte in den soort trance, en heb niets gezegd. Bij de eerste vroeg ik me tijdens het persen nog wel af of het wel allemaal goed ging, want ik moest ook nog iets met 'altijd is Kortjakje ziek', en had geen flauw idee wat dat was. Had toch beter op moeten letten bij zwangerschapsgym (was ritme om persdrang weg te puffen).
Ik weet wel weer van iemand die toen ze naar de verloskamer werd gereden heel hard heeft geroepen: "Ik hoef dat kutkind niet meer!".
zaterdag 16 juni 2012 om 20:02
De eerste, 40 weken zwanger, ingeleid, weeënstorm, 1,5 uur persen, zonder resultaat.
Toen de arts-assistent zei dat ik niet goed perste, antwoordde ik: Prima, als jij denkt dat je het beter kan: doe je best. Maar ik ga NU slapen, en dat deed ik ook.
Hij raakte in paniek en riep de gynaecoloog erbij. Zij besloot tot een vacuümpompverlossing. Na 1 keer trekken werd zoon geboren.
Het enige wat ik zei, compleet verbaasd: HET IS EEN BABY!!!
(Ja, duh, wat had je dan verwacht: een nieuwe fiets???).
De arts-assistent heeft later wel zijn excuses aangeboden. Ons kind had nooit op de normale manier geboren kunnen worden, dus het lag niet aan mij.
Toen de arts-assistent zei dat ik niet goed perste, antwoordde ik: Prima, als jij denkt dat je het beter kan: doe je best. Maar ik ga NU slapen, en dat deed ik ook.
Hij raakte in paniek en riep de gynaecoloog erbij. Zij besloot tot een vacuümpompverlossing. Na 1 keer trekken werd zoon geboren.
Het enige wat ik zei, compleet verbaasd: HET IS EEN BABY!!!
(Ja, duh, wat had je dan verwacht: een nieuwe fiets???).
De arts-assistent heeft later wel zijn excuses aangeboden. Ons kind had nooit op de normale manier geboren kunnen worden, dus het lag niet aan mij.
zaterdag 16 juni 2012 om 20:13
Bij de eerste kon ik alleen maar fluisteren.
En ik kon ook niet knijpen. Mijn man moest mij in mijn handen knijpen voor wat tegenkracht zeg maar. Dus ik fluisterde alleen maar 'knijp dan, knijp dan toch harder'
En bij 7 cm op mijn hardste fluister 'IK WIL EEN VERDOOOOOOOOOOOOOOOVING'
Die ik niet kreeg...
Bij de tweede; wel hardop schreeuwend, 'KUT, DE WEEEN KAPPEN ERMEE'
(Moest er dus op eigen kracht uit, sterrenkijkertje)
Allebei met 3 of 4x persen eruit.
Verder heb ik geen woord gezegd volgens mij.
En ik kon ook niet knijpen. Mijn man moest mij in mijn handen knijpen voor wat tegenkracht zeg maar. Dus ik fluisterde alleen maar 'knijp dan, knijp dan toch harder'
En bij 7 cm op mijn hardste fluister 'IK WIL EEN VERDOOOOOOOOOOOOOOOVING'
Die ik niet kreeg...
Bij de tweede; wel hardop schreeuwend, 'KUT, DE WEEEN KAPPEN ERMEE'
(Moest er dus op eigen kracht uit, sterrenkijkertje)
Allebei met 3 of 4x persen eruit.
Verder heb ik geen woord gezegd volgens mij.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
zaterdag 16 juni 2012 om 20:19
Ik was ook vrij geconcentreerd en zei niet zoveel, behalve een beschaafd " au au " of "oei, die was gemeen". Behalve bij 1 wee, toen kwam er een soort oerkreet uit.Toen heb ik na die wee mijn excuses aangeboden aan de Vk en verpleegster dat ik zo gegild had. Die moesten daar erg om lachen en zeiden dat ik wel erg beleefd was.
Ik had trouwens m'n ogen dicht bij elke perswee en bij de laatste wee zei de Vk: doe je ogen maar open. Waarop ik zei: nee ik hou ze echt liever dicht tijdens het persen. De Vk zei dat ik ze toch echt open moest doen. Toen besefte ik me dat het de laatste wee was en dat hij geboren werd. Ik deed m'n ogen open en zag direct m'n zoon. Wat een mooi moment!
Ik had trouwens m'n ogen dicht bij elke perswee en bij de laatste wee zei de Vk: doe je ogen maar open. Waarop ik zei: nee ik hou ze echt liever dicht tijdens het persen. De Vk zei dat ik ze toch echt open moest doen. Toen besefte ik me dat het de laatste wee was en dat hij geboren werd. Ik deed m'n ogen open en zag direct m'n zoon. Wat een mooi moment!
zaterdag 16 juni 2012 om 20:20
Bij de eerste was het een verplaatste thuisbevalling en ik mocht met godsgratie van de vk naar het ziekenhuis komen. Daar aangekomen was ze er niet, was ze weer in slaap gevallen en moest door de verpleegkundige uit bed gebeld worden en kon ze net onze dochter opvangen.
Na 5 minuten vroeg ik, wat is het eigenlijk ? Zegt ze tegen man, kijk maar. He een jongen zegt ie, zegt ze kijk nog maar eens
Ik heb alleen toen ik met 9 cm ontsluiting nog de auto in moest bijna de planken van de schutting getrokken tijdens een wee, volgens mij heb ik het netjes gehouden.
Na de bevalling riep ik zo wil ik er nog wel 3..
Bij 2e bevalling moest ik onverwachts aan de monitor en kreeg ik tijdens een wee spontaan de slappe lach, alle draadjes van het hoofdje af en iedereen over de zeik in de verloskamer.
Bij de persweeen heb ik wel geroepen, oja nu weet het weer dat het zo verrekte pijn doet.
Na 5 minuten vroeg ik, wat is het eigenlijk ? Zegt ze tegen man, kijk maar. He een jongen zegt ie, zegt ze kijk nog maar eens
Ik heb alleen toen ik met 9 cm ontsluiting nog de auto in moest bijna de planken van de schutting getrokken tijdens een wee, volgens mij heb ik het netjes gehouden.
Na de bevalling riep ik zo wil ik er nog wel 3..
Bij 2e bevalling moest ik onverwachts aan de monitor en kreeg ik tijdens een wee spontaan de slappe lach, alle draadjes van het hoofdje af en iedereen over de zeik in de verloskamer.
Bij de persweeen heb ik wel geroepen, oja nu weet het weer dat het zo verrekte pijn doet.
zaterdag 16 juni 2012 om 20:20
:
Bij de vierde moest ik liggen (terwijl ik op de baarkruk wilde) omdat de gynaecologe via mijn vagijn draadjes op het hoofdje van de baby wilde doen om de hartslag in de gaten te houden, terwijl ik voelde dat de baby er al bijna was. Ik dacht dat ze gek geworden was.
Terwijl ze bezig was met wroeten in mijn doos, heb ik mijn voeten tegen haar schouders geplant en haar zó hard getrapt dat ze achterover op haar rug viel, en met haar benen omhoog de halve verloskamer doorzeilde.
Heb toen: 'Oh SORRY' gegild!
zaterdag 16 juni 2012 om 20:24
Wat een hilarisch topic! Ik zit me hier tranen te lachen!
Tijdens het baren zelf heb ik niet veel geroepen, wel hevig liggen kreunen tijdens het persen (had helaas veel te weinig persweëen maar wel volledige ontsluiting).
Ervoor had ik een heftige weëenstorm en wist echt niet meer hoe ik moest staan/zitten/liggen. Man was intussen van de zenuwen de babykamer nog eens extra aan het schoonmaken (
).
Hing ik over de rand van het bed te roepen: "oh g*dver, kom hierrrrr!", wilde ie m'n rug masseren, was het weer: "man, lazer op!!!!"" en dat een keer of 6. Wat was die man opgelucht dat de VK er eindelijk was.
Het eerste wat ik zei toen zoon geboren was: "sjowee, wat ben jíj lelijk!" Viel niet helemaal in goede aarde bij man, gyn, vk (die is de hele tijd bij me gebleven) en nog 2 assistenten.
Tijdens het baren zelf heb ik niet veel geroepen, wel hevig liggen kreunen tijdens het persen (had helaas veel te weinig persweëen maar wel volledige ontsluiting).
Ervoor had ik een heftige weëenstorm en wist echt niet meer hoe ik moest staan/zitten/liggen. Man was intussen van de zenuwen de babykamer nog eens extra aan het schoonmaken (
).Hing ik over de rand van het bed te roepen: "oh g*dver, kom hierrrrr!", wilde ie m'n rug masseren, was het weer: "man, lazer op!!!!"" en dat een keer of 6. Wat was die man opgelucht dat de VK er eindelijk was.
Het eerste wat ik zei toen zoon geboren was: "sjowee, wat ben jíj lelijk!" Viel niet helemaal in goede aarde bij man, gyn, vk (die is de hele tijd bij me gebleven) en nog 2 assistenten
.
zaterdag 16 juni 2012 om 20:33
Ik zal er als jonge meid zonder kinderen wel helemaaaal niets van af weten, maar dit vind ik echt heel lomp overkomen. Die vrouw doet verdorie ook maar dr werk (en doet dat vast op de -in haar ogen- best mogelijke manier):
Terwijl ze bezig was met wroeten in mijn doos, heb ik mijn voeten tegen haar schouders geplant en haar zó hard getrapt dat ze achterover op haar rug viel, en met haar benen omhoog de halve verloskamer doorzeilde.
Heb toen: 'Oh SORRY' gegild!
zaterdag 16 juni 2012 om 20:45
tranen van het lachen hier!
Bij de eerste, toen het toch een pompverlossing werd, zei ik tegen de gyn die heel relaxt stond toe te kijken, 'God heeft dit niet goed ontworpen.' Antwoord: dat is ook een man!
Naast de gebruikelijke 'dit kan ik niet, ik kan niet meer' heb ik vooral de co-assistente die me moest hechten heel lelijk behandeld: "ben je nou nog niet klaar, schiet in vredesnaam eens op joh. Ben jij wel bekwaam genoeg? Kun je het eigenlijk wel?" Ik vond het zo'n deceptie dat ik na dat harde werk nog een half uur met de benen wijd moest liggen... ik wilde lekker liggen en genieten van zoon. De gyn heeft het karwei toen maar afgemaakt. Heb overigens wel mijn excuses aangeboden...
Toen ik naar zaal gereden werd zag ik een hoogzwangere vrouw lopen op de gang. Grinnikte tegen de verpleegster: "haha, zij moet nog " Vond ze niet zo aardig van me geloof ik.
Bij de tweede riep ik dat ze in vredesnaam iets moesten gaan doen, want dit ging niet lukken. "We kunnen nu niets doen" was het antwoord. "Hoezo niet, pak een mes en snij hem eruit!?"
@Laylala: mijn ervaring is dat je echt niet toerekeningsvatbaar bent als je bevalt. Ik riep tenminste alles wat in me opkwam, zonder me aan fatsoensnormen te houden. Normaal gesproken doe ik echt niet zo.
Bij de eerste, toen het toch een pompverlossing werd, zei ik tegen de gyn die heel relaxt stond toe te kijken, 'God heeft dit niet goed ontworpen.' Antwoord: dat is ook een man!
Naast de gebruikelijke 'dit kan ik niet, ik kan niet meer' heb ik vooral de co-assistente die me moest hechten heel lelijk behandeld: "ben je nou nog niet klaar, schiet in vredesnaam eens op joh. Ben jij wel bekwaam genoeg? Kun je het eigenlijk wel?" Ik vond het zo'n deceptie dat ik na dat harde werk nog een half uur met de benen wijd moest liggen... ik wilde lekker liggen en genieten van zoon. De gyn heeft het karwei toen maar afgemaakt. Heb overigens wel mijn excuses aangeboden...
Toen ik naar zaal gereden werd zag ik een hoogzwangere vrouw lopen op de gang. Grinnikte tegen de verpleegster: "haha, zij moet nog
" Vond ze niet zo aardig van me geloof ik. Bij de tweede riep ik dat ze in vredesnaam iets moesten gaan doen, want dit ging niet lukken. "We kunnen nu niets doen" was het antwoord. "Hoezo niet, pak een mes en snij hem eruit!?"
@Laylala: mijn ervaring is dat je echt niet toerekeningsvatbaar bent als je bevalt. Ik riep tenminste alles wat in me opkwam, zonder me aan fatsoensnormen te houden. Normaal gesproken doe ik echt niet zo.
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
zaterdag 16 juni 2012 om 20:56
Het klinkt lullig, maar wanneer je nog nooit hebt gebaard mag je niet meepraten. Sommige vrouwen hebben geluk en hebben een prima bevalling. Bij anderen doet het pijn, pijn, pijn, is het ronduit kut. Je verliest de controle over je lijf en over wat er gebeurt en oh ja, het doet pijn.
Weeën doen pijn, het staan van het hoofdje doet pijn en het hechten doet verdomd veel pijn.
Had ik de pijn al genoemd?
En het erge is, je kunt er niet aan ontsnappen. Je moet er doorheen. Het kind moet eruit. Je kunt niet even pauzeren. Het blijft doorgaan. En dan eindelijk, is het kind eruit. Kun je uitblazen. Tenzij je bent geknipt of gescheurd. Dan moet er gehecht. En hechten kan best zonder verdoving. Had ik al gezegd dat dat pijn doet?
Weeën doen pijn, het staan van het hoofdje doet pijn en het hechten doet verdomd veel pijn.
Had ik de pijn al genoemd?
En het erge is, je kunt er niet aan ontsnappen. Je moet er doorheen. Het kind moet eruit. Je kunt niet even pauzeren. Het blijft doorgaan. En dan eindelijk, is het kind eruit. Kun je uitblazen. Tenzij je bent geknipt of gescheurd. Dan moet er gehecht. En hechten kan best zonder verdoving. Had ik al gezegd dat dat pijn doet?
