Kinderen
alle pijlers
Wel of geen kinderwens.. ik weet het niet!!
zaterdag 7 maart 2026 om 13:12
Hi allemaal,
De titel zegt het al: ik heb soms een sterke kinderwens en wil er op die momenten graag voor gaan, op andere momenten waardeer ik mijn vrijheid zo enorm dat ik weer enorm begin te twijfelen. "Gelukkig" heeft mijn vriend ook geen hele sterke kinderwens, het lijkt hem een mooi idee maar hij zegt dat zijn leven zonder niet incompleet zou zijn.
Nu ben ik benieuwd wanneer voor jullie het kantelpunt was: nu wil ik écht graag gaan voor een kind / zijn de omstandigheden echt optimaal, of juist "ik weet nu zeker dat ik niet aan kinderen wil beginnen". Ik vind het zelf nog steeds heel erg lastig (maar ben inmiddels wel al 34). Heel graag ervaringen! Ook mensen die wel of geen kinderen hebben en daar achteraf spijt van hebben zijn welkom.
De titel zegt het al: ik heb soms een sterke kinderwens en wil er op die momenten graag voor gaan, op andere momenten waardeer ik mijn vrijheid zo enorm dat ik weer enorm begin te twijfelen. "Gelukkig" heeft mijn vriend ook geen hele sterke kinderwens, het lijkt hem een mooi idee maar hij zegt dat zijn leven zonder niet incompleet zou zijn.
Nu ben ik benieuwd wanneer voor jullie het kantelpunt was: nu wil ik écht graag gaan voor een kind / zijn de omstandigheden echt optimaal, of juist "ik weet nu zeker dat ik niet aan kinderen wil beginnen". Ik vind het zelf nog steeds heel erg lastig (maar ben inmiddels wel al 34). Heel graag ervaringen! Ook mensen die wel of geen kinderen hebben en daar achteraf spijt van hebben zijn welkom.
zaterdag 7 maart 2026 om 13:29
Nou dit is precies mijn reden dat ik geen kinderen wil.
Ik ben ongeveer dezelfde leeftijd als jij TO. Ik heb nooit kinderen gewild, dus voor mij is er nooit een kantelpunt geweest. Als heel jong kind wist ik al dat ik geen kinderen wilde, ik maakte me toen al ernstige zorgen over de overbevolking en de milieuvervuiling.
Dus dat zijn mijn redenen om geen kinderen op de wereld te zetten.
“We should make no mistake. Without concerted actions, the next generation will be roasted, toasted, fried and grilled.” - Christine Lagarde, IMF
zaterdag 7 maart 2026 om 14:07
Lastig TO, ik heb ook heel lang op zo'n kantelpunt gezeten en uiteindelijk wel gekozen voor een gezin. De reden was vooral een zeer sterke behoefte aan familiale verbondenheid al vind ik het lastig concreet te verwoorden hoe ik dat bedoel. Ik denk ook tamelijk zeker te weten dat ik dat enorm gemist zou blijven hebben en dat is nu - zo goed als het kan - wel in een behoefte vervuld.
Tegelijkertijd vind ik het pittig. Op heel veel gebieden.
Tegelijkertijd vind ik het pittig. Op heel veel gebieden.
zaterdag 7 maart 2026 om 14:13
Mijn kantelpunt kwam op het moment dat ik erachter kwam dat mijn kinderwens veroorzaakt werd door de verwachtingen in mijn omgeving en de maatschappij. Kinderen willen was zo vanzelfsprekend dat ik er nooit over had nagedacht. Daarna nog wel een tijdje getwijfeld (weet ik het wel zeker, iedereen wil toch kinderen), maar uiteindelijk ben ik erg blij met mijn keuze.
I'm finally old enough to don't give a fuck
zaterdag 7 maart 2026 om 14:36
Laatst nog een topic over zo'n beetje hetzelfde, misschien heb je er wat aan: kinderen/kinderwens-enorme-twijfel/list_messages/509972
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zaterdag 7 maart 2026 om 15:16
Ik wilde nooit een kind ( er wordt altijd in meervoud over gesproken, maar 1 kind kan ook, daar begin je meestal mee 
Getrouwd, nog steeds zonder kinderwens en er later naartoe gegroeid. Nu 1 kind. Aanvankelijk niet blij mee ( postnatale depressie, lag niet aan de baby zelf maar het voelde zo uitzichtloos) nu is zoon 12 en wordt al best een leuk mens.
Nog nagedacht over een tweede kind, maar dat zou alleen als broertje of zusje voor het eerste kind gaan dienen. Als je het alleen daarom doet moet je geen extra kind verwekken, dus die is er niet gekomen...
Getrouwd, nog steeds zonder kinderwens en er later naartoe gegroeid. Nu 1 kind. Aanvankelijk niet blij mee ( postnatale depressie, lag niet aan de baby zelf maar het voelde zo uitzichtloos) nu is zoon 12 en wordt al best een leuk mens.
Nog nagedacht over een tweede kind, maar dat zou alleen als broertje of zusje voor het eerste kind gaan dienen. Als je het alleen daarom doet moet je geen extra kind verwekken, dus die is er niet gekomen...
zaterdag 7 maart 2026 om 15:59
LeadingLady schreef: ↑07-03-2026 13:12Ook mensen die wel of geen kinderen hebben en daar achteraf spijt van hebben zijn welkom.
Of niet he.. Geen kinderen en zou het nog steeds niet anders willen.
Ik denk dat er heel veel kinderen geboren worden vanuit een soort ultieme FOMO. Omdat de vrouwelijke vruchtbaarheid nu eenmaal een houdbaarheidsdatum heeft.
zaterdag 7 maart 2026 om 16:25
Wat lijkt je mooi aan kinderen?
Wat niet?
En zou je spijt hebben als je er niet aan begonnen bent? Of ook opluchting?
Zijn er zorgen over wel of niet aan kids beginnen? Ben je bang geen goede moeder te zijn?
Heb je een goede werkrelatie met je man?
Ik ben niet aan kinderen begonnen. Vroeger dacht ik dat ik ze wilde. Maar ik denk dat door echt serieus na te denken over wat IK in het leven wil, leuk vind, hoe ik het wil indelen, het er niet bij past.
En eigenlijk staan veel zaken van kids mij tegen. Mijn gevoel van tegen is uiteindelijk veel sterker geworden dan voor.
Wat niet?
En zou je spijt hebben als je er niet aan begonnen bent? Of ook opluchting?
Zijn er zorgen over wel of niet aan kids beginnen? Ben je bang geen goede moeder te zijn?
Heb je een goede werkrelatie met je man?
Ik ben niet aan kinderen begonnen. Vroeger dacht ik dat ik ze wilde. Maar ik denk dat door echt serieus na te denken over wat IK in het leven wil, leuk vind, hoe ik het wil indelen, het er niet bij past.
En eigenlijk staan veel zaken van kids mij tegen. Mijn gevoel van tegen is uiteindelijk veel sterker geworden dan voor.
zaterdag 7 maart 2026 om 16:29
zaterdag 7 maart 2026 om 16:38
Ik snap het als je een groots en meeslepend leven hebt ( a la Lara Croft , of als ontdekkingsreiziger op zoek gaat naar onontdekte stammen in gevaarlijke gebieden, of een jaar de wereld rondzeilt met een zelf gepunnikte boot oid ) maar als je juffrouw Doorsnee bent met hier en daar eens een kater van een festivalletje , niet zo nodig met een rugzak de halve aardbol over wil , etc. welke vrijheid geef je dan op ? Dat je een paar jaar niet allebei tegelijk uit kunt slapen ? Dat je oppas moet regelen voor een volwassen uitje ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 7 maart 2026 om 16:54
Ik doe geen bijzondere dingen in mijn leven, maar ik vind ook wel leuk als ik bij mooi weer in het park een boek kan gaan lezen, of dat ik een puzzel kan gaan maken zonder na te denken of ik dan de boodschappen en de was wel op tijd doe.blijfgewoonbianca schreef: ↑07-03-2026 16:38Ik snap het als je een groots en meeslepend leven hebt ( a la Lara Croft , of als ontdekkingsreiziger op zoek gaat naar onontdekte stammen in gevaarlijke gebieden, of een jaar de wereld rondzeilt met een zelf gepunnikte boot oid ) maar als je juffrouw Doorsnee bent met hier en daar eens een kater van een festivalletje , niet zo nodig met een rugzak de halve aardbol over wil , etc. welke vrijheid geef je dan op ? Dat je een paar jaar niet allebei tegelijk uit kunt slapen ? Dat je oppas moet regelen voor een volwassen uitje ?
Dat is ook vrijheid.
Ik vind mezelf wel een beetje een slappeling, en ik misschien zou ik dat boek en die puzzel totaal niet belangrijk vinden als ik een kind had, maar ik ben ook wel een beetje slecht in plannen.
Dus een kind zou mij misschien stress geven.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
zaterdag 7 maart 2026 om 16:57
Ik snap wat blijfgewoonbianca noemt, hier ook maar een gewone juffrouw Doorsnee zonder behoeften aan hele grootse en meeslepende dingen maar ik ervaar toch wel enige vorm van vrijheidsverlies. Niet dat ik daar heel erg onder lijd, ik weet wat ik ervoor heb teruggekregen, maar ik denk wel dat voor mij geldt dat ik een aantal dingen die ik nu uitstel tot "later" anders nu al zou doen of bijv vijf jaar geleden al. En zeker, de één bewaakt zijn of haar behoeften daarin vanaf moment 1 al veel beter dan dat ik dat doe maar het is voor mij ook meer het gevoel dat je het eerst helemaal moet afstemmen en plannen en niet gewoon van vandaag op morgen kunt gaan zonder dat iemand daarmee belast wordt.
zaterdag 7 maart 2026 om 17:00
Geen kind die het vervelend vindt om bij mooi weer in het park te spelen, hoor.dreuvel schreef: ↑07-03-2026 16:54Ik doe geen bijzondere dingen in mijn leven, maar ik vind ook wel leuk als ik bij mooi weer in het park een boek kan gaan lezen, of dat ik een puzzel kan gaan maken zonder na te denken of ik dan de boodschappen en de was wel op tijd doe.
Dat is ook vrijheid.
Ik vind mezelf wel een beetje een slappeling, en ik misschien zou ik dat boek en die puzzel totaal niet belangrijk vinden als ik een kind had, maar ik ben ook wel een beetje slecht in plannen.
Dus een kind zou mij misschien stress geven.
Ik neem aan dat je nu ook niet pas boodschappen gaat doen als je zelf al een uur knettert van de honger ?
Denk jij dat elk huishouden met kinderen vreselijk gestructureerd en geordend en spijk en span is ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 7 maart 2026 om 17:03
Er worden veel goede vragen gesteld die me aan het denken zetten, bedankt! Ik vind het een mooi idee om bij te dragen aan de opvoeding en ontwikkeling van een eigen kind. Ongetwijfeld heel cliche, maar een persoon met een combinatie van eigenschappen die mijn vriend en ik allebei hebben.
Tegelijkertijd heb ik op mijn werk als pedagogisch medewerker ook veel te maken met de zorg en deels ook opvoeding van kinderen. Ik denk als ik er echt over nadenk dat ik eerder neig naar geen kinderen dan naar wel kinderen. Een vriendin met kind heeft het heel erg zwaar met het moederschap. Mijn werk is druk en dan heb je 24/7 kinderen om je heen met ook nog je eigen kind, dat bedoel ik deels met vrijheid inleveren.
Ik merk wel steeds meer de druk van "nu of nooit" qua leeftijd en "wat als ik later spijt krijg".. maar dat is geen reden om tot niet (of juist wel) te beslissen.
Tegelijkertijd heb ik op mijn werk als pedagogisch medewerker ook veel te maken met de zorg en deels ook opvoeding van kinderen. Ik denk als ik er echt over nadenk dat ik eerder neig naar geen kinderen dan naar wel kinderen. Een vriendin met kind heeft het heel erg zwaar met het moederschap. Mijn werk is druk en dan heb je 24/7 kinderen om je heen met ook nog je eigen kind, dat bedoel ik deels met vrijheid inleveren.
Ik merk wel steeds meer de druk van "nu of nooit" qua leeftijd en "wat als ik later spijt krijg".. maar dat is geen reden om tot niet (of juist wel) te beslissen.
zaterdag 7 maart 2026 om 17:05
Denk er goed over na over wat je allemaal opgeeft voor kinderen, dus je vrijheid, financiën én je relatie met je partner gaat veranderen. Je moet eraan werken om niet uit elkaar te groeien, want alles draait straks om de kinderen. Ook tijd voor jezelf moet je erg inplannen.
De eerste die hier diep over nadenkt moet denk ik nog geboren worden, want ik hoor niets anders dan geklaag van mensen die ooit aan kinderen zijn begonnen. En het aantal spijtmoeders zijn niet meer te tellen.
De eerste die hier diep over nadenkt moet denk ik nog geboren worden, want ik hoor niets anders dan geklaag van mensen die ooit aan kinderen zijn begonnen. En het aantal spijtmoeders zijn niet meer te tellen.
zaterdag 7 maart 2026 om 17:07
Waar?Marathonloopster schreef: ↑07-03-2026 17:05Denk er goed over na over wat je allemaal opgeeft voor kinderen, dus je vrijheid, financiën én je relatie met je partner gaat veranderen. Je moet eraan werken om niet uit elkaar te groeien, want alles draait straks om de kinderen. Ook tijd voor jezelf moet je erg inplannen.
De eerste die hier diep over nadenkt moet denk ik nog geboren worden, want ik hoor niets anders dan geklaag van mensen die ooit aan kinderen zijn begonnen. En het aantal spijtmoeders zijn niet meer te tellen.
zaterdag 7 maart 2026 om 17:10
Klagen is iets anders dan spijt.Marathonloopster schreef: ↑07-03-2026 17:05Denk er goed over na over wat je allemaal opgeeft voor kinderen, dus je vrijheid, financiën én je relatie met je partner gaat veranderen. Je moet eraan werken om niet uit elkaar te groeien, want alles draait straks om de kinderen. Ook tijd voor jezelf moet je erg inplannen.
De eerste die hier diep over nadenkt moet denk ik nog geboren worden, want ik hoor niets anders dan geklaag van mensen die ooit aan kinderen zijn begonnen. En het aantal spijtmoeders zijn niet meer te tellen.
zaterdag 7 maart 2026 om 17:12
Ik heb er, ook na aanvankelijke twijfel, geen seconde spijt van. Het cliché is voor mij waar: die onvoorwaardelijke liefde die ik voel voor mijn kind is alles waard. De peuterarmpjes om mijn nek, de kleffe zoenen, de wereld zien door zijn ogen. Ik geniet er enorm van.
Ik geef weinig vrijheid op maar dat ligt ook aan je eigen behoeften. Wij zijn graag thuis en daar past een kind prima bij.
Wel heb ik er maar 1 en daar blijft het bij. Dat maakt het ook wel makkelijker denk ik.
We werken allebei 4x9 en hebben een vrolijk kind wat zich goed ontwikkelt.
Ik had het voor geen goud willen missen.
Ik geef weinig vrijheid op maar dat ligt ook aan je eigen behoeften. Wij zijn graag thuis en daar past een kind prima bij.
Wel heb ik er maar 1 en daar blijft het bij. Dat maakt het ook wel makkelijker denk ik.
We werken allebei 4x9 en hebben een vrolijk kind wat zich goed ontwikkelt.
Ik had het voor geen goud willen missen.
zaterdag 7 maart 2026 om 17:13
O, wat een gezellige bubbel waar jij in zit, zeg. Waar woont jouw huis ?Marathonloopster schreef: ↑07-03-2026 17:05, want ik hoor niets anders dan geklaag van mensen die ooit aan kinderen zijn begonnen. En het aantal spijtmoeders zijn niet meer te tellen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 7 maart 2026 om 17:14
zaterdag 7 maart 2026 om 17:23
Ik denk dat het ook wel een beetje afhangt van hoe je er zelf in staat. Als je bij voorbaat al bang bent voor de beperkingen en het gebrek aan vrijheid, dan zul je bepaalde situaties misschien al snel zo gaan ervaren. Als het je lukt het anders tegemoet te treden, dan ervaar je het misschien anders. "Ik ben nu lekker met m'n kind aan het bonden" levert je waarschijnlijk een ander gevoel op dan "normaal zat ik nu in het park een boekje te lezen". Ik hang erg naar vrijheid en heb nu sinds een maand of 3 een baby, ik heb me echt nog geen seconde beperkt gevoeld.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
