Lijf & Lijn
alle pijlers
Eten met je verstand II (kom er gerust bij!)
vrijdag 9 juli 2010 om 15:06
Deel twee alweer, van ons inspirerende, bijna sektarische topic.
Hieronder de OP van het vorige topic, maar eerst.....
Lieve lezeres,
We praten hier over nadenken over welk voedsel wel en welk voedsel niet goed voor je is, over beslismomenten, over het uitbannen van gedachteloos eten in je mond stoppen.
De originele OP staat hieronder, die laat ik staan, zodat je het originele topicbegin kunt lezen als je dat wil.
Origineel was de titel van dit topic 'Gewicht verliezen, hoe doen jullie het?' maar na vele, vele postings over de psychologie áchter dat eten, het analyseren van gevoelens bij het eten en redenen waarom het anders moet en tippen hoe het anders kan, heb ik besloten om de topictitel te veranderen in die het topic nu draagt.
Want het gaat dus over het leren controle te hebben/krijgen op wat je eet, over gezondheid en evenwicht tussen je gevoel/dwang/drang en je verstand in verhouding tot voedsel.
Kom er vooral bij als de topictitel je aanspreekt. We vinden het fijn om van gedachten te wisselen met iedereen die zich afvraagt waarom het letten op wat je eet zo vaak misgaat en welke impact dat heeft op je zelfbeeld.
Laat je niet afschrikken door de vele pagina's en schrijf gerust mee. Mócht je de tijd hebben dan beloof ik je dat je mooie dingen zult lezen als je het gehele topic doorleest.
Schroom niet en schrijf met ons mee!
Vorig topic: Eten met je verstand
Recepten van het 'eten met je verstand' topic
Hieronder de OP van het vorige topic, maar eerst.....
Lieve lezeres,
We praten hier over nadenken over welk voedsel wel en welk voedsel niet goed voor je is, over beslismomenten, over het uitbannen van gedachteloos eten in je mond stoppen.
De originele OP staat hieronder, die laat ik staan, zodat je het originele topicbegin kunt lezen als je dat wil.
Origineel was de titel van dit topic 'Gewicht verliezen, hoe doen jullie het?' maar na vele, vele postings over de psychologie áchter dat eten, het analyseren van gevoelens bij het eten en redenen waarom het anders moet en tippen hoe het anders kan, heb ik besloten om de topictitel te veranderen in die het topic nu draagt.
Want het gaat dus over het leren controle te hebben/krijgen op wat je eet, over gezondheid en evenwicht tussen je gevoel/dwang/drang en je verstand in verhouding tot voedsel.
Kom er vooral bij als de topictitel je aanspreekt. We vinden het fijn om van gedachten te wisselen met iedereen die zich afvraagt waarom het letten op wat je eet zo vaak misgaat en welke impact dat heeft op je zelfbeeld.
Laat je niet afschrikken door de vele pagina's en schrijf gerust mee. Mócht je de tijd hebben dan beloof ik je dat je mooie dingen zult lezen als je het gehele topic doorleest.
Schroom niet en schrijf met ons mee!
Vorig topic: Eten met je verstand
Recepten van het 'eten met je verstand' topic
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:02
:
Hallo dames,
Ik kom even inbreken...ik heb in het begin, toen dit topic net liep, wat reacties geplaatst maar durfde toen toch niet verder en ging weer in de meelees-modus. Ik vind dat eigenlijk wat lafjes, dus ik breek toch weer in als het mag :-)
Ik vind dit zo'n geweldig topic. Dat meen ik serieus. Het is gedurfd, eerlijk, recht-toe-recht-aan, ondersteunend...blabla kumbaya dus hihi.
Het is een verademing. Ik wil eigenlijk graag weer meeschrijven. Ik herken zóveel. Ik vind het heftig. Het is confronterend.
Nou, wat een ge-ik zeg
Kumbayaa tot you too
![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif){kind=small}
Je breek niet in, je komt gewoon meeschrijven en dat mag je.
Vertel eens, hoe is het met jou? Waar ben je mee bezig, wat gaat er goed, wat niet enzovoort....?
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:05
Ja, dat had ik nou ook. Ik vind het behoorlijk stom van mezelf dat ik toch die koeken naar binnen propte, maar ik vind het fijn om te merken dat m'n lijf sneller protesteert. (nog maar een paar weken terug had ik misschien wel die 3e erachteraan gegooit) Of misschien protesteerde het altijd al, alleen luister ik er nu naar.
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:08
Bij mij was het zeer zeker hormonaal.
Zo eens in de zoveel tijd heb ik ineens last van mijn menstruatie. Die gaat maanden bijna ongemerkt voorbij en dan eens in paar maanden is het allemaal heel erg zielig voor me met schranshongers en pijn in mijn rug en buik en hoofd.
En dáárom ging ik gisteren dus aan de vette zoetigheid.
Onzin vind ik achteraf want ik heb er ook nog eens niet van genoten.
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:12
Goeie.
Luisteren dus.
Deed ik gisteren niet en jij daarnet ook niet en hoe voel je je dan? Nah ik dus behoorlijk konijneberig.
Niet omdat ik me schuldig voel overigens want dat voelde ik me niet maar omdat het eten wat ik gisteren koos helemaal niet lekker in mijn lijf zat. Het voelde niet goed.
Ik probeer dat zo goed mogelijk tot me door te laten dringen. Op dat gevoel zat ik dus niet te wachten. Ik wilde me beter voelen in plaats van ellendiger.
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:15
Even iets luchtigs tussendoor: ik vroeg aan Capilief wat hij de komende dagen allemaal zou willen eten.Zegt hij "patat". Dus ik zeg dat ik maar 1 keer per week iets met een P (patat, pizza, pannenkoeken) wil eten (want dat had ik hier ergens gelezen en dat leek me een goede stelregel), en dat we dinsdag bij m'n schoonzus al pannenkoeken op hadden, dus dat we deze week de P al gehad hebben. Zegt 'ie: "O, doe dan maar friet". 
(hij vindt het ook prima als we iets anders eten hoor, dus dat doen we dan ook.
)
(hij vindt het ook prima als we iets anders eten hoor, dus dat doen we dan ook.
)
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:16
Ja, ik herken het helemaal. Verkeerd (zoet, vet) eten en je daarna gewoon echt niet lekker voelen. Het is toch een signaal van ons lichaam dat ie het gewoon echt niet wil hebben. Gewoon rete-goed dus eigenlijk, dat dat gebeurd! Ik eet geen suiker meer, en dat is ook echt goed te merken. Mijn huid en humeur knappen er van op, en het suffe is: als je het niet eet, heb je er ook geen zin in (behalve dan 1 keer in de maand). Daarom vond ik heel die SonjaBakker zo suf, kon je een beetje aan eierkoeken en sultana's gaan zitten knagen. 1. Alsof dat vult. 2. Weet je wel hoeveel suiker daar in zit?! Het gaat goed dames, afgezien kaakoperaties en Enge Vreet Speeltuinen, we gaan goed. Zalig weekend allemaal!
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:22
Ik ben even heel trots op mezelf.
Ik was vanacht erg onrustig en angstig en toen ben ik er op een goede manier mee omgegaan (niet laten meeslepen door allerlei gedachten, maar het laten gebeuren). Vanochtend had ik het moeilijk. Ben gaan douchen, aankleden, eindje fietsen en met een kennis een kop thee gedronken en even over wat koetjes & kalfjes gekletst.
Niet erin weggezakt maar ook niet geprobeerd mijn gevoel weg te maken. Niet mezelf op m'n kop gegeven, maar gekeken naar wat ik nu het beste voor mezelf kon doen / nodig heb.
Voelt goed, voor mezelf:
Ik was vanacht erg onrustig en angstig en toen ben ik er op een goede manier mee omgegaan (niet laten meeslepen door allerlei gedachten, maar het laten gebeuren). Vanochtend had ik het moeilijk. Ben gaan douchen, aankleden, eindje fietsen en met een kennis een kop thee gedronken en even over wat koetjes & kalfjes gekletst.
Niet erin weggezakt maar ook niet geprobeerd mijn gevoel weg te maken. Niet mezelf op m'n kop gegeven, maar gekeken naar wat ik nu het beste voor mezelf kon doen / nodig heb.
Voelt goed, voor mezelf:
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:25
Wat een slimmerd die Capiman!
We gingen hier gisteren aan de patat/friet omdat ik geen puf had om te koken.
Dan moet Wé aan de bak en die verzint dan meteen iets wat hij kan halen. Lekker makkelijk.
Van twee of drie maal per week op die manier aan je avondeten komen naar een keer per maand, vind ik heel netjes maar ik merk nu dat patat voor mij te 'gewoon' is geworden qua eten.
Ik zie er de overheerlijheid niet meer van in en ik merk dat ik dat nodig heb om iets de moeite waard te vinden om van mijn eetpad af te gaan.
We gingen hier gisteren aan de patat/friet omdat ik geen puf had om te koken.
Dan moet Wé aan de bak en die verzint dan meteen iets wat hij kan halen. Lekker makkelijk.
Van twee of drie maal per week op die manier aan je avondeten komen naar een keer per maand, vind ik heel netjes maar ik merk nu dat patat voor mij te 'gewoon' is geworden qua eten.
Ik zie er de overheerlijheid niet meer van in en ik merk dat ik dat nodig heb om iets de moeite waard te vinden om van mijn eetpad af te gaan.
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:26
:
Ik ben even heel trots op mezelf.
Ik was vanacht erg onrustig en angstig en toen ben ik er op een goede manier mee omgegaan (niet laten meeslepen door allerlei gedachten, maar het laten gebeuren). Vanochtend had ik het moeilijk. Ben gaan douchen, aankleden, eindje fietsen en met een kennis een kop thee gedronken en even over wat koetjes & kalfjes gekletst.
Niet erin weggezakt maar ook niet geprobeerd mijn gevoel weg te maken. Niet mezelf op m'n kop gegeven, maar gekeken naar wat ik nu het beste voor mezelf kon doen / nodig heb.
Voelt goed, voor mezelf:
Heeeee, wat goed van je zeg!
Je ziet nu dat je het kunt!
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:36
SeptemberGirl, ook geen idee helaas. Misschien eens googlen of anders een topic openen?
Hermes, fijn dat de operatie goed is gegaan en dat er nog een stukje hersenen is blijven zitten. Kun je nu nog steeds met je verstand eten, heb je dat al getest? O nee, je zit natuurlijk aan het verstand op nul-eten. Ik ben benieuwd
Hermes, fijn dat de operatie goed is gegaan en dat er nog een stukje hersenen is blijven zitten. Kun je nu nog steeds met je verstand eten, heb je dat al getest? O nee, je zit natuurlijk aan het verstand op nul-eten. Ik ben benieuwd
Ga in therapie!
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:40
Bij mij is het misschien eerder andersom, misschien moet ik eten wel belangrijker maken? Het is voor mij puur functioneel: ik moet eten om de energie te hebben om de dingen dingen te doen die ik wil doen. Ik vraag mezelf vaak af, hoewel ik die vraag nu even laat rusten, in hoeverre maakt het uit dat eten niet echt iets is waar ik van geniet? Het is ok en vind het niet erg om te eten, maar genieten, nee..
Of ben ik bang om te genieten, bang dat ik weer doorsla naar teveel eten?
Of vind ik eten nog steeds iets wat ik moet 'verdienen'?
Ik heb ook weinig tot geen possitieve associaties met eten.
Ik heb geen idee, wel weet ik dat eten mbt mijn gewicht nog een groot deel van mijn denken & voelen in beslag neemt. En dat ik dat heel graag anders zou willen.
zaterdag 14 augustus 2010 om 14:41
:
[...]
Herkenning! Het voelt dan niet zozeer rot omdat je slecht hebt gegeten, maar meer stom omdat je slecht hebt gegeten en niet eens bijzonder lekker
Bedoel ik!
En dan zit ik met mezelf te overleggen waaróm dat tóch....
Ik heb er geen antwoord op moet ik toegeven. Behalve dan dat ik dénk dat ik me er lekker door zal voelen.
zaterdag 14 augustus 2010 om 15:16
[quote]:
Het hielp me om me te accepteren zoals ik was én om actie te ondernemen omdat ik niet was wie ik ben (ehh zweverig I know).
Vind ik helemaal niet zweverig, heel mooi juist. Je zegt toch eigenlijk dat je je op een bepaalde manier hebt gedragen/gevoeld etc. zoals je eigenlijk niet bent. En dat je dat accepteerd (omdat je weet waar het vandaank kwam?). Maar dat heeft gevolgen gehad en die pak je aan. Zoiets?
En trouwens, ik vind niets mis met een beetje 'zweverig' op zijn tijd
. Ik vind iets ook niet zo snel zwerverig, of betekend dat dat ik zelf zweverig ben 
.
Het hielp me om me te accepteren zoals ik was én om actie te ondernemen omdat ik niet was wie ik ben (ehh zweverig I know).
Vind ik helemaal niet zweverig, heel mooi juist. Je zegt toch eigenlijk dat je je op een bepaalde manier hebt gedragen/gevoeld etc. zoals je eigenlijk niet bent. En dat je dat accepteerd (omdat je weet waar het vandaank kwam?). Maar dat heeft gevolgen gehad en die pak je aan. Zoiets?
En trouwens, ik vind niets mis met een beetje 'zweverig' op zijn tijd
. Ik vind iets ook niet zo snel zwerverig, of betekend dat dat ik zelf zweverig ben .
zaterdag 14 augustus 2010 om 15:26
Enemdé, het doet er niet echt toe wat een ander onder slank verstaat voor mij. Ik denk dat dat heel erg uiteen loopt, de vraag wat slank is en hoe slank je wil zijn.
Ik zelf zou tevreden zijn als ik weer kleding kan kopen in winkels waar maat 44 de grootste maat is zeg maar.
Of dat dan slank is of dik in de ogen van een ander maakt me niet zo veel uit.
Ik zelf zou tevreden zijn als ik weer kleding kan kopen in winkels waar maat 44 de grootste maat is zeg maar.
Of dat dan slank is of dik in de ogen van een ander maakt me niet zo veel uit.
zaterdag 14 augustus 2010 om 15:29
Ik weet niet of ik een reëel lichaamsbeeld heb, ik schrik altijd als ik mezelf onverwacht in een spiegel(ende ruit) of op foto's zie, omdat me dan pas alle vetkwabben opvallen die anderen altijd zien. Ik heb ook het gevoel dat de werkelijke 'ik' opgesloten zit in al dat vet, en die 'ik' is dus veel minder dik dan mijn huidige lichaam.
Ik weet dat ik nooit maatje 36 zal hebben; dat heb ik nooit gehad, dus dat zal ik ook wel nooit krijgen. Ik zou al heel blij zijn met maat 42-44, maar het duurt nog wel even voor het zover is (heb nu maat 52 denk ik).
Ik weet dat ik nooit maatje 36 zal hebben; dat heb ik nooit gehad, dus dat zal ik ook wel nooit krijgen. Ik zou al heel blij zijn met maat 42-44, maar het duurt nog wel even voor het zover is (heb nu maat 52 denk ik).
