Eten met je verstand

Nurija schreef op 17 juni 2010 @ 21:40:

Lieve dames,

Tot nu toe was ik een meelezer, maar ik denk dat dit het moment is om mee te gaan schrijven. Ik stond namelijk zojuist in de keuken en op een 'beslismoment' dacht ik aan jullie!

Ik wilde iets lekkers pakken omdat ik vond dat ik dat verdiende... Vriend is net naar zolder vertrokken om nog een uurtje te werken, ik had een andere avond verwacht, was dus even teleurgesteld, vond mezelf zielig en vond dat ik dus wel iets mocht snoepen.

Maar....toen dacht ik aan dit topic en de reden waarom ik iets wilde eten en toen ben ik mijn tanden gaan poetsen en nu zit ik met mijn laptop op de bank zonder iets gesnoept te hebben en ik voel me goed en dat komt dus ook door jullie!

hanke321 schreef op 17 juni 2010 @ 21:53:

Ik ga zo aan een bewust gekozen ijsje. Mjam.



Die quinoasalade is een dag later ook prima te eten. Een vriendin van mij gooide er rucola doorheen. Dat was errug lekker.



Rare bruskanvisning hoor, die routebeschrijving. Ik moest ook even proesten.



Beste dames, al met al de dag na zo´n sessie gewoon gevrijwilligert, gemantelzorgd én gesport. Ik ben blij en trots daarmee. Trusten voor straks, ik duik op de bank voor de tv.



En Nurija, wat gaaf dat dat zo´n invloed kan hebben, dit topic. Stralend schoon en mentholfris, die tanden van je. Voel je vooral welkom hier!

hanke321 schreef op 22 april 2010 @ 13:37:

Hoi Leo, wat toevallig, deze week nog aan jou en je lijf lopen denken en nu open je dit topic. Vind ik wel bijzonder...



Ik ben sinds begin 2008 bezig met eten en lichamelijkheid. Net als jij heb ik het op het vlak van ´gewoon gezond eten´ gegooid. Met resultaat, van een maat 52/54 bij de M&S zit ik nu op de 42 bij de La Ligna en is er 50 kilo af.



Maar wel rustig aan. Mijn vel heeft het enigszins bij kunnen houden. Te snel afvallen is funest voor strakke velletjes. Eergisteren kwam ik bij de textiel bij Hans het corrigerend ondergoed inspecteren (bleek niks voor mij) en daar kwam ik iemand tegen die in 1 jaar 50 kilo was afgevallen. Die had volgens mij een velschort ontwikkeld. Niet een doel om te ambieren. Rustig aan afvallen, dan breekt het lijntje en het velletje niet.



De avocado op je brood, de vis die je eet... het zijn dé keuzes die je maken moet wil je je na het afvallen nog een beetje lekker in je vel voelen. Naast dat het je ook een goed gevoel geeft omdat je eet naar je behoeftes.



De overlegmomenten waar je het over had heb ik ook. Maar na 2 jaar vind ik het moeilijk om mijn regime een beetje los te laten. Ik ben sinds een half jaartje aan het sporten, ben ook meer activiteiten gaan ondernemen en moet dus ook meer eten. Een uur spinnen of hupsen zonder tussendoortjes te nemen vooraf of naderhand gaat niet, want dan ga ik ´out´. Dat nieuwe evenwicht vinden is lastig.

In kaart brengen wat ik nou echt lekker vind is het eerste wat ik gedaan heb (en anders met emoties omgaan). Wat ik wel gewoon kan eten tijdens normale maaltijden en wat niet. Gelukkig vind ik groenten erg lekker. Dat scheelt een hele hoop en is op de wc een fijne ervaring, zoals jij ook merkt.



Maar ook de behoefte aan minder gezonde dingen kreeg een plek. Regelrechte cravings naar chocolade bijv. werden beantwoord. Maar dan niet met een hele reep Milkatroep maar met 2 handgemaakte bonbons uit Maastricht. Niet goedkoop, maar wel de smaaksensatie waar ik naar op zoek was. En die craving was dan weer een heel wat weken pleite. Goed brood, van de beste bakker uit de buurt kopen bleek ook een gouden zet. Nog nooit heb ik met zoveel genot mijn dagelijks brood gegeten. Idd, het beleg moet je met beleid uitzoeken maar veel is ook mogelijk. Het biologische runderrookvlees is bijvoorbeeld goddelijk. Maar ik vind appelstroop ook geen straf.



Mijn adviezen op een rij:

1. Alles met mate, en als je de alcohol, fruitsap en limonade kunt laten staan...doen!

2. Geniet van wat je eet. Je bent geen machine. Wat je schrijft over jezelf maakt dat ik aan je denk als een Bourgondier die de pech heeft dat het gekwetste stuk van binnen zorg nodig heeft en dat dat vaak alleen in de vorm van eten kon maar nu ook op andere manieren die zorg krijgen moet en kan.

3. Gezond en verantwoord eten kost geld. Het is duurder dan troep, en een gezond eetpatroon maakt ook de behoefte aan zaken als sauna/massage/schoonheidsspecialiste groter. Als het kan, geef jezelf daarin de ruimte, of laat je daarin door anderen tracteren.

4. Geef jezelf de tijd een gezonde levensstijl aan te leren. Je hebt ook moeten wennen aan je nieuwe rol als ouder toen je je meissie kreeg.

5. Neem geen weegschaal in huis. Mocht je dat ding toch hebben, kieper ´m subiet het raam uit. Zo kun je jezelf niet elke week wegen, en gaat het meer om het proces dan de prestatie. Eens per 6 weken wegen zou qua gemoedsrust beter zijn.

6. Plan cravings in. Ga voor dat lekkere stukje kaas van die speciale boer. Maar dan wel een beetje en niet een grote hoeveelheid.

7. Eet niet te weinig! Je lijf in de spaarstand zetten is zo funest.



Wat me nog rest is je een dikke knuffel te geven Geniet lieve Leo, ondanks het lijf dat niet wil en de restjes verleden die er zijn. Geniet van je liefde voor mensen, van goed eten, van je man en je meissie. Laat dat de waarden zijn waar je het voor doet. De rest is bijzaak. Maar dat wist je al...

Spinster schreef op 24 april 2010 @ 12:26:

[...]



Hi lieve Lé. Ik ben helemaal bijgelezen, maar dit stukje bleef zo bij me hangen. Wat ik steeds zie terugkomen in je laatste post is de psychologie achter het (over)eten.



Ik vind het dapper dat je dat zo aanpakt en ik geloof dat dit wel eens de sleutel zou kunnen zijn voor je. Hier richten ze zich met therapieën voor mensen met een eetziekte op. Je geeft zelf ook aan dat je bijvoorbeeld geraakt bent door Hankes posts, die zich hier ook op richt. En verder heb je natuurlijk al andere hete vuren in je leven aangepakt door stil te staan bij je diepste innerlijke en bij goed voor jezelf zorgen. Ik zie dus een opening.



Ik lees steeds een bepaald psychologisch thema van (over)eten terug in je posts. Ik lees woorden als 'flow', 'uit de flow', 'teugels laat vieren', 'terugval', 'weer helemaal verkeerd' en 'lief voor mezelf'. Wat ik áchter die woorden lees en wat je zelf ook zegt, is dat er een soort zwart-wit-denken achter zit, wat betreft eten. De gedachte die ik steeds lees is: "Ik zit in een flow en dan gaat alles goed óf ik laat de teugels een keer vieren en dan ben ik weer terug bij af."



Dat is een onware(!) én een destructieve(!) gedachte!



Zolang je deze gedachte als ware het waarheid voor jezelf aanneemt, zal je dús ook geen mogelijkheid zien voor een middenweg / een compromis / een grijs gebied, kortom: voor gezond en nuchter denken over eetgedrag.



Onwaar omdat: Die gedachte is helemaal geen universele vaststaande waarheid als ware het door God hemzelve ingefluisterd. Die gedachte is een gedáchte. Van jou!



Destructief omdat: Die gedachte helpt je helemaal niet. Hij laat je namelijk steeds weer kiezen voor het denken in één van de twee uitersten. Óf je bent lief voor jezelf. Óf je bent slecht voor jezelf. Óf je eet goed. Óf je eet slecht. Óf je bent in een flow. Óf je bent weer terug bij af.



Net zoals bij intermenselijke relaties, waarbij jij mijn grote heldin bent wat betreft compassie, inlevingsvermogen en genuanceerdheid, ligt het ook bij eetgedrag niet zo 'alles of niets'. Óók eetgedrag is menselijk gedrag en er zijn dus niet 2 opties om te kiezen. Er is een hele schaal met ontelbaar veel facetten van keuzes en persoonlijke waarheden.



Juist zelfdestructief gedrag kenmerkt zich door 'zwart wit'-denken. (Ik ben geweldig. Ik ben niks waard. Het gaat fantastisch. Het komt nooit meer goed. Ik kan er helemaal niks aan doen. Alles is mijn schuld. Etc. ). Ook zelfdustructief eetgedrag gaat vaak over het denken in twee mogelijke scenario's: Ik zit in een flow. Ik ben terug bij af. Wat ben ik goed bezig. Wat ben ik weer zwak en slecht voor mezelf. Ik kan er helemaal niks aandoen, want.... (het overkomt me?). Dat ik dik ben is helemaal mijn eigen schuld. (--->Zie je de overeenkomsten?).



Menselijk (eet)gedrag ligt niet zo zwart-wit. Eén bord patat is niet het begin van een glijdende schaal. Ténzij je dat zelf als jouw waarheid maakt. Eén keer gezond voor sushi kiezen maakt jou niet meer waard. Ténzij je dat zelf als jouw waarheid maakt.



Je zou kunnen werken aan (kiezen voor) een nieuwe waarheid. Één die ook echt wáár is en één die je juist hélpt. Ik ga die waarheid niet hier voor jou uitschrijven want belangrijk is dat het jouw waarheid is. Ik denk alleen, wat ook eerder gezegd is, dat je het wellicht kunt zoeken in een sterke innerlijke kracht in jou die je eerder uit benarde situaties gered heeft.



Geloven in een kracht in jezelf die groter is dan je angst. (voor dik zijn? voor verkeerde keuzes? voor dun zijn? voor gedoemd zijn tot een glijdende schaal? voor voor altijd sterk moeten zijn?).

Dat geloven in die kracht zal je misschien helpen om de door jou gecreeërde veilige wereld van twee keuze-mogelijkheden genuanceerder te zien.



'De teugels laten vieren' klinkt zo eng als er maar twee keuzes zijn en het dan dús fout gaat. Geen wonder dat je daar grote huiver voor hebt en er andere keren juist baldadig je neus voor optrekt en gas geeft richting die 'fout aflopende' keus!

Misschien wordt het tijd je gedáchten wat te laten vieren, in plaats van je eetgedrag.



Lieve mops. Het zou zomaar kunnen dat je je er niet in herkent en dat ik mijn gedachtespinsels wat teveel op de vrije loop heb gelaten in deze post . In dat geval een dikke . En anders ook trouwens!