Lijf & Lijn
alle pijlers
Hoe beoordelen jullie te dikke mensen?
donderdag 4 augustus 2016 om 15:37
Ik denk dat het tussen mijn oren zit. Ik ben 1m70 en ongeveer 15kg te zwaar ten opzichte van een gezonde BMI sinds mijn zwangerschap. 3 jaar geleden ben ik 20kg afgevallen en woog ik 70kg en voelde ik me echt weer aantrekkelijk en kon weer alles aan en heb toen ook deze baan gevonden. Een jaar ging het heel goed maar daarna ben ik het langzaam weer kwijt geraakt en momenteel lukt het me niet om de knop te vinden.
Ik heb een goede representatieve management functie en op de een of andere manier zit het tussen mijn oren dat mensen mij nu minder goed/aardig/leuk vinden met 15kg overgewicht. Rationeel gezien slaat het natuurlijk nergens op want a. ik ben niet onwijs dik (maat 42/44) en ook niet afzichtelijk om te zien, en b. ik ben niet op zoek naar een man/sjans ofzo. Dus waarom zouden mensen mij minder serieus nemen of minder goed vinden in mijn werk?
Ik wil zo graag stoppen met me te schamen voor mijn lichaam, voor nu te accepteren dat ik te zwaar ben en dan vanuit een positief gevoel hopelijk over een tijdje als ik wat beter in mijn vel zit weer vol goede moed met afvallen aan de slag te gaan.
Kunnen jullie mij geruststellen? Of in elk geval delen hoe jullie tegen representatieve, succesvolle vrouwen met 15kg teveel aankijken?
Ik heb een goede representatieve management functie en op de een of andere manier zit het tussen mijn oren dat mensen mij nu minder goed/aardig/leuk vinden met 15kg overgewicht. Rationeel gezien slaat het natuurlijk nergens op want a. ik ben niet onwijs dik (maat 42/44) en ook niet afzichtelijk om te zien, en b. ik ben niet op zoek naar een man/sjans ofzo. Dus waarom zouden mensen mij minder serieus nemen of minder goed vinden in mijn werk?
Ik wil zo graag stoppen met me te schamen voor mijn lichaam, voor nu te accepteren dat ik te zwaar ben en dan vanuit een positief gevoel hopelijk over een tijdje als ik wat beter in mijn vel zit weer vol goede moed met afvallen aan de slag te gaan.
Kunnen jullie mij geruststellen? Of in elk geval delen hoe jullie tegen representatieve, succesvolle vrouwen met 15kg teveel aankijken?
donderdag 4 augustus 2016 om 22:09
Interessant topic zeg! Om heel eerlijk te zijn merk ik wel dat ik soms het oordeel klaar heb dat dikke mensen geen wilskracht of discipline hebben. Het is niet netjes van me en soms slaat het ook nergens op. Zo heeft een vriendin van me een bepaalde ziekte waardoor ze de afgelopen jaren zeer dik is geworden. Ze kan er helaas echter helemaal niks aan doen.
Maar er zijn natuurlijk ook dikke mensen die zichzelf gewoon blijven volproppen. Iemand in mijn familie is echt te dik, maar wat wil je als je iedere avond twee keer opschept? Dan hoef je echt niet iedere dag te snoepen of te snacken of vet te eten. Ik merk dat ik dan denk: "Die kan dus geen maat houden". En ik vind dat persoonlijk heel onaantrekkelijk. Iemand die bijvoorbeeld veel te veel drinkt en helemaal lazarus is, vind ik ook heel onaantrekkelijk. Dan denk ik: "Kon je jezelf nou echt niet inhouden en maat houden?" En hetzelfde vind ik van mensen die iedere dag veel te veel eten.
Komt ook omdat ik zelf heel gezond leef: gezond eten en heel veel sporten. Geen doorgeslagen freak, want ik lust nog steeds graag een wijntje en een patatje, maar ik eet (en leef) wel heel bewust. Zonder erbij na te denken een zak chips leegvreten, zal ik dus niet doen.
Het is een beetje onbegrip dus denk ik. Ik snap niet hoe mensen te dik kunnen worden, afgezien van medische redenen. Ik snap niet hoe ze dat zichzelf aan kunnen doen. Je lichaam is 'the greatest instrument you'll ever own', dus wees er zuinig op, trots op en maak er het beste van.
Maar er zijn natuurlijk ook dikke mensen die zichzelf gewoon blijven volproppen. Iemand in mijn familie is echt te dik, maar wat wil je als je iedere avond twee keer opschept? Dan hoef je echt niet iedere dag te snoepen of te snacken of vet te eten. Ik merk dat ik dan denk: "Die kan dus geen maat houden". En ik vind dat persoonlijk heel onaantrekkelijk. Iemand die bijvoorbeeld veel te veel drinkt en helemaal lazarus is, vind ik ook heel onaantrekkelijk. Dan denk ik: "Kon je jezelf nou echt niet inhouden en maat houden?" En hetzelfde vind ik van mensen die iedere dag veel te veel eten.
Komt ook omdat ik zelf heel gezond leef: gezond eten en heel veel sporten. Geen doorgeslagen freak, want ik lust nog steeds graag een wijntje en een patatje, maar ik eet (en leef) wel heel bewust. Zonder erbij na te denken een zak chips leegvreten, zal ik dus niet doen.
Het is een beetje onbegrip dus denk ik. Ik snap niet hoe mensen te dik kunnen worden, afgezien van medische redenen. Ik snap niet hoe ze dat zichzelf aan kunnen doen. Je lichaam is 'the greatest instrument you'll ever own', dus wees er zuinig op, trots op en maak er het beste van.
donderdag 4 augustus 2016 om 22:16
Ik kijk meer naar hoe iemand zich presenteert dan naar gewicht. Sommige mensen zijn te zwaar maar hebben een fantastisch charisma en slanke mensen kunnen ook weer onzeker zijn.
Ik ben best slank maar ik vind mezelf leuk kleden lastig, op hakken lopen een crime en ik ben ook niet handig met make-up. Ik kan best 'jaloers' worden op een stevige vrouw waarbij alles klopt. Gewicht vind ik niet zo belangrijk.
Ik ben best slank maar ik vind mezelf leuk kleden lastig, op hakken lopen een crime en ik ben ook niet handig met make-up. Ik kan best 'jaloers' worden op een stevige vrouw waarbij alles klopt. Gewicht vind ik niet zo belangrijk.
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
donderdag 4 augustus 2016 om 22:23
Goh...erg he? Dat een vent hier ook rechtstreeks een eerlijk antwoord geeft op een topicvraag..zal ik maar gelijk plaats nemen op de brandstapel en mijzelf overgieten met benzine?
Oh nee, wacht even, jullie twee zijn niet maatgevend voor de rest hier! in dat geval kan ik denk ik het beste voortaan negeren
Tip: als mijn posten jullie niet bevalt, doen jullie dan hetzelfde in plaats van ongefundeerde aannames en verdraaiingen spuwen.
:
[...]
Heb je speciaal hiervoor een (nieuwe) nick gemaakt?
Zo eerlijk dat ze bij mij gerust een IP-checkie mogen doen...
donderdag 4 augustus 2016 om 22:24
Het gaat niet om je gewicht, of je nu mager, slank of dik bent. Het gaat om je benadering van mensen en of je er verzorgd uitziet. Ik heb dikke collega's gehad die zich zichtbaar ongemakkelijk voelden en dikke collega's die "dikke" (sorry :P) promoties gemaakt hebben. Kundige mensen, net als hun slankere collega's. De grote gemene deler is dat ze staan achter wat ze doen, vakkundig zijn en geen onzekerheid uitstralen.
donderdag 4 augustus 2016 om 22:35
TMI:
Hopelijk word ik niet neergesabeld hier
Maar ik besef me dat ik toch soms wat laatdunkend kan denken over mensen die echt FORS overgewicht hebben. En dan niet 10-15 kilo, maar bijvoorbeeld 30-40 kilo. Ik denk dan: hoe kan je jezelf zo laten gaan? Zelfs als je een onderliggende ziekte hebt hoef je niet zoveel te wegen, bij mijn weten is er geen enkele ziekte die volledig verantwoordelijk kan zijn voor een BMI >40, daar zit volgens mij altijd een persoonlijk component bij.
En waar ik ook vaak aan denk is zorgconsumptie. Deze mensen hebben vaak onderliggende aandoeningen (suikerziekte, atherosclerose, andere hart- en vaatziekten) die enorm veel van ons gezondheidsstelsel eisen, terwijl het simpel opgelost zou kunnen worden door een gezonde levensstijl. En dan neem ik dit mensen soms wel kwalijk.
Maar ik vind mensen er niet minder aardig door, of slim. Wel minder gedisciplineerd.
![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
I have a killerbody too. If I sit on your face long enough, you'll die.
donderdag 4 augustus 2016 om 22:40
TO zegt dat ze maat 42-44 heeft en dat vind ik helemaal niet dik. Ik ben zelf heel veel te zwaar en ik heb bij mijn werk in de zorg nooit gemerkt dat collega's of patiënten mij daarop aankeken of minder serieus namen. Ik werd bijvoorbeeld ook nooit nageroepen op straat of raar aangekeken terwijl ik ver over de 100 kg woog bij 1.66m. Nu ben ik vorig jaar 24 kilo afgevallen, hoofdzakelijk door ziekte dus het is niet echt mijn eigen verdienste, en ik merk helemaal niet dat ik nu anders behandeld wordt. Volgens mijn bmi heb ik trouwens nog steeds niet alleen overgewicht maar officieel obesitas. Het enige verschil is dat ik me makkelijker kan bewegen en makkelijker kleren kan kopen (3-4 maten kleiner). En ik zal ook eerlijk toegeven dat ik mijn overgewicht helemaal aan mezelf te danken heb en dat het gebrek aan discipline en zelfbeheersing is. Mijn favoriete eten is allemaal zeer calorierijk en sporten vind ik een vies woord. En eten is troost en daar heb ik nogal veel van nodig. Dus ja, helemaal mijn eigen schuld.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
donderdag 4 augustus 2016 om 23:00
Oh nou, geef mijn de keuze tussen een zak worteltjes en een doos bonbons.... gelukkig hebben wij konijntjes
Maar geef me de keuze tussen een stuk gegrilde ossehaas met champignons en een doos bonbons, hmmm, dan mag je de bonbons wel houden.
Ik mag dan maat 42 hebben, ik houd wel in de gaten dat het daarbij blijft. Door regelmatig dingen te snoepen die ik lekker vind maar die dan toch nog net iets beter voor me zijn. Mij doe je echt wel een plezier met een uitsmijter, een broodje met gerookte zalm of een salade met carpaccio.
Want ja, chocolade is een minuut in de mond en een maand op je kont.
Maar een groot verschil tussen TO en mij is, dat ik me goed en prettig voel met mijn maat. En zij niet. En dat is wel een cruciaal punt.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
donderdag 4 augustus 2016 om 23:34
Interessant punt. Wat jij zegt herken is ten dele behalve het niet kunnen begrijpen dat je het zo ver laat komen. Dat snap ik best. Ik voel soms juist een soort afgunst bij dikke mensen. Alsof dat allemaal Bourgondiërs zijn die zichzelf weinig ontzeggen en alles eten en drinken wat ze lekker vinden.
Rationeel weet ik best dat die gedachte niet klopt en het is ook helemaal niet zo dat ik mezelf veel ontzeg om op gewicht te blijven, maar toch schieten zulke afgunstige gedachten weleens door mijn hoofd. Voer voor psychologen
On topic: ik heb nog nooit het gewicht van mensen aan hun professionele competenties gekoppeld. Er zijn natuurlijk beroepen waar uiterlijk een rol speelt (een dikke diëtiste of sportinstructeur met bierbuik zijn minder geloofwaardig), maar over het algemeen zegt gewicht/kledingmaat niks over professionaliteit. Niet aan jezelf twijfelen dus!
vrijdag 5 augustus 2016 om 06:06
Je punt klopt niet. Want mi heb jij geen reëel beeld van hoe iemand met maat 42/44 eruit ziet. dAT IS NL VAN ZOVEEL FACTOREN AFHANKELIJK. Lengte, bouw, is iemand gespierd of niet etc. En je opmerking 'ja als iemand 160kg /200kg weegt' slaat ook nergens op.
Je denkt in extreme getallen, de meeste mensen zijn niet zo extreem.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
vrijdag 5 augustus 2016 om 06:25
Goed, niemand vindt iets van andermans gewicht . Waarom schrikken mensen dan als je vraagt hoeveel ze wegen? Waarom reageren mensen zo vreemd wanneer ik zeg dat ik tussen de 80 en 85 kg weeg? (Jij??? Maar je ziet er helemaal niet dik uit!) Waarom maakt de halve westerse wereldbevolking zich er dan druk om? Waarom kijken we dan en masse naar programma's als Obese etc? (neeeee, de gemiddelde VF kijkt dat natuurlijk niet) Waarom mogen we dan niet zeggen 'joh niet zoveel eten hoor, niet goed voor je!'Waarom cheeren we dan iedereen toe die is afgevallen?
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
vrijdag 5 augustus 2016 om 07:05
Wat een mooie tekst Fleet!
Die moet en wil ik onthouden! Mijn lichaam vieren!
Ik was recent in een wellness-oord. Eerste keer, ook bloednerveus. Badkleding-mag-dag.
Ik merkte dat ikzelf helemaal niet om me heen keek naar andermans lichaam. Veel badkleding en ook veel bloot. Alle soorten, kleuren en maten. Echt alle.
Oud en jong, man en vrouw, dik en dun, blond en bruin, groot en klein. Ik vond het een prachtige ervaring.
Sindsdien heb ik besloten (voorheen zwoor ik wellness ivm saunadeel en blootdeel volledig af, eigen onzekerheid) regelmatig terug te keren.
