Lijf & Lijn
alle pijlers
Ik moet iets ondernemen #2 gastric bypass?
zaterdag 15 augustus 2015 om 21:04
Oorspronkelijk had ik mijn topic van een jaar geleden geupdate, maar omdat er telkens reacties komen op de -niet meer zo relevante- OP is het misschien handiger toch een nieuw topic te openen.
De korte samenvatting; ik ben veel te dik. Morbide obesitas.
En ja, dat brengt klachten met zich mee. Ik ben net 30 geworden en ik slik pillen voor mijn hoge bloeddruk. Ik voel me slap en lusteloos. Ik heb een belachelijk slechte conditie, ik heb last van mijn gewrichten. En ik beweer altijd dat ik geen last heb van mijn overgewicht, maar dat is wel zo.
Dus, er moet iets gebeuren. En iets drastisch, iets dat werkt.
Want 39231 dieetpogingen later ben ik nog altijd gewoon veel te dik. Ik heb het met diëtistes geprobeerd, op eigen kracht, meer bewegen, gewoon gezond eten, maffe diëten.... Ik heb zelfs een paar maanden geleden dieetpillen gekocht. Wat uiteraard voor geen meter werkt, behalve dat je er stinkende scheten van laat.
Mijn huisarts heeft me doorgestuurd naar het ziekenhuis, naar de obesitaskliniek. Mijn huisarts denkt dat een gastric bypass de enige echte blijvende oplossing gaat zijn voor mij, dus we gaan het eens bekijken.
De laatste weken heb ik heel, heel veel na gedacht. Over mijn leven nu, over de impact van zo'n operatie, over hoe mijn leven er na de operatie uit zal zien.... Ik kan het me eigenlijk niet helemaal voorstellen.
Ik weet dat het geen wondermiddel is. Ik weet dat het slechts een hulpmiddel is. Ik weet dat ik nog steeds mijn levensstijl om moet gooien maar zoals ik het begrijp van mensen die een gastric bypass gehad hebben gaat dat na de operatie zoveel makkelijker zijn...
Anyhow, 24 augustus heb ik een informatiebijeenkomst in het ziekenhuis. Als ik dan door durf te zetten volgt een screeningsochtend en daarna een eventueel akkoord voor de operatie.
Wat ik dus in mijn vorige topic ook vroeg, waren ervaringen van mensen die eventueel een gastric bypass ondergaan hebben.
Zouden jullie het me aanraden of absoluut niet? In hoeverre heeft het je geholpen? En misschien zijn er ook mensen met een negatieve ervaring? Ook die zijn uiteraard welkom.
In het vorige topic heb ik al heel veel lieve, leuke fijne reacties gehad.
De reden dat ik dit topic toch opnieuw open is omdat ik zo heerlijk van me af kan schrijven, en ik heel veel heb aan de input van mensen die het traject al doorlopen hebben.
Dus bij deze gewoon een nieuw topic dat voortborduurt op het zelfde, omdat de OP van het vorige topic totaal niet up to date meer is.
Wat ik dus vooral wil met dit topic is ervaringen uitwisselen, en misschien gewoon af en toe een schop onder mijn kont of hart onder de riem
De korte samenvatting; ik ben veel te dik. Morbide obesitas.
En ja, dat brengt klachten met zich mee. Ik ben net 30 geworden en ik slik pillen voor mijn hoge bloeddruk. Ik voel me slap en lusteloos. Ik heb een belachelijk slechte conditie, ik heb last van mijn gewrichten. En ik beweer altijd dat ik geen last heb van mijn overgewicht, maar dat is wel zo.
Dus, er moet iets gebeuren. En iets drastisch, iets dat werkt.
Want 39231 dieetpogingen later ben ik nog altijd gewoon veel te dik. Ik heb het met diëtistes geprobeerd, op eigen kracht, meer bewegen, gewoon gezond eten, maffe diëten.... Ik heb zelfs een paar maanden geleden dieetpillen gekocht. Wat uiteraard voor geen meter werkt, behalve dat je er stinkende scheten van laat.
Mijn huisarts heeft me doorgestuurd naar het ziekenhuis, naar de obesitaskliniek. Mijn huisarts denkt dat een gastric bypass de enige echte blijvende oplossing gaat zijn voor mij, dus we gaan het eens bekijken.
De laatste weken heb ik heel, heel veel na gedacht. Over mijn leven nu, over de impact van zo'n operatie, over hoe mijn leven er na de operatie uit zal zien.... Ik kan het me eigenlijk niet helemaal voorstellen.
Ik weet dat het geen wondermiddel is. Ik weet dat het slechts een hulpmiddel is. Ik weet dat ik nog steeds mijn levensstijl om moet gooien maar zoals ik het begrijp van mensen die een gastric bypass gehad hebben gaat dat na de operatie zoveel makkelijker zijn...
Anyhow, 24 augustus heb ik een informatiebijeenkomst in het ziekenhuis. Als ik dan door durf te zetten volgt een screeningsochtend en daarna een eventueel akkoord voor de operatie.
Wat ik dus in mijn vorige topic ook vroeg, waren ervaringen van mensen die eventueel een gastric bypass ondergaan hebben.
Zouden jullie het me aanraden of absoluut niet? In hoeverre heeft het je geholpen? En misschien zijn er ook mensen met een negatieve ervaring? Ook die zijn uiteraard welkom.
In het vorige topic heb ik al heel veel lieve, leuke fijne reacties gehad.
De reden dat ik dit topic toch opnieuw open is omdat ik zo heerlijk van me af kan schrijven, en ik heel veel heb aan de input van mensen die het traject al doorlopen hebben.
Dus bij deze gewoon een nieuw topic dat voortborduurt op het zelfde, omdat de OP van het vorige topic totaal niet up to date meer is.
Wat ik dus vooral wil met dit topic is ervaringen uitwisselen, en misschien gewoon af en toe een schop onder mijn kont of hart onder de riem
668, the neighbour of the Beast
zondag 27 december 2015 om 16:17
Ja wat je zegt Miss chicken. Maar ik herken de angst wel hoor Marels.. Er zitten bij mij dagen tussen waarop ik denk...Geopereerd??? Om vervolgens de volgende dag weer het complete gereset gevoel te hebben. Geen dumping of te vol zitten, maar gewoon rust in je hoofd hebben zonder dat eeuwige geknaag om voedsel.
zondag 27 december 2015 om 16:17
Maar gaat het trouwens om de sensatie van kauwen of om het daadwerkelijk binnen krijgen van vast voedsel? Anders zou je het ziekenhuis eens kunnen vragen of het misschien okay is dat je op een cracker kauwt, maar het bijvoorbeeld niet doorslikt? Echt geen idee of dat minder erg is hoor, maar dat kwam zo even in me op.
zondag 27 december 2015 om 16:21
Ik heb gelezen, maar ik lees jouw woorden kennelijk anders dan je ze bedoelt. (Miss Chicken)
Marels geeft aan het enorm moeilijk te hebben met het zich houden aan het dieet. Ze doet het (nog) wel, maar het is zwaar en heftig. En ik denk persoonlijk dat ze dan meer heeft aan een "joh, kom op, je kunt het, je doet het al zo goed, nog even volhouden"-reactie, dan aan een "joh, ik had dat dieetadvies van het ziekenhuis allang aan de kant gesmeten"- reactie. De dieetadviezen zijn inderdaad slechts adviezen, geen wetboeken waar zware straffen gelden voor overtreding. Maar de adviezen worden niet voor niets gegeven door de professionals waarmee Marels samenwerkt.
Marels mag inderdaad helemaal zelf kiezen wat ze eet, we leven in een vrij land. Maar ze heeft professionele hulp ingeroepen omdat ze zelf vast zat. En nu ze die hulp krijgt, en het al zo ontzettend goed doet, is het zo zonde om toch weer een andere koers te kiezen.
Marels geeft aan het enorm moeilijk te hebben met het zich houden aan het dieet. Ze doet het (nog) wel, maar het is zwaar en heftig. En ik denk persoonlijk dat ze dan meer heeft aan een "joh, kom op, je kunt het, je doet het al zo goed, nog even volhouden"-reactie, dan aan een "joh, ik had dat dieetadvies van het ziekenhuis allang aan de kant gesmeten"- reactie. De dieetadviezen zijn inderdaad slechts adviezen, geen wetboeken waar zware straffen gelden voor overtreding. Maar de adviezen worden niet voor niets gegeven door de professionals waarmee Marels samenwerkt.
Marels mag inderdaad helemaal zelf kiezen wat ze eet, we leven in een vrij land. Maar ze heeft professionele hulp ingeroepen omdat ze zelf vast zat. En nu ze die hulp krijgt, en het al zo ontzettend goed doet, is het zo zonde om toch weer een andere koers te kiezen.
zondag 27 december 2015 om 16:24
Een domme vraag misschien, absoluut niet aanvallend bedoeld maar uit interesse: hoe komt het dat een lichaam dit eetgedrag (twee weken eitwitdieet voor de operatie, een maand lang vloeibaar eten) niet ook als crashdieet ziet en dus alles vast gaat houden als je weer gaat eten?
Niemand is volledig nutteloos, je kunt altijd nog als slecht voorbeeld dienen.
zondag 27 december 2015 om 16:29
Misschien moet Marels dat dan even zelf zeggen, dan hou ik er akuut mee op.
Ik heb het genoegen gehad om niet alleen voor dit traject bij de NOK gelopen te hebben, maar ook nog voor een maagband traject in het verleden. En als ik iets heb geleerd van alle adviezen, ook van de professionals, dan is om zelf ook vooral je gezonde verstand te blijven gebruiken. Elk ziekenhuis heeft zijn eigen traject, maar het is dezelfde operatie die ze uitvoeren. In het ene ziekenhuis zit je de volgende dag aan een beschuitje, in het andere moet je wekenlang op helder vloeibaar kennelijk.
Je moet ook nog genezen ondertussen, en het helpt niet als je gammel bent omdat je weinig voedingsstoffen binnen krijgt.
Hulde als je het voorgeschrevene vol weet te houden Marels, maar IK (speciaal voor Laylalala) was voorzichtig gaan proberen.
Als je alleen maar helder vloeibaar mag nemen dan waren die shakes voor de operatie nog voedzamer.
Ik heb het genoegen gehad om niet alleen voor dit traject bij de NOK gelopen te hebben, maar ook nog voor een maagband traject in het verleden. En als ik iets heb geleerd van alle adviezen, ook van de professionals, dan is om zelf ook vooral je gezonde verstand te blijven gebruiken. Elk ziekenhuis heeft zijn eigen traject, maar het is dezelfde operatie die ze uitvoeren. In het ene ziekenhuis zit je de volgende dag aan een beschuitje, in het andere moet je wekenlang op helder vloeibaar kennelijk.
Je moet ook nog genezen ondertussen, en het helpt niet als je gammel bent omdat je weinig voedingsstoffen binnen krijgt.
Hulde als je het voorgeschrevene vol weet te houden Marels, maar IK (speciaal voor Laylalala) was voorzichtig gaan proberen.
Als je alleen maar helder vloeibaar mag nemen dan waren die shakes voor de operatie nog voedzamer.
zondag 27 december 2015 om 16:31
Marels krijgt geen vezels binnen en kan daarom al een week niet kakken.
Dat heeft niks met karakter te maken maar met het simpele feit dat mijn ziekenhuis crackers en dergelijke nog verbied, en fruit ook als verboden waar ziet.
Dáárom heb ik het moeilijk met het vloeibaar, omdat ik enerzijds weet dat vast voedsel nu totaal geen probleem meer is, en omdat ik anderzijds gewoon fysiek last heb van het gebrek aan voedingsstoffen en vooral vezels dus.
En ja, ik trek het advies van het ziekenhuis ergens wel in twijfel. Want wat Kip zegt is natuurlijk wel een feit, wat maakt het nou uit of ik een cracker eet en die gewoon heeeeel goed kauw. Is het dan minder vloeibaar als ik het inslik dan wanneer ik gepureerd spul eet?
Neuh, in mijn ogen niet. En fruit... dat mag je niet eten omdat je er een dumping van kunt krijgen. Als dat gebeurt zie ik dat wel weer, toch? Dus ik houd me keurig aan de adviezen van het ziekenhuis maar ik stel me er wel vragen bij of ZO streng nou echt wel nodig is. Wat er mis zou zijn met smoothies of aardappelpuree, iets met vezels en voedingswaarde. Vooral omdat inderdaad elk ziekenhuis andere richtlijnen heeft en dit het enige ziekenhuis is wat zó extreem is qua dieet.
Maar goed, ik ga morgen sowieso naar het ziekenhuis bellen en het kakverhaal voor leggen, kijken wat ze daar op zeggen. Ik weet van andere mensen in hetzelfde ziekenhuis dat ze wel eens geadviseerd hebben eerder te beginnen met die crackers, vandaar dat ik twijfel of ik niet iets eerder begin. Om te kijken of daar de problemen mee verminderen.
En Kip, je hebt natuurlijk gelijk over die bypass. Ik moet het ook afwachten hoe het gaat lopen maar de angst zit er wel in, zeg maar.
En ik denk ook gewoon dat ik na mijn 2341304123 afvalpogingen er geen vertrouwen in heb dat er iets is wat echt werkt. Dat ik iets echt kan laten werken. Dus het is ook deels gewoon psychisch...
Maar ach, we zullen wel zien hoe de toekomst loopt.
Dat heeft niks met karakter te maken maar met het simpele feit dat mijn ziekenhuis crackers en dergelijke nog verbied, en fruit ook als verboden waar ziet.
Dáárom heb ik het moeilijk met het vloeibaar, omdat ik enerzijds weet dat vast voedsel nu totaal geen probleem meer is, en omdat ik anderzijds gewoon fysiek last heb van het gebrek aan voedingsstoffen en vooral vezels dus.
En ja, ik trek het advies van het ziekenhuis ergens wel in twijfel. Want wat Kip zegt is natuurlijk wel een feit, wat maakt het nou uit of ik een cracker eet en die gewoon heeeeel goed kauw. Is het dan minder vloeibaar als ik het inslik dan wanneer ik gepureerd spul eet?
Neuh, in mijn ogen niet. En fruit... dat mag je niet eten omdat je er een dumping van kunt krijgen. Als dat gebeurt zie ik dat wel weer, toch? Dus ik houd me keurig aan de adviezen van het ziekenhuis maar ik stel me er wel vragen bij of ZO streng nou echt wel nodig is. Wat er mis zou zijn met smoothies of aardappelpuree, iets met vezels en voedingswaarde. Vooral omdat inderdaad elk ziekenhuis andere richtlijnen heeft en dit het enige ziekenhuis is wat zó extreem is qua dieet.
Maar goed, ik ga morgen sowieso naar het ziekenhuis bellen en het kakverhaal voor leggen, kijken wat ze daar op zeggen. Ik weet van andere mensen in hetzelfde ziekenhuis dat ze wel eens geadviseerd hebben eerder te beginnen met die crackers, vandaar dat ik twijfel of ik niet iets eerder begin. Om te kijken of daar de problemen mee verminderen.
En Kip, je hebt natuurlijk gelijk over die bypass. Ik moet het ook afwachten hoe het gaat lopen maar de angst zit er wel in, zeg maar.
En ik denk ook gewoon dat ik na mijn 2341304123 afvalpogingen er geen vertrouwen in heb dat er iets is wat echt werkt. Dat ik iets echt kan laten werken. Dus het is ook deels gewoon psychisch...
Maar ach, we zullen wel zien hoe de toekomst loopt.
668, the neighbour of the Beast
zondag 27 december 2015 om 16:34
Tis nu gelukkig dik vloeibaar hoor....
Maar inderdaad, mijn ziekenhuis is gewoon extreeeeeem streng en ik ken dus ook de ziekenhuizen waar mensen pas naar huis mogen als ze een beschuitje gegeten hebben.
Ze zullen er wel een reden voor hebben, maar wat Kip zegt, Marels heeft gelukkig ook gezond verstand mee gekregen en denkt ook zelf na
En ja, ik experimenteer wel wat met dingen, maar durf daar gewoon nog niet zo ver in te gaan dat ik aan de crackers ga. Zou ik misschien gewoon moeten doen, misschien niet.
Ik wacht gewoon morgen het oordeel van de diëtiste even af.
Maar inderdaad, mijn ziekenhuis is gewoon extreeeeeem streng en ik ken dus ook de ziekenhuizen waar mensen pas naar huis mogen als ze een beschuitje gegeten hebben.
Ze zullen er wel een reden voor hebben, maar wat Kip zegt, Marels heeft gelukkig ook gezond verstand mee gekregen en denkt ook zelf na
En ja, ik experimenteer wel wat met dingen, maar durf daar gewoon nog niet zo ver in te gaan dat ik aan de crackers ga. Zou ik misschien gewoon moeten doen, misschien niet.
Ik wacht gewoon morgen het oordeel van de diëtiste even af.
668, the neighbour of the Beast
zondag 27 december 2015 om 16:35
zondag 27 december 2015 om 16:38
Wat fijn dat je over de hele reden heen walst WAAROM ik een advies in twijfel trek.
Ik heb voor de operatie 2 weken een streng koolhydraatarm en vetarm dieet gevolgd.
Na de operatie een hele week geleefd op water, bouillon en thee. Nu al bijna een week leef ik op soep en yoghurt.
Ik heb al bijna een maand (!!) geen fruit kunnen eten, en geen koolhydraten dus ik krijg al een maand nauwelijks vezels binnen. Ik heb er gewoon fysiek last van. Dat heeft niks te maken met verkeerde keuzes maken of slap zijn of met de reden waarom ik volgens jou dik "geworden" ben (fyi; ik was altijd al dik. Als peuter al), dat heeft ermee te maken dat mijn lichaam flipt op een gebrek aan voedingsstoffen die het nodig heeft.
Ik heb voor de operatie 2 weken een streng koolhydraatarm en vetarm dieet gevolgd.
Na de operatie een hele week geleefd op water, bouillon en thee. Nu al bijna een week leef ik op soep en yoghurt.
Ik heb al bijna een maand (!!) geen fruit kunnen eten, en geen koolhydraten dus ik krijg al een maand nauwelijks vezels binnen. Ik heb er gewoon fysiek last van. Dat heeft niks te maken met verkeerde keuzes maken of slap zijn of met de reden waarom ik volgens jou dik "geworden" ben (fyi; ik was altijd al dik. Als peuter al), dat heeft ermee te maken dat mijn lichaam flipt op een gebrek aan voedingsstoffen die het nodig heeft.
668, the neighbour of the Beast
zondag 27 december 2015 om 16:39
![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
zondag 27 december 2015 om 16:43
Het is heel naar dat je een maand geen fruit hebt gegeten, maar die maand overleef je ook wel weer.
Je moet het natuurlijk zelf weten, maar als ik jou was, zou ik deze kans met beide handen aangrijpen en geen adviezen in de wind gaan slaan. Het is nu heel zwaar, maar hou vol, als je de adviezen opvolgt en doorzet komt het goed.
zondag 27 december 2015 om 16:44
De essentie van mijn vraag is niet waarom je een eiwitdieet moet doen maar hoe het komt dat als je weer min of meer 'gewoon' gaat eten, dat je lijf dan niet alles opslaat. Dat doet, als je de dieetgoeroes overal mag geloven, een lichaam normaal gezien wel na een crashdieet. Snap je wat ik wil vragen? Ik krijg het niet duidelijker geloof ik.
Niemand is volledig nutteloos, je kunt altijd nog als slecht voorbeeld dienen.
zondag 27 december 2015 om 16:50
Gedanst, wat jij niet snapt volgens mij is dat het me niet gaat om de psychische kant van het ergens af moeten blijven.
Daar heb ik namelijk geen last van.
Het gaat om echt lichamelijk bepaalde klachten hebben doordat je bepaalde dingen weg laat uit je voeding, die je wel nodig hebt.
Fuck, ik heb tijdens het pre-dieet een hele middag boven het wafelijzer en oliebollenpan gestaan. Als ik weg was van de oliebollen rondgelopen met plateau's met saucijzenbroodjes en daarna nog de afterparty met veel drank en hapjes.
Nergens aan geweest. Ik ben psychisch echt wel sterk genoeg om van dingen af te blijven. Ik word er alleen heel naar van, fysiek.
Wat jij volgens mij niet wil snappen is dat niet alle dikke mensen slappelingen zijn die psychisch van alles niet kunnen weerstaan. En dat dat in dit geval gewoon echt geen issue is, dat het puur gaat om het fysieke aspect, om last hebben van gebrek aan bepaalde zaken.
Daar heb ik namelijk geen last van.
Het gaat om echt lichamelijk bepaalde klachten hebben doordat je bepaalde dingen weg laat uit je voeding, die je wel nodig hebt.
Fuck, ik heb tijdens het pre-dieet een hele middag boven het wafelijzer en oliebollenpan gestaan. Als ik weg was van de oliebollen rondgelopen met plateau's met saucijzenbroodjes en daarna nog de afterparty met veel drank en hapjes.
Nergens aan geweest. Ik ben psychisch echt wel sterk genoeg om van dingen af te blijven. Ik word er alleen heel naar van, fysiek.
Wat jij volgens mij niet wil snappen is dat niet alle dikke mensen slappelingen zijn die psychisch van alles niet kunnen weerstaan. En dat dat in dit geval gewoon echt geen issue is, dat het puur gaat om het fysieke aspect, om last hebben van gebrek aan bepaalde zaken.
668, the neighbour of the Beast
zondag 27 december 2015 om 17:17
:
Ei schijnt vaak een probleem te zijn
Hier nog geen dumping gehad, maar ik twijfel er niet aan dat die nog wel een keer komt.
Vandaag rommelt mijn buik wat meer met alles wat ik eet. Zal ook wel normaal zijn.
Ik ben al aan het overwegen om eerder met crackers te beginnen maar ik durf niet zo goed.... Ik heb in elk geval heeeeel erg vast voedsel nodig. Nou ja, nog een paar dagen als ik het braaf vol houd tot ik mag beginnen
Mijn voornaamste probleem nu is dat ik nog steeds bang ben dat eten te makkelijk gaat, dat ik teveel kan eten. Ik ben bang dat ik straks ook veel te veel kan eten en dat ik dus niet afval.
Bang dat het niet gewerkt heeft.
Ik hoor van meer mensen dat ze dat ook hadden tijdens de vloeibare fase en dat het over was zodra ze vast gingen eten, maar ook met iets vastere dingen kan ik redelijk eten. Niet meer zoals vroeger, maar toch niet zo weinig als ik gehoopt zou hebben.
Dus ik ben gewoon schijtnerveus dat ik straks teveel kan eten en dat ik dan gewoon dik blijf.
Maar goed, tot zo ver mijn bezorgde hersenspinsels op de zondagmiddag. Het zal vast allemaal wel meevallen, maar toch he.
Dit is dus precies wat ik eerder als tegen argument gaf en waar zo honend en best agressief op gereageerd werd. Het is niet alleen een lichamelijk iets, je moet er ook geestelijk een knop voor omdraaien.
En ja daar komt ie.... als je dat kan , die knop, waarom dan die knop niet zonder.
Ik hoop voor je dat het goed gaat hoor echt waar. Maar de ene dame waar ik het eerder over had is dus net zo dik als daarvoor en de tweede is wel slanker dan voor de operatie maar zeker niet slank en nu na 3? jaar dus al een jaar op hetzelfde te hoge gewicht.
