Lijf & Lijn
alle pijlers
Overgewicht en ongemakken, taboe?
zondag 31 augustus 2008 om 11:08
In het topic 'tot welke maat pas je in attracties' viel het me op dat vragen over de bij overgewicht horende (lichamelijke) ongemakken niet echt op prijs worden gesteld.
Met ongemakken bedoel ik oa:
Schurende huid als je een rokje aan hebt en geen panty of legging
Bij ernstig overgewicht heb je naar ik begreep heel vaak gewoon pijn in je gewrichten
Je bent niet meer zo lenig
Je buik zit in de weg tijdens het neuken
Maar ook:
Vervelende opmerkingen naar je hoofd krijgen over je figuur, of als je op straat een patatje eet
Je lelijk voelen
Je schuldig voelen als je iets ongezonds eet
Het besef dat je (uitzonderingen daargelaten) zelf verantwoordelijk bent voor je gewicht. (Ieder pondje gaat door het mondje toch?)
etc
In het betreffende topic wordt door sommige mensen heel verontwaardigt gedaan,anderen negeren het totaal. Waarom?
Ik ben nu nog een kilo of 15 te zwaar, heb nu mt 44 en voel me als herboren als ik het vergelijk met voor ik 12 kilo was afgevallen.
(Kan je nagaan als die 15 kilo er ook nog af is
)
Ik heb meer energie, betere conditie, kan zonder panty in een rokje (wel talkpoeder gebruiken, maar dat hielp eerst echt niet meer) zit beter in m'n vel etc.
Is het dan zo confronerend om er over te praten? Komt dat te dichtbij?
Mag je niet zeggen dat overgewicht vaak door je eigen gedrag komt? Dat overgewicht een hoop ongemak met zich mee brengt op lichamelijk, emotioneel, psychisch en sociaal gebied?
Waarom wel / niet?
Met ongemakken bedoel ik oa:
Schurende huid als je een rokje aan hebt en geen panty of legging
Bij ernstig overgewicht heb je naar ik begreep heel vaak gewoon pijn in je gewrichten
Je bent niet meer zo lenig
Je buik zit in de weg tijdens het neuken
Maar ook:
Vervelende opmerkingen naar je hoofd krijgen over je figuur, of als je op straat een patatje eet
Je lelijk voelen
Je schuldig voelen als je iets ongezonds eet
Het besef dat je (uitzonderingen daargelaten) zelf verantwoordelijk bent voor je gewicht. (Ieder pondje gaat door het mondje toch?)
etc
In het betreffende topic wordt door sommige mensen heel verontwaardigt gedaan,anderen negeren het totaal. Waarom?
Ik ben nu nog een kilo of 15 te zwaar, heb nu mt 44 en voel me als herboren als ik het vergelijk met voor ik 12 kilo was afgevallen.
(Kan je nagaan als die 15 kilo er ook nog af is
)Ik heb meer energie, betere conditie, kan zonder panty in een rokje (wel talkpoeder gebruiken, maar dat hielp eerst echt niet meer) zit beter in m'n vel etc.
Is het dan zo confronerend om er over te praten? Komt dat te dichtbij?
Mag je niet zeggen dat overgewicht vaak door je eigen gedrag komt? Dat overgewicht een hoop ongemak met zich mee brengt op lichamelijk, emotioneel, psychisch en sociaal gebied?
Waarom wel / niet?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
zondag 31 augustus 2008 om 11:45
Ik heb ook last van mijn lijf. Omdat ik reuma heb en omdat ik overgewicht heb. Maar ook ik heb niet altijd zin om het er over te hebben. Vooral nu, omdat ik mezelf enorm in de weg zit en het even niet meer weet, lijfgewijs, dan is de puf om het over dik, lijnen, ongemakken e.d. te hebben niet in grote mate(n ) aanwezig.
) aanwezig.
zondag 31 augustus 2008 om 11:46
Ja Meneer Nilsson en ik zijn ook tevreden. En we waren dat 12 kilo geleden ook, toen was het ook vuurwerk en nu nog. Daar gaat het ook niet om. Maar die vetrollen zitten er toch? Daar kun je toch niet omheen?
Zonder al te plastische omschrijvingen te gebruiken, bij bepaalde standjes merk je die buik toch?
Zonder al te plastische omschrijvingen te gebruiken, bij bepaalde standjes merk je die buik toch?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
zondag 31 augustus 2008 om 11:47
![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif){kind=small}
zondag 31 augustus 2008 om 11:51
dit beaam ik zeker.
Ook ik heb geen overgewicht, maar ik dans vrij veel en op vrij hoog (amateur) niveau en merk bij 5 kilo meer of minder al enorm verschil.
Als ik hardloop of andere sporten doe voel ik gewoon dat ik minder kilo's mee hoef te zeulen en dat ik gewoon echt veel meer plezier erin heb, omdat het veel lekkerder sport gewoon.
Ooit was ik wat zwaarder en ben toen 20 kilo afgevallen (veel dingen aan mijn kop enzo, maar ook veranderende hormonen) en het was voor mij een eye opener om te merken dat zo ongeveer alle kleding goed zat. In plaats van eerst de hele winkel te passen en dan het beste/ meest flatterende/lekkerst zittende uit te zoeken, kon ik de eerste de beste broek uit het rek trekken en die stond me gewoon goed!
zondag 31 augustus 2008 om 12:06
Lindy: dat lijstje van jou is precies waar ik naar op zoek ben. Ik heb geen overgewicht en hoef niets af te vallen, maar ik wil wél graag een gezonder eetpatroon hebben, omdat ik de laatste tijd zo ontzettend moe ben.
Ik eet veel suiker (althans: ik drink heel veel koffie met suiker) en wat eten betreft doe ik maar wat. Ik moet dus gaan sporten en gezond gaan eten om me fitter te voelen, maar ik heb geen idee waar en hoe ik moet beginnen.
Ik eet veel suiker (althans: ik drink heel veel koffie met suiker) en wat eten betreft doe ik maar wat. Ik moet dus gaan sporten en gezond gaan eten om me fitter te voelen, maar ik heb geen idee waar en hoe ik moet beginnen.
.
zondag 31 augustus 2008 om 12:10
Ik kwam op dit topic omdat ik opeens aan mijn ex-collega moest denken toen ik de link rechts zag staan.
Zij had in mijn ogen toch wel ernstig overgewicht. Als ze vanuit de trein naar kantoor liep, en ze moest omlopen omdat de roltrap op het station defect was, of de achterpoort naar ons gebouw was afgesloten kwam ze altijd luid klagend binnen, want ze moest zoveel omlopen! Max. 100 meter wat is dat nou dacht ik altijd. Ja voor mij is die 100 meter geen probleem.
Zij zag het probleem in de afgesloten poort, ik in de 50 kilo die ze extra moest meerdragen (ik kon het me wel voorstellen nl, met 65 kilo 100 meter extra lopen, of met 120, das nogal een verschil).
Ander perspectief dus.
Dit even ter aanvulling op mijn eerste post.
Zij had in mijn ogen toch wel ernstig overgewicht. Als ze vanuit de trein naar kantoor liep, en ze moest omlopen omdat de roltrap op het station defect was, of de achterpoort naar ons gebouw was afgesloten kwam ze altijd luid klagend binnen, want ze moest zoveel omlopen! Max. 100 meter wat is dat nou dacht ik altijd. Ja voor mij is die 100 meter geen probleem.
Zij zag het probleem in de afgesloten poort, ik in de 50 kilo die ze extra moest meerdragen (ik kon het me wel voorstellen nl, met 65 kilo 100 meter extra lopen, of met 120, das nogal een verschil).
Ander perspectief dus.
Dit even ter aanvulling op mijn eerste post.
zondag 31 augustus 2008 om 12:13
Vervang je suiker in de koffie eens één week door zoetjes. Er zijn zoetjes die geen nare bijsmaak hebben, na twee koppen koffie ben je er aan gewend. Ik denk dat na een week je je veel beter voelt.
Elke stoot suiker geeft een piek en daarna een dal, daar kan je je erg moe van gaan voelen.
En als je het dan ook nog op kan brengen om meer groenten te eten, dan krijg je echt meer energie.
zondag 31 augustus 2008 om 12:26
En heel goed en informatief programma laatst op tv :
http://www.bbc.co.uk/sn/humanbody/truthaboutfood/slim/
Over wat je wel en niet moet eten als je slank wilt worden en blijven....
http://www.bbc.co.uk/sn/humanbody/truthaboutfood/slim/
Over wat je wel en niet moet eten als je slank wilt worden en blijven....
zondag 31 augustus 2008 om 12:31
Ik ben dik geweest. 145 Kilootjes. Ik had last van schurende benen, ik vond mezelf niet mooi, en met sex geen last, want ik lag alleen maar op mijn rug. Zit je buik ook niet in de weg. Ik was erg ongelukkig. Kreeg vaak opmerkingen naar mijn hoofd en ook van familie. Schoonmoeder zei eens: "Nou, we hebben tante Magriet vandaag gezien, en ze was nog dikker dan dat jij bent, erg voor haar he?" 
Ik at nooit op straat een patatje. Hoewel de mensen om mij heen, incl mijn toenmalige vriend, wisten niet hoe erg ik met mijn dikzijn zat. Want ik had een flinke dosis zelfspot. Als je zelf vast een rotopmerking maakt, kan een ander het niet meer doen. Verder had ik geen conditie en was snel moe. Mijn overgewicht is ontstaan rond mijn 15e door o.a. een schildklier die niet meer deed wat hij moest doen en daar kwamen ze rond mijn 19e pas achter. Slik ik nu medicijnen voor, maar ik kon zelf de vele kilo's er niet meer af krijgen.
Nu heb ik een normaal postuur. Ik heb meer conditie en energie, ik sex me suf (en zeker niet alleen op mijn rug ) Heb veul meer zelfvertrouwen en haal mezelf minder naar beneden. Mijn boven grens is nu 80 en ondergrens 75. Daartussen wil ik wegen, en dat lukt nu al 3 jaar. Ik kan eindelijk zeggen dat ik nu mijzelf durf te zijn en durf te laten zien.
Vragen over overgewicht vind ik confronterend. Ligt ook wel aan de vraagstelling. Op een normale manier, kan dat. Maar op een onbeschofte manier, nee.. not done.
Ik at nooit op straat een patatje. Hoewel de mensen om mij heen, incl mijn toenmalige vriend, wisten niet hoe erg ik met mijn dikzijn zat. Want ik had een flinke dosis zelfspot. Als je zelf vast een rotopmerking maakt, kan een ander het niet meer doen. Verder had ik geen conditie en was snel moe. Mijn overgewicht is ontstaan rond mijn 15e door o.a. een schildklier die niet meer deed wat hij moest doen en daar kwamen ze rond mijn 19e pas achter. Slik ik nu medicijnen voor, maar ik kon zelf de vele kilo's er niet meer af krijgen.Nu heb ik een normaal postuur. Ik heb meer conditie en energie, ik sex me suf (en zeker niet alleen op mijn rug
) Heb veul meer zelfvertrouwen en haal mezelf minder naar beneden. Mijn boven grens is nu 80 en ondergrens 75. Daartussen wil ik wegen, en dat lukt nu al 3 jaar. Ik kan eindelijk zeggen dat ik nu mijzelf durf te zijn en durf te laten zien. Vragen over overgewicht vind ik confronterend. Ligt ook wel aan de vraagstelling. Op een normale manier, kan dat. Maar op een onbeschofte manier, nee.. not done.
zondag 31 augustus 2008 om 12:34
Leo, ik heb atritis, en voel het al als ik 5 kilo groei,
zondag 31 augustus 2008 om 12:56
Holy smoke! No disrespect Bloesie, maar ik wist serieus niet dat je 234 kilo kunt wegen en dan nog kunt functioneren. Wauw.
Ik bedoel het overigens echt niet vervelend hoor, maar zo'n getal is voor mij onvoorstelbaar, ik denk dan automatisch aan van die mensen die je wel eens in programma's als Jerry Springer zag, vroeger, die alleen nog maar kunnen liggen. Maar die zijn dus nóg zwaarder? Want jouw exman werkt dus nog gewoon, en functioneert gewoon, neem ik aan? Ik probeer me voor te stellen hoe iemand er dan uit ziet, maar kan me er geen plaatje bij maken.
Ik bedoel het overigens echt niet vervelend hoor, maar zo'n getal is voor mij onvoorstelbaar, ik denk dan automatisch aan van die mensen die je wel eens in programma's als Jerry Springer zag, vroeger, die alleen nog maar kunnen liggen. Maar die zijn dus nóg zwaarder? Want jouw exman werkt dus nog gewoon, en functioneert gewoon, neem ik aan? Ik probeer me voor te stellen hoe iemand er dan uit ziet, maar kan me er geen plaatje bij maken.
zondag 31 augustus 2008 om 12:58
:
Ik ben dik geweest. 145 Kilootjes. Ik had last van schurende benen, ik vond mezelf niet mooi, en met sex geen last, want ik lag alleen maar op mijn rug. Zit je buik ook niet in de weg. Ik was erg ongelukkig. Kreeg vaak opmerkingen naar mijn hoofd en ook van familie. Schoonmoeder zei eens: "Nou, we hebben tante Magriet vandaag gezien, en ze was nog dikker dan dat jij bent, erg voor haar he?"
Nu heb ik een normaal postuur. Ik heb meer conditie en energie, ik sex me suf (en zeker niet alleen op mijn rug
Vragen over overgewicht vind ik confronterend. Ligt ook wel aan de vraagstelling. Op een normale manier, kan dat. Maar op een onbeschofte manier, nee.. not done.
Jeee......wat geweldig zeg!!! en ook al drie jaar, dat is nog veeel knapper natuurlijk!!.
Hoewel het offtopic is ben ik erg benieuwd hoe je dit gefixt hebt!!
