Lijf & Lijn
alle pijlers
Overgewicht en ongemakken, taboe?
zondag 31 augustus 2008 om 11:08
In het topic 'tot welke maat pas je in attracties' viel het me op dat vragen over de bij overgewicht horende (lichamelijke) ongemakken niet echt op prijs worden gesteld.
Met ongemakken bedoel ik oa:
Schurende huid als je een rokje aan hebt en geen panty of legging
Bij ernstig overgewicht heb je naar ik begreep heel vaak gewoon pijn in je gewrichten
Je bent niet meer zo lenig
Je buik zit in de weg tijdens het neuken
Maar ook:
Vervelende opmerkingen naar je hoofd krijgen over je figuur, of als je op straat een patatje eet
Je lelijk voelen
Je schuldig voelen als je iets ongezonds eet
Het besef dat je (uitzonderingen daargelaten) zelf verantwoordelijk bent voor je gewicht. (Ieder pondje gaat door het mondje toch?)
etc
In het betreffende topic wordt door sommige mensen heel verontwaardigt gedaan,anderen negeren het totaal. Waarom?
Ik ben nu nog een kilo of 15 te zwaar, heb nu mt 44 en voel me als herboren als ik het vergelijk met voor ik 12 kilo was afgevallen.
(Kan je nagaan als die 15 kilo er ook nog af is
)
Ik heb meer energie, betere conditie, kan zonder panty in een rokje (wel talkpoeder gebruiken, maar dat hielp eerst echt niet meer) zit beter in m'n vel etc.
Is het dan zo confronerend om er over te praten? Komt dat te dichtbij?
Mag je niet zeggen dat overgewicht vaak door je eigen gedrag komt? Dat overgewicht een hoop ongemak met zich mee brengt op lichamelijk, emotioneel, psychisch en sociaal gebied?
Waarom wel / niet?
Met ongemakken bedoel ik oa:
Schurende huid als je een rokje aan hebt en geen panty of legging
Bij ernstig overgewicht heb je naar ik begreep heel vaak gewoon pijn in je gewrichten
Je bent niet meer zo lenig
Je buik zit in de weg tijdens het neuken
Maar ook:
Vervelende opmerkingen naar je hoofd krijgen over je figuur, of als je op straat een patatje eet
Je lelijk voelen
Je schuldig voelen als je iets ongezonds eet
Het besef dat je (uitzonderingen daargelaten) zelf verantwoordelijk bent voor je gewicht. (Ieder pondje gaat door het mondje toch?)
etc
In het betreffende topic wordt door sommige mensen heel verontwaardigt gedaan,anderen negeren het totaal. Waarom?
Ik ben nu nog een kilo of 15 te zwaar, heb nu mt 44 en voel me als herboren als ik het vergelijk met voor ik 12 kilo was afgevallen.
(Kan je nagaan als die 15 kilo er ook nog af is
)Ik heb meer energie, betere conditie, kan zonder panty in een rokje (wel talkpoeder gebruiken, maar dat hielp eerst echt niet meer) zit beter in m'n vel etc.
Is het dan zo confronerend om er over te praten? Komt dat te dichtbij?
Mag je niet zeggen dat overgewicht vaak door je eigen gedrag komt? Dat overgewicht een hoop ongemak met zich mee brengt op lichamelijk, emotioneel, psychisch en sociaal gebied?
Waarom wel / niet?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
zondag 31 augustus 2008 om 18:02
Je kunt mij uittekenen in een spijkerbroek met een (meestal zwart) tshirt..met lange mouwen..voel ik me het veiligst en het zekerst in..en dus het lekkerst..
Soms wil ik echter weleens wat anders..maar heb dan geen idee wat precies..maar stuit alleen maar op bijvoorbeeld die lange tunieken (echt géén gezicht bij 1.67)bloemenprints en streepjes..en daar bedank ik toch echt voor..
Soms wil ik echter weleens wat anders..maar heb dan geen idee wat precies..maar stuit alleen maar op bijvoorbeeld die lange tunieken (echt géén gezicht bij 1.67)bloemenprints en streepjes..en daar bedank ik toch echt voor..
zondag 31 augustus 2008 om 18:08
Als ik dik zou zijn zou ik alleen maar jurken dragen, denk ik. En rokken met mooie blouses. Maar ik zou het heel moeilijk vinden om me dan te kleden, ik kan best goed winkelen, maar voor dikke mensen vind ik het heel moeilijk om me een voorstelling te maken van hoe het er op een lichaam uitziet.
Ik heb zelf zo'n standaardmaat dat ik op de hanger al kan zien hoe iets gaat staan, maar dat kan ik bij kleding voor dikke mensen dus echt niet zien.
Hebben dikke mensen dat zelf ook, of ligt dat aan het feit dat ik niet dik ben?
Ik heb zelf zo'n standaardmaat dat ik op de hanger al kan zien hoe iets gaat staan, maar dat kan ik bij kleding voor dikke mensen dus echt niet zien.
Hebben dikke mensen dat zelf ook, of ligt dat aan het feit dat ik niet dik ben?
zondag 31 augustus 2008 om 18:11
Krullen. Of, als ik met een black hair kapper praat of met andere niet-blanke mensen, die het verschil tussen kroes haar en europees haar wel kunnen zien, zeg ik altijd dat ik dogla haar of halfbloedhaar heb, dan weten ze wat ik bedoel. Als je op mijn haar producten voor kroeshaar doet spoelt mijn haar zo de wasbak in en word ik kaal, ik heb echt geen kroeshaar namelijk. Ik heb zelfs fijner en kwetsbaarder haar dan europees haar, het is alleen heel erg veel. Kroeshaar is juist sterker dan europees haar en heeft nul veerkracht, het wordt ook niet lang.
zondag 31 augustus 2008 om 18:13
Oke. Ik noem zoiets kroeshaar.
Het valt me trouwens op, dat altijd als het over gewicht gaat, jij komt vertellen hoe mooi en slank je wel bent.
Als jij een topic opent over kroeshaar, kom ik toch ook niet vertellen dat ik van dat mooie, zachte stijle haar heb en dat ik mensen met kroeshaar zielig vind en er medelijden mee heb?
zondag 31 augustus 2008 om 18:14
Hier ook een wat mollig meisje. Ben 23 en te zwaar voor mijn lengte. Er mag wel ruim 20 kilo af voordat ik weer wat op mijn 'oude' gewicht zit. Ik probeer vaak af te vallen, maar vind het moeilijk om chips te laten staan, ook ben ik dol op koken en gezellige avonden (die voor mij altijd gepaard gaan met lekkere hapjes). Ik heb tot nu weinig last gehad van mijn extra kilo's behalve van mezelf. Ik vind het niet mooi. Lichamelijke klachten vallen mee, en soms ben je het voor zoals een kort broekje onder mijn rokjes. Wat ik wel vervelend vind is dat er voor mijn idee nooit leuke kleding is voor mij. Ik ben een aantal keren wezen winkelen met twee schoonzussen mt 34/36 allebei en dan kon ik nooit iets vinden. Of het was er niet in mijn maat. Beide hebben ze kledingstukken die ik graag zou willen dragen en elke keer als ze dat geweldig zie staan dan baal ik alweer. Ik krijg ook wel wat opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd, maar ook vaak wel bezorgde zoals van mijn ouders. Mijn vriend vind me mooi zoals ik ben en heeft gewoon liever dat ik lekker in mijn vel zit. Als we een keer slecht eten zoals ff naar de Mac dan ben ik bang dat mensen extra op mij letten omdat er gewoon een rolletje extra aanzit. Ik weet de oplossing voor dit alles: afvallen. Ik heb inderdaad minder energie en conditie als vroeger en heb er veel voor over om dat terug te krijgen.Hopelijk gaat dat ooit nog lukken
