Lijf & Lijn
alle pijlers
Overgewicht en ongemakken, taboe?
zondag 31 augustus 2008 om 11:08
In het topic 'tot welke maat pas je in attracties' viel het me op dat vragen over de bij overgewicht horende (lichamelijke) ongemakken niet echt op prijs worden gesteld.
Met ongemakken bedoel ik oa:
Schurende huid als je een rokje aan hebt en geen panty of legging
Bij ernstig overgewicht heb je naar ik begreep heel vaak gewoon pijn in je gewrichten
Je bent niet meer zo lenig
Je buik zit in de weg tijdens het neuken
Maar ook:
Vervelende opmerkingen naar je hoofd krijgen over je figuur, of als je op straat een patatje eet
Je lelijk voelen
Je schuldig voelen als je iets ongezonds eet
Het besef dat je (uitzonderingen daargelaten) zelf verantwoordelijk bent voor je gewicht. (Ieder pondje gaat door het mondje toch?)
etc
In het betreffende topic wordt door sommige mensen heel verontwaardigt gedaan,anderen negeren het totaal. Waarom?
Ik ben nu nog een kilo of 15 te zwaar, heb nu mt 44 en voel me als herboren als ik het vergelijk met voor ik 12 kilo was afgevallen.
(Kan je nagaan als die 15 kilo er ook nog af is
)
Ik heb meer energie, betere conditie, kan zonder panty in een rokje (wel talkpoeder gebruiken, maar dat hielp eerst echt niet meer) zit beter in m'n vel etc.
Is het dan zo confronerend om er over te praten? Komt dat te dichtbij?
Mag je niet zeggen dat overgewicht vaak door je eigen gedrag komt? Dat overgewicht een hoop ongemak met zich mee brengt op lichamelijk, emotioneel, psychisch en sociaal gebied?
Waarom wel / niet?
Met ongemakken bedoel ik oa:
Schurende huid als je een rokje aan hebt en geen panty of legging
Bij ernstig overgewicht heb je naar ik begreep heel vaak gewoon pijn in je gewrichten
Je bent niet meer zo lenig
Je buik zit in de weg tijdens het neuken
Maar ook:
Vervelende opmerkingen naar je hoofd krijgen over je figuur, of als je op straat een patatje eet
Je lelijk voelen
Je schuldig voelen als je iets ongezonds eet
Het besef dat je (uitzonderingen daargelaten) zelf verantwoordelijk bent voor je gewicht. (Ieder pondje gaat door het mondje toch?)
etc
In het betreffende topic wordt door sommige mensen heel verontwaardigt gedaan,anderen negeren het totaal. Waarom?
Ik ben nu nog een kilo of 15 te zwaar, heb nu mt 44 en voel me als herboren als ik het vergelijk met voor ik 12 kilo was afgevallen.
(Kan je nagaan als die 15 kilo er ook nog af is
)Ik heb meer energie, betere conditie, kan zonder panty in een rokje (wel talkpoeder gebruiken, maar dat hielp eerst echt niet meer) zit beter in m'n vel etc.
Is het dan zo confronerend om er over te praten? Komt dat te dichtbij?
Mag je niet zeggen dat overgewicht vaak door je eigen gedrag komt? Dat overgewicht een hoop ongemak met zich mee brengt op lichamelijk, emotioneel, psychisch en sociaal gebied?
Waarom wel / niet?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
maandag 1 september 2008 om 00:36
FV, wat ik nu ga zeggen lijkt alsof ik de schuld bij mijn ouders neerleg maar dat is het laatste wat ik wil. Toch moet ik terug naar vroegâh.
Wij waren thuis in een kwartier klaar met het avondeten. We zaten aan tafel, bidden, Pa schepte op. We zaten met kleine kids en opgeschoten pubergasten aan 1 tafel. Die laatsten aten niet, die vraten, want in de groei en altijd buiten spelen en baantjes etc. Wij kleintjes volgeden dat voorbeeld, dat schijnt heel normaal te zijn las ik laatst.
Mijn Pa had de pest aan lang tafelen, er moest 's avonds vaak nog overgewerkt worden. De afwas moest gedaan, de kleintjes naar bed etc. Dus geloof het of niet, wij waren met 11 kids binnen 15 minuutjes zonder gezeik klaar met eten.
We aten dus snel, te snel. Pas een paar jaar terug las ik dat je verzadigingspunt pas na 15 á 20 min bereikt wordt. Wij hadden in die tijd al 2 volle borden én een toetje op. Daar ging het dus al mis.
Toen ik op mezelf ging wonen en eindelijk netzoveel koek en snoep en cola en troep kon kopen als ik wilde (was bij ons thuis geen geld voor) at ik dus ook snel en dus teveel. Niet goed dus
Maar ik woon nu al langer op mezelf dan ik thuis heb gewoond, dus dit is al lang geen excuus meer. Toen kon ik er niks aan doen, ik bepaalde de regels en gewoontes niet. Nu wel.
En verdomd, sinds ik dat weet en langzamer en bewuster eet heb ik mijn verzadigingspunt weer teruggevonden. Schrikken hoor, als je opeens misselijk wordt van een paar happen teveel
Maar toen kwam nog dat andere aspect, namelijk die verslaving. Want ook al eet je minder, ongezond en vet = ongezond en vet. Eten uiit verveling blijft eten uit verveling. Een gewoonte blijft een gewoonte. En dat is verdomd lastig om te draaien.
Wij waren thuis in een kwartier klaar met het avondeten. We zaten aan tafel, bidden, Pa schepte op. We zaten met kleine kids en opgeschoten pubergasten aan 1 tafel. Die laatsten aten niet, die vraten, want in de groei en altijd buiten spelen en baantjes etc. Wij kleintjes volgeden dat voorbeeld, dat schijnt heel normaal te zijn las ik laatst.
Mijn Pa had de pest aan lang tafelen, er moest 's avonds vaak nog overgewerkt worden. De afwas moest gedaan, de kleintjes naar bed etc. Dus geloof het of niet, wij waren met 11 kids binnen 15 minuutjes zonder gezeik klaar met eten.
We aten dus snel, te snel. Pas een paar jaar terug las ik dat je verzadigingspunt pas na 15 á 20 min bereikt wordt. Wij hadden in die tijd al 2 volle borden én een toetje op. Daar ging het dus al mis.
Toen ik op mezelf ging wonen en eindelijk netzoveel koek en snoep en cola en troep kon kopen als ik wilde (was bij ons thuis geen geld voor) at ik dus ook snel en dus teveel. Niet goed dus
Maar ik woon nu al langer op mezelf dan ik thuis heb gewoond, dus dit is al lang geen excuus meer. Toen kon ik er niks aan doen, ik bepaalde de regels en gewoontes niet. Nu wel.
En verdomd, sinds ik dat weet en langzamer en bewuster eet heb ik mijn verzadigingspunt weer teruggevonden. Schrikken hoor, als je opeens misselijk wordt van een paar happen teveel
Maar toen kwam nog dat andere aspect, namelijk die verslaving. Want ook al eet je minder, ongezond en vet = ongezond en vet. Eten uiit verveling blijft eten uit verveling. Een gewoonte blijft een gewoonte. En dat is verdomd lastig om te draaien.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
maandag 1 september 2008 om 00:37
Hier, ik zal het kopieren:
shining heeft een bericht gepost in het topic 'Overgewicht en ongemakken, taboe?' op 'Viva'. Plak de volgende URL in je browser om het topic te bekijken:
en dan staat er een url waarbij ik uitkom op jouw posting "maar je hebt wél kroeshaar"
en dan staat eronder:
Je ontvangt deze mails omdat je geabonneerd bent op dit forum. Zie de notificatie instellingen op het forum om je instellingen te wijzigen.
Ik heb nog nóóit een mail van viva gehad die geen waarschuwing bevatte en ben ook nergens op geabbonneerd. En dat is de enige notificatie die ik gekregen heb, terwijl er vandaag bijna 400 berichten hier gepost zijn.
Ik kreeg dus de indruk, en die heb ik nog steeds, dat jij me op de een of andere manier die notificatie hebt gestuurd, Shining. En dat vind ik irritant, en raar.
shining heeft een bericht gepost in het topic 'Overgewicht en ongemakken, taboe?' op 'Viva'. Plak de volgende URL in je browser om het topic te bekijken:
en dan staat er een url waarbij ik uitkom op jouw posting "maar je hebt wél kroeshaar"
en dan staat eronder:
Je ontvangt deze mails omdat je geabonneerd bent op dit forum. Zie de notificatie instellingen op het forum om je instellingen te wijzigen.
Ik heb nog nóóit een mail van viva gehad die geen waarschuwing bevatte en ben ook nergens op geabbonneerd. En dat is de enige notificatie die ik gekregen heb, terwijl er vandaag bijna 400 berichten hier gepost zijn.
Ik kreeg dus de indruk, en die heb ik nog steeds, dat jij me op de een of andere manier die notificatie hebt gestuurd, Shining. En dat vind ik irritant, en raar.
maandag 1 september 2008 om 00:39
bij mij is het ook in mijn jeugd begonnen. niet omdat ik te dik was, maar omdat ik dácht dat ik te dik was. ik woog 58 toen ik als 15 jarige op de nieuwe weegschaal van mn moeder stond en schrok mij kapot. Ik ben streng gaan lijnen tot ik 52 woog. En echt heel streng, zo weinig mogelijk eten, veel water drinken en veel bewegen. 52 kilo vond ik een mooi gewicht en ik vond het wel weer welletjes. Dus ging weer eten zoals ik voorheen at. En daardoor woog ik in no time 60 kilo. Weer streng lijnen etc.
Ik ben nog steeds niet heel dik, pas in maat 40/42 maar ben dus wel al vanaf mn 15e er mee bezig.
Maar FV, eerst zeg je dat je het snapt door Oprah Winfrey, waardoor ze zo dik zijn geworden. En in je volgende bericht zeg je weer dat je het niet snapt. Hmm nu snap ik jou weer niet?
Ik ben nog steeds niet heel dik, pas in maat 40/42 maar ben dus wel al vanaf mn 15e er mee bezig.
Maar FV, eerst zeg je dat je het snapt door Oprah Winfrey, waardoor ze zo dik zijn geworden. En in je volgende bericht zeg je weer dat je het niet snapt. Hmm nu snap ik jou weer niet?
maandag 1 september 2008 om 00:40
Ik ben geen over-eter. Nooit geweest. Nooit een (nachtelijke) vreetbui gehad. Ik hou van goed eten. Goed als in kwaliteit, niet eens de kwantiteit. Ik word snel dik, al vanaf mijn jeugd dus en nu ik moeilijk beweeg word ik nóg sneller dik. Maar dat iedere persoon met overgewicht altijd maar snaait en doorgaat na misselijk worden, klopt niet.
Ik verbaas me regelmatig over de hoeveelheden snoep, koek en troep die anderen eten zonder over hun nek te gaan. Ik word of misselijk of ik krijg diarree als ik te veel snoep, eet of te vet eet. Maar overgewicht had ik dus al toen ik heel jong was en van wat voor anderen 'gewoon' eten is, kom ik aan. Om die paar kilo puppyvet van heel lang geleden, heb ik mijn spijsvertering om zeep geholpen en daar was toen behoorlijk veel minder over bekend dan nu.
maandag 1 september 2008 om 00:41
maandag 1 september 2008 om 00:43
maandag 1 september 2008 om 00:46
Als kind was ik juist erg dun. Pas toen ik 11, 12 werd kwam ik aan. Mijn ouders waren macro biotisch. Er werd dus goed op onze voedig gelet maar omdat ik niet meer bewoog, kwam ik toch aan.
Ik werd dun weer, toen ik mezelf uithongerde, vanaf mijn 18e tot mijn 24ste heb ik mezelf met grote regelmaat uitgehongerd en slikte ik laxeerpillen om op gewicht te blijven. Al veel eerder sportte ik ontzettend veel. Dansen dan. Uren per week. Zeker een uur of twee per dag. Ik was depressief en zat in een ingewikkelde relatie die er voor zorgde dat ik op gewicht bleef omdat ik niet kan eten als ik niet gelukkig ben.
Toen ik 32 was werd ik voor het eerst in mijn leven echt heel gelukkig en huppekee, binnen een jaar zaten er 40 kilo's aan. Mijn lijf kon niet omgaan met de 'normale' manier van eten. Drie keer per dag, eens wat lekkers, eens wat later op de avond en ga zo maar door.
Dat was het gevolg dus.
maandag 1 september 2008 om 00:47
Ik snap de... shit, hoe noem je dat, kan niet op het woord komen, de .... gedachtencyclus (nou ja dat woord bedoel ik niet maar ik kan er echt niet opkomen) die aan het fenomeen ten grondslag ligt. De een vlucht daarbij in eten, de ander in drugs, weer een ander in gokken, weer een ander in shoppen, you name it. Ik snap echter niet dat je lichaam niet protesteert, dat vind ik heel apart.
maandag 1 september 2008 om 00:49
maandag 1 september 2008 om 00:51
maandag 1 september 2008 om 00:52
Nee, helemaal niet, ik wil van jou weten wat dat te betekenen heeft en dit is de enige plek waar ik je dat kan vragen. Want ik was er net echt pislink over, was net mijn kwaadheid over jouw gezuig gezakt, check ik nog even mijn mail, vind ik zo'n mailtje out of the blue waarbij ik doodleuk uitkom op de posting die me net al loeikwaad maakte.
Weet ik veel, ik weet niet hoe al die functies werken hier, het kon toch zijn dat je dat nog even geinig vond? Je vond het ook geinig om over mijn kind en mijn haar te beginnen en dat vond ik al not done. Dus dan zie ik je daar ook wel voor aan, je komt nogal haatdragend en wrokkig over met je gezuig, dus I wouldn't put it past you. In elke discussie waar wij samen in zitten maakt het niet uit hoe aardig ik je te woord sta, uiteindelijk ga je tekeer tegen me en haal je er allerlei dingen die niet ter zake doen bij. Dus weet ik veel, kon toch zijn dat jij met nog wat anderen een leuk "geintje" bedacht hadden? Je zou niet de eerste zijn die me zoiets flikt via dit forum.
