Overgewicht en ongemakken, taboe?
zondag 31 augustus 2008 om 11:08
In het topic 'tot welke maat pas je in attracties' viel het me op dat vragen over de bij overgewicht horende (lichamelijke) ongemakken niet echt op prijs worden gesteld.
Met ongemakken bedoel ik oa:
Schurende huid als je een rokje aan hebt en geen panty of legging
Bij ernstig overgewicht heb je naar ik begreep heel vaak gewoon pijn in je gewrichten
Je bent niet meer zo lenig
Je buik zit in de weg tijdens het neuken
Maar ook:
Vervelende opmerkingen naar je hoofd krijgen over je figuur, of als je op straat een patatje eet
Je lelijk voelen
Je schuldig voelen als je iets ongezonds eet
Het besef dat je (uitzonderingen daargelaten) zelf verantwoordelijk bent voor je gewicht. (Ieder pondje gaat door het mondje toch?)
etc
In het betreffende topic wordt door sommige mensen heel verontwaardigt gedaan,anderen negeren het totaal. Waarom?
Ik ben nu nog een kilo of 15 te zwaar, heb nu mt 44 en voel me als herboren als ik het vergelijk met voor ik 12 kilo was afgevallen.
(Kan je nagaan als die 15 kilo er ook nog af is
)
Ik heb meer energie, betere conditie, kan zonder panty in een rokje (wel talkpoeder gebruiken, maar dat hielp eerst echt niet meer) zit beter in m'n vel etc.
Is het dan zo confronerend om er over te praten? Komt dat te dichtbij?
Mag je niet zeggen dat overgewicht vaak door je eigen gedrag komt? Dat overgewicht een hoop ongemak met zich mee brengt op lichamelijk, emotioneel, psychisch en sociaal gebied?
Waarom wel / niet?
Met ongemakken bedoel ik oa:
Schurende huid als je een rokje aan hebt en geen panty of legging
Bij ernstig overgewicht heb je naar ik begreep heel vaak gewoon pijn in je gewrichten
Je bent niet meer zo lenig
Je buik zit in de weg tijdens het neuken
Maar ook:
Vervelende opmerkingen naar je hoofd krijgen over je figuur, of als je op straat een patatje eet
Je lelijk voelen
Je schuldig voelen als je iets ongezonds eet
Het besef dat je (uitzonderingen daargelaten) zelf verantwoordelijk bent voor je gewicht. (Ieder pondje gaat door het mondje toch?)
etc
In het betreffende topic wordt door sommige mensen heel verontwaardigt gedaan,anderen negeren het totaal. Waarom?
Ik ben nu nog een kilo of 15 te zwaar, heb nu mt 44 en voel me als herboren als ik het vergelijk met voor ik 12 kilo was afgevallen.
(Kan je nagaan als die 15 kilo er ook nog af is
Ik heb meer energie, betere conditie, kan zonder panty in een rokje (wel talkpoeder gebruiken, maar dat hielp eerst echt niet meer) zit beter in m'n vel etc.
Is het dan zo confronerend om er over te praten? Komt dat te dichtbij?
Mag je niet zeggen dat overgewicht vaak door je eigen gedrag komt? Dat overgewicht een hoop ongemak met zich mee brengt op lichamelijk, emotioneel, psychisch en sociaal gebied?
Waarom wel / niet?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.


maandag 1 september 2008 om 14:38
MissC. ik moet ook om de zoveel tijd naar de wc als ik veel water drink. Ik krijg het koud en ik vind het in de winter gewoon ook niet lekker. En om nou de hele dag iets te drinken wat ik niet lekker vind... Daarom eet ik zo gezond mogelijk, beweeg veel, maar mijn enige 'zonde' is dus lightfrisdrank. Ik meng het vaak wel met bronwater aan, maar ik wil toch proberen wat te minderen.








maandag 1 september 2008 om 14:48
Kijk eens op het internet, er zijn ook zat verhalen waar het niet goed gaat....
Het is geen wondermiddel, het is een hulpmiddel. Maar na 1 keer op sterven na dood op de eerste hulp beland te zijn met daarna weer een operatie, en daarna nog een keer jankend naar den Haag gereden te zijn om die band weer leeg te halen omdat er niets meer door wilde heb ik besloten dat ik er helemaal klaar mee ben.
Ik was er 40 kilo mee afgevallen in een half jaar tijd. Het werkt dus wel....als er niets mis gaat.
Die 40 zitten er inmiddels met rente weer aan.

maandag 1 september 2008 om 14:49
Dan denk je dat maar lekker. Ik denk ook zoveel over van alles en iedereen. Omdat ik toevallig dik ben wil dat nog niet zeggen dat ik niet overal een mening over heb. Dat betekent nog niet dat ik het altijd maar moet uiten. Je kunt er namelijk ook voor kiezen om geen generaliserende/beledigende woorden te gebruiken. Dat heeft mijns inziens met fatsoen te maken. Wat een ieder verder denkt moet 'ie helemaal zelf weten.




maandag 1 september 2008 om 15:02
