Overig
alle pijlers
3000+ Deel 18
woensdag 6 januari 2010 om 21:51
Ελλα φιλρακια
3000+
het kletsgroepje waar ook serieus gepost wordt, waar we samen geinen en grienen, waar maar drie regels gelden en dat zijn:
-respect voor elkaar.
-persoonlijke postings niet quoten.
-verdriet wordt niet vergeleken: elk leed is leed.
Have fun en we zullen zien hoe snel dit topic weer vol is...
Zus,
met je 10.000 postings. Bam en Floor, volgende week zijn jullie thuis No en Bi
van ons allen*Minny mag onder geen beding en onder geen enkele omstandigheid geknuffeld worden*[/quote]
.
woensdag 6 januari 2010 om 22:41
Ja het gaat verbazingwekkend eng goed met me. Na 3 dagen zonder mascara (want dat werd toch elke keer een zooitje) heb ik vandaag weer mascara opgedaan en het zit er nog steeds op
Ik zit eigenlijk te wachten op de klap, op het verdriet. Ik denk dat het later wel komt. Of het komt niet omdat ik er echt diep van binnen een heel goed gevoel bij heb dat we er voor haar staan zoals zij er altijd voor ons gestaan heeft!
Zo.. en mag ik nu een portje???
woensdag 6 januari 2010 om 22:42
Oh, bedoel je de echte ademhaling van je moeder?
Dat kan best es zo gaan : Eerst een periode van diep en snel, vaak achterelkaar, en dan opeens houdt het op, heel erg lang, wel 20 seconden. Dan denk je, ze is gegaan.
Maar nee, dan begint het weer. En dat kan lang duren.
Steeds denk je weer dat het over is, maar wanneer het echt zo is, dan weet je dat.
Dat kan best es zo gaan : Eerst een periode van diep en snel, vaak achterelkaar, en dan opeens houdt het op, heel erg lang, wel 20 seconden. Dan denk je, ze is gegaan.
Maar nee, dan begint het weer. En dat kan lang duren.
Steeds denk je weer dat het over is, maar wanneer het echt zo is, dan weet je dat.
woensdag 6 januari 2010 om 22:43
tellen heeft niet echt veel zin Bi, door alle medicatie wordt die al hartstikke onregelmatig.
Ik vind het zo lief van je moeder dat ze ondanks haar ziek zijn en het afscheid nemen van het leven, toch aan jullie denkt, dat jullie moeten eten. Een echte moeder.
Ik vind het zo lief van je moeder dat ze ondanks haar ziek zijn en het afscheid nemen van het leven, toch aan jullie denkt, dat jullie moeten eten. Een echte moeder.
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
woensdag 6 januari 2010 om 22:45
Lieve Bi.. indien een plekje geen klap
Heb er met mijn therapeut in mijjn rouwverwerkingsproces letterelijk over gesproken... ik vroeg haar... iedereen zegt dat ik nog klap krijg... ik denkbeeldig klap voor me en ik voel niks.... relatie was mooi.... klap een plek gegeven... nu nog vooruit denken en indien verleden mooie momenten.... klaar
Klinkt simpel.. is het natuurlijk niet... krijg nooit de juiste woorden hier neergezet...
maar ooit weer bij een bakkie gaan we dit waarschijnlijk beamen
wederom... ik ben gul vanavond
Heb er met mijn therapeut in mijjn rouwverwerkingsproces letterelijk over gesproken... ik vroeg haar... iedereen zegt dat ik nog klap krijg... ik denkbeeldig klap voor me en ik voel niks.... relatie was mooi.... klap een plek gegeven... nu nog vooruit denken en indien verleden mooie momenten.... klaar
Klinkt simpel.. is het natuurlijk niet... krijg nooit de juiste woorden hier neergezet...
maar ooit weer bij een bakkie gaan we dit waarschijnlijk beamen
wederom... ik ben gul vanavond
een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
je bent te erg, ga naar je vent jij!
woensdag 6 januari 2010 om 22:46
Oh, Bi, die ademhaling is raar hè? En precies zoals Zjena begrijpt, dan denk je "die is vredig heengegaan"... en dan komt er nog een reuteltje. Vond ik bij mijn oma echt heel raar.
Ben het wel eens met Zus eigenlijk, richt je lekker op je moeder, niet op haar ademhaling. Mijn andere oma heeft dagenlang zo raar geademd. Daar word je helemaal gek van, als je je dáár op focust.
Ben het wel eens met Zus eigenlijk, richt je lekker op je moeder, niet op haar ademhaling. Mijn andere oma heeft dagenlang zo raar geademd. Daar word je helemaal gek van, als je je dáár op focust.
woensdag 6 januari 2010 om 22:48
Freak.. zoals jij het nu zegt zo voel ik het ook. Zo voelde het ook na het overlijden van mn stiefvader 12 jaar geleden. Daar heb ik ook nooit een echte klap van gehad, alhoewel hij echt mn maatje was.
Het heeft inderdaad een plekkie! En soms (meestal na een paar portjes ) komen de tranen nog steeds... voor hem. Maar tussen die tranen door is er altijd weer de glimlach en het gevoel van dankbaarheid dat ie mn maatje was. Ik denk dat het bij mn moeder ook zoiets zal worden, alleen wat intenser omdat ... nou ja... moeder... je snapt me wel
Je zegt het precies goed!!
Het heeft inderdaad een plekkie! En soms (meestal na een paar portjes
) komen de tranen nog steeds... voor hem. Maar tussen die tranen door is er altijd weer de glimlach en het gevoel van dankbaarheid dat ie mn maatje was. Ik denk dat het bij mn moeder ook zoiets zal worden, alleen wat intenser omdat ... nou ja... moeder... je snapt me wel Je zegt het precies goed!!
woensdag 6 januari 2010 om 22:50
Lieve Friek, ik snap het wel en ik snap het niet, maar dat zal nog wel komen.
BTW
Wat ongelijk is het toch verdeelld.
Mijn oma die 95 is, veel aandacht heeft en heeft gehad, nu 3 of 4x is geopereerd en steeds denken we Nu gaat ze dood. Die is er nog en het wordt steeds minder, een hoopje niksje. Maar zij is oud.
Niet dat ik haar natuurlijk wil zien gaan, maar het is zo stom geregeld.
Wie regelt dat nou eigenlijk?
BTW
Wat ongelijk is het toch verdeelld.
Mijn oma die 95 is, veel aandacht heeft en heeft gehad, nu 3 of 4x is geopereerd en steeds denken we Nu gaat ze dood. Die is er nog en het wordt steeds minder, een hoopje niksje. Maar zij is oud.
Niet dat ik haar natuurlijk wil zien gaan, maar het is zo stom geregeld.
Wie regelt dat nou eigenlijk?
woensdag 6 januari 2010 om 22:51
Fijn Bi dat je me begrijpt
Tis zo moeilijk het te omschrijven....
en ach ik nu ook huilie om kleine meid en buurman ... om jouw en je moeder... ikke... ach.... maar dat is geen klap lieverd dat is mens zijnn geven om........ voelen.. jij mij wel begrijpen.... en nu nu nu ga ikke slapen
Kus
en
in meervoud voor wie het nodig heeft...............
Morgen weer een dag
Tis zo moeilijk het te omschrijven....
en ach ik nu ook huilie om kleine meid en buurman ... om jouw en je moeder... ikke... ach.... maar dat is geen klap lieverd dat is mens zijnn geven om........ voelen.. jij mij wel begrijpen.... en nu nu nu ga ikke slapen
Kus
en
in meervoud voor wie het nodig heeft...............Morgen weer een dag
een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
