Alle TTTOT-ers verzamelen, part 3
zondag 15 april 2012 om 16:03
De Totjes zijn klaar voor deel 3.
Ons clubhuis, aan het rand van het enge trollenbos, is een veilig en vertrouwde plek. Waar lief en leed wordt gedeeld.
Ooit begonnen als trollenplagers, nu een gezellige club geweldige mensen.
Zelfs onze hondjes, katten, garnaaltjes en mijnheer slak, de kannibaal, leven vredig samen.
De ooievaarsnesten staan klaar voor toekomstige mini totjes.
Er is al een hele hoop geregeld voor het huwelijk van Molly en Suus op 24/25.06.2012
En op 18 april wordt er een garnaal geopereerd. Komt dat zien, komt dat zien. Nu live op Totjes tv.
Soms moet er wat trollensnot van onze brievenbus worden gepoetst maar dat mag de pret niet drukken.
Kom binnen, het ontbijt staat elke ochtend klaar, de jacuzzi is altijd warm en onze waakeend staat altijd op scherp.
KOEKOEK!
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij éen
Copyright Angel
Deel 1
Deel 2
Ons clubhuis, aan het rand van het enge trollenbos, is een veilig en vertrouwde plek. Waar lief en leed wordt gedeeld.
Ooit begonnen als trollenplagers, nu een gezellige club geweldige mensen.
Zelfs onze hondjes, katten, garnaaltjes en mijnheer slak, de kannibaal, leven vredig samen.
De ooievaarsnesten staan klaar voor toekomstige mini totjes.
Er is al een hele hoop geregeld voor het huwelijk van Molly en Suus op 24/25.06.2012
En op 18 april wordt er een garnaal geopereerd. Komt dat zien, komt dat zien. Nu live op Totjes tv.
Soms moet er wat trollensnot van onze brievenbus worden gepoetst maar dat mag de pret niet drukken.
Kom binnen, het ontbijt staat elke ochtend klaar, de jacuzzi is altijd warm en onze waakeend staat altijd op scherp.
KOEKOEK!
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij éen
Copyright Angel
Deel 1
Deel 2


zondag 15 april 2012 om 19:33
Soms denk ik, ik zoek me gewoon een lekkere vent uit, die ik verder niet ken, lijkt op mijn man, en dan neuk ik die suf!
En eerlijk, als ik geen partner zou hebben, misschien dat ik dat ook echt zou doen. Heeeeell erg egoistisch ik weet. Maar ja...
Orienteer eens op Genk, of is dat exht heel erg uit de buurt?

zondag 15 april 2012 om 19:38
Ik snap ook wat jij zegt. Dat zelf echt (bewust) kiezen ben ik ook niet helemaal over uit hoe ik dat zie. Maar wel heel sterk dat er verschillende niveaus van bewustwording zijn en dat daarom de een meer dan de ander op zijn bordje krijgt. En hoe "bewuster" je daarmee omgaat, hoe verder je komt in een volgend leven. Ik geloof niet dat je je nabestaanden uit dit leven per definitie weer tegenkomt in een volgend leven. Iedereen zijn eigen proces en hoeft dus niet parallel te lopen.
Holy cow, wat een onderwerp voor maar zo een zondagavond.
zondag 15 april 2012 om 19:40
Hahaha! Nou die eerste optie zal me sneller een SOA dan een kind opleveren, ben ik bang. En Genk is idd behoorlijk uit de buurt. Maar met Deens sperma kan ik dus ook wel soort van in de buurt terecht.
Ik heb trouwens nog niet met mijn donor zelf gesproken. Ik moet het even laten bezinken. Mijn familie redeneert: nou, hij is iig heel vruchtbaar en heeft geen ziektes, dusseh... Who cares?
Maar de Uppies staan juist helemaal aan de andere kant. Dumpen en op naar de Denen!
Daarnaast heeft zich net deze week een nieuwe optie gemeld uit mijn kennissenkring. Dus daar ga ik ook maar mee in gesprek.
Maar volgend weekend insemineren kan dus alleen als ik verder ga met mijn 'oude' donor.


zondag 15 april 2012 om 19:42
Nee hoor, is niet stom. Heb ik zelf ook. Wil heel graag een kindje, maar weet ook dat ik perfect gelukkig kan zijn zonder.
En toch kan ik verdrietig worden als ik eraan denk dat het niet lukt, of dat ik dat leven in mijn buik nooit zal voelen
Zou het niet ook zijn dat je het idee hebt dqt je niet meer recht kan breien wat bij jou scheef gebreidt is? Zo voelt dat voor mij namelijk.


zondag 15 april 2012 om 19:45
Niet heel bewust. Heb me er een tijd vrij fanatiek mee bezig gehouden, maar dat is wat afgezwakt. Ben nog wel vrij veel bezig met maanstanden, met bepaalde rituelen en zo, maar volg niet meer helemaal het jaar met de feesten. Ik wil ook pertinent niet bij een coven. Dat voelt teveel opgelegd en groepsdruk. Laat mij maar lekker solitair rondklooien...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor

zondag 15 april 2012 om 19:46
Wat je daar zegt is voor mij onderdeel van mijn burn out, juist door het zoooo graag goed te willen doen voor mijn kinderen ben ik finaal over mijn eigen grenzen gedonderd en durf ik er niet, niet te zijn voor ze. Ik wil hen toch geven wat ik tekort ben gekomen. Daar zit dus wel een behoorlijke valkuil, voor mij iig, maar het is een mooie gedachte.
zondag 15 april 2012 om 19:46
