Overig
alle pijlers
Glitter Eleonora naar een nieuwe heup!
donderdag 20 september 2012 om 09:09
Onze lieve Eleonora wordt morgen geopereerd en begint dan aan een lange weg van revalidatie en herstel.
Dat er een eind gaat komen aan de pijn is natuurlijk super, maar zo'n heupoperatie is niet niks, dus vandaar dat we koningin van de glitterplaatjes nu zelf eens een hart onder de riem kunnen steken met een glitterplaatjestopic
Wie doet er mee?
Dat er een eind gaat komen aan de pijn is natuurlijk super, maar zo'n heupoperatie is niet niks, dus vandaar dat we koningin van de glitterplaatjes nu zelf eens een hart onder de riem kunnen steken met een glitterplaatjestopic
Wie doet er mee?
maandag 15 oktober 2012 om 08:25
Goedemorgen lieve meiden,
Slapen blijft een ding maar is intussen oersaai, dus daar hebben we het niet meer over.
Sri, ik weet dat je me niet vergeten bent hoor lieve schat, fijn dat je weer even in kwam tunen. Gaat het goed met je?
Jullie zijn trouwens allemaal zo vreselijk lief, en ik blijf het zeggen; trouw. Het is elke keer weer fijn om te zien hoe veel er nog steeds gepost wordt. Ik waardeer het ontzettend en ik kijk er nog steeds naar uit.
Nou, deze week heb ik warempel gewoon werkdingen te doen. Donderdag een meeting via skype. Hartstikke mooi, weer eens lekker ergens anders mee bezig zijn dan met pijn en heupen en zo. Pas donderdag maar ik kijk er nu al naar uit. O, wat zou ik graag weer aan het werk gaan. Al was het grátis!
Voor een van mijn thuiszorgdames ga ik zingen, op een feest van haar koor. Dat was het enige 'werkgebeuren' wat er liep hahahaha, dus nu weer wat nieuwe dingen er bij, het kan me niet snel genoeg gaan allemaal.
Dochter is naar school in nieuwe kleren die ik besteld had bij H&M, dat doe ik twee keer per jaar en nu was er dan de najaar/winterdoos binnen. Poeh, nou, te kust en te keur hoor voor de keizerin. Vandaag een kleurige wollen jurk met een zwarte legging er onder en een heerlijke dikke winterjas voor op de fiets. Of ze er 'dik' in uitzag vroeg ze....
Acht jaar! Ik heb even een hartig woordje gesproken, een indringend woordje. Ze is echt uitgesproken dun, ik moet haar rokjes altijd innemen, in de taille en ze kan alleen skinnyjeansen aan, alles zakt van die spillebipsen af. Ik vind het echt vreselijk dat ze nu al bezig is met dik en dus en zo, terwijl ze zo mager is. Maar op school gaat het er over zei ze en ze was bang dat andere kinderen er iets van zouden zeggen.
Naaaahhhh jaaaaaaa!
Ben er helemaal verbaasd over. Dat dat nu al speelt zeg!
Zo meteen komt de thuiszorg en ik ben al helemaal klaar. Zelf gewassen, van top tot teen en ik kan zelf ook schonen kleren aantrekken, ook broeken en onderbroeken, ik heb de dames dus steeds minder nodig en dat is maar goed ook, voor mij dan. Voor mijn gevoel van eigenwaarde. 'Zellef doen' staat toch wel hoog bij me in het vaandel als Montessori kindje zijnde.
En nu, thee!
Een goed idee!
En noten, vruchten, muesli, zadenbrood, van dat loodzware, propvolle, waardoor je tot 13.00 uur mutje zit.
Alors ladies, maken jullie er een mooie dag van?
Slapen blijft een ding maar is intussen oersaai, dus daar hebben we het niet meer over.
Sri, ik weet dat je me niet vergeten bent hoor lieve schat, fijn dat je weer even in kwam tunen. Gaat het goed met je?
Jullie zijn trouwens allemaal zo vreselijk lief, en ik blijf het zeggen; trouw. Het is elke keer weer fijn om te zien hoe veel er nog steeds gepost wordt. Ik waardeer het ontzettend en ik kijk er nog steeds naar uit.
Nou, deze week heb ik warempel gewoon werkdingen te doen. Donderdag een meeting via skype. Hartstikke mooi, weer eens lekker ergens anders mee bezig zijn dan met pijn en heupen en zo. Pas donderdag maar ik kijk er nu al naar uit. O, wat zou ik graag weer aan het werk gaan. Al was het grátis!
Voor een van mijn thuiszorgdames ga ik zingen, op een feest van haar koor. Dat was het enige 'werkgebeuren' wat er liep hahahaha, dus nu weer wat nieuwe dingen er bij, het kan me niet snel genoeg gaan allemaal.
Dochter is naar school in nieuwe kleren die ik besteld had bij H&M, dat doe ik twee keer per jaar en nu was er dan de najaar/winterdoos binnen. Poeh, nou, te kust en te keur hoor voor de keizerin. Vandaag een kleurige wollen jurk met een zwarte legging er onder en een heerlijke dikke winterjas voor op de fiets. Of ze er 'dik' in uitzag vroeg ze....
Acht jaar! Ik heb even een hartig woordje gesproken, een indringend woordje. Ze is echt uitgesproken dun, ik moet haar rokjes altijd innemen, in de taille en ze kan alleen skinnyjeansen aan, alles zakt van die spillebipsen af. Ik vind het echt vreselijk dat ze nu al bezig is met dik en dus en zo, terwijl ze zo mager is. Maar op school gaat het er over zei ze en ze was bang dat andere kinderen er iets van zouden zeggen.
Naaaahhhh jaaaaaaa!
Ben er helemaal verbaasd over. Dat dat nu al speelt zeg!
Zo meteen komt de thuiszorg en ik ben al helemaal klaar. Zelf gewassen, van top tot teen en ik kan zelf ook schonen kleren aantrekken, ook broeken en onderbroeken, ik heb de dames dus steeds minder nodig en dat is maar goed ook, voor mij dan. Voor mijn gevoel van eigenwaarde. 'Zellef doen' staat toch wel hoog bij me in het vaandel als Montessori kindje zijnde.
En nu, thee!
Een goed idee!
En noten, vruchten, muesli, zadenbrood, van dat loodzware, propvolle, waardoor je tot 13.00 uur mutje zit.
Alors ladies, maken jullie er een mooie dag van?
maandag 15 oktober 2012 om 09:51
Dag moeder van de Keizerin,
Het is helemaal geen kwestie van trouw, het is gewoon een heel leuk en feel-good topic om te lezen. Als jij al lang en breed weer flikflakkend en hoelahoepend door het leven gaat, schrijven we hier gewoon verder.
Wat fijn dat je weer aan het werk kan! Kan me voorstellen dat je daar enorm naar uitziet. De raderen boven laten draaien is altijd lekker.
En die meisjes, waar halen ze het vandaan hé op hun achtste. Kinderen zijn toch soms wel snoeihard, onder elkaar.
Het is helemaal geen kwestie van trouw, het is gewoon een heel leuk en feel-good topic om te lezen. Als jij al lang en breed weer flikflakkend en hoelahoepend door het leven gaat, schrijven we hier gewoon verder.
Wat fijn dat je weer aan het werk kan! Kan me voorstellen dat je daar enorm naar uitziet. De raderen boven laten draaien is altijd lekker.
En die meisjes, waar halen ze het vandaan hé op hun achtste. Kinderen zijn toch soms wel snoeihard, onder elkaar.
maandag 15 oktober 2012 om 11:16
Ik kom ook weer eens even kijken hoe het met je is Leo. Je klinkt zéér opgewekt en ik ben blij dat je zo hard vooruit gaat!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
maandag 15 oktober 2012 om 12:20
maandag 15 oktober 2012 om 17:20
Wat lief FoxyRoxy, ik ook van jou hoor!
Hartig woordje gewisseld over het 'dik zijn' verhaal met de vriendin (twee keer zo zwaar als Fien) en dat het toch niet leuk is om zulke dingen tegen elkaar te zeggen. Daar was iedereen het mee eens. Poeh zeg, zijn ze acht, krijg je dit al!
Starshine, ik zal vast wel mopperen als ik weer heel vroeg op moet (sta nu ook om half zeven op hoor en soms om half zes als W. weggaat naar Duitsland. Maar ooooo, ik zou zo graag weer eens lekker moe zijn aan het eind van de week!
Hartig woordje gewisseld over het 'dik zijn' verhaal met de vriendin (twee keer zo zwaar als Fien) en dat het toch niet leuk is om zulke dingen tegen elkaar te zeggen. Daar was iedereen het mee eens. Poeh zeg, zijn ze acht, krijg je dit al!
Starshine, ik zal vast wel mopperen als ik weer heel vroeg op moet (sta nu ook om half zeven op hoor en soms om half zes als W. weggaat naar Duitsland. Maar ooooo, ik zou zo graag weer eens lekker moe zijn aan het eind van de week!
maandag 15 oktober 2012 om 19:57
Was even een weekendje pleite, zonder internet. Heb ook (nog) niet bijgelezen maar wel genoeg om te zien dat het maar goed is dat je halverwege bent Leootje, want het heeft wel lang genoeg geduurd! Nu kun je een beetje gaan aftellen.
dinsdag 16 oktober 2012 om 08:02
Jaaaaaaa, aftellen, joepie!
Daar ben ik wel aan toe.
Lekker boven slapen, in mijn eigen bed, zonder een dierentuin die je 's nachts als springkussen gebruikt en zo.
Onder de eigen douche kunnen, gewoon in de eigen badkamer, in plaats van twee keer per week met een auto vervoerd worden om je lijf te kunnen wassen.
Feest!
Daar ben ik wel aan toe.
Lekker boven slapen, in mijn eigen bed, zonder een dierentuin die je 's nachts als springkussen gebruikt en zo.
Onder de eigen douche kunnen, gewoon in de eigen badkamer, in plaats van twee keer per week met een auto vervoerd worden om je lijf te kunnen wassen.
Feest!
wat fijn om weer langere (vrolijke) verhalen op dit topic te zijn. En vooral fijn om je weer tegen te komen op andere delen van het forum!
dinsdag 16 oktober 2012 om 22:40
Als ik snel zo even lees is je geduld aan het einde van zijn rek maar gaat het eigenlijk gewoon hartstikke goed met je!
Lunaman ligt nu nog in het zhs bij te komen van een hele grote operatie (hopelijk mag hij morgen mee naar huis *even duimen*) en moet straks drie tot zes maanden thuis revalideren voordat hij zelfs maar weer aan werken mag denken. Heb je nog tips voor hem? En voor mij om het te overleven?!
Lunaman ligt nu nog in het zhs bij te komen van een hele grote operatie (hopelijk mag hij morgen mee naar huis *even duimen*) en moet straks drie tot zes maanden thuis revalideren voordat hij zelfs maar weer aan werken mag denken. Heb je nog tips voor hem? En voor mij om het te overleven?!
dinsdag 16 oktober 2012 om 23:34
Jemig Lunax, wat heftig!
Drie tot zes maanden revalideren....
Kun je iets zeggen over wat hij straks kan en niet kan of mag?
Even serieus; bouw rustmomenten in. Uren of dagen dat hij of jullie als gezin alleen is/zijn.
Hulp en aandacht is fijn, zó lief en leuk en gezellig maar even soms niks en rust is ook belangrijk,
Slaapt hij straks in zijn eigen bed?
Als het éven kan, doen!
In de huiskamer slapen betekent dat mensen doorlopend je slaapvertrek binnenwandelen en ik merk nu dat dat best wel eens lastig is.
Wat hij zelf kán, zelf laten doen. Ook al duurt het langer dan wanneer iemand zonder operatie het doet. Niks maakt je zo patiënt als dat je doorlopend zaken uit handen worden genomen. Ik ben bijvoorbeeld niet ziek, kan niet hele maaltijden koken maar kan uitstékend opwarmen wat mijn zorgers koken en ik dek tafel, ruim af en stop in vaatwasser e.d. Daar voel ik me lekker bij. Dat soort dingen.
Af en toe lekker laten klagen en dan gelijk geven. Over en weer. Dit soort dingen is voor een heel gezin ingrijpend en soms vliegt het naar de strot. Ís vervelend. Niet meteen 'kop op' gaan roepen tegen elkaar of oplossingen aandragen, af en toe fijn even afstomen en zeuren. Lucht enorm op.
Nou meid, ik vind het erg heftig voor je allemal. Hoop dat je man snel thuis is.
Hou me op de hoogte en blaas hier stoom af he, als je dat wil!
Drie tot zes maanden revalideren....
Kun je iets zeggen over wat hij straks kan en niet kan of mag?
Even serieus; bouw rustmomenten in. Uren of dagen dat hij of jullie als gezin alleen is/zijn.
Hulp en aandacht is fijn, zó lief en leuk en gezellig maar even soms niks en rust is ook belangrijk,
Slaapt hij straks in zijn eigen bed?
Als het éven kan, doen!
In de huiskamer slapen betekent dat mensen doorlopend je slaapvertrek binnenwandelen en ik merk nu dat dat best wel eens lastig is.
Wat hij zelf kán, zelf laten doen. Ook al duurt het langer dan wanneer iemand zonder operatie het doet. Niks maakt je zo patiënt als dat je doorlopend zaken uit handen worden genomen. Ik ben bijvoorbeeld niet ziek, kan niet hele maaltijden koken maar kan uitstékend opwarmen wat mijn zorgers koken en ik dek tafel, ruim af en stop in vaatwasser e.d. Daar voel ik me lekker bij. Dat soort dingen.
Af en toe lekker laten klagen en dan gelijk geven. Over en weer. Dit soort dingen is voor een heel gezin ingrijpend en soms vliegt het naar de strot. Ís vervelend. Niet meteen 'kop op' gaan roepen tegen elkaar of oplossingen aandragen, af en toe fijn even afstomen en zeuren. Lucht enorm op.
Nou meid, ik vind het erg heftig voor je allemal. Hoop dat je man snel thuis is.
Hou me op de hoogte en blaas hier stoom af he, als je dat wil!
woensdag 17 oktober 2012 om 00:14
Hij kan gelukkig wel in ons eigen bed slapen. We wonen gelijkvloers en dat maakt het een stuk makkelijker. De eerste zes/zeven weken mag hij niets tillen (echt niets, zelfs geen pak suiker). Daarna langzaam aan iets meer. Aangezien hij zwaar fysiek werk heeft zal het herstel naar zijn werk lang gaan duren. Ik ben vooral heel bang voor verveling. Hij zal (zeker in het begin) echt heel veel rust nodig hebben en de rustmomenten hebben we nu al besproken. Vast ritme in de dag maken. Maar hoe voorkom ik verveling bij hem, dat is echt wel een vraagstuk. Lezen kan hij als de beste maar een boek heeft hij in een dag (hooguit twee) uit. TV kijken is geen hobby (geestdodend zegt hij) en de hobby die hij wel heeft is buiten en mag niet.
De tip van momenten voor ons samen (en met zijn kind) is een goede! Aanloop en hulp is allemaal goed bedoeld maar er moeten ook grenzen zijn. Die ga ik onthouden. Net als het 'soms even laten mopperen/stoom afblazen'. Dat mág gewoon af en toe. Ga ik in mijn oren knopen
Enne... dan nu natuurlijk nog even een mooie glitter voor jou! Het is tenslotte jouw topic
Hoe lang nog voor je weer in je eigen bed kan/mag slapen?
De tip van momenten voor ons samen (en met zijn kind) is een goede! Aanloop en hulp is allemaal goed bedoeld maar er moeten ook grenzen zijn. Die ga ik onthouden. Net als het 'soms even laten mopperen/stoom afblazen'. Dat mág gewoon af en toe. Ga ik in mijn oren knopen
Enne... dan nu natuurlijk nog even een mooie glitter voor jou! Het is tenslotte jouw topic
Hoe lang nog voor je weer in je eigen bed kan/mag slapen?
woensdag 17 oktober 2012 om 00:36
Nog een week of drie, hoop ik. Dan mag ik gaan belasten en hopelijk trappen beklauteren. Kan niet wachten.
Wat betreft het vervelen; zie dat even aan voor je je er bezorgd om gaat maken. Mij valt dát erg mee. Ik wil naar buiten, dingen doen, werken maaarrrrr...als ik in orde ben. Gezond en pijnvrij dus. Dáár kijk ik naar uit en dat is nog niet zo. Ik verveel me niet tot nu toe. Een keer denk ik weleens 'wat nu weer te doen' maar doorgans is de dag zo voorbij.
Heeft je man een e-raeder?
Handig.
Ik heb een boekenlijst met vele honderden boeken voor je, kan ik je mailen.
TV kijken wil hij misschien wel in geval van goede films of series? Ik volg veel series (let's face it, ik ben ern tv junkie en hou erg van trash) en heb filmnet (met HBO!) voor als ik niks meer op de recorder heb staan.
Misschien dat hij in de tijd dat hij niks mag toch graag eens een serie of zo kijkt. Buiten lezen en computeren is er tenslotte weinig te doen. The Sopranos, The Bridge, Borgen, The Killing zijn dan fantastische aanraders. Roep maar en ik kijk of ik ze voor je vinden kan om te downloaden.
Maar nogmaals, eerst even kijken hoe het gaat. Misschien wíl hij in de eerste tijd ook wel niet zo veel.
Verbaas je niet over wat zwaarmoedigheid, verongelijktheid en (eventueel) onredelijkheid. Niks mogen en kunnen is ruk en voor een actieve volwassene duurt het even voor dat aanvaard is. Als je dit topic leest zie je duidelijk een stijgende lijn in mijn gemoedstoestand vind ik zelf en de meiden zeggen het ook.
En, heel belangrijk, vergeet jezelf niet. En je kind. Geef zelf ook toe aan emoties als ze er zijn.
Ik probeer in het weekend mijn kéihard werkende man zoveel mogelijk vrij te houden. De mantelzorgers doen het kook en schoonmaakwerk in huis, ik help daar bij en in het weekend hebben we alleen leuk, gezellig bezoek, óf we doen niks en hangen rond in pyjama. Wé móet uitrusten van vier dagen van tien uur werken en vijf uur reistijd op de reisdagen. Heel belangrijk voor jou dus ook, rust nemen en er indien nodig om vragen. In een gezin beleeft iedereen alles mee tenslotte.
Tot zover de tips van tante Leo. Die gaat proberen te slapen in haar dierentuin.
Wat betreft het vervelen; zie dat even aan voor je je er bezorgd om gaat maken. Mij valt dát erg mee. Ik wil naar buiten, dingen doen, werken maaarrrrr...als ik in orde ben. Gezond en pijnvrij dus. Dáár kijk ik naar uit en dat is nog niet zo. Ik verveel me niet tot nu toe. Een keer denk ik weleens 'wat nu weer te doen' maar doorgans is de dag zo voorbij.
Heeft je man een e-raeder?
Handig.
Ik heb een boekenlijst met vele honderden boeken voor je, kan ik je mailen.
TV kijken wil hij misschien wel in geval van goede films of series? Ik volg veel series (let's face it, ik ben ern tv junkie en hou erg van trash) en heb filmnet (met HBO!) voor als ik niks meer op de recorder heb staan.
Misschien dat hij in de tijd dat hij niks mag toch graag eens een serie of zo kijkt. Buiten lezen en computeren is er tenslotte weinig te doen. The Sopranos, The Bridge, Borgen, The Killing zijn dan fantastische aanraders. Roep maar en ik kijk of ik ze voor je vinden kan om te downloaden.
Maar nogmaals, eerst even kijken hoe het gaat. Misschien wíl hij in de eerste tijd ook wel niet zo veel.
Verbaas je niet over wat zwaarmoedigheid, verongelijktheid en (eventueel) onredelijkheid. Niks mogen en kunnen is ruk en voor een actieve volwassene duurt het even voor dat aanvaard is. Als je dit topic leest zie je duidelijk een stijgende lijn in mijn gemoedstoestand vind ik zelf en de meiden zeggen het ook.
En, heel belangrijk, vergeet jezelf niet. En je kind. Geef zelf ook toe aan emoties als ze er zijn.
Ik probeer in het weekend mijn kéihard werkende man zoveel mogelijk vrij te houden. De mantelzorgers doen het kook en schoonmaakwerk in huis, ik help daar bij en in het weekend hebben we alleen leuk, gezellig bezoek, óf we doen niks en hangen rond in pyjama. Wé móet uitrusten van vier dagen van tien uur werken en vijf uur reistijd op de reisdagen. Heel belangrijk voor jou dus ook, rust nemen en er indien nodig om vragen. In een gezin beleeft iedereen alles mee tenslotte.
Tot zover de tips van tante Leo. Die gaat proberen te slapen in haar dierentuin.
