Overig
alle pijlers
Ik ben mijn mama kwijt
dinsdag 22 december 2009 om 10:47
Ik ben zo intens verdrietig. Mijn mama is dood. Afgelopen zaterdagochtend is ze overleden. Ik heb de afgelopen maanden veel steun gehad hier op het forum op mn andere topic maar heb nu een nieuwe aangemaakt omdat ik steeds als ik de topictitel zie nog verdrietiger word.
Ik was nog maar alleen met haar, we waren altijd samen. En nu ben ik alleen, zonder familie, alleen wat vrienden. Ik kan haar niet missen en worstel met nare beelden van haar laatste dagen. Ik weet het gewoon niet meer. Hoe nu verder?
Ik was nog maar alleen met haar, we waren altijd samen. En nu ben ik alleen, zonder familie, alleen wat vrienden. Ik kan haar niet missen en worstel met nare beelden van haar laatste dagen. Ik weet het gewoon niet meer. Hoe nu verder?
dinsdag 4 mei 2010 om 01:32
Gecondoleerd met je vader meid. Zo kort geleden nog maar.
Mijn vader is al bijna 9 jaar dood en mijn moeder 3,5 jaar. Ik heb nog steeds dat ik het verstandelijk weet, maar mijn gevoel weet het niet niet. Ik denk dus al die jaren al dat de klap nog moet komen. Hoop maar dat het een soort bescherming is van m'n lichaam.
dinsdag 4 mei 2010 om 08:33
Een goedesmorregens deze morgen.
Elske, goed van je dat jij je vaders kleren ook hebt uitgezocht. Ik hoop voor je dat je daar een tevreden gevoel over hebt, en hoe jouw vader er bij lag.
Ik heb dat ook voor mijn moeder gedaan. Ik heb haar de kleding aangedaan die ik kort daarvoor voor haar gekocht had.
Toen ik haar de kleding gaf was zij er zo blij mee. Wat een mooie kleur blauw zei ze, en de broek vond ze ook fantastisch. Voor de kerst alvast zei ik, en voor als je je reisje gaat maken (zij zou een paar dagen er tussenuit gaan)
Ik realiseerde me niet toen ik de kleding kocht voor haar, dat dat haar kleding zou zijn waarmee zij gecremeerd zou worden. Raar toch hoe alles lopen kan he? Op de dag dat zij zou vertrekken voor haar reisje, is zij dus begonnen aan haar laatste grote reis naar het hiernamaals. De kleding had mama nog nooit gedragen, want zij wilde dat dus bewaren voor de kerst en bijzondere gelegenheden. Nah, en bijzonder was het!
Sja..... Moedig voorwaarts allemaal! Maak er iets (moois) van.
Elske, goed van je dat jij je vaders kleren ook hebt uitgezocht. Ik hoop voor je dat je daar een tevreden gevoel over hebt, en hoe jouw vader er bij lag.
Ik heb dat ook voor mijn moeder gedaan. Ik heb haar de kleding aangedaan die ik kort daarvoor voor haar gekocht had.
Toen ik haar de kleding gaf was zij er zo blij mee. Wat een mooie kleur blauw zei ze, en de broek vond ze ook fantastisch. Voor de kerst alvast zei ik, en voor als je je reisje gaat maken (zij zou een paar dagen er tussenuit gaan)
Ik realiseerde me niet toen ik de kleding kocht voor haar, dat dat haar kleding zou zijn waarmee zij gecremeerd zou worden. Raar toch hoe alles lopen kan he? Op de dag dat zij zou vertrekken voor haar reisje, is zij dus begonnen aan haar laatste grote reis naar het hiernamaals. De kleding had mama nog nooit gedragen, want zij wilde dat dus bewaren voor de kerst en bijzondere gelegenheden. Nah, en bijzonder was het!
Sja..... Moedig voorwaarts allemaal! Maak er iets (moois) van.
Dat zijn pijnlijke dingen. Ik voel je verdriet door het beeldscherm heen. Het is wrang.
dinsdag 4 mei 2010 om 08:58
Ja he Druif...en zo zullen wij allemaal onze pijn-punten hebben, die het accepteren min of meer in de weg staan.
Dat reisje....ik zou dus eerst met haar gaan. Mam verheugde zich daar zo op, maar ik werd ziek en kon niet meegaan. Ik heb toen een tante gevraagd, haar zusje, om met mama mee te gaan. Alles was in kannen en kruiken, ik zou haar de dag dat zij die beroerte kreeg nazwaaien! Werd ik gebeld door een zus....Ker...euh....mama ligt in het ziekenhuis. Ze kan niks meer, niet meer praten, niet meer bewegen. Kan er echt nog zo om janken. Dat ze ook dat reisje niet meer heeft kunnen maken. Aan de andere kant troost ik mezelf dat het goed is dat ze die beroerte niet op reis heeft gekregen. Men! Wat zou mijn moeder dat vervelend hebben gevonden. Maar goed.....dingen gaan zoals ze gaan kennelijk. Dag Druifje, take care en bedankt voor je knuffel.
Dat reisje....ik zou dus eerst met haar gaan. Mam verheugde zich daar zo op, maar ik werd ziek en kon niet meegaan. Ik heb toen een tante gevraagd, haar zusje, om met mama mee te gaan. Alles was in kannen en kruiken, ik zou haar de dag dat zij die beroerte kreeg nazwaaien! Werd ik gebeld door een zus....Ker...euh....mama ligt in het ziekenhuis. Ze kan niks meer, niet meer praten, niet meer bewegen. Kan er echt nog zo om janken. Dat ze ook dat reisje niet meer heeft kunnen maken. Aan de andere kant troost ik mezelf dat het goed is dat ze die beroerte niet op reis heeft gekregen. Men! Wat zou mijn moeder dat vervelend hebben gevonden. Maar goed.....dingen gaan zoals ze gaan kennelijk. Dag Druifje, take care en bedankt voor je knuffel.
dinsdag 4 mei 2010 om 10:10
Gister was de uitvaartdienst van mijn vader. Ook daar zag ik tegenop. Toch ging het wel toen de dienst eenmaal begonnen was. Voor de dienst konden de mensen die dat wilden nog 1 keer afscheid nemen van mijn vader. Voor de kist weer dicht werd gemaakt heb ik mijn vader nog over zijn haren geaaid. Ik heb een paar foto's van ons samen en van mij als kind in de kist laten liggen, die gaan met hem mee. Toen de kist echt dichtging heb ik ook 1 pin vastgeschroeft. De dienst zelf vond ik mooi. Hij paste bij mijn vader.
Wat ik erg fijn vindt is dat ik zoveel warme reacties heb gehad. Mensen die met je meehuilen, mensen die allemaal contact willen houden. Misschien dat je uiteindelijk niet met allemaal contact houdt, maar op dit moment doet het me toch goed.
Iemand vroeg of ik nog een moeder heb. Mijn moeder leeft nog wel maar is al jaren uit mijn leven. Gewoon omdat ik niets aan haar heb. Hoe hard het ook klinkt, het is zo.
Daarom ben ik zo blij dat een goede vriendin van mijn vader mij zo goed heeft opgevangen. Heel lief en fijn van haar. Ze heeft me er deze week echt doorheen gesleept. Ook dat is een goed gevoel.
Ik heb hier op viva forum weleens topics geopend over mijn schoonfamilie. Daar heb ik vaak commentaar op gekregen die ik dan weer onterecht vond. Ik wil toch nu een klein beetje vertellen hoe zij de afgelopen week gereageerd hebben. Mijn schoonfamilie wist het dezelfde dag als wij wisten. Wij zijn 1 dag bij mijn schoonmoeder gaan eten, en ze heeft deze week voor de uitvaartdienst een keer of 2 gebeld. Ik waardeer dat zeer zeker aan haar. Maar mijn schoonzusje bijvoorbeeld heeft de hele week niks aan mijn vriend laten horen. Heeft hem niet gebeld, geen kaartje gestuurd. Gister zijn ze wel op de uitvaartdienst geweest. Meteen na afloop gingen ze weg onder het mom dat mijn schoonzusje moest werken. Ik heb ze echt 1 minuut gezien. Ze hadden zich echt afzijdig gehouden. Ik heb het aan meerdere mensen nagevraagd, maar ze hebben mijn verdere familie (ooms en tantes) niet gecondoleerd en dus ook geen hand gegeven.
Gisteravond (we waren laat in de middag weer thuis) hebben zowel schoonmoeder als schoonzusje helemaal niet meer gebeld naar mijn vriend om te vragen om hoe het met hem ging of om hem een hart onder de riem te steken.
Ik vind dit alles voor mijn vriend heel erg. Hij heeft ook steun nodig. Voor mij worden alle verhalen die ik hier eerder over geschreven heb alleen maar bevestigd. Ik vind dat wij niet netjes behandeld worden. En voor mij is dat nu echt afgelopen.
Laat ik het daar maar bij houden.
De afgelopen dagen ga je soms toch dingen anders zien. Zo schijnt vandaag de zon weer, terwijl het weer gister ontzettend triest en druilerig was. Het weer paste perfect bij de moeilijke dag.
Mijn oom maakt de laatste week ook vreemde dingen mee. Zo heeft hij een klok in de auto die terugloopt. Hij zet die klok steeds goed, maar elke keer loopt de tijd terug. Heeft hij hem gezet op 12.56, staat er 5 minuten later 12.43. Het kan zijn dan die klok gewoon kapot is, maar mijn oom ziet mijn vader daar dan in. Dat mijn vader de tijd terug wil zetten om nog afscheid te kunnen nemen.
Wat ik zelf vreemd vind is dat ik voor een dienst een nummer heb uitgekozen wat mijn vader heel mooi vond. Dat liedje is al 25 jaar oud en hoor je bijna niet meer. Nu wil het toeval dat uitgerekend deze week dat nummer opnieuw voor een goed doel wordt uitgebracht. Dat zijn dan van die vreemde dingen. Ik zie het dan maar zo dat mijn vader zo nog wil laten merken dat hij er nog is.
Vandaag gaan we een beetje afleiding zoeken en een dagje weg. Zal niet het leukste dagje weg worden, maar een beetje afleiding kan geen kwaad.
Wat ik erg fijn vindt is dat ik zoveel warme reacties heb gehad. Mensen die met je meehuilen, mensen die allemaal contact willen houden. Misschien dat je uiteindelijk niet met allemaal contact houdt, maar op dit moment doet het me toch goed.
Iemand vroeg of ik nog een moeder heb. Mijn moeder leeft nog wel maar is al jaren uit mijn leven. Gewoon omdat ik niets aan haar heb. Hoe hard het ook klinkt, het is zo.
Daarom ben ik zo blij dat een goede vriendin van mijn vader mij zo goed heeft opgevangen. Heel lief en fijn van haar. Ze heeft me er deze week echt doorheen gesleept. Ook dat is een goed gevoel.
Ik heb hier op viva forum weleens topics geopend over mijn schoonfamilie. Daar heb ik vaak commentaar op gekregen die ik dan weer onterecht vond. Ik wil toch nu een klein beetje vertellen hoe zij de afgelopen week gereageerd hebben. Mijn schoonfamilie wist het dezelfde dag als wij wisten. Wij zijn 1 dag bij mijn schoonmoeder gaan eten, en ze heeft deze week voor de uitvaartdienst een keer of 2 gebeld. Ik waardeer dat zeer zeker aan haar. Maar mijn schoonzusje bijvoorbeeld heeft de hele week niks aan mijn vriend laten horen. Heeft hem niet gebeld, geen kaartje gestuurd. Gister zijn ze wel op de uitvaartdienst geweest. Meteen na afloop gingen ze weg onder het mom dat mijn schoonzusje moest werken. Ik heb ze echt 1 minuut gezien. Ze hadden zich echt afzijdig gehouden. Ik heb het aan meerdere mensen nagevraagd, maar ze hebben mijn verdere familie (ooms en tantes) niet gecondoleerd en dus ook geen hand gegeven.
Gisteravond (we waren laat in de middag weer thuis) hebben zowel schoonmoeder als schoonzusje helemaal niet meer gebeld naar mijn vriend om te vragen om hoe het met hem ging of om hem een hart onder de riem te steken.
Ik vind dit alles voor mijn vriend heel erg. Hij heeft ook steun nodig. Voor mij worden alle verhalen die ik hier eerder over geschreven heb alleen maar bevestigd. Ik vind dat wij niet netjes behandeld worden. En voor mij is dat nu echt afgelopen.
Laat ik het daar maar bij houden.
De afgelopen dagen ga je soms toch dingen anders zien. Zo schijnt vandaag de zon weer, terwijl het weer gister ontzettend triest en druilerig was. Het weer paste perfect bij de moeilijke dag.
Mijn oom maakt de laatste week ook vreemde dingen mee. Zo heeft hij een klok in de auto die terugloopt. Hij zet die klok steeds goed, maar elke keer loopt de tijd terug. Heeft hij hem gezet op 12.56, staat er 5 minuten later 12.43. Het kan zijn dan die klok gewoon kapot is, maar mijn oom ziet mijn vader daar dan in. Dat mijn vader de tijd terug wil zetten om nog afscheid te kunnen nemen.
Wat ik zelf vreemd vind is dat ik voor een dienst een nummer heb uitgekozen wat mijn vader heel mooi vond. Dat liedje is al 25 jaar oud en hoor je bijna niet meer. Nu wil het toeval dat uitgerekend deze week dat nummer opnieuw voor een goed doel wordt uitgebracht. Dat zijn dan van die vreemde dingen. Ik zie het dan maar zo dat mijn vader zo nog wil laten merken dat hij er nog is.
Vandaag gaan we een beetje afleiding zoeken en een dagje weg. Zal niet het leukste dagje weg worden, maar een beetje afleiding kan geen kwaad.
dinsdag 4 mei 2010 om 17:28
Elske, ik ken het verhaal van je familie niet, ik zal er eens naar zoeken morgen.
Doen jullie mee vanavond? Kaarsje aan voor onze moeders en vaders en alle gevallenen in de oorlogen?
Net als op a.s moederdag?
(Kan nu al wel janken, ik ben er wel van vanavond, van de tranen)
Doen jullie mee vanavond? Kaarsje aan voor onze moeders en vaders en alle gevallenen in de oorlogen?
Net als op a.s moederdag?
(Kan nu al wel janken, ik ben er wel van vanavond, van de tranen)
I have to be seen to be believed
woensdag 5 mei 2010 om 09:22
Lieve meiden, even een groetje van mij.
Vandaag weer cursusdag, merk dat ik iets nieuws leren heel prettig vind. Zo word ik gedwongen om mijn hoofd met nieuwe dingen te vullen. Daarna voor het eerst sinds mama s dood weer de sportschool in. (weet niet eens of het vandaag open is, hehehe) t Zal me benieuwen, 4 maanden niet getraind. Ik hoop dat ik me dan echt stabieler ga voelen in mijn lijf en mn hoofd. Fijne dag! O, en hier brandt doorgaans een kaars in mn altaartje, ook voor alle mensen die in de oorlog gevallen zijn. Maar bij de foto van mam ook altijd een kaars.
Vandaag weer cursusdag, merk dat ik iets nieuws leren heel prettig vind. Zo word ik gedwongen om mijn hoofd met nieuwe dingen te vullen. Daarna voor het eerst sinds mama s dood weer de sportschool in. (weet niet eens of het vandaag open is, hehehe) t Zal me benieuwen, 4 maanden niet getraind. Ik hoop dat ik me dan echt stabieler ga voelen in mijn lijf en mn hoofd. Fijne dag! O, en hier brandt doorgaans een kaars in mn altaartje, ook voor alle mensen die in de oorlog gevallen zijn. Maar bij de foto van mam ook altijd een kaars.
woensdag 5 mei 2010 om 14:48
woensdag 5 mei 2010 om 17:35
Hey Prul, zou kunnen hoor, dat dat door moederdag komt.
Wat je zegt: je MAG opdraven bij je schoonmoeder, het moet niet! Het is per slot van rekening jouw moeder niet? Ik ben ook niet dol op mijn schoonmoeder zoals inmiddels wel bekend is hier. Mijn lief brengt haar een bloemetje met de hartelijke groeten van mijn kant.
Heb anders ook het gevoel dat ik mijn eigen mama verloochen door bij haar te zitten. Beetje moederdag vieren bij mn schoon-Loeder die ik niet echt mag. Ik geloof dat ik het op moederdag spontaan heel erg druk heb.
Groetjes Kerrie. Sterkte!
Wat je zegt: je MAG opdraven bij je schoonmoeder, het moet niet! Het is per slot van rekening jouw moeder niet? Ik ben ook niet dol op mijn schoonmoeder zoals inmiddels wel bekend is hier. Mijn lief brengt haar een bloemetje met de hartelijke groeten van mijn kant.
Heb anders ook het gevoel dat ik mijn eigen mama verloochen door bij haar te zitten. Beetje moederdag vieren bij mn schoon-Loeder die ik niet echt mag. Ik geloof dat ik het op moederdag spontaan heel erg druk heb.
Groetjes Kerrie. Sterkte!
