Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Ik ben mijn mama kwijt

22-12-2009 10:47 3061 berichten
Ik ben zo intens verdrietig. Mijn mama is dood. Afgelopen zaterdagochtend is ze overleden. Ik heb de afgelopen maanden veel steun gehad hier op het forum op mn andere topic maar heb nu een nieuwe aangemaakt omdat ik steeds als ik de topictitel zie nog verdrietiger word.



Ik was nog maar alleen met haar, we waren altijd samen. En nu ben ik alleen, zonder familie, alleen wat vrienden. Ik kan haar niet missen en worstel met nare beelden van haar laatste dagen. Ik weet het gewoon niet meer. Hoe nu verder?
Alle reacties Link kopieren
Marion, ik heb de girorekening van mijn moeder aangehouden en deze op mijn naam gezet. Dit voelt nog steeds goed, gek he.
Alle reacties Link kopieren
Tjilla, heb je er nooit aan gedacht om de kleding naar een verzorgings of verpleeghuis te brengen?? Sommige mensen hebben niet zoveel kleding of ze worden verkocht op de rommelmarkt en wordt van de opbrengst activiteiten bekostigd.
Alle reacties Link kopieren
tjilla schreef op 24 januari 2010 @ 18:26:

Ik had de afgelopen dagen vaak momenten dat ik moest huilen. Intens verdrietig. Vandaag voel ik me beter. Ik probeer me echt te vermannen, niet te veel die intense pijn te voelen wat ik echt ontzettend moeilijk vind. Hoe doen jullie dat?? Ik ben zo bang voor alle gedachten en beelden...Zo bang dat ze er morgen wel weer zijn want nu kan ik me vermannen maar wat als het morgen niet lukt? Hoe moet je hier toch mee omgaan?? Goeie vraag voor mn Dr Rossi voor aankomende woe. :-). Ik ben ook zo nerveus. Ik ben al 5 weken aan het trillen, het houd maar niet op.



Ik ben ook totaal het overzicht kwijt, heel lastig. Nu met alle spullen van mama in huis (in bende weliswaar) is het een bende in mn huis en er moet ook nodig schoongemaakt worden maar ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen. Ik kijk ernaar en kom er niet uit. Wat zou het fijn zijn als iemand even een sopje voor me zou doen :-)



Oh en dan is er ook nog iets met een man. Een man die ik nog maar kort ken maar die ik al sinds de zomer afhoud door alle toestanden met mama en die nu weer contact zoekt en ik weet niet zo goed wat ik er mee moet. Eindelijke een normale , rustige en lieve man en ben ik er weer niet aan toe , pfffff.



Doei meiden, ik denk aan jullie!!! Toi toi! :hug:




Hoe ik er mee omga is geen maatstaaf denk ik. Ik heb al jarenlang moeite om bij mijn gevoel te komen. Op deze manier red ik me (redelijk). Het nadeel is dat ik het op den duur lichamelijk te verduren kan krijgen.



En wat die man betreft. Doe het rustig aan, niets overhaast. Als hij echt zo lief is, begrijpt hij hoe moeilijk je het hebt. Je kan natuurlijk een keertje met hem uit eten gaan of een mooie boswandeling maken met je hondje. Vind jij hem ook leuk trouwens??
Lieve Tjll, ik kwam even kijken hoe het met je gaat.

Hopelijk gaat het vandaag net zo met je als gisteren.



De man schrijf je niet meteen af hoop ik.

Zo'n boswandeling, zoals Gemini voorstelt vind ik ook een hele goeie van haar.

Misschien over een paar weken?



:hug:
Alle reacties Link kopieren
Heel veel sterkte bij dit grote verlies.
Gemini6 schreef op 24 januari 2010 @ 20:30:

Tjilla, heb je er nooit aan gedacht om de kleding naar een verzorgings of verpleeghuis te brengen?? Sommige mensen hebben niet zoveel kleding of ze worden verkocht op de rommelmarkt en wordt van de opbrengst activiteiten bekostigd.
Ik heb twee verzorgingshuizen in de omgeving gebeld maar die waren al voorzien. Ik had geen fut meer om nog meer af te bellen. Dat soort dingen zijn zo zwaar om alleen te doen, alles afbellen enzo. Ik vond dat ik niet anders meer kon dan weggooien. Nu heb ik daar ontzettend veel spijt van, had ik maar wat meer rondgebeld. Vreselijk al mamas kleren naar de vuilnisverbranding...Dat had mama ook vast heel erg gevonden....
Gemini6 schreef op 24 januari 2010 @ 20:43:

[...]





Hoe ik er mee omga is geen maatstaaf denk ik. Ik heb al jarenlang moeite om bij mijn gevoel te komen. Op deze manier red ik me (redelijk). Het nadeel is dat ik het op den duur lichamelijk te verduren kan krijgen.



En wat die man betreft. Doe het rustig aan, niets overhaast. Als hij echt zo lief is, begrijpt hij hoe moeilijk je het hebt. Je kan natuurlijk een keertje met hem uit eten gaan of een mooie boswandeling maken met je hondje. Vind jij hem ook leuk trouwens??
Ik ben ook bang voor lichamelijke toestanden. Ik lees ook overal dat je er vooral goed mee om moet gaan omdat je het dan later dubbel en dwars terugkrijgt. Maar ja, wat is goed mee omgaan?
Alle reacties Link kopieren
Tjilla, je hebt je best gedaan om haar kleding nog bij mensen te krijgen die er plezier van hadden kunnen hebben. Probeer het van je af te zetten, ik denk niet dat je moeder van je had verwacht dat je nog 2 weken in de rondte was gaan bellen. Bovendien, je hebt zoveel aan je hoofd, ik vind het al knap dat je er zoveel moeite voor hebt gedaan.

Wij zijn ook bezig met het leeghalen van het huis, woensdag komt het grof vuil voor de 2e keer om een enorme stapel (lees: 2 parkeerplaatsen vol gestapeld) weg te halen. Ook daar zitten dingen bij die me aan mn hart gaan om weg te gooien. Maar mn moeder is niet haar spulletjes... mn moeder is mijn herinneringen aan haar.

:hug:
Alle reacties Link kopieren
tjilla schreef op 25 januari 2010 @ 08:56:

[...]





Ik ben ook bang voor lichamelijke toestanden. Ik lees ook overal dat je er vooral goed mee om moet gaan omdat je het dan later dubbel en dwars terugkrijgt. Maar ja, wat is goed mee omgaan?
Goed mee omgaan is volgens mij dat je toelaat hoe je je voelt. En volgens mij doe jij dat heel goed.
eleonora schreef op 25 januari 2010 @ 06:58:

Lieve Tjll, ik kwam even kijken hoe het met je gaat.

Hopelijk gaat het vandaag net zo met je als gisteren.



De man schrijf je niet meteen af hoop ik.

Zo'n boswandeling, zoals Gemini voorstelt vind ik ook een hele goeie van haar.

Misschien over een paar weken?



:hug:




Hoi Eleonora,



Lief dat je nog even langskomt, fijn ook.

Ik heb heel goed geslapen vannacht dus dat is mooi. Helaas word ik niet echt uitgeslapen wakker.



Ik weet niet hoe ik me voel. De tranen zitten hoog en maar denken aan de laatste dagen maar zodra die gedachten komen stop ik ze weg. Het is verschrikkelijk overleven maar sinds gisteren niet echt paniek gevoeld, dat is fijn.



Die man, tja. Het is niet een man waarop ik meteen zou vallen. Dat is opzich goed daar ik nogal regelmatig viel op mannen die niet echt bij me pasten :-) Deze man zat erg achter me aan maar ik hield dat af, werd er onrustig van en was druk met mama. Nu neemt hij wat meer afstand . We hebben nog nooit iets samen gedaan, dat wilde hij graag maar ik destijds niet. Hij gaat nu 2 maanden naar het buitenland en vroeg of ik zin had om iets te eten voor die tijd. Heb ja gezegd. Nu even wachten op een reactie. Ik schrijf em niet meteen af maar wil ook niet om de verkeerde motieven met hem omgaan. En ben ook bang me te verliezen om dan maar het verdriet om mama niet te voelen. En bang om afgewezen te worden en me dan nog allener te voelen zeg maar, pfff, haha.
Phebe schreef op 25 januari 2010 @ 07:06:

Heel veel sterkte bij dit grote verlies.
Dank je wel Phebe!
Alle reacties Link kopieren
Over het dubbel en dwars terug krijgen. Ik heb sinds zaterdagnacht hevige maagpijn en diarree. Ik sla dubbel van de pijn.

Mjjn huiarts is op cursus, heb de HAP gebeld, de ass heeft het hele verhaal opgeschreven en faxt ze naar een andere huisarts die ik over 10 mins mag bellen.

Heb die ass verteld was er gebeurd is, kan stress zijn, maar ook iets lichamelijks en wat ik weet komt er zo weer uit, droog crackertje ofzo.



Dus ik ga die waarnemer zo bellen.
I have to be seen to be believed
Alle reacties Link kopieren
Die huisarts heeft me net zelf gebeld, hij geeft pillen tegen de maagpijnen en de misselijkheid. Het moet over 2 dagen over zijn, zo niet, dan hem weer bellen. Ook als ik koorts krijg of bloed in ontlasting heb of in het overgeven, direct aan de bel trekken.

Hij condoleerde me met mijn moeder.
I have to be seen to be believed
Alle reacties Link kopieren
Yas, hier ook heel misselijk en diarree.....maar ook snot en keelpijn en af en toe koorts.

Het kan dus volgens mij ook onderdeel van de griep zijn.
Alle reacties Link kopieren
Ook hevige maagpijnen? Dat is het ergste, diarree en misselijk kan me niet schelen.

Ben niet snotterig ofzo.
I have to be seen to be believed
Alle reacties Link kopieren
Maagpijnen vallen mee maar ik slik al heel lang maagtabletten. Wel ernstige buikkrampen.
Alle reacties Link kopieren
Dat heb ik dan weer niet, bij mij is het echt de maag.

Alhoewel wel diarree, maar dat doet geen pijn.
I have to be seen to be believed
Alle reacties Link kopieren
Dag allemaal,



Ik kom even zeggen dat ik er weer ben. Heb nog niks gelezen. Volgens mij waart er een laptop/internetduiveltje rond. Waar Yas haar laptop het begaf, begaf dit weekend ons modem het, dus geen telefoon en geen internet. Men, en dan merk je pas hoe verslavend en onmisbaar internet is. En..... hoeveel tijd je overhoudt als je niet kunt laptoppen :-p

Ik ga straks even bijlezen.

liefs van duet
Alle reacties Link kopieren
Tjilla, je hebt een aantal huizen gebeld en ze hadden geen belangstelling. Wij houden bij ons een rommelmarkt maar lang niet alle huizen doen dat. Je hebt je best gedaan wat dat betreft, dus laat dat maar los.



Neele, Yas, beterschap, het zal wel een virusje zijn.



Duet, ook hier problemen met de server. Soms ligt ie er uren uit.
Ja, dat geleur met spullen van degene die je zo dierbaar is, is inderdaad erg verdrietig.



Yasmijn, dat klinkt rot. Sterkte ermee.



Ik lees nog mee hoor Tjilla. Mocht je toe zijn aan het stellen van je vragen... doe gerust.



Ik zit momenteel in een 'ik weet het even niet meer' dipje. Mevrouw van het kraambureau aan het schrikken gemaakt door eerlijk te zeggen dat het helemaal niet zo goed gaat. Soms hoor je het verlangen naar een sociaal wenselijk in iedere vraag die gesteld wordt.
Alle reacties Link kopieren
Lang niet meer hier geweest, het gaat hier niet echt super. Ben al weken hartstikke verkouden en voel me echt lam... En koud, niet normaal. Alleen 20 minuten douchen en dan heeeeeeeeeel erg warm, geeft nog enige verlichting.



Druifje, ik herken je verhaal, je zult vast wel niet zover hebben terug gelezen, maar mijn mam is 5 weken na de geboorte van mijn eerste kindje overleden. Ik kreeg bij de intake van het kraambureau dezelfde vraag als jij en heb ook gezegd hoe het met me ging (niet goed, mam was hartstikke ziek). Bij mij werd er dus direct opgeschreven dat ik gezien de omstandigheden in aanmerking kwam voor meer dan de standaard kraamzorg.



Dat uitzoeken van spullen: moeilijk. Eind februari gaan mijn stiefvader en ik door al mama's kleren. Ik zie er ook tegenop... En al die spulletjes van mam... jeetje, ik zie er tegenop...



Yasmijn heel veel beterschap. Er heerst wel iets op dit moment, Mijn man en ik hebben ook buikgriep gehad (we wonen in dezelfde regio als jij).
Alle reacties Link kopieren
yasmijn



ff heel snel, die vreselijke krampen (leken wel weeën) heb ik rond 5 dec. gehad en toen weer in het vliegtuign eind dec. Ook misselijk en zo. De dag daarna vreselijke buikloop. Het is wel iets wat rond gaat, op mijn werk hebben 3 collega's nu buikgriep.

Kortom even uitzieken!



Marion
Alle reacties Link kopieren
Ik ziek het uit. Echt vreselijke krampen inderdaad, zo net onder het borstbeen. En de buikloop is een ramp, maar ik heb medicatie gekregen.



Ja, die kleding, ik zie er zo tegenop. Maar het zal moeten gebeuren.

Ik doe niks weg. Niet naar de kringloop of naar de stort. Mijn moeder's dure mooie kleren eindigen niet op de stort of dat iemand anders het gaat dragen.

Ik ben misschien wel in staat om over een tijdje iets van haar te dragen. Sommige dingen zullen me passen, andere laat ik iets vermaken, onze maat scheelde niet veel, alleen van boven was zij voller.En we hebben zo ongeveer ook dezelfde smaak.

Het is erg veel, het zal in eerste instantie in dozen terechtkomen, als ik het heb uitgezocht en de rest in mijn kasten.
I have to be seen to be believed
Alle reacties Link kopieren
Yas, ik denk dat je over een tijd trots zal zijn iets van je moeder te dragen!
Yas wat lullig dat je ziek bent maar de pijn die je beschrijft doet mij denken aan maagzuur. Als ik een zuuraanval heb dan doet het onwijs zeer vlak achter mijn borstbeen, net boven mijn maag. Alsof er spierkramp in zit, moet er vaak van hoesten ook. Ik wist niet eens dat het maagzuur was totdat ik dit hoorde van mijn huisarts. Ik krijg het van paracetamol. Dus als ik last had van mijn maag, nam ik een paracetamol en dan brak de pleuris uit. Ik kan niet tegen paracetamol, slik nu nurofen zuigtabletjes en nooit geen last meer gehad.



Heb je toevallig rennies in huis? Je zou er twee kunnen nemen, kwaad kan het zeker niet.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven