Overig
alle pijlers
Ik ben mijn mama kwijt
dinsdag 22 december 2009 om 10:47
Ik ben zo intens verdrietig. Mijn mama is dood. Afgelopen zaterdagochtend is ze overleden. Ik heb de afgelopen maanden veel steun gehad hier op het forum op mn andere topic maar heb nu een nieuwe aangemaakt omdat ik steeds als ik de topictitel zie nog verdrietiger word.
Ik was nog maar alleen met haar, we waren altijd samen. En nu ben ik alleen, zonder familie, alleen wat vrienden. Ik kan haar niet missen en worstel met nare beelden van haar laatste dagen. Ik weet het gewoon niet meer. Hoe nu verder?
Ik was nog maar alleen met haar, we waren altijd samen. En nu ben ik alleen, zonder familie, alleen wat vrienden. Ik kan haar niet missen en worstel met nare beelden van haar laatste dagen. Ik weet het gewoon niet meer. Hoe nu verder?
woensdag 17 maart 2010 om 08:40
Yas ik duim voor je paps vandaag hoor! @Druifje, hoe is het gegaan, heb je je verhaal kunnen doen, en het allerbelangrijkste, hoe is het met de baby!!
@Tjil, ik kan me de reactie van jacqie wel voorstellen. Ik zat er gisteren ook mee in mijn maag maar had niet de moed om er iets van te zeggen. Je komt erg geïrriteerd over, wat logisch is gezien de omstandigheden maar we proberen je te helpen. Ik snap dat het allemaal maar virtueel is maar ik denk dat ik voor iedereen kan spreken als ik zeg dat we ons echt zorgen maken om je welzijn.
@Tjil, ik kan me de reactie van jacqie wel voorstellen. Ik zat er gisteren ook mee in mijn maag maar had niet de moed om er iets van te zeggen. Je komt erg geïrriteerd over, wat logisch is gezien de omstandigheden maar we proberen je te helpen. Ik snap dat het allemaal maar virtueel is maar ik denk dat ik voor iedereen kan spreken als ik zeg dat we ons echt zorgen maken om je welzijn.
woensdag 17 maart 2010 om 09:16
Yas, ook ik denk aan je pap. ALs ik vanmiddag thuis kom zal ik een kaarsje voor hem branden .
Druifje, ik ben ook erg benieuwd of je bezoek aan de vk wat opluchting heeft gegeven. Ik hoop het!
Tjilla, als mijn posting van gisteren je boos of extra verdrietig heeft gemaakt dan spijt me dat. Ik heb om 23.59 ook gereageerd, maar eea weer weggehaald omdat ik me ook realiseerde dat het ws niet goed is of zou worden ontvangen. Omdat je inderdaad niet verder inhoudelijk reageerde.
Soms ben je meer geholpen met wat "hardere" woorden (ik spreek weer uit ervaring) als met alleen uitgesproken meeleven. Wat niet wil zeggen, zoals Suus en anderen zeggen, dat we niet bezorgd zijn en je willen helpen. Integendeel!
Ben je vandaag vrij? Probeer wat zonnestralen op te vangen, ik stuur je er in ieder geval vast een paar in gedachten
Druifje, ik ben ook erg benieuwd of je bezoek aan de vk wat opluchting heeft gegeven. Ik hoop het!
Tjilla, als mijn posting van gisteren je boos of extra verdrietig heeft gemaakt dan spijt me dat. Ik heb om 23.59 ook gereageerd, maar eea weer weggehaald omdat ik me ook realiseerde dat het ws niet goed is of zou worden ontvangen. Omdat je inderdaad niet verder inhoudelijk reageerde.
Soms ben je meer geholpen met wat "hardere" woorden (ik spreek weer uit ervaring) als met alleen uitgesproken meeleven. Wat niet wil zeggen, zoals Suus en anderen zeggen, dat we niet bezorgd zijn en je willen helpen. Integendeel!
Ben je vandaag vrij? Probeer wat zonnestralen op te vangen, ik stuur je er in ieder geval vast een paar in gedachten
woensdag 17 maart 2010 om 09:52
Yasmijn, hoe is het met je vader? Ik hoop zo dat er snel uitslag bekend is. Nogmaals, heel veel sterkte.
Prulleke, ik vond je woorden erg treffend. Natuurlijk kan ik niet bij Tjilla naar binnen kijken om te weten hoe het bij haar voelt. Ik vond het iig fijn om te lezen. Ik denk trouwens je Hyves gevonden te hebben.
Bij de VK was het goed. We hebben alles besproken wat we wilde bespreken. We hebben afgesproken dat er met 39 weken gekeken wordt of er al beweging in zit (strippen), zo niet dan worden met 40 weken sowieso de vliezen gebroken. De VK heeft ook voor vandaag een afspraak gemaakt met een andere gyn. Deze gyn. ken ik al en is vreselijk lief.
Prulleke, ik vond je woorden erg treffend. Natuurlijk kan ik niet bij Tjilla naar binnen kijken om te weten hoe het bij haar voelt. Ik vond het iig fijn om te lezen. Ik denk trouwens je Hyves gevonden te hebben.
Bij de VK was het goed. We hebben alles besproken wat we wilde bespreken. We hebben afgesproken dat er met 39 weken gekeken wordt of er al beweging in zit (strippen), zo niet dan worden met 40 weken sowieso de vliezen gebroken. De VK heeft ook voor vandaag een afspraak gemaakt met een andere gyn. Deze gyn. ken ik al en is vreselijk lief.
woensdag 17 maart 2010 om 10:05
Druif super! En wat spannend! Ik hoop dat je in deze moeilijke tijd ook het mooie nog kunt vinden in het krijgen van een kindje, hoe dubbel dit ook mag zijn. Ik mag in mijn handjes knijpen dat mijn vader mijn kinderen nog gekend heeft. Dat moet vast de voorbestemde reden zijn geweest dat ik ontzettend jong moeder geworden ben ofzo.
woensdag 17 maart 2010 om 13:44
Tjilla,
Misschien heb je hier een paar handvaten?
Rouw een plek geven
Verlies is verschrikkelijk. Door te rouwen geef je actief plaats aan je pijn. Dat is een natuurlijk proces en daar heb je meestal geen professionele hulp bij nodig. Maar soms mislukt het rouwen. Je komt er niet uit. Niet met familie en niet met vrienden. Mijn begeleiding helpt je het verlies een plaats te geven in je dagelijks leven.
Wat voor soort verlies?
Bij rouwverwerking denk je onmiddellijk aan het verlies van een dierbare. Maar je kunt ook andere dingen verliezen: je huwelijk, de kans op een kind, kansen en mogelijkheden na een ongelijk. Ook dat verlies verdient een rouwproces en het kan zijn dat je er niet alleen uitkomt.
Verlies is meer dan verdriet
Rouwen is hard werken. Misschien ben je zo uitgeput dat je helemaal niks meer kunt, en er buikpijn en hoofdpijn van hebt. Naast dat intense verdriet kunnen ook andere emoties voorkomen: woede, angst, schuld. En ook sociaal kun je een behoorlijke klap krijgen; je trekt je terug, bent prikkelbaar, of juist bang opnieuw iemand te verliezen.
Aan de slag
Rouwen doe je, of je het wilt of niet. Maar naast passief rouwen, kun je ook actief met rouwen aan de slag, dat proces beslaat de volgende aspecten:
het aanvaarden van het verlies
het toelaten van de pijn
het aanpassen aan de nieuwe situatie
en uiteindelijk ook weer door leren leven
Misschien heb je hier een paar handvaten?
Rouw een plek geven
Verlies is verschrikkelijk. Door te rouwen geef je actief plaats aan je pijn. Dat is een natuurlijk proces en daar heb je meestal geen professionele hulp bij nodig. Maar soms mislukt het rouwen. Je komt er niet uit. Niet met familie en niet met vrienden. Mijn begeleiding helpt je het verlies een plaats te geven in je dagelijks leven.
Wat voor soort verlies?
Bij rouwverwerking denk je onmiddellijk aan het verlies van een dierbare. Maar je kunt ook andere dingen verliezen: je huwelijk, de kans op een kind, kansen en mogelijkheden na een ongelijk. Ook dat verlies verdient een rouwproces en het kan zijn dat je er niet alleen uitkomt.
Verlies is meer dan verdriet
Rouwen is hard werken. Misschien ben je zo uitgeput dat je helemaal niks meer kunt, en er buikpijn en hoofdpijn van hebt. Naast dat intense verdriet kunnen ook andere emoties voorkomen: woede, angst, schuld. En ook sociaal kun je een behoorlijke klap krijgen; je trekt je terug, bent prikkelbaar, of juist bang opnieuw iemand te verliezen.
Aan de slag
Rouwen doe je, of je het wilt of niet. Maar naast passief rouwen, kun je ook actief met rouwen aan de slag, dat proces beslaat de volgende aspecten:
het aanvaarden van het verlies
het toelaten van de pijn
het aanpassen aan de nieuwe situatie
en uiteindelijk ook weer door leren leven
I have to be seen to be believed
woensdag 17 maart 2010 om 20:55
Yas dat is goed nieuws dat je vader weer thuis is, fijn voor hem maar ook voor jou en je familie.
Druif goede afspraken bij de VK. Hoop dat je dat meer rust geeft. Wel spannend allemaal hoor.
En Tjil, meid ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Houd je haaks. Je moet door een diep dal voor het weer omhoog kunt. Houd de moed er in.
Wat zou je moeder vinden als ze je zo zag? Ooit heb ik me tijdens de rouw zelf bedacht dat mijn moeder zou zeggen: kind niet zoveel huilen daar wordt je alleen maar lelijk van. Dat grapte mijn mama zelf na de dood van mijn vader. Vandaar. En dat idee hielp mij later op de moeilijke momenten toen zij dood was!
Marion
Druif goede afspraken bij de VK. Hoop dat je dat meer rust geeft. Wel spannend allemaal hoor.
En Tjil, meid ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Houd je haaks. Je moet door een diep dal voor het weer omhoog kunt. Houd de moed er in.
Wat zou je moeder vinden als ze je zo zag? Ooit heb ik me tijdens de rouw zelf bedacht dat mijn moeder zou zeggen: kind niet zoveel huilen daar wordt je alleen maar lelijk van. Dat grapte mijn mama zelf na de dood van mijn vader. Vandaar. En dat idee hielp mij later op de moeilijke momenten toen zij dood was!
Marion
woensdag 17 maart 2010 om 21:39
Gelukkig Yas, dat het enigszins meevalt. Hoewel een TIA natuurlijk ook niet goed is. Ze zullen hem nu wel goed in de gaten gaan houden. Wel bizar dat je beide ouders dit overkomt binnen zo een korte tijd. Hoe is je vader er nu onder? En fysiek, is alles al bijgetrokken?
Beterschap in ieder geval voor hem!
Beterschap in ieder geval voor hem!
