Overig
alle pijlers
Ik ben mijn mama kwijt
dinsdag 22 december 2009 om 10:47
Ik ben zo intens verdrietig. Mijn mama is dood. Afgelopen zaterdagochtend is ze overleden. Ik heb de afgelopen maanden veel steun gehad hier op het forum op mn andere topic maar heb nu een nieuwe aangemaakt omdat ik steeds als ik de topictitel zie nog verdrietiger word.
Ik was nog maar alleen met haar, we waren altijd samen. En nu ben ik alleen, zonder familie, alleen wat vrienden. Ik kan haar niet missen en worstel met nare beelden van haar laatste dagen. Ik weet het gewoon niet meer. Hoe nu verder?
Ik was nog maar alleen met haar, we waren altijd samen. En nu ben ik alleen, zonder familie, alleen wat vrienden. Ik kan haar niet missen en worstel met nare beelden van haar laatste dagen. Ik weet het gewoon niet meer. Hoe nu verder?
vrijdag 19 maart 2010 om 14:46
Ah die boosheid naar schoonmama, zo herkenbaar.
Had al zoiets van hallo, ze hebben maar 1 oma.
Geef ze wat aandacht.
Ach ja, tis nu eenmaal niet mijn favoriet, ze heeft echter een leuke zoon en daar doe ik het voor.
@Suus ik heb je site bekeken, hele mooie dingen zeg. Zit diep na te denken, mijn moeder was gek op rozen.
Van die hele zachtroze, ga eens kijken of ik iets in die richting kan vinden. Heb verder niets meer, ja herinneringen ontzettend fijne herinneringen.
Had al zoiets van hallo, ze hebben maar 1 oma.
Geef ze wat aandacht.
Ach ja, tis nu eenmaal niet mijn favoriet, ze heeft echter een leuke zoon en daar doe ik het voor.
@Suus ik heb je site bekeken, hele mooie dingen zeg. Zit diep na te denken, mijn moeder was gek op rozen.
Van die hele zachtroze, ga eens kijken of ik iets in die richting kan vinden. Heb verder niets meer, ja herinneringen ontzettend fijne herinneringen.
vrijdag 19 maart 2010 om 14:47
quote]
[...]
Ik heb ook heel lang een onredelijke boosheid gevoeld naar mijn schoonmoeder.. Zij kon mijn zoontje wel vasthouden, knuffelen en zo. Vond het zo oneerlijk.. Heb dat soms nog wel. En oma's en kleinkinderen in het algemeen, op straat en ook in films.. Kon er niet normaal naar kijken. Heb het nu nog, moeders en dochters in films in emotionele scenes. Altijd tranen die hoog zitten.[/quote]
Oh prul, het is bij mij nog niet over.
En jala dat is voor mij ook lastig. Oma's en kinderen. HET IS NIET EERLIJK! Mijn vader heeft mijn zoontje niet gekend. Daar had ik al mee leren leven, of schoon het moeilijk is. Want ik weet zeker dat mijn vader apetrots geweest zou zijn op mijn zoontje. Net als mijn moeder. En nu heeft hij geen van beiden maar wel mijn schoonouders waar hij gek op is, maar ik eerlijk gezegd niet. Fijn dat ze bij diplomazwemmen waren, maar het drukt me zo met mijn neus op mijn gemis dat ik liever heb dat ze er niet zijn.
Weet niet of ik dit allemaal durf t laten staan.
snik ik wil mijn moeder terug! ik mis haar zo
[...]
Ik heb ook heel lang een onredelijke boosheid gevoeld naar mijn schoonmoeder.. Zij kon mijn zoontje wel vasthouden, knuffelen en zo. Vond het zo oneerlijk.. Heb dat soms nog wel. En oma's en kleinkinderen in het algemeen, op straat en ook in films.. Kon er niet normaal naar kijken. Heb het nu nog, moeders en dochters in films in emotionele scenes. Altijd tranen die hoog zitten.[/quote]
Oh prul, het is bij mij nog niet over.
En jala dat is voor mij ook lastig. Oma's en kinderen. HET IS NIET EERLIJK! Mijn vader heeft mijn zoontje niet gekend. Daar had ik al mee leren leven, of schoon het moeilijk is. Want ik weet zeker dat mijn vader apetrots geweest zou zijn op mijn zoontje. Net als mijn moeder. En nu heeft hij geen van beiden maar wel mijn schoonouders waar hij gek op is, maar ik eerlijk gezegd niet. Fijn dat ze bij diplomazwemmen waren, maar het drukt me zo met mijn neus op mijn gemis dat ik liever heb dat ze er niet zijn.
Weet niet of ik dit allemaal durf t laten staan.
snik ik wil mijn moeder terug! ik mis haar zo
vrijdag 19 maart 2010 om 14:54
Marion, ik herken het heel erg en vind het soms niet netjes van mijzelf, maar aan de andere kant vind ik dat de gevoelens terecht zijn. Mijn mam heeft allebei mijn zoontjes niet mogen vasthouden, terwijl ze er bij de eerste zo dichtbij was. Als ze nog een paar uurtjes had geleefd, dan ik mijn zoon in ieder geval 1 keertje in haar armen kunnen leggen. Dit verdriet zal NOOIT slijten. En ik heb er nog steeds moeite mee dat mijn schoonouders de liefde die mijn eigen moeder had gegeven en gevoeld voor mijn zoontjes, niet eens benaderen. En dat voel ik niet alleen zo, het IS ook zo. Ze zijn gewoon anders. Geven mijn kinderen veel minder aandacht als mijn mam zou hebben gedaan. Dat neem ik ze kwalijk, mam kan niet meer en mijn schoonouders doen het gewoon niet. En als ze dan komen steekt het steeds.
Ik wil mijn moeder ook nog steeds terug. Zou er een paar jaar van mijn eigen leven voor geven.
Ik wil mijn moeder ook nog steeds terug. Zou er een paar jaar van mijn eigen leven voor geven.
vrijdag 19 maart 2010 om 14:54
Ja ik ook!!!!!!!
Ik heb ook een tijdje op dit draadje gepost, en het gaat al wat beter met mij. Gisteren zag ik een zeemeeuw aan t water, mijn mama en ik keken altijd naar de meeuwen. Zij woonde aan zee. Dan moet ik erg huilen, terwijl ik net met een tas voor schildersmaterialen de auto in wilde stappen. Het overvalt me dan echt, het verdriet om mijn mama s overlijden. Gelukkig gaat het met mij zelf goed, ik kreeg vlak voor mama s dood te horen dat ik zelf kanker had. Dat is verwijderd, en ik hoef pas over 7 maanden weer terug te komen (schildklier) Afijn, ik lees jullie nog regelmatig, en wens jullie alle kracht toe. Liefs Tara, ofwel Kerrie. Doeg!
Ik heb ook een tijdje op dit draadje gepost, en het gaat al wat beter met mij. Gisteren zag ik een zeemeeuw aan t water, mijn mama en ik keken altijd naar de meeuwen. Zij woonde aan zee. Dan moet ik erg huilen, terwijl ik net met een tas voor schildersmaterialen de auto in wilde stappen. Het overvalt me dan echt, het verdriet om mijn mama s overlijden. Gelukkig gaat het met mij zelf goed, ik kreeg vlak voor mama s dood te horen dat ik zelf kanker had. Dat is verwijderd, en ik hoef pas over 7 maanden weer terug te komen (schildklier) Afijn, ik lees jullie nog regelmatig, en wens jullie alle kracht toe. Liefs Tara, ofwel Kerrie. Doeg!
.
vrijdag 19 maart 2010 om 14:56
prul mijn schoonouders hebben gewoon niet de warmte die mijn eigen moeder wel had.
Het dieptepunt was toen we zijn verjaardag wilden vieren en zij niet wilden komen omdat het vaderdag was en ze vonden dat ioedereen daar moest komen.....
Nou mijn moeder was echt wel gekomen en miojn vader ook. Was nota bene een paar maand nadat mama dood was gegaan. Koude mensen dus.
Het dieptepunt was toen we zijn verjaardag wilden vieren en zij niet wilden komen omdat het vaderdag was en ze vonden dat ioedereen daar moest komen.....
Nou mijn moeder was echt wel gekomen en miojn vader ook. Was nota bene een paar maand nadat mama dood was gegaan. Koude mensen dus.
vrijdag 19 maart 2010 om 14:58
En mn schoonmoeder is best te pruimen, maar soms denk ik: govverdegovver, waarom niet jij?? Mijn mama was altijd lief, geduldig en zachtaardig, maar mn schoonmoeder kijkt aldoor of ze net een literfles azijn achter dr kiezen heeft. Na mn moeders dood ben ik ook veel afstandelijker naar haar toe geworden....alsof mijn hele wezen zegt: ik wil mn eigen moe-hoe-der!!! boehoeeeee. Sja..... van de week een vriendin op bezoek, wiens moeder 16 jaar dood is. Kind zei ze, kan dr nog wekelijks echt om janken....het gaat dus nooit over. NOOIT. Maar wel kan ik weer lachen en stom doen met vriendinnen, want ik dacht dat dat ook nooit meer zou kunnen. Gelukkig dat wel.
vrijdag 19 maart 2010 om 15:02
Dank jullie wel....en ja ik ben sterk, alhoewel ik me soms afvraag of ik niet te veel verdring. Ik werk erg hard na mam s overlijden (vlak voor de kerst, zo rot!) schilder het ene doek na het andere, er is een enorme energie vrij gekomen. Als ik dat niet had, zou ik volgens mij verzuipen in t verdriet. Gelukkig maar denk ik dan. Nogmaals sterkte allemaal, ik lees jullie wel hoor. Liefs Taar
vrijdag 19 maart 2010 om 15:05
Weer herkenbaar.. helaas. Mijn zoontje speelde voor het eerst in een kerstspel, en er was en speciaal optreden voor opa's en oma's. Maar ze kwamen niet, want een volwassen dochter was jarig en daar gingen ze 's ochtends koffie drinken. Gevolg, mijn zoontje had geen opa of oma als toeschouwer.. Mijn mam had op de eerste rij gezeten
al had ze moeten kruipen.
vrijdag 19 maart 2010 om 15:08
Ja Prul, mijn mam ook, die was zo flink he. Iedere andere vrouw van mijn moeders leeftijd vergelijk ik met mn eigen moeder....vond de mijne echt het leukste. Echt balen, de dood, ik kan er niet aan wennen. En voorheen zat ik maar kunstzinnig te neuzelen dat overal schoonheid in te herkennen is....nou, in de dood van mn moeder dus echt niet. Wel was het mooi dat ik tot het laatst toe aan haar zijde ben geweest, maar verder kan ik er nog niets positiefs over melden. Ach ja................. diepe diepe zucht. Een schoonouder kan die plek ook nooit vervangen
