Overig
alle pijlers
Ik ben mijn mama of papa kwijt
maandag 10 mei 2010 om 14:26
ik ben mijn mama kwijt deel 1
Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd wel een weg omheen
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee
Ik leverde bewijs van mijn bestaan
ik weet dat ik nooit zal zijn vergeten
omdat door het verleggen van de steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan
Aan mij de lastige taak om een nieuw topic te openen. Eigenlijk wil ik niet zo graag dat het andere topic dicht gaat, maar regels zijn regels.
Hierbij dus een vers nieuw topic. Voel je vrij om te lezen, of reageren, hier mag alles en moet niets.
Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd wel een weg omheen
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee
Ik leverde bewijs van mijn bestaan
ik weet dat ik nooit zal zijn vergeten
omdat door het verleggen van de steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan
Aan mij de lastige taak om een nieuw topic te openen. Eigenlijk wil ik niet zo graag dat het andere topic dicht gaat, maar regels zijn regels.
Hierbij dus een vers nieuw topic. Voel je vrij om te lezen, of reageren, hier mag alles en moet niets.
woensdag 18 juli 2012 om 20:46
Mmmm mensen die dagelijks belden....huh bestaan die nog??? hahahah, in mijn omgeving heb ik ze in ieder geval niet gezien. In ieder geval wel een paar lieverds die gelukkig regelmatig vragen (en dan ook oprecht vragen) hoe het gaat en daar ook dieper op in durven te gaan.
Maar ooo wat zou het fijn zijn als vrienden je niet negeren en net als in die week er voor je zijn (want dan zijn ze er wel en is het blijkbaar zo vanzelfsprekend)
Ja dat denk ik dus meestal ook, als ik het erg vind hoe zwaar is het voor zo'n persoon al.
Maar ooo wat zou het fijn zijn als vrienden je niet negeren en net als in die week er voor je zijn (want dan zijn ze er wel en is het blijkbaar zo vanzelfsprekend)
Ja dat denk ik dus meestal ook, als ik het erg vind hoe zwaar is het voor zo'n persoon al.
woensdag 18 juli 2012 om 21:25
Mijn vader zei altijd "echte vrienden kan je op een hand tellen" en pas nu, nu ik wat ouder word (pfff dat klinkt zwaar :-)) vind ik dat hij gelijk heeft. Toen hij het wel eens zei, vond ik het maar een irritante opmerking. Hij vond namelijk dat ik een veels te druk sociaal leven had.
Ik kan ook niets met die opmerkingen bea, sommige mensen geven me het gevoel dat ik zwak ben dat ik nu nog verdriet heb. Wat ik ook meemaak is dat mensen waar ik het eigenlijk niet van verwachte er enorm voor me zijn. Maar dat zijn dan wel mensen die het ook hebben meegemaakt.
Maar helaas ook mensen van heel dichtbij, als in familie, die alleen in die week vroegen hoe het gaat en nu al vijf weken niets meer hebben laten horen en dat doet zeer. Maar goed ik probeer er een les uit te leren en begin er af en toe express over, om die mensen zich ongemakkelijk te laten voelen. Beetje gemeen.
Ik kan ook niets met die opmerkingen bea, sommige mensen geven me het gevoel dat ik zwak ben dat ik nu nog verdriet heb. Wat ik ook meemaak is dat mensen waar ik het eigenlijk niet van verwachte er enorm voor me zijn. Maar dat zijn dan wel mensen die het ook hebben meegemaakt.
Maar helaas ook mensen van heel dichtbij, als in familie, die alleen in die week vroegen hoe het gaat en nu al vijf weken niets meer hebben laten horen en dat doet zeer. Maar goed ik probeer er een les uit te leren en begin er af en toe express over, om die mensen zich ongemakkelijk te laten voelen. Beetje gemeen.
woensdag 18 juli 2012 om 21:27
Wat ik een moeilijke opmerking vind, maar dat ligt denk ik eerder aan mij, is over mijn pasgeboren dochtertje. "Wees blij dat hij haar nog gezien heeft" Begrijp me niet verkeerd ik ben enorm dankbaar dat hij haar gezien heeft, maar ik wil meer, ik wil het onmogelijke, ik wil dat hij ziet hoe ze nu is, dat ze lacht, dat ze gegroeid is en dat ze zo leuk is. Hij zou zo trots zijn en dan zou ik weer trots zijn omdat hij zo trots was op mijn kinderen.
woensdag 18 juli 2012 om 21:42
Miss acy, wat moeilijk moet dat voor je zijn dat beide ouders je kindjes niet hebben gekend. Is het al lang geleden voor jou?
Ik snap je goed dat je dat zo graag had gewild.
mrsstanley walker, geweldige nick trouwens. Ik word er inderdaad recalcitrant van. Ik probeer het los te laten omdat ik er simpelweg geen energie voor heb. Maar heb dan vervolgens ook moeite, als mensen wel dingen van mij verwachten, bijvoorbeeld hun verhaal bij mij doen, een verjaardag vieren en verwachten dat je er bent, zulke dingen. Zoals miss acy al zegt, het wordt facebook opvulling.
Ik snap je goed dat je dat zo graag had gewild.
mrsstanley walker, geweldige nick trouwens. Ik word er inderdaad recalcitrant van. Ik probeer het los te laten omdat ik er simpelweg geen energie voor heb. Maar heb dan vervolgens ook moeite, als mensen wel dingen van mij verwachten, bijvoorbeeld hun verhaal bij mij doen, een verjaardag vieren en verwachten dat je er bent, zulke dingen. Zoals miss acy al zegt, het wordt facebook opvulling.
woensdag 18 juli 2012 om 21:44
Hahahah, dat herken ik. Ik begin idd ook wel eens expres erover, dan denk ik ik forceer het wel bij ze. hihi, idd recalcitrant zijn.
Als ik om mij heen kijk, ken ik het wel van Ruteli. Ik heb van sommige mensen die verder van me afstonden enorm veel gehoord en die steunen me nu nog. Zo bijzonder.
Ik kan me voorstellen Ruteli dat je het onmogelijk wil....ik wil dat ook graag. Voor nu, maar ook voor de toekomst, dat mijn moeder nooit mijn eventuele kinderen zal kennen (onwijze kinderwens aan deze kant, maar geen partner) en eventueel zelfs niet bij een eventueel huwelijk aanwezig zal zijn (ja ook zonder partner dromen we gewoon door) doet enorm veel pijn.
Als ik om mij heen kijk, ken ik het wel van Ruteli. Ik heb van sommige mensen die verder van me afstonden enorm veel gehoord en die steunen me nu nog. Zo bijzonder.
Ik kan me voorstellen Ruteli dat je het onmogelijk wil....ik wil dat ook graag. Voor nu, maar ook voor de toekomst, dat mijn moeder nooit mijn eventuele kinderen zal kennen (onwijze kinderwens aan deze kant, maar geen partner) en eventueel zelfs niet bij een eventueel huwelijk aanwezig zal zijn (ja ook zonder partner dromen we gewoon door) doet enorm veel pijn.
woensdag 18 juli 2012 om 21:46
woensdag 18 juli 2012 om 22:08
Hallo Oude bekenden en nieuwelingen,
Allereerst even voor allemaal een knuffel en een mooie bloem.
En mensen die je tegenvallen; ja dat herken ik helaas ook wel. Maar ik had en heb wel heel veel steun aan een klein "klupje" om mij heen; twee hele goede vrienden en "Ma en het gezin".
Manlief steun mij heel praktisch en dat helpt ook heel veel.
En inderdaad, probeer jezelf in acht te nemen. Doe waar je zin in hebt, maar laat vooral dingen waar je geen zin in hebt. Als ik 1 ding geleerd heb, is dat er geen goede of foute manier is om met jouw "eigen persoonlijke rouw" om te gaan.
Allereerst even voor allemaal een knuffel en een mooie bloem.
En mensen die je tegenvallen; ja dat herken ik helaas ook wel. Maar ik had en heb wel heel veel steun aan een klein "klupje" om mij heen; twee hele goede vrienden en "Ma en het gezin".
Manlief steun mij heel praktisch en dat helpt ook heel veel.
En inderdaad, probeer jezelf in acht te nemen. Doe waar je zin in hebt, maar laat vooral dingen waar je geen zin in hebt. Als ik 1 ding geleerd heb, is dat er geen goede of foute manier is om met jouw "eigen persoonlijke rouw" om te gaan.
Mooi he, alles? (Loesje)
zondag 22 juli 2012 om 06:53
Raar moment hier.
Ik zou afgelopen vrijdagnacht met mijn ouders mee gaan op vakantie, die vakantie is helaas geannuleerd. Heb net mijn vader (vandaag 8 weken geleden dat mijn moeder is overleden) uitgezwaaid, hij gaat nu voor het eerst alleen op vakantie.
En ik.....ik hoop dat het allemaal maar goed gaat, dat er niets gebeurd, en dat hij ondanks alles toch ook een beetje (beetje boel) kan genieten.
Ik zou afgelopen vrijdagnacht met mijn ouders mee gaan op vakantie, die vakantie is helaas geannuleerd. Heb net mijn vader (vandaag 8 weken geleden dat mijn moeder is overleden) uitgezwaaid, hij gaat nu voor het eerst alleen op vakantie.
En ik.....ik hoop dat het allemaal maar goed gaat, dat er niets gebeurd, en dat hij ondanks alles toch ook een beetje (beetje boel) kan genieten.
