Overig
alle pijlers
Ik ben mijn mama of papa kwijt
maandag 10 mei 2010 om 14:26
ik ben mijn mama kwijt deel 1
Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd wel een weg omheen
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee
Ik leverde bewijs van mijn bestaan
ik weet dat ik nooit zal zijn vergeten
omdat door het verleggen van de steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan
Aan mij de lastige taak om een nieuw topic te openen. Eigenlijk wil ik niet zo graag dat het andere topic dicht gaat, maar regels zijn regels.
Hierbij dus een vers nieuw topic. Voel je vrij om te lezen, of reageren, hier mag alles en moet niets.
Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd wel een weg omheen
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee
Ik leverde bewijs van mijn bestaan
ik weet dat ik nooit zal zijn vergeten
omdat door het verleggen van de steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan
Aan mij de lastige taak om een nieuw topic te openen. Eigenlijk wil ik niet zo graag dat het andere topic dicht gaat, maar regels zijn regels.
Hierbij dus een vers nieuw topic. Voel je vrij om te lezen, of reageren, hier mag alles en moet niets.
zondag 22 juli 2012 om 21:05
Ik had een heel stuk getypt, is het 1 keer weg.. 
En dan ben ik al in zo'n pest humeur. Eigenlijk ben ik dat al de hele week. Het was afgelopen donderdag 1 jaar geleden dat ik mijn vader voor het laatst sprak. En ik wist niet dat dat de laatste keer zou zijn. Iets meer dan een dag later is hij in coma geraakt en nooit meer wakker geworden.
In mijn gedachten ben ik constant in het ziekenhuis en draait de film van vorig jaar. Wanhoop, hoop en intens verdriet.
Pap, ik wou eventjes zeggen dat ik heel veel van je houd en dat ik je mis.
En dan ben ik al in zo'n pest humeur. Eigenlijk ben ik dat al de hele week. Het was afgelopen donderdag 1 jaar geleden dat ik mijn vader voor het laatst sprak. En ik wist niet dat dat de laatste keer zou zijn. Iets meer dan een dag later is hij in coma geraakt en nooit meer wakker geworden.
In mijn gedachten ben ik constant in het ziekenhuis en draait de film van vorig jaar. Wanhoop, hoop en intens verdriet.
Pap, ik wou eventjes zeggen dat ik heel veel van je houd en dat ik je mis.
Mooi he, alles? (Loesje)
zondag 22 juli 2012 om 21:19
Eentje lief, ik snap helemaal wat je bedoeld. Maar geloof me dat het met de jaren minder heftig wordt.
Elk jaar sta je er natuurlijk bij stil. En dat pest humeur heb je ook dan. Dat mag ook. Ik gun het mezelf ook.
Maar de warme herinneringen aan je jeugd met je vader zullen op gegeven moment de nare overwinnen. Het kost tijd. Misschien veel. Maar neem van me aan dat deze rot-dagen na verloop van tijd echt minder zwaar worden.
Elk jaar sta je er natuurlijk bij stil. En dat pest humeur heb je ook dan. Dat mag ook. Ik gun het mezelf ook.
Maar de warme herinneringen aan je jeugd met je vader zullen op gegeven moment de nare overwinnen. Het kost tijd. Misschien veel. Maar neem van me aan dat deze rot-dagen na verloop van tijd echt minder zwaar worden.
zondag 22 juli 2012 om 21:26
Mijn schoonmoeder vertelde mijn vriend en mij eergisteren dat zij donderdag ff wat af heeft zitten janken,zoals zij dat zelf omschreef,en het luchte haar op.Op dit moment loopt ze niet erg makkelijk,het gaat langzamerhand iets beter maar heeft tijd nodig en dat komt door haar rug,ze ziet mensen op vakantie
gaan en wil ook graag weg.Nu op dit moment kan ze niet op mijn schoonpa leunen.Gelukkig wonen wij dichtbij en doen voor haar wat wij kunnen.En ze kan altijd haar ei kwijt bij ons.Dat is juist heel goed.Het is nu ruim 14 maanden geleden en we hadden het nog erover dat wij het goed doen.Al heb je het gemis natuurlijk.Maar mijn schoonmoeder heeft gelukkig veel te doen en veel vrienden en kennissen.Dat lopen zal ook steeds beetje bij beetje beter gaan.Morgen gaan we weer lekker bij haar op de koffie.Kunnen we ff bijkletsen en elkaar steunen doet ons allemaal goed.
es1984,mijn schoonmoeder doet het echt hartstikke goed.Maar
natuurlijk is het soms heftig om haar verdrietig te zien.Het helpt
haar dan ook om erover te praten.Dan weet zij dat ze er niet
alleen mee is.Mijn schoonvader is er nog maar heeft een andere plek in ons leven ingenomen.Het ergste wat iemand ooit
tegen me zei (toen eiste zij dat ik mijn topic op een ander
forum sloot)dat mijn schoonpa toch al lang overleden was.Nou
die dag was het net 2 maanden geleden.Wanneer was de sterfdag?Je vroeg wat wij die dag deeden.De sterfdag van mijn
schoonpa was dit jaar een dag voor hemelvaart.We zijn eerst
naar zijn urn geweest,hebben deze schoongemaakt,een witte
roos neergelegd.S'avonds hebben we bij mijn schoonpa
herinneringen opgehaald,een wijntje genomen.
ruteli,volgends mij herken ik je.Je vader was toch van Joods
geloof of heb ik het mis?Ik las dat je vader overleden was en wilde toen nog op je topic reageren maar het was weg.In ieder
geval gecondoleerd en sterkte met dit verlies!Ook gefeliciteerd
met je kindje!Ik denk aan je.En echte vriendinnen staan voor je
klaar vind ik al is het maar om ff 5 minutjes te luisteren.En
verdriet hebben is geen teken van zwakte hoor.Mensen die dat
vinden zijn gewoon dom.Ik vind dat een mens ook af en toe
verdriet mag hebben.Dat hoort bij de verwerking en is normaal.
En ook ik wil soms het onmogelijke,dat mijn schoonpa weer
erbij is.Maar dat gaat helaas niet meer.
missy_acy,wil ook hetzelfde tegen jou zeggen.Trouwens,als
mensen belangstellend vragen hoe het met me gaat en ook echt interesse tonen dan ben ik blij mee.Maar als ze het alleen
maar verplicht doen dan kom ik er van zelf achter.Dat hoeft dan
ook niet voor mij.
bea1981,een dikke knuf voor jou en veel sterkte toegewenst!
Schrijf van je af als je daar behoefte aan hebt!Je vroeg hoe je
met bepaalde opmerkingen om moet gaan,moeilijk!Ik denk dat
iedereen zijn eigen manier heeft om ermee om te gaan en het is maar net de manier waarop iemand dat zegt.Het is een verschil of iemand het aanbiedt of aandringt.Soms heeft een mens ook tijd nodig.Wel vind ik het lief als iemand zegt ''als er
iets is of je wilt praten dan mag je bellen etc...''Dus het hangt
ervan af.En als het oprecht bedoeld is dan wordt ik er blij van.
Sterkte voor je vader!Hij gaat alleen op vakantie voor het eerst
en dat valt niet mee.Waar gaat hij naartoe?
mrsstanleywalker,leuke nick!Hoe kwam je op dit idee?En ik ben blij dat ik hier samen met jullie erover kan schrijven.En je
moet je zeker nooit in bochten wringen om aan de verwachtingen van mensen te voldoen.Doe ik zelf ook niet.Je kunt het niet iedereen na de zin maken.En zoals jij de laatste dag met je vader
zag zo zie ik ook de laatste dag van mijn schoonvader.Mijn vriend
is jarig en mijn schoonvader in coma of stervende.Maar hij blijft de
hele dag in leven alsof hij niet tijdens de verjaardag van mijn vriend
wilde sterven.Hij stierf de nacht daarop tussen 2:30 en 3:00.Toen
kreeg hij rust en een lijdensweg was voorbij.
eentje,wat mij veel heeft gesteund zijn mijn vriendinnen die er
nog voor me zijn.En mijn vrijwilligerswerk heb ik ook veel steun
aan.Een dikke knuf voor je trouwens meid!Ik denk aan je.
gaan en wil ook graag weg.Nu op dit moment kan ze niet op mijn schoonpa leunen.Gelukkig wonen wij dichtbij en doen voor haar wat wij kunnen.En ze kan altijd haar ei kwijt bij ons.Dat is juist heel goed.Het is nu ruim 14 maanden geleden en we hadden het nog erover dat wij het goed doen.Al heb je het gemis natuurlijk.Maar mijn schoonmoeder heeft gelukkig veel te doen en veel vrienden en kennissen.Dat lopen zal ook steeds beetje bij beetje beter gaan.Morgen gaan we weer lekker bij haar op de koffie.Kunnen we ff bijkletsen en elkaar steunen doet ons allemaal goed.
es1984,mijn schoonmoeder doet het echt hartstikke goed.Maar
natuurlijk is het soms heftig om haar verdrietig te zien.Het helpt
haar dan ook om erover te praten.Dan weet zij dat ze er niet
alleen mee is.Mijn schoonvader is er nog maar heeft een andere plek in ons leven ingenomen.Het ergste wat iemand ooit
tegen me zei (toen eiste zij dat ik mijn topic op een ander
forum sloot)dat mijn schoonpa toch al lang overleden was.Nou
die dag was het net 2 maanden geleden.Wanneer was de sterfdag?Je vroeg wat wij die dag deeden.De sterfdag van mijn
schoonpa was dit jaar een dag voor hemelvaart.We zijn eerst
naar zijn urn geweest,hebben deze schoongemaakt,een witte
roos neergelegd.S'avonds hebben we bij mijn schoonpa
herinneringen opgehaald,een wijntje genomen.
ruteli,volgends mij herken ik je.Je vader was toch van Joods
geloof of heb ik het mis?Ik las dat je vader overleden was en wilde toen nog op je topic reageren maar het was weg.In ieder
geval gecondoleerd en sterkte met dit verlies!Ook gefeliciteerd
met je kindje!Ik denk aan je.En echte vriendinnen staan voor je
klaar vind ik al is het maar om ff 5 minutjes te luisteren.En
verdriet hebben is geen teken van zwakte hoor.Mensen die dat
vinden zijn gewoon dom.Ik vind dat een mens ook af en toe
verdriet mag hebben.Dat hoort bij de verwerking en is normaal.
En ook ik wil soms het onmogelijke,dat mijn schoonpa weer
erbij is.Maar dat gaat helaas niet meer.
missy_acy,wil ook hetzelfde tegen jou zeggen.Trouwens,als
mensen belangstellend vragen hoe het met me gaat en ook echt interesse tonen dan ben ik blij mee.Maar als ze het alleen
maar verplicht doen dan kom ik er van zelf achter.Dat hoeft dan
ook niet voor mij.
bea1981,een dikke knuf voor jou en veel sterkte toegewenst!
Schrijf van je af als je daar behoefte aan hebt!Je vroeg hoe je
met bepaalde opmerkingen om moet gaan,moeilijk!Ik denk dat
iedereen zijn eigen manier heeft om ermee om te gaan en het is maar net de manier waarop iemand dat zegt.Het is een verschil of iemand het aanbiedt of aandringt.Soms heeft een mens ook tijd nodig.Wel vind ik het lief als iemand zegt ''als er
iets is of je wilt praten dan mag je bellen etc...''Dus het hangt
ervan af.En als het oprecht bedoeld is dan wordt ik er blij van.
Sterkte voor je vader!Hij gaat alleen op vakantie voor het eerst
en dat valt niet mee.Waar gaat hij naartoe?
mrsstanleywalker,leuke nick!Hoe kwam je op dit idee?En ik ben blij dat ik hier samen met jullie erover kan schrijven.En je
moet je zeker nooit in bochten wringen om aan de verwachtingen van mensen te voldoen.Doe ik zelf ook niet.Je kunt het niet iedereen na de zin maken.En zoals jij de laatste dag met je vader
zag zo zie ik ook de laatste dag van mijn schoonvader.Mijn vriend
is jarig en mijn schoonvader in coma of stervende.Maar hij blijft de
hele dag in leven alsof hij niet tijdens de verjaardag van mijn vriend
wilde sterven.Hij stierf de nacht daarop tussen 2:30 en 3:00.Toen
kreeg hij rust en een lijdensweg was voorbij.
eentje,wat mij veel heeft gesteund zijn mijn vriendinnen die er
nog voor me zijn.En mijn vrijwilligerswerk heb ik ook veel steun
aan.Een dikke knuf voor je trouwens meid!Ik denk aan je.
Geniet van alles moois in het leven
zondag 22 juli 2012 om 21:54
hai
bea, wat een moeilijk moment lijkt me dat om je vader uit te zwaaien. Knuffel voor jou.
Eendje, ook een dikke knuffel voor jou. Wat moeilijk om zo je papa te verliezen. Ik heb zelf, weet niet of je het herkent, dat ik wel een soort troost haal uit alles nog een keer afspelen, alle moment proberen te herinneren. Een soort grip krijgen op de situatie. Kan ook erg boos worden op mezelf als ik iets vergeet. Ik wil alles onthouden, tot de kleinste details.
Mrsstanleywalker, Moeilijk om te lezen hoe jij ook je papa bent kwijtgeraakt. Zo onverwachts. Dat lijkt me heel erg moeilijk.
Geraldine, je hebt de goede voor je. Laat je door niemand vertellen wanneer je verdriet over is, mensen hebben het recht niet om dat voor je te bepalen.
Ik had vandaag een fijne dag maar ook een hele moeilijke. We hebben vandaag gebarbecued met mijn moeder en mijn schoonouders. Maar er miste iemand. En die miste ik heel erg. Degene waar we eigenlijk altijd een barbecue voor hielden omdat hij er dol op was. Ik zit gewoon te janken. Heb me groot zitten houden voor mijn moeder, maar man wat miste ik hem.
En toen vond ik ook nog een foto van papa en mij, in het zwembad te dollen toen ik vijf was. Jeetje wat had ik toch een knappe vader zeg :-) Mijn schoonmoeder zei ook al, wat een stuk was dat vroeger. Mijn moeder helemaal trots.
Wij maken ons op om op vakantie te gaan, maar ik vind het moeilijk. Mijn moeder wil niet mee en ik heb een soort schuldgevoel om haar twee weken alleen te laten.
bea, wat een moeilijk moment lijkt me dat om je vader uit te zwaaien. Knuffel voor jou.
Eendje, ook een dikke knuffel voor jou. Wat moeilijk om zo je papa te verliezen. Ik heb zelf, weet niet of je het herkent, dat ik wel een soort troost haal uit alles nog een keer afspelen, alle moment proberen te herinneren. Een soort grip krijgen op de situatie. Kan ook erg boos worden op mezelf als ik iets vergeet. Ik wil alles onthouden, tot de kleinste details.
Mrsstanleywalker, Moeilijk om te lezen hoe jij ook je papa bent kwijtgeraakt. Zo onverwachts. Dat lijkt me heel erg moeilijk.
Geraldine, je hebt de goede voor je. Laat je door niemand vertellen wanneer je verdriet over is, mensen hebben het recht niet om dat voor je te bepalen.
Ik had vandaag een fijne dag maar ook een hele moeilijke. We hebben vandaag gebarbecued met mijn moeder en mijn schoonouders. Maar er miste iemand. En die miste ik heel erg. Degene waar we eigenlijk altijd een barbecue voor hielden omdat hij er dol op was. Ik zit gewoon te janken. Heb me groot zitten houden voor mijn moeder, maar man wat miste ik hem.
En toen vond ik ook nog een foto van papa en mij, in het zwembad te dollen toen ik vijf was. Jeetje wat had ik toch een knappe vader zeg :-) Mijn schoonmoeder zei ook al, wat een stuk was dat vroeger. Mijn moeder helemaal trots.
Wij maken ons op om op vakantie te gaan, maar ik vind het moeilijk. Mijn moeder wil niet mee en ik heb een soort schuldgevoel om haar twee weken alleen te laten.
maandag 23 juli 2012 om 08:22
mrsstanleywalker, wat een mooie herinnering heb jij aan de laatste dag van je vader!!!!! Goed van je dat je daar aan vast houdt.
Geraldine, mijn vader gaat kamperen in Oostenrijk voor 3,5 week. Ik heb de route voor hem uitgezocht. En hij gaat de laatste week naar mijn zusje toe die staat in Zuid-Duitsland op een camping. Dus ben erg benieuwd hoe die het allemaal gaat beleven.
Ruteli, dat van die kleinste details dat heb ik ook.
Ik wil deze week (ik heb een week vakantie) beginnen om alles van het overlijden (vanaf het moment dat mijn vader belde dat mama werd gereanimeerd) tot na de crematie op papier zetten. Maar er zitten vooral op de dag van het overlijden bij mij wel gaten in....heb ik die vriend nu gebeld voordat ik bij mama ging kijken of daarna. Kleine dingen, maar kan "boos" op mezelf worden dat ik het niet meer weet.
Wat ik ook doe, vooral omdat alles nog wel in een roes is. Is dat ik alles van 1 maand opschrijf hoe ik het beleeft heb, wat voor gevoel had etc etc. Nu is maand 2 ook aan de beurt.
En alle herinneringen typ ik uit.
Mmm als ik het zo opschrijf, klinkt het of ik er obsesief mee bezig ben, maar dat valt wel mee.
Ik ben nu 4 weken in mijn ouderlijk huis, mijn ouders hadden nog een kat en daar pas ik nu op nu mijn vader op vakantie is. Maar aan de anderen kant vind ik het ook eng, eng om in het huis te zijn (vooral s'nachts) waar mijn moeder is overleden.
Geraldine, mijn vader gaat kamperen in Oostenrijk voor 3,5 week. Ik heb de route voor hem uitgezocht. En hij gaat de laatste week naar mijn zusje toe die staat in Zuid-Duitsland op een camping. Dus ben erg benieuwd hoe die het allemaal gaat beleven.
Ruteli, dat van die kleinste details dat heb ik ook.
Ik wil deze week (ik heb een week vakantie) beginnen om alles van het overlijden (vanaf het moment dat mijn vader belde dat mama werd gereanimeerd) tot na de crematie op papier zetten. Maar er zitten vooral op de dag van het overlijden bij mij wel gaten in....heb ik die vriend nu gebeld voordat ik bij mama ging kijken of daarna. Kleine dingen, maar kan "boos" op mezelf worden dat ik het niet meer weet.
Wat ik ook doe, vooral omdat alles nog wel in een roes is. Is dat ik alles van 1 maand opschrijf hoe ik het beleeft heb, wat voor gevoel had etc etc. Nu is maand 2 ook aan de beurt.
En alle herinneringen typ ik uit.
Mmm als ik het zo opschrijf, klinkt het of ik er obsesief mee bezig ben, maar dat valt wel mee.
Ik ben nu 4 weken in mijn ouderlijk huis, mijn ouders hadden nog een kat en daar pas ik nu op nu mijn vader op vakantie is. Maar aan de anderen kant vind ik het ook eng, eng om in het huis te zijn (vooral s'nachts) waar mijn moeder is overleden.
woensdag 25 juli 2012 om 18:40
Pfffff en ineens vliegt het je aan en zit je buiten boven een bbqsteak even te huilen.
Ik dacht laat ik even alleen bbqen (gisteravond met vrienden gedaan, was alleen wat vlees over dus ik dacht dat kan ik zelf ook wel ff doen)....begin ik ineens mama heel erg te missen.
Nooit meer een gezamelijk bbq met die mooie weer, nooit meer daarbij met zijn 2tjes teveel wijntjes drinken....Mam ik mis je!!!!
Ik dacht laat ik even alleen bbqen (gisteravond met vrienden gedaan, was alleen wat vlees over dus ik dacht dat kan ik zelf ook wel ff doen)....begin ik ineens mama heel erg te missen.
Nooit meer een gezamelijk bbq met die mooie weer, nooit meer daarbij met zijn 2tjes teveel wijntjes drinken....Mam ik mis je!!!!
vrijdag 27 juli 2012 om 12:23
Bea een dikke knuffel voor jou! Wat lijkt het me moeilijk om je vader dan uit te moeten zwaaien. Een vakantie die je samen met je ouders door zou brengen. Maar wat goed en dapper van je vader om dit alleen te gaan doen.
Ik heb ook alles vanaf het moment dat ik het telefoontje kreeg dat het niet goed ging met papa en de ambulance gebeld is tot na de crematie in detail op papier gezet. Heb dit vrij snel na het overlijden gedaan omdat ik bang was dat ik dingen zou vergeten. Ook heb ik dingen op papier gezet die papa altijd zei, leuk vond om te doen, te kijken op tv of zijn lievelingseten. Heb het pas geleden terug gelezen en zag alles als een film voorbij komen. Ben wel blij dat ik het op papier gezet heb. Ik heb nu ook vakantie en ben begonnen met een boek wat ik wil maken met alles wat te maken heeft met het overlijden van papa. Zoals het verhaal zoals het gegaan is, de rouwkaart, de rouwadvertentie, de bedankkaart en alle kaarten die ik na het overlijden van papa gekregen heb.
Eentje ook voor jou een knuffel! Ik herken het zo dat je opeens een periode hebt waarin je emotioneel bent en opeens in tranen kan uitbarsten. Ik heb het ook nog steeds. En daarna gaat het weer een tijdje goed. Het blijft met up's en down's gaan bij mij. Bij mij is het ook bijna een jaar geleden dat ik papa voor het laatst gezien heb. Net zoals jou mrsstanleywalker kan ik deze dag nog goed herinneren. We hadden spontaan afgesproken en het was erg gezellig. Ben blij dat ik hier leuke herinneringen aan heb.
Geraldine, mooi om te lezen dat hoe jullie deze dag doorgebracht hebben.
Rutelli, kan me voorstellen dat je het moeilijk vindt om op vakantie te gaan en je moeder 'alleen' te laten. Maar het is voor jou misschien ook wel even goed om er tussenuit te gaan en te kunnen ontspannen. Je moeder zou waarschijnlijk niet willen dat je niet zou gaan en je vader zou je willen zien genieten. Als je terug bent geef je je mams een dikke knuffel!
Ik heb ook alles vanaf het moment dat ik het telefoontje kreeg dat het niet goed ging met papa en de ambulance gebeld is tot na de crematie in detail op papier gezet. Heb dit vrij snel na het overlijden gedaan omdat ik bang was dat ik dingen zou vergeten. Ook heb ik dingen op papier gezet die papa altijd zei, leuk vond om te doen, te kijken op tv of zijn lievelingseten. Heb het pas geleden terug gelezen en zag alles als een film voorbij komen. Ben wel blij dat ik het op papier gezet heb. Ik heb nu ook vakantie en ben begonnen met een boek wat ik wil maken met alles wat te maken heeft met het overlijden van papa. Zoals het verhaal zoals het gegaan is, de rouwkaart, de rouwadvertentie, de bedankkaart en alle kaarten die ik na het overlijden van papa gekregen heb.
Eentje ook voor jou een knuffel! Ik herken het zo dat je opeens een periode hebt waarin je emotioneel bent en opeens in tranen kan uitbarsten. Ik heb het ook nog steeds. En daarna gaat het weer een tijdje goed. Het blijft met up's en down's gaan bij mij. Bij mij is het ook bijna een jaar geleden dat ik papa voor het laatst gezien heb. Net zoals jou mrsstanleywalker kan ik deze dag nog goed herinneren. We hadden spontaan afgesproken en het was erg gezellig. Ben blij dat ik hier leuke herinneringen aan heb.
Geraldine, mooi om te lezen dat hoe jullie deze dag doorgebracht hebben.
Rutelli, kan me voorstellen dat je het moeilijk vindt om op vakantie te gaan en je moeder 'alleen' te laten. Maar het is voor jou misschien ook wel even goed om er tussenuit te gaan en te kunnen ontspannen. Je moeder zou waarschijnlijk niet willen dat je niet zou gaan en je vader zou je willen zien genieten. Als je terug bent geef je je mams een dikke knuffel!
vrijdag 27 juli 2012 om 12:41
Es1984, wat mooi zo'n boek!
Ik wil nog een mooien herinneringsdoos kopen en daar alles in doen. De kaarten, die week, zelfs de lieve smsjes/whats app berichtjes ben ik aan het overtypen om die erin te doen die ik van vrienden/familie/bekenden heb gekregen. Maar ook mooie dingen van mama, haar slippers die ze altijd thuis droeg. Ze droeg ze altijd in huis.
Helaas is het voor mij wel zo dat als ik ermee bezig ben overdag om zulke dingen op papier te zetten dat ik s'avonds heel slecht slaap (voor jullie mss ook herkenbaar???0.
Vandaag ook 2 maanden geleden....27 mei....
Ik wil nog een mooien herinneringsdoos kopen en daar alles in doen. De kaarten, die week, zelfs de lieve smsjes/whats app berichtjes ben ik aan het overtypen om die erin te doen die ik van vrienden/familie/bekenden heb gekregen. Maar ook mooie dingen van mama, haar slippers die ze altijd thuis droeg. Ze droeg ze altijd in huis.
Helaas is het voor mij wel zo dat als ik ermee bezig ben overdag om zulke dingen op papier te zetten dat ik s'avonds heel slecht slaap (voor jullie mss ook herkenbaar???0.
Vandaag ook 2 maanden geleden....27 mei....
vrijdag 27 juli 2012 om 17:34
Lieve pa,
vandaag was je jarig geweest,de tweede verjaardag zonder jou en we missen je ontzettend,na deze strijd die je niet mocht winnen,zo oneerlijk.Vanochtend heb ik wel een traan gelaten van gemis.
Ik wou dat je nog bij ons was.Ik wil het onmogelijke maar dat kan niet.
Vanmiddag zijn we naar je urn geweest.We hebben hem schoongemaakt en een mooie kaars aangestoken.Om ons heen waren er veel vogels die zongen en het was zo heerlijk rustig.
Ik weet dat je van boven vanuit de hemel toekeek en goedkeurend knikkte.Dan weten wij dat het goed met je gaat.
Lieve groeten,je familie
vandaag was je jarig geweest,de tweede verjaardag zonder jou en we missen je ontzettend,na deze strijd die je niet mocht winnen,zo oneerlijk.Vanochtend heb ik wel een traan gelaten van gemis.
Ik wou dat je nog bij ons was.Ik wil het onmogelijke maar dat kan niet.Vanmiddag zijn we naar je urn geweest.We hebben hem schoongemaakt en een mooie kaars aangestoken.Om ons heen waren er veel vogels die zongen en het was zo heerlijk rustig.
Ik weet dat je van boven vanuit de hemel toekeek en goedkeurend knikkte.Dan weten wij dat het goed met je gaat.
Lieve groeten,je familie
Geniet van alles moois in het leven
