Overig
alle pijlers
Ik ben mijn mama of papa kwijt
maandag 10 mei 2010 om 14:26
ik ben mijn mama kwijt deel 1
Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd wel een weg omheen
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee
Ik leverde bewijs van mijn bestaan
ik weet dat ik nooit zal zijn vergeten
omdat door het verleggen van de steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan
Aan mij de lastige taak om een nieuw topic te openen. Eigenlijk wil ik niet zo graag dat het andere topic dicht gaat, maar regels zijn regels.
Hierbij dus een vers nieuw topic. Voel je vrij om te lezen, of reageren, hier mag alles en moet niets.
Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd wel een weg omheen
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee
Ik leverde bewijs van mijn bestaan
ik weet dat ik nooit zal zijn vergeten
omdat door het verleggen van de steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan
Aan mij de lastige taak om een nieuw topic te openen. Eigenlijk wil ik niet zo graag dat het andere topic dicht gaat, maar regels zijn regels.
Hierbij dus een vers nieuw topic. Voel je vrij om te lezen, of reageren, hier mag alles en moet niets.
zondag 28 juli 2013 om 20:53
Gisteren was mijn schoonvader jarig geweest.Hoe goed wij er ook mee omgaan zo blijven wij hem missen.We zijn naar de begrafplaats geweest,hebben de urn schoongemaakt en een kaars
aangestoken.Ik heb tegen zijn urn gepraat en toen prikte ik ff een
traantje weg,een traantje van gemis.Dat hoort natuurlijk erbij.Het
liefst zouden wij natuurlijk willen dat hij er nog was.Danna zijn we
naar mijn schoonmoeder gegaan die op dit moment na een operatie in het ziekenhuis ligt.We hebben een bakkie gedaan en
mijn schoonvader herdacht.Fijn om even samen te zijn en te
voelen dat hij om ons heen is.
es,fijn dat het goed met je gaat.Ik mis mijn schoonpa ook vaak.
Maar we hebben een hoop prachtige herinneringen aan hem.
Bea,met ons alles goed.Net op vakantie geweest.Hoe gaat het
met jou?
liekske,heftig dat jij zo jong je ouders bent verloren!Sterkte!En
natuurlijk hoef je geen sorry te zeggen.Je mag toch je ei kwijt.
missy_acy,hoe is het met jou verder?
aangestoken.Ik heb tegen zijn urn gepraat en toen prikte ik ff een
traantje weg,een traantje van gemis.Dat hoort natuurlijk erbij.Het
liefst zouden wij natuurlijk willen dat hij er nog was.Danna zijn we
naar mijn schoonmoeder gegaan die op dit moment na een operatie in het ziekenhuis ligt.We hebben een bakkie gedaan en
mijn schoonvader herdacht.Fijn om even samen te zijn en te
voelen dat hij om ons heen is.
es,fijn dat het goed met je gaat.Ik mis mijn schoonpa ook vaak.
Maar we hebben een hoop prachtige herinneringen aan hem.
Bea,met ons alles goed.Net op vakantie geweest.Hoe gaat het
met jou?
liekske,heftig dat jij zo jong je ouders bent verloren!Sterkte!En
natuurlijk hoef je geen sorry te zeggen.Je mag toch je ei kwijt.
missy_acy,hoe is het met jou verder?
Geniet van alles moois in het leven
woensdag 31 juli 2013 om 12:11
Mijn moeder is december 2011 overleden, 57 jaar. Ze overleed plotseling in haar slaap aan een hartstilstand.
Ik mis haar verschrikkelijk, al gaat het met de dag beter en kan ik zelfs zeggen dat ik weer gelukkig kan zijn. Persoonlijk ben ik nu wel in een periode gekomen waarbij ik merk dat ik dingen uit het verleden aan het verwerken ben. (ik ben 26).
Ik had de twee jaar voor mijn moeders dood een geweldige band met haar. We lijken zoveel op elkaar waardoor het geweldig is om te zien hoeveel je met elkaar kan delen. Voor die tijd zal ik altijd dankbaar blijven.
Wat mij nu wel van binnen verscheurt is dat ik steeds meer begin te merken dat ik het helemaal niet eens ben met de manier waarop ze me heeft opgevoed. Ik ben zelfs van mening dat ze mij en mijn broers geestelijk niet genoeg aandacht heeft gegeven waardoor wij allemaal onze "dingetjes" hebben. Ik heb het gevoel dat ze het geluk van mijn vader voor ons stelde. Ik weet zeker dat dit haar bedoeling niet is geweest, maar als ik mijn broers hoor praten en mijn eigen ervaringen naast elkaar leg...
Dit is de eerste keer dat ik het type/zeg en dat voelt heel raar. Ik heb m'n moeder altijd heel hoog gehouden en ik heb het idee dat ik haar op een hele andere manier begin te kennen doordat ik zelf ook volwassen begin te worden (op m'n 26e jaja..)
Ik zou zo graag dingen aan haar willen vragen. Of ze nog steeds achter dingen staat zoals ze die toen heeft gedaan. Of ze zou willen dat ik het anders zou doen of juist precies hetzelfde. Of ze trots op me is hoe ik het allemaal aanpak en nog veel meer.
Ik ga niet in op details, maar het voelt nu alsof ik haar geen eer geef door dingen anders te doen dan zoals zij ze zou doen. Ik hou zo ontzettend veel van dr en zou zo graag hierover met haar willen praten. Niemand die dezelfde antwoorden zou geven zoals zij. Het voelt constant dubbel.
Herkent iemand dit of ben ik echt aan t bazeleren?
Ik mis haar verschrikkelijk, al gaat het met de dag beter en kan ik zelfs zeggen dat ik weer gelukkig kan zijn. Persoonlijk ben ik nu wel in een periode gekomen waarbij ik merk dat ik dingen uit het verleden aan het verwerken ben. (ik ben 26).
Ik had de twee jaar voor mijn moeders dood een geweldige band met haar. We lijken zoveel op elkaar waardoor het geweldig is om te zien hoeveel je met elkaar kan delen. Voor die tijd zal ik altijd dankbaar blijven.
Wat mij nu wel van binnen verscheurt is dat ik steeds meer begin te merken dat ik het helemaal niet eens ben met de manier waarop ze me heeft opgevoed. Ik ben zelfs van mening dat ze mij en mijn broers geestelijk niet genoeg aandacht heeft gegeven waardoor wij allemaal onze "dingetjes" hebben. Ik heb het gevoel dat ze het geluk van mijn vader voor ons stelde. Ik weet zeker dat dit haar bedoeling niet is geweest, maar als ik mijn broers hoor praten en mijn eigen ervaringen naast elkaar leg...
Dit is de eerste keer dat ik het type/zeg en dat voelt heel raar. Ik heb m'n moeder altijd heel hoog gehouden en ik heb het idee dat ik haar op een hele andere manier begin te kennen doordat ik zelf ook volwassen begin te worden (op m'n 26e jaja..)
Ik zou zo graag dingen aan haar willen vragen. Of ze nog steeds achter dingen staat zoals ze die toen heeft gedaan. Of ze zou willen dat ik het anders zou doen of juist precies hetzelfde. Of ze trots op me is hoe ik het allemaal aanpak en nog veel meer.
Ik ga niet in op details, maar het voelt nu alsof ik haar geen eer geef door dingen anders te doen dan zoals zij ze zou doen. Ik hou zo ontzettend veel van dr en zou zo graag hierover met haar willen praten. Niemand die dezelfde antwoorden zou geven zoals zij. Het voelt constant dubbel.
Herkent iemand dit of ben ik echt aan t bazeleren?
woensdag 31 juli 2013 om 12:16
woensdag 31 juli 2013 om 12:25
Hoi allen!
Wat een fijn topic.. Over een lastig onderwerp waar je vaak niet makkelijk over kunt praten (in mijn geval dan..).
In maart is mijn vader op 57 jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van die rot ziekte. Zelf ben ik pas 23 jaar en kan het eigenlijk nog steeds niet goed bevatten. Het afscheid was mooi.. Dat geeft ergens toch een fijn gevoel.
Mijn vader heeft nooit over zijn ziekte/mogelijk overlijden willen praten omdat het volgens hem allemaal wel goed zou komen.. Ondanks dat je weet dat het gaat gebeuren, verrast het je nog volledig en je kunt je er echt niet op voorbereiden wat weleens gedacht wordt.
Het is nu bijna 5 maanden geleden maar het blijft allemaal zo onwerkelijk.. Hebben jullie dat ook? Ik probeer een manier te vinden om er mee om te gaan en gewoon mijn dagelijkse dingen weer op te pakken (studeer nog..) maar dit is vaak moeilijker dan het lijkt.
Ook heb ik vaak het gevoel dat ik aan mijn omgeving moet laten zien dat het allemaal wel goed met me gaat.. Sterk wil zijn voor mijn moeder. Maar zelf ben ik niet altijd even sterk!
Wens iedereen hier veel sterke !
Wat een fijn topic.. Over een lastig onderwerp waar je vaak niet makkelijk over kunt praten (in mijn geval dan..).
In maart is mijn vader op 57 jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van die rot ziekte. Zelf ben ik pas 23 jaar en kan het eigenlijk nog steeds niet goed bevatten. Het afscheid was mooi.. Dat geeft ergens toch een fijn gevoel.
Mijn vader heeft nooit over zijn ziekte/mogelijk overlijden willen praten omdat het volgens hem allemaal wel goed zou komen.. Ondanks dat je weet dat het gaat gebeuren, verrast het je nog volledig en je kunt je er echt niet op voorbereiden wat weleens gedacht wordt.
Het is nu bijna 5 maanden geleden maar het blijft allemaal zo onwerkelijk.. Hebben jullie dat ook? Ik probeer een manier te vinden om er mee om te gaan en gewoon mijn dagelijkse dingen weer op te pakken (studeer nog..) maar dit is vaak moeilijker dan het lijkt.
Ook heb ik vaak het gevoel dat ik aan mijn omgeving moet laten zien dat het allemaal wel goed met me gaat.. Sterk wil zijn voor mijn moeder. Maar zelf ben ik niet altijd even sterk!
Wens iedereen hier veel sterke !
woensdag 31 juli 2013 om 21:23
O, geraldine. Wat naar dat jullie dan nu weer in t ziekenhuis zitten. Juist op zulke dagen. Met mij gaat t goed, dankjewel. 
Je belazerd niks. Je bent volwassen aan t worden.
Over een x aantal jaar, misschienals je zelf kinderen hebt, dan merk je toch weer de overeenkomsten op.
@verlust:
Je belazerd niks. Je bent volwassen aan t worden.
Over een x aantal jaar, misschienals je zelf kinderen hebt, dan merk je toch weer de overeenkomsten op.
@verlust:
ben jij toevallig Indisch?
woensdag 31 juli 2013 om 21:59
missy_acy,tegen wie heb jij het?Is niet mijn posting.Mijn schoonmoeder is maandag uit het ziekenhuis ontslagen en is op dit moment in een soort zorghotel.De hartklepoperatie is goed gegaan en als ze genoeg is hersteld dan kan de heup worden
gedaan.De hartklepoperatie was nog niet nodig geweest maar ze
wilden haar heup niet doen omdat ze een lekkende hartklep had.
Dus deze moest eerst helemaal in orde zijn.Het gaat goed.
Bedankt voor je lieve knuf!
gedaan.De hartklepoperatie was nog niet nodig geweest maar ze
wilden haar heup niet doen omdat ze een lekkende hartklep had.
Dus deze moest eerst helemaal in orde zijn.Het gaat goed.
Bedankt voor je lieve knuf!
Geniet van alles moois in het leven
zondag 4 augustus 2013 om 00:20
Geen dank Nona!
Hier weten we inmiddels (nouja, ik inmiddels) waar m'n mama aan overleden is. Heb een gesprek met de huisarts gehad.
De cyste die ze had, is 's nachts al geklapt. Dit verklaart de lage lichaamstemperatuur die ochtend. Haar hart was overuren aan het draaien om alle witte bloedlichaampjes door het hele lichaam te krijgen. Dat is uiteindelijk teveel geworden.
Hier weten we inmiddels (nouja, ik inmiddels) waar m'n mama aan overleden is. Heb een gesprek met de huisarts gehad.
De cyste die ze had, is 's nachts al geklapt. Dit verklaart de lage lichaamstemperatuur die ochtend. Haar hart was overuren aan het draaien om alle witte bloedlichaampjes door het hele lichaam te krijgen. Dat is uiteindelijk teveel geworden.
zondag 4 augustus 2013 om 21:05
hihi...
zondag 4 augustus 2013 om 21:56
Hallo iedereen,
Ik ben nog niet lang lid op dit forum dus het is wat veel om dit hele topic door te nemen, maar wil toch graag hieraan deelnemen.
Allereerst wil ik jullie allemaal een hart onder de riem steken. Het is vreselijk moeilijk om een ouder te verliezen, op welke leeftijd dan ook. De herinneringen kunnen heel mooi, maar ook zo pijnlijk zijn. Het blijft iets wat je voor altijd meedraagt, want loyaliteit aan je ouders is er nu eenmaal altijd..
Ikzelf ben mijn moeder verloren toen ik 4 was, heel plotseling, tgv een hersenbloeding. Hier weet ik dus ook niet veel meer van en bij haar heb ik meer het gevoel dat ik haar graag had leren kennen zoals ze was, want dit weet ik natuurlijk niet meer.
Mijn vader is anderhalf jaar geleden overleden. Ik ben nu 29. Hij is ook heel plots overleden tgv een hartaanval. Ik ben degene die hem gevonden heeft en hier heb ik het heel lang erg moeilijk mee gehad. We hadden een goede band en ik ging bijna dagelijks even langs. Ik ben niet echt bijgelovig, maar ben de laatste tijd toch aan het overwegen om een medium te raadplegen. Heeft iemand hier ervaring mee?
Ook het feit dat mijn moeder 36 is geworden en mijn vader 63 vind ik wel 'bijzonder'.
Ik ben nog niet lang lid op dit forum dus het is wat veel om dit hele topic door te nemen, maar wil toch graag hieraan deelnemen.
Allereerst wil ik jullie allemaal een hart onder de riem steken. Het is vreselijk moeilijk om een ouder te verliezen, op welke leeftijd dan ook. De herinneringen kunnen heel mooi, maar ook zo pijnlijk zijn. Het blijft iets wat je voor altijd meedraagt, want loyaliteit aan je ouders is er nu eenmaal altijd..
Ikzelf ben mijn moeder verloren toen ik 4 was, heel plotseling, tgv een hersenbloeding. Hier weet ik dus ook niet veel meer van en bij haar heb ik meer het gevoel dat ik haar graag had leren kennen zoals ze was, want dit weet ik natuurlijk niet meer.
Mijn vader is anderhalf jaar geleden overleden. Ik ben nu 29. Hij is ook heel plots overleden tgv een hartaanval. Ik ben degene die hem gevonden heeft en hier heb ik het heel lang erg moeilijk mee gehad. We hadden een goede band en ik ging bijna dagelijks even langs. Ik ben niet echt bijgelovig, maar ben de laatste tijd toch aan het overwegen om een medium te raadplegen. Heeft iemand hier ervaring mee?
Ook het feit dat mijn moeder 36 is geworden en mijn vader 63 vind ik wel 'bijzonder'.
zondag 4 augustus 2013 om 22:03
Het is misschien al ter sprake gekomen, maar hoe vinden jullie trouwens dat jullie omgeving ermee omging/gaat? Ik kreeg veel steun, soms uit onverwachte hoek, maar na een tijdje had ik erg het gevoel dat mensen die het niet meemaakte of hadden meegemaakt niet écht snappen hoe het voelt. Zoals mijn vriend bijvoorbeeld. Hij is een schat en doet wel zijn best, maar hij weet totaal niet hoe het voelt, dat merk ik aan zoveel kleine dingen...
zondag 4 augustus 2013 om 23:03
Ik weet niet of ik erin geloof. Maar die man kwam ik toen wel op t juiste moment tegen, ik had zoiets net nodig.
Sja, je omgeving. Je vriend heeft beide ouders nog? Het is ook niet te bevatten. En sowieso kan een ander niet voelen wat jij voelt.
En sommige mensen stellen je teleur. En andere verbazen je.
Sja, je omgeving. Je vriend heeft beide ouders nog? Het is ook niet te bevatten. En sowieso kan een ander niet voelen wat jij voelt.
En sommige mensen stellen je teleur. En andere verbazen je.
maandag 5 augustus 2013 om 23:46
vrijdag 9 augustus 2013 om 21:05
Nona wat mooi wat die persoon zei.
En die getallen (weet ff niet meer wie het zei) 36 en 63, erg bijzonder.
Ben net terug van vakantie, en daar ook weer bijzondere dingen meegemaakt. Ik weet gewoon heel sterk nu, mama is bij mij (en dan bedoel ik niet in gedachten). Zal ff voorbeeld geven, we liepen in een dorpje, en ineens moest ik aan een gebeurtenis tijdens een andere vakantie denken waar mama in voorkwam. Ik kijk op en zie op de gevel van de winkel "mama" staan. Dat kan gewoon geen toeval zijn.
Kwam ook thuis vandaag en zag de urn, en dacht "goh daar zit mama in, maar eigenlijk is ze gewoon nog om mij heen".
En die getallen (weet ff niet meer wie het zei) 36 en 63, erg bijzonder.
Ben net terug van vakantie, en daar ook weer bijzondere dingen meegemaakt. Ik weet gewoon heel sterk nu, mama is bij mij (en dan bedoel ik niet in gedachten). Zal ff voorbeeld geven, we liepen in een dorpje, en ineens moest ik aan een gebeurtenis tijdens een andere vakantie denken waar mama in voorkwam. Ik kijk op en zie op de gevel van de winkel "mama" staan. Dat kan gewoon geen toeval zijn.
Kwam ook thuis vandaag en zag de urn, en dacht "goh daar zit mama in, maar eigenlijk is ze gewoon nog om mij heen".
zondag 25 augustus 2013 om 21:01
Afgelopen zondag waren mijn vriend en ik aanwezig tijdens een prachtige lasershow.Er werden een hoop mooie nummers gespeeld en opeens voelde ik de aanwezigheid van mijn schoonvader. Toevallig
werdd er vlak danna brothers in arms van the Dire Straits gedraaid,een lied dat tijdens de avondwake van mijn schoonvader gedraaid werd. Mijn vriend en ik kregen natte ogen en er kwamen herinneringen
boven.Treurig en prachtig tegelijk!
Sterkte voor iedereen hier!
werdd er vlak danna brothers in arms van the Dire Straits gedraaid,een lied dat tijdens de avondwake van mijn schoonvader gedraaid werd. Mijn vriend en ik kregen natte ogen en er kwamen herinneringen
boven.Treurig en prachtig tegelijk!
Sterkte voor iedereen hier!
Geniet van alles moois in het leven
