Overig
alle pijlers
Kitlers & Co. The greatest gift is the love of a cat.
maandag 24 augustus 2015 om 23:02
Welkom in Deel V 
! Waar Kitlers & Co ongestoord door plakken!
-Kitler
Noun: A kitten whose markings make it resemble Adolf Hitler, mainly the archetypical moustache.
-To kitler
Verb: To indulge oneself in the pleasure of posting ridiculous and funny pictures on the interwebz.
Poor little Kitler
Little Kitler feels displeased..
He can not rest or sit with ease..
Some women, our fine Kitler heard,
think he’s evil! Which is absurd!
“It’s not my feline fault!”, he yells!
You all are mad at someone else!
I’m just a cat, it’s clear to see.
I luvz al Huuumins, equally !
Zodat de fobieïsten onder ons ook nog kunnen slapen
:
Spinnenplaatjes enkel plakken met een link zodat ze niet direct zichtbaar zijn! Dank !
Ook al vinden wij een kat die op Hitler lijkt hilarisch , dit geldt uiteraard NIET voor de ideologieën van deze mafkees.
Wij zijn geen groepje. Iedereen is van harte welkom! We rollen de loper voor je uit
!
Kitlers voorgaande avonturen zijn te lezen in Deel I, Deel II, Deel III & Deel IV.
! Waar Kitlers & Co ongestoord door plakken!-Kitler
Noun: A kitten whose markings make it resemble Adolf Hitler, mainly the archetypical moustache.
-To kitler
Verb: To indulge oneself in the pleasure of posting ridiculous and funny pictures on the interwebz.
Poor little Kitler
Little Kitler feels displeased..
He can not rest or sit with ease..
Some women, our fine Kitler heard,
think he’s evil! Which is absurd!
“It’s not my feline fault!”, he yells!
You all are mad at someone else!
I’m just a cat, it’s clear to see.
I luvz al Huuumins, equally
! Zodat de fobieïsten onder ons ook nog kunnen slapen
:Spinnenplaatjes enkel plakken met een link zodat ze niet direct zichtbaar zijn! Dank
!Ook al vinden wij een kat die op Hitler lijkt hilarisch
, dit geldt uiteraard NIET voor de ideologieën van deze mafkees.Wij zijn geen groepje. Iedereen is van harte welkom! We rollen de loper voor je uit
! Kitlers voorgaande avonturen zijn te lezen in Deel I, Deel II, Deel III & Deel IV.
woensdag 9 september 2015 om 16:06
woensdag 9 september 2015 om 16:13
Ik vind dat je het prima gedaan hebt. Anders overschat ze zichzelf en een beetje je kind op een pedagogische manier op zn plek zetten stimuleert weer de groei:
[...]
O, gelukkig, valt dat ook onder opvoeden?
woensdag 9 september 2015 om 17:16
:
Sherlot en max, dat jullie het 'lekker' vinden als jullie man weg is voor een paar weken.
Die van mij moest een paar weken terug een paar dagen voor het werk weg, ik vond het vreselijk.
Al was het wel lekker om niet de hele tijd achter zijn kont op te hoeven ruimen
Voorheen zag ik hem 2 weken en dan 6 weken niet. Ik ben niet anders gewend. Nu ben ik 6 dagen weg en 3 dagen thuis. Dus nu zie ik hem veel vaker dan eerst.
Wij weten niet beter en moeten er beide niet aan denken dat we een 'normale' 9 tot 5 baan zouden hebben en dus beide vaker thuis zouden zijn. Nu hebben we wel echt qualitytime en je kijkt er elke keer naar uit om weer bij elkaar te zijn.
Mijn vader zat voorheen op de internationale vaart. Die was soms maanden weg en maar een paar weken thuis. Ik weet eigenlijk niet beter.
donderdag 10 september 2015 om 10:55
Ik vind mannen met baarden en (niet overdreven veel maar toch) wat spek op de botjes woest aantrekkelijk. Ze moeten niet moddervet zijn maar breed en vol is prrrima :D
Gisteren...
Ik kan er lang en kort over lullen maar wat een fenomenale dag was dat. De zon scheen, de aula zat afgeladen. Er waren mensen aanwezig met terminale kanker die opzagen tegen de crematie maar mij vertelden dat ze er met een positiever gevoel vandaan kwamen als dat ze erheen waren gegaan, het was ongekend.
Na de plechtigheid die vlekkeloos verliep, zijn we naar een cafe gegaan aan het water waar mijn vader altijd 's ochtends zwom. Dus geen koffie met kleffe cake, maar proosten met een wijntje en hapjes op papa. Ge-wel-dig. Na afloop met een select clubje daar ook heerlijk gegeten om vervolgens met zijn allen onze laatste wens voor papa en onszelf op een wensballon te schrijven. Deze hebben we opgelaten.
Het is normaliter nogal privé om je speech voor zoiets op een forum te knallen, maar omdat ik hem als een soort van levensles heb verpakt wil ik hem toch met jullie delen. Wie weet hebben jullie er ook wat aan.
Gisteren...
Ik kan er lang en kort over lullen maar wat een fenomenale dag was dat. De zon scheen, de aula zat afgeladen. Er waren mensen aanwezig met terminale kanker die opzagen tegen de crematie maar mij vertelden dat ze er met een positiever gevoel vandaan kwamen als dat ze erheen waren gegaan, het was ongekend.
Na de plechtigheid die vlekkeloos verliep, zijn we naar een cafe gegaan aan het water waar mijn vader altijd 's ochtends zwom. Dus geen koffie met kleffe cake, maar proosten met een wijntje en hapjes op papa. Ge-wel-dig. Na afloop met een select clubje daar ook heerlijk gegeten om vervolgens met zijn allen onze laatste wens voor papa en onszelf op een wensballon te schrijven. Deze hebben we opgelaten.
Het is normaliter nogal privé om je speech voor zoiets op een forum te knallen, maar omdat ik hem als een soort van levensles heb verpakt wil ik hem toch met jullie delen. Wie weet hebben jullie er ook wat aan.
Ik heb er wat te persoonlijke dingetjes uitgehaald maar de strekking blijft hetzelfde.
