Mirlo's inloophuis: hangbank voor probleemgevallen
vrijdag 15 augustus 2008 om 13:59
Via dit forum wil ik graag mijn ongenoegen uiten over het feit dat mijn riante woonruimte wordt misbruikt door probleemgevallen. In de loop van de jaren dat ik hier woon, heb ik al meerdere problematisch en aparte gevallen over de vloer gehad.
In 2006 begon het met een Turkse vriend van mijn moeder die altijd beweerde dat het gras in Turkije groener was dan hier. Uitermate vermoeiend soms.
Jaarlijks krijg ik mijn hippie-papa op bezoek, waar ik altijd uitermate van geniet, maar waar ik ook redelijk wereldvreemd van wordt. De discussies over Nietzsche zijn op den duur vermoeiend.
Nu heb ik Yasmijn bij mij in huis wonen. Op zich niks aan de hand, zou je zeggen. Ware het niet dat ik elke dag moet aanhoren welke kwaaltjes ze nu weer heeft (gekneusde ribben, sproeidiarree en andere trauma's). Daarnaast ben ik van alle perikelen in relationele en Ex-relationele sfeer op de hoogte.
Ik weet alle intieme details van de hele vriendenclub. Dit betekent dat ik mij uitermate verantwoordelijk voel voor het welzijn van de vriendenclub. Een last op de schouders van een jonge meid. Tranen heb ik gelaten om de plotselinge en explosieve groei richting de volwassenheid. Als dit het volwassen leven is, wil ik hier niet toe behoren.
Help mij. Geef me tips. Hoe moet ik met deze situatie omgaan?
Veel liefs van een verward meisje.
In 2006 begon het met een Turkse vriend van mijn moeder die altijd beweerde dat het gras in Turkije groener was dan hier. Uitermate vermoeiend soms.
Jaarlijks krijg ik mijn hippie-papa op bezoek, waar ik altijd uitermate van geniet, maar waar ik ook redelijk wereldvreemd van wordt. De discussies over Nietzsche zijn op den duur vermoeiend.
Nu heb ik Yasmijn bij mij in huis wonen. Op zich niks aan de hand, zou je zeggen. Ware het niet dat ik elke dag moet aanhoren welke kwaaltjes ze nu weer heeft (gekneusde ribben, sproeidiarree en andere trauma's). Daarnaast ben ik van alle perikelen in relationele en Ex-relationele sfeer op de hoogte.
Ik weet alle intieme details van de hele vriendenclub. Dit betekent dat ik mij uitermate verantwoordelijk voel voor het welzijn van de vriendenclub. Een last op de schouders van een jonge meid. Tranen heb ik gelaten om de plotselinge en explosieve groei richting de volwassenheid. Als dit het volwassen leven is, wil ik hier niet toe behoren.
Help mij. Geef me tips. Hoe moet ik met deze situatie omgaan?
Veel liefs van een verward meisje.
zondag 5 juli 2009 om 15:00
Klopt, je kunt er nooit aan wennen als je een geliefd huisdier verliest, ook al maak je het meerdere malen mee. Ik maakte het vorig jaar wel drie maal mee in vier maanden tijd. Het hakte er in.
Eerst wilde ik daarom geen nieuwe katten er meer bij. Maar ja, een katten hart laat zich niet al te lang sussen dus het begon weer te kriebelen, ook al hadden we er nog twee. Eigenlijk was het vanwege die twee dat ik besloot er eentje bij te nemen. We hebben een soort katten 'tiran' in de buurt. Mijn meiden kunnen daar niet tegenop en verliezen beetje bij beetje terrein in de tuin. Wij doen wat we kunnen maar een kater kan dat beter. Dus ik zocht een kat met een sterk karakter die zowel beschermend naar de eigen groep was als verdedigend m.b.t. het eigen territorium. Ik zocht via dierenasiels.com. Kwam het verhaal tegen over deze kater en hij was exact wat ik zocht. De rest kennen jullie.
Oei, buurman is nu boos?
Eerst wilde ik daarom geen nieuwe katten er meer bij. Maar ja, een katten hart laat zich niet al te lang sussen dus het begon weer te kriebelen, ook al hadden we er nog twee. Eigenlijk was het vanwege die twee dat ik besloot er eentje bij te nemen. We hebben een soort katten 'tiran' in de buurt. Mijn meiden kunnen daar niet tegenop en verliezen beetje bij beetje terrein in de tuin. Wij doen wat we kunnen maar een kater kan dat beter. Dus ik zocht een kat met een sterk karakter die zowel beschermend naar de eigen groep was als verdedigend m.b.t. het eigen territorium. Ik zocht via dierenasiels.com. Kwam het verhaal tegen over deze kater en hij was exact wat ik zocht. De rest kennen jullie.
Oei, buurman is nu boos?
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
zondag 5 juli 2009 om 15:17
zondag 5 juli 2009 om 19:03
maandag 6 juli 2009 om 06:56
Volgens mij kunnen die mannen wel aardig met elkaar 
Toen ik je mail kreeg, ik dacht dat ik van mijn stoel vloog van het lachen!
Een nieuwe werkweek....niks geen zin! Het valt niet mee de hele zomer door te werken, maar hee, als het hier koud en grijs en grauw is, dan gaan wij de zon opzoeken!
Fijne dag allemaal.
Toen ik je mail kreeg, ik dacht dat ik van mijn stoel vloog van het lachen!
Een nieuwe werkweek....niks geen zin! Het valt niet mee de hele zomer door te werken, maar hee, als het hier koud en grijs en grauw is, dan gaan wij de zon opzoeken!
Fijne dag allemaal.
I have to be seen to be believed
maandag 6 juli 2009 om 10:00
maandag 6 juli 2009 om 14:17
Scheelt weer. Ja, jij had 'iets' met heaumeaus, dat herinner ik me nog.
En mopperen doen we allemaal wel. Ik bijvoorbeeld over het hek naast mijn huis. De meesten laten het open staan zodat jan en alleman maar door kan naar achteren naar de tuin. Mijn tuin is de eerste die je vindt. Leuk voor het gajes wat wil jatten. Voor mij op deze manier een doorn in het oog.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
dinsdag 7 juli 2009 om 10:13
Ik wilde nog even algemeen mededelen dat hier goede ontwikkelingen gaande zijn. (Heeft o.a. betrekking op mijn 'carrière.) Als alles gaat (wat nog in de molen zit) zoals ik het wil, ben ik heel gelukkig. Iets anders is zich al naar mijn opluchting aan het oplossen. Dat was voor mij even een te grote bron van spanning en zorg. Iets wat ik dan meteen lichamelijk voel als een zenuwachtig, gestressed gevoel tussen maag en buik, wat niet te negeren of weg te zuchten valt.
Gelukkig dat dit goed uitpakte en dat we daar nu verder op door kunnen borduren.
Het klinkt allemaal heel vaag, I know, maar ik wil dit niet in details op het net hebben staan. Ik kan alleen zeggen dat het met mijn dochter en haar uitwonendheid te maken had.
Gelukkig dat dit goed uitpakte en dat we daar nu verder op door kunnen borduren.
Het klinkt allemaal heel vaag, I know, maar ik wil dit niet in details op het net hebben staan. Ik kan alleen zeggen dat het met mijn dochter en haar uitwonendheid te maken had.
Het is mij: shaHla
(Iranian version)
dinsdag 7 juli 2009 om 12:10
Oh, heerlijk Zam. Ik heb vrijdag mijn laatste werkdag (wel echt werken dus!!) Maar dan 4 weken vrij. En ik heb zoveel plannen dat dat nu al te kort lijkt.
Shala, fijn dat stressding zich lijkt op te lossen. Is toch een lekkerder gevoel.
In Yas/Kookie-stad kent iedereen elkaar volgens mij!
Oh Yas, wat heeft leeftijd te maken met de lengte van je haar?
Shala, fijn dat stressding zich lijkt op te lossen. Is toch een lekkerder gevoel.
In Yas/Kookie-stad kent iedereen elkaar volgens mij!
Oh Yas, wat heeft leeftijd te maken met de lengte van je haar?

