Napraat- en uitvechttopic 3
zaterdag 17 april 2010 om 23:22
Dit is het grote napraattopic :-) Hierin kunnen jullie reageren, onderling discussiëren, off-topicen over het beleid e.d., kortom: alle reacties plaatsen die in dit topic en in de moderatortopics niet passen. Let op:
- de angels en Naomi lezen hier niet per definitie mee en reageren hier dus ook niet op alles.
- vragen aan Naomi kunnen gesteld blijven worden in Vragen aan Vivamod
- we gaan in dit topic uit van zelfregulering; we gaan niet modereren en betreden is op eigen risico
NB: er wordt wél gemodereerd op privacy en uitermate grove beledigingen!
- de angels en Naomi lezen hier niet per definitie mee en reageren hier dus ook niet op alles.
- vragen aan Naomi kunnen gesteld blijven worden in Vragen aan Vivamod
- we gaan in dit topic uit van zelfregulering; we gaan niet modereren en betreden is op eigen risico
NB: er wordt wél gemodereerd op privacy en uitermate grove beledigingen!
zaterdag 24 april 2010 om 00:07
Wat een zeer belachelijke en ik denk zo kwetsende beredenering in het eerste deel van je post.
Je beschrijft ook exact zoals het is, onmacht en onkunde en daaruit ontspruit de mep.
En het kind is het doelwit van jouw tekortkoming.
En dan nog stoornissen aanhalen die de klap des te meer zouden uitlokken/verdienen?
Ben je wel lekker?
Laatste deel is gewoon dom gezwets en erg manlike het daar op te gooien.
zaterdag 24 april 2010 om 00:12
zaterdag 24 april 2010 om 00:13
Fashion is geen troll....toch? Ik vind haar manier van straffen (dat ene aspect he?) i.h.k.v. opvoeden net zo verwerpelijk als die van MrsC, macht, pure macht omdat je die hebt. Onmacht, woede, godsamme...slaan? Sla jezelf, want als je je eigen kind pijn doet omdat het er beter van wordt? dan spoor je toch niet? We hebben het verdomme over pijn!
zaterdag 24 april 2010 om 00:15
In de jaren 50 was het leven een stuk simpeler en makkelijker bij te benen dan nu!
Er was geen mobiele telefoon, geen internet, minder toegankelijk vervoer, minder geld, weinig gebroken gezinnen, minder verleidingen, minder te vinden.
Veel kinderen kunnen de huidige maatschappij niet bijbenen. Als jij een jaren 50 opvoeding wilt hanteren, is dat prima, maar ik geloof niet dat je dan weerbare, sterke, zelfstandige, mondige en onafhankelijke kinderen aflevert.
Dat zijn wel de eigenschappen die kinderen van nu nodig hebben.
zaterdag 24 april 2010 om 00:18
En ik vind juist dat het veel te weinig in de opvoeding voorkomt. Ik vind dat ik veel te veel gezinnen ken waar de kinderen de baas zijn en als koningen en koninginnen over hun onderdanen de ouders regeren.
In mijn huis ben ik de baas en als ik dat moet bewerkstelligen door mijn autoriteit dmv straf te doen gelden dan is dat maar zo.
Je hebt kinderen die van nature meegaand zijn, en je hebt kinderen die van nature altijd autoriteit zullen ondermijnen. Ik ben zelf zo'n kind geweest die leraren een half jaar overspannen de ziektewet injoeg en mijn zoons vader is wat dat betreft nog erger dan ik. Mijn zoon is dus erfelijk behept met een zeer sterk eigen willetje en dat is fantastisch, maar in mijn huis geldt dat hij die eigen wil volledig tot uiting mag brengen als hij oud genoeg is om dat eigen dak boven zijn hoofd te betalen. Tot die tijd zal hij zich toch echt neer moeten leggen bij het feit dat ik de baas in huis ben.
En wat een ander daarvan vindt zal me eerlijk gezegd best wel aan mijn r**t roesten. Klinkt hard, is het ook, maar zolang ik degene ben die liefde, voedsel, onderdak, kleding, begeleiding, scholing etcetera zal moeten verzorgen heeft een ander daar niks mee te maken.
zaterdag 24 april 2010 om 00:20
Psies.
Ik ben geen opvoedwonder, verre van dat.
Ik voed volgens mij niet eens op, alles wat ze goed doen zat er blijkbaar van nature al in of leren ze van andere mensen.
Ik raas vaak, tier graag, negeer, reageer niet altijd even tactisch, geef te weinig aandacht, ben inconsequent (wel consequent inconsequent, dat dan weer wel) en ben vaak niet genoeg betrokken bij hun leventje maar slaan heb ik nog nooit gedaan en nooit nodig gevonden.
Oké ik trek wel es aan een oor en duw wel es eentje hardhandig de trap op als ze straalvervelend zijn en das ook niet goed maar slaan? Nee dat is de enige opvoedingsmisser waaraan ik me (nog, want je weet nooit natuurlijk) niet schuldig heb gemaakt.
zaterdag 24 april 2010 om 00:25
Nee hoor, ik ben geen troll. En ik ben het totaal niet eens met het feit dat "een time-out" of "het strafstoeltje" of "negeren" geen pijn zou doen.
Sterker nog, ik denk dat voor sommige kinderen de huidige populaire strafmethoden meer pijn doen dan een keer een oplawaai krijgen.
Het is allemaal een kwestie van karakter en van visie. Ik denk namelijk ook dat géén grenzen kinderen ook vreselijk pijn kunnen doen. Ik lees hier ook heel vaak situaties die ik dan weer hartverscheurend vind, van ouders die de hele dag zitten te forummen terwijl hun kinderen gewoon wakker en thuis zijn bijvoorbeeld.
zaterdag 24 april 2010 om 00:29
Nee. Maar ik vind persoonlijk een keer gecontroleerd slaan met als enig doel een grens af te bakenen minder schadelijk dan onberekenbaar aan oren trekken, trappen opduwen, negeren, te vaak forummen, gillen of inconsequent zijn.
Voorspelbaarheid en consequent zijn is in mijn optiek heel wenselijk voor kinderen. En onvoorspelbaarheid en impulsiviteit is dat in mijn optiek niet.
zaterdag 24 april 2010 om 00:31
Oké, ik ga nu even geheel mijn boekje te buiten door een voorbeeld vanuit mijn werk aan te halen.
Ik ken ze ook, die koninkjes en prinsesjes en die onderdanen van ouders.
Bij mij thuis ben ik ook de baas (ja echt, ik val door de mand nu) maar dat ben ik zonder machtsmisbruik of straffen.
Dat ben ik gewoon omdat ik de moeder/oppas ben, niet omdat ik toevallig de sterkste ben.
Voorbeeld van een koninkje: Thuis veel te serieus genomen en altijd overleg en wat wil jij en hoe voel jij je hierbij...
Hier gewoon luisteren en aan de regels houden omdat ik dat zeg.
Gevolg: Thuis ellenlange drama's met krijssend en manipulerend kind en ouders met vier handen in het haar. Hier altijd even omschakelen en dus even uitproberen maar daarna een (nog steeds te bijdehand) mannetje dat prima weet wat wel en niet mag en al mokkend wel doet wat verwacht wordt.
Dit zeg ik niet om mezelf op de borst te kloppen, zeker niet want ik rommel maar wat aan maar juist dat maar wat aanrommelen en geen doordachte methodes en straffen hanteren werkt schijnbaar.
Geen angst voor straf maar gewoon gezag accepteren omdat het nou eenmaal zo is.
Een kind van vijf hoeft nog niet mee te beslissen in wat wel en niet goed voor 'm is dat overziet zo'n joch nog niet eens.
Kijken naar de behoeften van een kind is wat anders dan luisteren naar de wensen van een kind en dat verschil zien veel ouders tegenwoordig niet meer.
Ik zit qua opvoeding (voor zover je mijn aanrommelen zo kan noemen) dus ergens tussen het straffen van vroeger en het onderhandelen van nu in.
Lui ouderschap heet dat tegenwoordig en schijnt enorm goed te werken.
zaterdag 24 april 2010 om 00:33

