Overig
alle pijlers
Napraattopic deel 45
zondag 29 november 2015 om 23:00
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
Hier wordt voor u gewerkt.
woensdag 2 december 2015 om 14:15
Toen mijn moeder overleed is ze daarna letterlijk doodgezwegen. Geen graf, geen urn, praktisch geen foto's.... Ik was 8 en er werd nooit liefdevol over haar gesproken. Wat dat betreft herken ik veel in het verhaal van Tas.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.
Ik voel me ook altijd ongemakkelijk op een begraafplaats, maar ik kan me wel voorstellen dat een graf of bijv. een urn in een muur of zo toch fijn kan zijn.
Helemaal als het om je kind gaat.
Wat een ellende.
woensdag 2 december 2015 om 14:31
Star, dank je.
Ging mij vooral om dat ieder dit soort ellende weer op een andere manier benadert, maar dat er ook veel fout kan gaan, omdat anderen het wel even denken te moeten bepalen.
Rosé, helemáál niks hè, nog geen foto op mijn eigen kamer, bijna ontkennen dat ze ooit bestaan heeft. Dat kun je wat mij betreft niet maken als andere ouder.
Ging mij vooral om dat ieder dit soort ellende weer op een andere manier benadert, maar dat er ook veel fout kan gaan, omdat anderen het wel even denken te moeten bepalen.
Rosé, helemáál niks hè, nog geen foto op mijn eigen kamer, bijna ontkennen dat ze ooit bestaan heeft. Dat kun je wat mij betreft niet maken als andere ouder.
woensdag 2 december 2015 om 14:38
Het heeft nu allemaal z'n plek wel Suus.
Moeizame relatie met vader gehad, maar die is inmiddels ook al jaren dood. Het zij zo.
Toen ik zwanger was, toen miste ik wel een moeder, en later toen zoon geboren was ook. Maar heb wel geleerd dat het niet veel zin heeft daarin te blijven hangen. Gedane zaken en zo. Maar goed, daar zijn wel wat jaartjes overheen gegaan en ik weet iig hoe ik het níet wil met zoon.
Moeizame relatie met vader gehad, maar die is inmiddels ook al jaren dood. Het zij zo.
Toen ik zwanger was, toen miste ik wel een moeder, en later toen zoon geboren was ook. Maar heb wel geleerd dat het niet veel zin heeft daarin te blijven hangen. Gedane zaken en zo. Maar goed, daar zijn wel wat jaartjes overheen gegaan en ik weet iig hoe ik het níet wil met zoon.
woensdag 2 december 2015 om 14:41
:
[...]
Wat vreselijk.
Vroeger werden overleden kinderen ook doodgezwegen. Men dacht dat dat beter was, dan vergat je het sneller.
Onbegrijpelijk, maar idd, dat gebeurde veel.
Dat doodzwijgen van moeder had meer te maken met de haat van mijn pa naar haar toe, niet omdat het voor mij beter zou zijn.
Zo zie je maar hoe krom mensen kunnen redeneren.
Voor jou ook een
