Ook nog wakker? Klets hier mee in Cafe WAKKER
vrijdag 23 januari 2015 om 01:11
Ik ben heel vaak in het Anna Frank huis geweest maar ik vond het echt intrigerend, een realistische kijk hoe die mensen hebben geleefd. Altijd als ik erheen ging was er een tentoonstelling. En de laatste keer was er een deel bij getrokken en kon je vele andere dingen uit de oorlog terug kijken.
Naar Westerborg en Auschwitz ben ik niet geweest. Zou het heel graag willen maar helaas geen geld voor. Van mensen die ik ken en die er geweest zijn, is het wel intrigerend.
Ik ben wel in oorlogsmusea in NL, Luxemburg, begraafplaats in Limburg, en in Amerika de muur met de gevallene geweest.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 23 januari 2015 om 01:14
Zou het van de beesten ook niet kunnen zien. Maar die SSers in kooien vind ik prachtig.
Mijn specialisatie is literatuur tijdens WW2. Heb er sinds mijn 8ste een "obsessie" mee. Is begonnen met het boek van Anne Frank toen ik 8 was. Kort daarna een boek van een andere schrijver gelezen over WW2, snapte er niets van. Op mijn 13 dat boek opnieuw gelezen en sindsdien begrijp ik dat literatuur een kunstvorm is.
Vind de industriële genocide ook zo raar. Snap amper hoe dat ooit gebeurd is. Kan er uren over praten.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 23 januari 2015 om 01:18
vrijdag 23 januari 2015 om 01:20
Ik heb Anne Frank's boek zo vaak gelezen. Zelfs nog een artikel over geschreven dat destijds gepubliceerd was. Vind het echt jammer dat je niets meer ziet. Hoorde de Fransen voor ons nog zeggen dat "het toch ruim is" (ja, meubels en 8 personen doet niets
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 23 januari 2015 om 01:28
Naar Auschwitz durf ik nog steeds niet. Mijn lievelingsschrijvers hebben daar gezeten. Weet dat er een hotdogkraam voor de poort staat. Denk dat ik heel boos ga worden als ik dat zie. En lijkt me raar om op de grond te lopen waar al die schrijvers zoveel pijn hebben geleden. Waar zoveel mensen het leven vaarwel hebben gezegd.
Het klinkt dom, en ik twijfel geen enkel moment aan de oprechtheid. Maar toen ik voor de eerste keer naar Breendonk ging, werd ik voor de eerste keer met de wreedheid van de mensheid geconfronteerd. Weet niet of jullie Dante kennen, maar Auschwitz is voor mij de inferno. En ik ben nog niet in staat om in Sharon's boot te stappen. Ben ik op dit ogenblik nog te onschuldig voor.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 23 januari 2015 om 01:29
Het topic is geupped.
C, neem dan je oude nick en ava weer terug. Ja ik weet waarom je verandert bent maar onder deze nick ben je even herkenbaar. Gewoon schijt aan hebben en je oude uppen of een nick-01 of nick-2 van maken. Diegene die je toen herkende zullen je nu ook herkennen. Maar dan nog?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 23 januari 2015 om 01:33
Ik ken je niet. Maar wat maakt het uit dat ze je met je oude nick kennen? Sommigen hebben je graag, sommigen niet. Pech voor hen. Je kan nooit voor iedereen goed doen. Schrijf onder de naam waaronder je wilt schrijven.
En ik vind je een lieverd, als het iets waard is
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 23 januari 2015 om 01:33
Ik ken het nu alleen van documentaires en ik weet niet hoe het voelt om daar heen te gaan. Ik zou jaren geleden met een vriendin gaan, is er niet van gekomen en heb ik nog spijt van, nu kan het financieel niet.
Zelf zou ik het niet zo uitstellen als jij doet. Je weet immers nooit wat de toekomst doet. Maar makkelijk van mij om te zeggen.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 23 januari 2015 om 01:37
En nog even:
Die passie vond mijn moeder niet zo leuk. Sterker nog, ze vond het luguber. Vond dat een jonge tiener zich niet met zulke dingen bezig moest houden (ze was waarschijnlijk bang dat ik een seriemoordenaar werd
Ze heeft toch 6 uur met mij staan aanschuiven aan het Anne Frank huis. En al zou ze me liever in een positievere tak van het leven zien, ze laat me toch steeds uren praten over die onmenselijke zaken. Wat een lieve schat is mijn moeder toch.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 23 januari 2015 om 01:47
Ergens wil ik het ook niet uitstellen. Hoe langer ik het uitstel, hoe commerciëler het wordt. Maar als ik me bedenk hoe gebroken ik was na Breendonk, durf ik de stap nog steeds niet te zetten. Auschwitz is de reden waarom ik schrijf. Elk boek van een overlevende heb ik gelezen.
En hier zie je dat ik maar 25 jaar ben. Maar kan het nog steeds amper geloven dat er mensen andere mensen op industriële wijze gaan vermoorden omdat hun geloof/kleding/haarsnit hun niet aanstaat.
Elk boek heb ik gelezen. Elke documentaire heb ik gezien (heb zelfs de originele film van de Russen toen ze juist in Auschwitz kwamen, de film waar ze de omwonende bevolking de niet-begraven lijken laten dragen, kon 4 dagen niet meer slapen.). Maar ik weet dat er ook een onschuld in mij gaat sterven als ik die hel ga zien. Een kamp waar zovelen hun dood vonden, maar wel een zwembad ligt voor de SSers. De gaskamers waar nagelsporen in de muur staan. Ik wil het zo graag zien om mijn respect en medeleven te tonen, maar langs de andere kant durf ik er niet heen te gaan. Ik trek hun getuigenis geen seconde in twijfel, maar kan de wreedheid nog steeds niet geloven.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 23 januari 2015 om 01:53
Buiten het Auschwitz gedoe was ik er ook nog eens van overtuigd dat ik kon aantonen dat Kurt Cobain geen zelfmoord had gepleegd (en mijn kamer hing vol met zijn posters). En moet toegeven dat al mijn vrienden blowden (zoals jullie zeggen). Zelf nooit gedaan, maar mijn moeder was vond het toen eng (en ze heeft gelijk gekregen want die vrienden zitten nu aan harddrugs en ik spreek met niemand meer).
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 23 januari 2015 om 02:03
Denk dat het aan de generatie ligt. Toen wij jong waren was "blowen" (wat in België echt een totaal andere betekenis heeft
(Waarmee ik niet wil zeggen dat cannabis aanzet tot harddrug, enkel dat dat bij ons gebeurde)
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 23 januari 2015 om 02:06
Weet ik. Het laatste jaar dat ik thuis woonde mocht ik de krant niet meer lezen van mijn vader. Als tiener heb ik vaak genoeg in Den Haag gestaan om te protesteren. Aangemoedigd door moeder, afgekeurd door vader (en ja, die lieverds zijn nog steeds samen
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
