Ook nog WAKKER? Klets hier mee.
donderdag 28 augustus 2014 om 23:22
We vliegen morgen avond al. 
Zal wel weer lekker nacht werk worden, leuk joh kleding sorteren.
Mijn zus had zòòòò en andere smaak als mij, zat net op de grond voor de kast kleding stuk voor kleding stuk voor mij te houden en oordeel te vellen.
Zomer spul nemen we niet mee, dat is volgend jaar te klein, meeste winter spul is te klein of verwassen of gewoon lelijk!
We hebben een goeddoel voor de kleding, denk dat de buurvrouw straks heel blij word met de kleding en speelgoed.
We kunnen gewoon niet alles mee nemen, we zitten al dik over het gewicht en zullen bij moeten betalen...
Allemaal de schuld van vriend, die zoveel dingen voor hem kocht.
Zal wel weer lekker nacht werk worden, leuk joh kleding sorteren.
Mijn zus had zòòòò en andere smaak als mij, zat net op de grond voor de kast kleding stuk voor kleding stuk voor mij te houden en oordeel te vellen.
We hebben een goeddoel voor de kleding, denk dat de buurvrouw straks heel blij word met de kleding en speelgoed.
We kunnen gewoon niet alles mee nemen, we zitten al dik over het gewicht en zullen bij moeten betalen...
Allemaal de schuld van vriend, die zoveel dingen voor hem kocht.
vrijdag 29 augustus 2014 om 01:19
Als ik je nog een goed doel mag aanraden, naast die van de lieve buuf, is bijv. de Voedselbank. Kleding en speelgoed kan een groot verschil voor sommige mensen betekenen. Ook zijn er in sommige steden kledingbanken, de mensen van de voedselbanken mogen daar kleding halen. Idem voor de kinderen.
En we hebben altijd nog Het Goed/ Kringloopwinkels waar iedereen goedkoop dan de spullen kunnen kopen.
Waar je ook nog kleding kan doneren is het Legerdesheils.
Geen idee of je dat morgen nog allemaal redt. Mocht je bij Amsterdam wonen wil ik ook voor je zorgen dat spullen bij deze organisaties komen. Of misschien wil je buurvrouw dat doen als er dingen zijn die zij niet kan gebruiken. Weggooien is ook zonde.
Wat snel allemaal om morgenavond al te gaan vliegen.
Goede vlucht toegewenst.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 29 augustus 2014 om 01:27
Morgen was goedkoper dan zaterdag of zondag.
De keuze is dan snel gemaakt.
Wil gewoon naar huis, weer een 'normaal' leven. Heb met mijn ouders gesproken, we kunnen in alles heel eerlijk zijn en zeggen alles, zij vonden het inderdaad te druk. ze zijn net hun kind verloren. Het is nu gewoon even te veel.
De keuze is dan snel gemaakt.
Wil gewoon naar huis, weer een 'normaal' leven. Heb met mijn ouders gesproken, we kunnen in alles heel eerlijk zijn en zeggen alles, zij vonden het inderdaad te druk. ze zijn net hun kind verloren. Het is nu gewoon even te veel.
vrijdag 29 augustus 2014 om 01:28
Wow Yadan, dat gaat ineens allemaal snel. Maar wel fijn om te horen, ben benieuwd hoe neefje het allemaal gaat beleven.
Ik hoop dat je vanuit de US gezellig mee blijft schrijven want ik vind het wel leuk zo'n verse lading Wakkeren.
Voor morgen, of straks al, wens ik jullie een hele veilige vlucht en een mooie thuiskomst.
Ik hoop dat je vanuit de US gezellig mee blijft schrijven want ik vind het wel leuk zo'n verse lading Wakkeren.
Voor morgen, of straks al, wens ik jullie een hele veilige vlucht en een mooie thuiskomst.
Wie nooit van mening verandert heeft zelden iets geleerd
vrijdag 29 augustus 2014 om 01:40
vrijdag 29 augustus 2014 om 01:51
Ben ook benieuwd hoe neefje het allemaal gaat beleven.
Toen we het vertelde vond hij het vet cool dat we gingen vliegen.
We hebben hem foto's van de mensen laten zien die hij waarschijnlijk morgen al te zien krijgt. En we hebben wat over ze verteld. Ik denk dan weer; hoe zullen we de schoon familie noemen? En onze dierbaarste vrienden? Bij de baby zal het van zelf spreken zijn dat hij/zij hun uncle... noemt. Vriend die denkt er nogal makkelijk over ; This is grandpa bij zijn vader, that's granny bij zijn moeder. En onze dierbaarste 4 vrienden zijn gewoon oom's en tantes.
Heb neefjes vader geappt hoe en wat, en dat we morgen weg gaan. Heb hem gevraagd of hij hem nog wou zien. Oke eerst terug. Later kwam er een zie wel even achteraan. Zijn moeder, die meer bij neefje betrokken is heeft gebeld, ze aangegeven mocht er iets wezen waar ze bij kunnen helpen we kunnen we bellen. Ook heeft ze ons een veilige reis gewenst.
Heel vriendelijk allemaal. Maar die vader, wat een moron!
Toen we het vertelde vond hij het vet cool dat we gingen vliegen.
We hebben hem foto's van de mensen laten zien die hij waarschijnlijk morgen al te zien krijgt. En we hebben wat over ze verteld. Ik denk dan weer; hoe zullen we de schoon familie noemen? En onze dierbaarste vrienden? Bij de baby zal het van zelf spreken zijn dat hij/zij hun uncle... noemt. Vriend die denkt er nogal makkelijk over ; This is grandpa bij zijn vader, that's granny bij zijn moeder. En onze dierbaarste 4 vrienden zijn gewoon oom's en tantes.
Heb neefjes vader geappt hoe en wat, en dat we morgen weg gaan. Heb hem gevraagd of hij hem nog wou zien. Oke eerst terug. Later kwam er een zie wel even achteraan. Zijn moeder, die meer bij neefje betrokken is heeft gebeld, ze aangegeven mocht er iets wezen waar ze bij kunnen helpen we kunnen we bellen. Ook heeft ze ons een veilige reis gewenst.
Heel vriendelijk allemaal. Maar die vader, wat een moron!
vrijdag 29 augustus 2014 om 01:52
Ik heb jouw eigen topic niet goed gelezen maar jouw zus is toch overleden? Hoe voel je jezelf onder? Uit het niets je zus verloren, een kind erbij naast je eigen zwangerschap. Het neefje uit zijn eigen land mee, moeder kwijt, vrienden en familie. Wat een hoop ellende naast het gedoe met die verblijfsvergunning en kiezen van school, dat stukje had ik wel gelezen.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 29 augustus 2014 om 01:56
Maar het hoeft niet iets voor hem te zijn. Of iets waar hij bijv. nu de waarde van ziet. Een mooie ketting van haar. Een beeldje wat zij mooi vond. Nu de waarde niet van zien maar later toch dankbaar zijn dat je dat van iemand hebt.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 29 augustus 2014 om 02:38
Mijn zus is inderdaad overleden.
Hoe ik mij voel? Of er een deel van mijn jeugd weg is. Onze familie zal niet meer compleet zijn, hij was dat al niet meer maar nu is er weer een stuk weg. En geloof mij het was een heel
Mooi stukje van de familie wat zij was.
Ik heb het gevoel of ik opeens volwassen heb moeten worden. Ik als twintiger had een onbezorgd leven, hoefde voor niemand te zorgen. Moest nog wennen aan het idee 'moeder' te worden. - per ongeluk zwanger- En opeens pats boem ; je hebt een 4-jarige! En je moet alles opeens maar even doen.
Heel veel dingen wist/weet ik niet, ik kreeg dit ook zomaar opeens.
Heb heel veel dingen geleerd in die anderhalf week.
Ik hield al veel van mijn vriend, en we hadden het wel eens over later. Maar later, was later. En nu ik heb gezien hoe hij met neefje om gaat en hoe lief en zorgzaam hij is. Besef ik mij echt; ik heb het echt getroffen. Dit is de man waar ik oud mee wil worden. Als je het heel eerlijk wil weten; als hij mij voor de zwangerschap ten huwelijk had gevraagd had ik gezegd later. Tijdens de zwangerschap voor het overlijden van mijn zus, had ik er over na gedacht. En als hij het nu zou vragen dan schreeuw ik JA. Ik vind het zo... Definitief trouwen, je doet er maar 1x . Wat mij best wel... Dwars, kan het niet echt verwoorden. Maar hij heeft eerder samen gewoond en had haar ten huwelijk gevraagd. Zij heeft de verloving verbroken toen hij er voor koos om als militair te worden uitgezonden. Ik heb hem toen leren kennen, via brieven. Hij is altijd ook toen we elkaar nog nooit hadden gezien altijd heel open naar mij geweest. En hij heeft toen ook geschreven over zijn liefdesverdriet, dat zij de liefde van zij leven was etc. ( we hadden toen nog geen 'gevoelens' voor elkaar, we waren gewoon penvrienden.) maar toch denk je er wel eens aan. Zou hij mij wel zo leuk vinden als haar? Zou hij met mij ook kinderen willen( zij heeft een hele vroege miskraam van hem gehad, daarna hebben ze et nog wel geprobeerd maar het is toen niet meer gelukt.) wil hij ook met mij trouwen? Waarom vroeg hij haar na 2 jaar ten huwelijk en en heeft hij dat bij mij na 5 half jaar nog niet gedaan. Etc. Als hij merkt dat ik er mee zit, dan praat hij er wel over, doet er dan alles aan het gevoel weg te nemen. Maar ik ben een binnenvetter, ik laat het niet zien. En als mijn emotisch er uit komen, dan komt meteen alles er uit. Eigenlijk laat ik het pas zien op het moment als het al te laat is.
Ik ben nu zwanger dus gevoeliger, maar jij wou weten hoe het met mij ging, dus deze lange post is je eigenschuld
Doordat ik al redelijk wat mee heb gemaakt, ben ik gewoon wat harder. Ik ben niet de makkelijkste, ben dit oom nooit geweest. Heb wat domme dingen uitgehaald, foute vriendjes gehad. En dan komt er opeens zo'n lieve man en die word verliefd op mij. Daar moet toch wel wat achter zitten? Doordat hij al samen heeft gewoond en verloofd is geweest heb ik mij best lang 'tweede keus' gevoeld. Stel je voor, zij wil hem terug, zal hij dan terug gaan? In mijn gedachten wel hij heeft immers al een keer voor haar gekozen, wilde kinderen met haar en met haar trouwen. In zijn gedachten wil hij dat absoluut niet! Maar toch heb ik die angst ; wat als ...
Zijn nu wel heel ver afgedwaald..
Maar terug naar neefje;
Ik weet dus ook niet hoe ik volgens het boekje voor een kind hoor te zorgen, wat mag wel en wat mag niet? Wat daar normaal in is. Hoe moet ik straffen, wanneer moet ik straffen? Hoe omgaan met zijn ...klachten? Hoe moet ik een kind dat niet eten wil laten eten? Enigste wat ik kon bedenken was stug volhouden dat hij niet eerder van tafel mag dan wanneer hij een bepaalde hoeveelheid heeft gegeten. Hoe laat ik hem straks in zij eigen bed slapen? Hoe moet ik zien wanneer hij een middagje naar school kan?
We doen gewoon wat ons het beste lijkt, en ik moet leren dat het niet erg is om hulp te krijgen.
En de persoon die ik met dit soort dingen zou bellen; mijn zus. Ik had in gedachte toen ik net zwanger was ,als ik iets niet weet bel ik zus.
Ik ben zo emotioneel nu ik zwanger ben, en alles komt er oom uit.
Misschien ook wel goed dat ik over dingen praat. Ik denk dag mocht ik niet zwanger zijn geweest toen mijn zus overleed, ik mijn schouders een keer had opgehaald, poker-face had opgezet en al mijn emotisch lekker binnen had opgekropt. Tot dat het weer eens mis ging, en alles er in een knallende ruzie uit kwam. Resultaat; ok ben weer eens een week boos op vriend, hij doet hard zijn best om het goed te maken. Maar ik ben dan die week te druk bezig met mijn muurtje op te bouwen, want als je een muurtje hebt dat is wel fijn want dan kan niemand je pijn doen.
Ik kan mezelf gewoon niet kwetsbaar aan iemand laten zien, ging bij vriend wel steeds beter. En ik heb hem wel heel kwetsbaar gezien. Hij is dus ex-militair, heb wel meegemaakt dat hij schreeuwend en zwetend midden in de nacht recht op in bed zat. Hij droomde dan over dingen die hij heeft gezien in de oorlog.
Maar veder ben ik wel oke hoor.
Hoe ik mij voel? Of er een deel van mijn jeugd weg is. Onze familie zal niet meer compleet zijn, hij was dat al niet meer maar nu is er weer een stuk weg. En geloof mij het was een heel
Mooi stukje van de familie wat zij was.
Ik heb het gevoel of ik opeens volwassen heb moeten worden. Ik als twintiger had een onbezorgd leven, hoefde voor niemand te zorgen. Moest nog wennen aan het idee 'moeder' te worden. - per ongeluk zwanger- En opeens pats boem ; je hebt een 4-jarige! En je moet alles opeens maar even doen.
Heel veel dingen wist/weet ik niet, ik kreeg dit ook zomaar opeens.
Heb heel veel dingen geleerd in die anderhalf week.
Ik hield al veel van mijn vriend, en we hadden het wel eens over later. Maar later, was later. En nu ik heb gezien hoe hij met neefje om gaat en hoe lief en zorgzaam hij is. Besef ik mij echt; ik heb het echt getroffen. Dit is de man waar ik oud mee wil worden. Als je het heel eerlijk wil weten; als hij mij voor de zwangerschap ten huwelijk had gevraagd had ik gezegd later. Tijdens de zwangerschap voor het overlijden van mijn zus, had ik er over na gedacht. En als hij het nu zou vragen dan schreeuw ik JA. Ik vind het zo... Definitief trouwen, je doet er maar 1x . Wat mij best wel... Dwars, kan het niet echt verwoorden. Maar hij heeft eerder samen gewoond en had haar ten huwelijk gevraagd. Zij heeft de verloving verbroken toen hij er voor koos om als militair te worden uitgezonden. Ik heb hem toen leren kennen, via brieven. Hij is altijd ook toen we elkaar nog nooit hadden gezien altijd heel open naar mij geweest. En hij heeft toen ook geschreven over zijn liefdesverdriet, dat zij de liefde van zij leven was etc. ( we hadden toen nog geen 'gevoelens' voor elkaar, we waren gewoon penvrienden.) maar toch denk je er wel eens aan. Zou hij mij wel zo leuk vinden als haar? Zou hij met mij ook kinderen willen( zij heeft een hele vroege miskraam van hem gehad, daarna hebben ze et nog wel geprobeerd maar het is toen niet meer gelukt.) wil hij ook met mij trouwen? Waarom vroeg hij haar na 2 jaar ten huwelijk en en heeft hij dat bij mij na 5 half jaar nog niet gedaan. Etc. Als hij merkt dat ik er mee zit, dan praat hij er wel over, doet er dan alles aan het gevoel weg te nemen. Maar ik ben een binnenvetter, ik laat het niet zien. En als mijn emotisch er uit komen, dan komt meteen alles er uit. Eigenlijk laat ik het pas zien op het moment als het al te laat is.
Ik ben nu zwanger dus gevoeliger, maar jij wou weten hoe het met mij ging, dus deze lange post is je eigenschuld
Doordat ik al redelijk wat mee heb gemaakt, ben ik gewoon wat harder. Ik ben niet de makkelijkste, ben dit oom nooit geweest. Heb wat domme dingen uitgehaald, foute vriendjes gehad. En dan komt er opeens zo'n lieve man en die word verliefd op mij. Daar moet toch wel wat achter zitten? Doordat hij al samen heeft gewoond en verloofd is geweest heb ik mij best lang 'tweede keus' gevoeld. Stel je voor, zij wil hem terug, zal hij dan terug gaan? In mijn gedachten wel hij heeft immers al een keer voor haar gekozen, wilde kinderen met haar en met haar trouwen. In zijn gedachten wil hij dat absoluut niet! Maar toch heb ik die angst ; wat als ...
Zijn nu wel heel ver afgedwaald..
Maar terug naar neefje;
Ik weet dus ook niet hoe ik volgens het boekje voor een kind hoor te zorgen, wat mag wel en wat mag niet? Wat daar normaal in is. Hoe moet ik straffen, wanneer moet ik straffen? Hoe omgaan met zijn ...klachten? Hoe moet ik een kind dat niet eten wil laten eten? Enigste wat ik kon bedenken was stug volhouden dat hij niet eerder van tafel mag dan wanneer hij een bepaalde hoeveelheid heeft gegeten. Hoe laat ik hem straks in zij eigen bed slapen? Hoe moet ik zien wanneer hij een middagje naar school kan?
We doen gewoon wat ons het beste lijkt, en ik moet leren dat het niet erg is om hulp te krijgen.
En de persoon die ik met dit soort dingen zou bellen; mijn zus. Ik had in gedachte toen ik net zwanger was ,als ik iets niet weet bel ik zus.
Ik ben zo emotioneel nu ik zwanger ben, en alles komt er oom uit.
Misschien ook wel goed dat ik over dingen praat. Ik denk dag mocht ik niet zwanger zijn geweest toen mijn zus overleed, ik mijn schouders een keer had opgehaald, poker-face had opgezet en al mijn emotisch lekker binnen had opgekropt. Tot dat het weer eens mis ging, en alles er in een knallende ruzie uit kwam. Resultaat; ok ben weer eens een week boos op vriend, hij doet hard zijn best om het goed te maken. Maar ik ben dan die week te druk bezig met mijn muurtje op te bouwen, want als je een muurtje hebt dat is wel fijn want dan kan niemand je pijn doen.
Ik kan mezelf gewoon niet kwetsbaar aan iemand laten zien, ging bij vriend wel steeds beter. En ik heb hem wel heel kwetsbaar gezien. Hij is dus ex-militair, heb wel meegemaakt dat hij schreeuwend en zwetend midden in de nacht recht op in bed zat. Hij droomde dan over dingen die hij heeft gezien in de oorlog.
Maar veder ben ik wel oke hoor.
vrijdag 29 augustus 2014 om 02:55
Neefje spreekt nu een paar woorden Engels. Verbazend hoe snel hij woorden oppikt. Vriend kan dus een handje vol Nederlandse woorden, en praat ook gewoon Amerikaans tegen neefje. De dingen als ; wil je drinken? Wil je wat eten? Moet je naar de wc? Zal ik helpen je schoen/jas/broek/trui aan trekken? We gaan op bed. Snapt hij wel.
Hij kan ook al een paar woordjes. Yes/no, Thank you, good night. Hij kan tellen tot 10 in het Engels. Toilet. Please.
Het komt wel. Ze begrijpen elkaar. Als neefje zijn schoen pakt en daddy help zegt, dan snapt vriend wel dat hij moet helpen.
We nemen dierbare spullen van mijn zus mee. Schoonmoeder erft een kast gekocht, die in een gedenk kamertje staat. In die kast zitten allemaal kleine laatjes. We doen de spulletjes apart in laatjes, en als neefje wil kan hij in de laatjes kijken.
We hebben haar sieraden, favoriete muziek op USB, foto's ,het typische schilderij van hun 3e met neefje en broertje als baby. Ook hebben we een foto van zijn biologische vader, zodat we hem wel over zijn vader kunnen vertellen en laten zien. Ondanks dat hij vriend al een jaar of 2 daddy noemt, vind ik wel dat we eerlijk moeten zijn en gewoon altijd de waarheid moeten vertellen. En ooit zullen we ook de waarheid over zijn vader moeten vertellen ; hij is tijdens de zwangerschap we gegaan. En wilde vrijwel geen contact.
Hij kan ook al een paar woordjes. Yes/no, Thank you, good night. Hij kan tellen tot 10 in het Engels. Toilet. Please.
Het komt wel. Ze begrijpen elkaar. Als neefje zijn schoen pakt en daddy help zegt, dan snapt vriend wel dat hij moet helpen.
We nemen dierbare spullen van mijn zus mee. Schoonmoeder erft een kast gekocht, die in een gedenk kamertje staat. In die kast zitten allemaal kleine laatjes. We doen de spulletjes apart in laatjes, en als neefje wil kan hij in de laatjes kijken.
We hebben haar sieraden, favoriete muziek op USB, foto's ,het typische schilderij van hun 3e met neefje en broertje als baby. Ook hebben we een foto van zijn biologische vader, zodat we hem wel over zijn vader kunnen vertellen en laten zien. Ondanks dat hij vriend al een jaar of 2 daddy noemt, vind ik wel dat we eerlijk moeten zijn en gewoon altijd de waarheid moeten vertellen. En ooit zullen we ook de waarheid over zijn vader moeten vertellen ; hij is tijdens de zwangerschap we gegaan. En wilde vrijwel geen contact.
vrijdag 29 augustus 2014 om 06:37
Ik vind het allemaal heel mooi, maar laat je vriend niet de plaats van zijn vader innemen, dat komt vanzelf. Na de dood van mijn man ging ik samen wonen en was het oom, later kwam de vraag of hij ex papa mocht noemen. Hou hem met foto's in zijn leven en benoem hem ook als papa.
Wat misschien ook een idee is, noem hem papa * naam van vriend* zo hou je het neutraal. B.V. papa William
Wat misschien ook een idee is, noem hem papa * naam van vriend* zo hou je het neutraal. B.V. papa William
Wie nooit van mening verandert heeft zelden iets geleerd
vrijdag 29 augustus 2014 om 09:29
Van morgen al even bij de verloskundige geweest voor een laatste controle, kan ik met een gerust hart vliegen.
Op het gaatje na, alles was goed.
Ondanks dat we er maar heel even geweest zijn, neefje kreeg een grote broer pakket mee. Heel leuk! Normaal krijgen broers/zussen die in de laatste weken, heb 'binnen een maand een baby' dingen uitgehaald. Maar heel leuk!
Op het gaatje na, alles was goed.
Ondanks dat we er maar heel even geweest zijn, neefje kreeg een grote broer pakket mee. Heel leuk! Normaal krijgen broers/zussen die in de laatste weken, heb 'binnen een maand een baby' dingen uitgehaald. Maar heel leuk!
vrijdag 29 augustus 2014 om 09:32
vrijdag 29 augustus 2014 om 14:24
Yadan
en een hele goede reis terug naar huis. Ik hoop dat je blijft schrijven hier? Misschien ook wel fijn voor als je raad nodig hebt m.b.t. het opvoeden van je neefje (de pijler kinderen), want logisch dat je het af en toe even niet weet. Het is allemaal niet niks wat jij, neefje en je man trouwens ook, voor jullie kiezen krijgen. Praat erover met dierbaren zodat je alles een plek kunt geven. Nogmaals

