Vreemde vraagt in ijssalon om erbij te mogen zitten.
donderdag 13 augustus 2015 om 15:41
Gisteren ben ik met mijn dochter en neefje in de plaatselijke ijssalon een ijscoupe gaan eten.( voor de beeldvorming: binnen in de ijssalon kan je alleen aan een tafel zitten waarna je alléén een ijscoupe (dus geen handijs) kunt bestellen als je de kaart hebt bekeken. De serveerder /ster brengt deze en rekent af als de coupe op is. In het voorste gedeelte kun je handijs halen maar mag je binnen niét zitten hiermee.) Omdat er braderie was, was het ontzettend druk en hebben we even moeten wachten totdat we een plaatsje kregen. Toen we er eenmaal een bemachtigd hadden vroeg een vreemde vrouw (ze was met nog een vrouw) of ze bij ons aan tafel konden gaan zitten. ( er was nog één stoel vrij en een half plekje op de bank omdat de kinderen daarop zaten).
Toen ik antwoorde dat ik dit liever niet wilde, mompelde ze op een boze toon iets ( kon het niet verstaan) en liep weg.
Dezelfde situatie heb ik een paar weken geleden ook al eens meegemaakt in dezelfde ijssalon en zet mij aan het denken: is het vreemd/ onvriendelijk van mij dat ik dit niet toe laat? Zouden jullie het wél doen?
Toen ik antwoorde dat ik dit liever niet wilde, mompelde ze op een boze toon iets ( kon het niet verstaan) en liep weg.
Dezelfde situatie heb ik een paar weken geleden ook al eens meegemaakt in dezelfde ijssalon en zet mij aan het denken: is het vreemd/ onvriendelijk van mij dat ik dit niet toe laat? Zouden jullie het wél doen?
getfree wijzigde dit bericht op 13-08-2015 17:12
Reden: Meer duidelijke uitleg plus details
Reden: Meer duidelijke uitleg plus details
% gewijzigd
donderdag 13 augustus 2015 om 23:29
Nog een leuke anekdote, over 'zomaar ergens neerploffen'.
Ik zat met mijn kleine neefje (3) in de bus. Twee van die bankjes tegenover elkaar. Hij zat aan de ene kant bij het raam, ik tegenover hem. Er kwam een tamelijk corpulente vrouw op onze plek af, die duidelijk aanstalten maakte om op de lege plek naast mijn neefje neer te ploffen. Waarop hij de legendarische woorden door de bus schetterde: 'Dat PAST niet hoor!'
Was best wel gênant. Zeg maar.
Ik zat met mijn kleine neefje (3) in de bus. Twee van die bankjes tegenover elkaar. Hij zat aan de ene kant bij het raam, ik tegenover hem. Er kwam een tamelijk corpulente vrouw op onze plek af, die duidelijk aanstalten maakte om op de lege plek naast mijn neefje neer te ploffen. Waarop hij de legendarische woorden door de bus schetterde: 'Dat PAST niet hoor!'
Was best wel gênant. Zeg maar.
You don't have to fit into the format
vrijdag 14 augustus 2015 om 01:13
Geweldig topic! En ik moet het TO nageven; ze blijft heel netjes en ze zegt ook over haar gedrag te gaan nadenken.
Even over de bus. Ik ben zelf van de oude stempel en sta altijd op voor oudere mensen en mensen die slecht ter been zijn. Dit leer ik mijn kind ook aan. Maar ik maak het bijna altijd mee dat volwassenen (ook ouderen!) opstaan voor mijn dochter! Het "ga hier maar lekker zitten moppie" scenario. Dan kijkt dochter me altijd aan van 'ja en nu?'
Ik blijf zelf altijd voor haar stoel staan overigens. Tenzij er plek genoeg is voor twee. Lastig hoor, fatsoen
Even over de bus. Ik ben zelf van de oude stempel en sta altijd op voor oudere mensen en mensen die slecht ter been zijn. Dit leer ik mijn kind ook aan. Maar ik maak het bijna altijd mee dat volwassenen (ook ouderen!) opstaan voor mijn dochter! Het "ga hier maar lekker zitten moppie" scenario. Dan kijkt dochter me altijd aan van 'ja en nu?'
Elke keer denk ik weer: het kan niet debieler. En verdomd, het lukt ze.

