Overig
alle pijlers
Wie zijn toch die a-sociale mensen???
vrijdag 30 mei 2008 om 15:30
Gisteren heb ik gewinkeld en tijdens het winkelen heb ik in de paskamer van 1 van de winkels die ik bezocht heb (4 in totaal) een tasje van Douglas laten staan met daarin spullen t.w.v. ¤ 50,00. Ik heb vandaag alle winkels gebeld en het tasje is niet gevonden. Dit is de tweede keer dat mij dit gebeurt.
En ik vraag me dus serieus af wie die godvergeten a-sociale mensen zijn die denken dat wanneer zij iets vinden wat overduidelijk vergeten/ van iemand anders is, menen te mogen toeëigenen? Zijn dat keurige dames die kinderen moeten opvoeden? Is het mijn buurvrouw? Gezien de winkels waarin ik geweest ben, moet het iemand zijn zoals ik ben, gewoon modale doorsnee. Ik kan hier gewoon geen beeld bij krijgen. Als je zoiets vindt, dan geef je dat toch aan de kassa af???
Kennen jullie mensen die dit (stelen dus) doen?
En ik vraag me dus serieus af wie die godvergeten a-sociale mensen zijn die denken dat wanneer zij iets vinden wat overduidelijk vergeten/ van iemand anders is, menen te mogen toeëigenen? Zijn dat keurige dames die kinderen moeten opvoeden? Is het mijn buurvrouw? Gezien de winkels waarin ik geweest ben, moet het iemand zijn zoals ik ben, gewoon modale doorsnee. Ik kan hier gewoon geen beeld bij krijgen. Als je zoiets vindt, dan geef je dat toch aan de kassa af???
Kennen jullie mensen die dit (stelen dus) doen?
vrijdag 30 mei 2008 om 16:36
Hier in Limburg zijn ze niet zo netjes. Hoevaak ik het al niet heb meegemaakt dat iemand bij mij aan de kassa "vergeet" te vertellen dat ie ook nog 1, 2, 3 kratjes bier onderop de kar heeft staan.
Pasgeleden nog een man die zei: Oja en een krat HJ. Terwijl het er toch echt 2 waren! Dat is dus overduidelijk proberen te stelen. Want je weet dondersgoed hoeveel je er hebt gepakt.
En ik heb een aantal keer meegemaakt, 's ochtend vroeg dat iemand vergeet zijn/haar emballagebonnetje eruit te halen. Dan spring ik van mijn kassa af en hou m bij me totdat ze aan de kassa komen. Dan gaan ze zoeken naar het bonnetje en houd ik met een vriendelijke glimlach het bonnetje voor hun neus.
vrijdag 30 mei 2008 om 16:37
M'n vriend (was ie weer :-) ) is laatst z'n blackberry kwijtgeraakt tijdens een concert. Helemaal balen, want staan veel werkgerelateerde zaken etc. in. Komt er de volgende dag een jongen bij ons aan de deur met zijn blackberry! Die jongen die 'm gevonden had heeft 'mama' gebeld die in de telefoon stond en zo dus ons adres achterhaald. Zo kan het dus ook! M'n vriend was enorm blij en heeft die jongen 20 euro gegeven voor alle moeite. Dan ben je toch blij dat er nog eerlijke mensen zijn hoor. En juist omdat je zelf weleens zoiets meemaakt wil je dat niet een ander aan doen, toch?!
vrijdag 30 mei 2008 om 16:38
vrijdag 30 mei 2008 om 16:40
Brummetje, wat nou als die persoon nog naar huis moet en geen treinkaartje kan kopen omdat jij zijn portemonnee hebt gehouden? Wat nou als er wél veel geld in zat omdat ze iets bijzonders ging kopen? Wat nou als de eigenaar bijna op vakantie zou gaan en nu geen bankpasjes meer heeft en de vakantie dus uit moet stellen? Het gaat niet alleen om eht geld, maar ook om dat jij het ongemak van die persoon bewust zit te vergroten.
Kijk, als ik een briefje van vijf op het station vind, en ik heb niemand het zien verliezen, dan hou ik eht denk ik ook. Omdat dat duidelijk iets is waar iemand niet voor terug gaat na het volgende station.
Sieraden, persoonlijke spullen, die breng ik altijd ergens heen. Ik ben zelfs zo'n muts dat ik kinderwantjes op goed zichtbare plekken neerleg, op een spijl van een hek ofzo.
De enige keer dat ik met iets de winkel ben uitgelopen dat niet was afgerekend, en ik wist het, was bij de hema. Het kassameisje had de helft van een ondergoed stelletje niet aangeslagen. Dat heb ik tegen haar gezegd maar toen kreeg ik een grote bek. Dat ze heus wel kon rekenen en waar ik me wel niet mee bemoeidde. Nou, toen ging het zo mee naar huis. Oh ja, en die keer dat ik een diadeempje van de hema op mijn hoofd had gezet. Ik was 4... Mijn moeder kwam er thuis achter en is niet weer 25 km gaan rijden om een diadeem van 1,25 gulden terug te brengen. Maar dat was onbewust van mij. De hema komt er maar bekaaid vanaf in onze familie...
Kijk, als ik een briefje van vijf op het station vind, en ik heb niemand het zien verliezen, dan hou ik eht denk ik ook. Omdat dat duidelijk iets is waar iemand niet voor terug gaat na het volgende station.
Sieraden, persoonlijke spullen, die breng ik altijd ergens heen. Ik ben zelfs zo'n muts dat ik kinderwantjes op goed zichtbare plekken neerleg, op een spijl van een hek ofzo.
De enige keer dat ik met iets de winkel ben uitgelopen dat niet was afgerekend, en ik wist het, was bij de hema. Het kassameisje had de helft van een ondergoed stelletje niet aangeslagen. Dat heb ik tegen haar gezegd maar toen kreeg ik een grote bek. Dat ze heus wel kon rekenen en waar ik me wel niet mee bemoeidde. Nou, toen ging het zo mee naar huis. Oh ja, en die keer dat ik een diadeempje van de hema op mijn hoofd had gezet. Ik was 4... Mijn moeder kwam er thuis achter en is niet weer 25 km gaan rijden om een diadeem van 1,25 gulden terug te brengen. Maar dat was onbewust van mij. De hema komt er maar bekaaid vanaf in onze familie...
vrijdag 30 mei 2008 om 16:43
Meiden, gun Brummetje niet die lol. Het kan gewoon niet waar zijn. Of ze verdient de gouden eikel en zelfs daar woorden over spenderen is het niet waard.
Ik denk dat ik of een engeltje op mijn schouder heb of het moet mijn karma zijn. Ik verlies altijd en eeuwig van alles of vergeet het en tot nu toe -even afkloppen- wordt het steeds terug gebracht of krijg ik het terug.
En ik vind heel veel, geef het altijd af/terug en die blik is al genoeg.
Op een terras/restaurant vergeet ik altijd mijn handtas. Ik moet echt iemand bij me hebben die even mee kijkt, ik vergeet het omdat ik bijna nooit een bij me heb dus als ik er een bij me heb dat is dat niet iets waar ik aan gewend ben.
Een ding ben ik kwijt geraakt waar ik van baal en die niet is afgegeven. Ik doe boodschappen bij de AH, in de super doe ik die zonnenbril aan mijn tshirt. Bij de auto hangt hij er niet meer. Ik als een gek terug gerent, hele supermarkt afgelopen, niet meer gevonden. Jammer, was een dure, ik zal nooit meer een dure kopen.
Verder wel eens 3 jaar bij ouderen gewerkt, zo leuk als je dan die portemonee kan terug brengen. Ja dat is niet te omschrijven.
Ik denk dat ik of een engeltje op mijn schouder heb of het moet mijn karma zijn. Ik verlies altijd en eeuwig van alles of vergeet het en tot nu toe -even afkloppen- wordt het steeds terug gebracht of krijg ik het terug.
En ik vind heel veel, geef het altijd af/terug en die blik is al genoeg.
Op een terras/restaurant vergeet ik altijd mijn handtas. Ik moet echt iemand bij me hebben die even mee kijkt, ik vergeet het omdat ik bijna nooit een bij me heb dus als ik er een bij me heb dat is dat niet iets waar ik aan gewend ben.
Een ding ben ik kwijt geraakt waar ik van baal en die niet is afgegeven. Ik doe boodschappen bij de AH, in de super doe ik die zonnenbril aan mijn tshirt. Bij de auto hangt hij er niet meer. Ik als een gek terug gerent, hele supermarkt afgelopen, niet meer gevonden. Jammer, was een dure, ik zal nooit meer een dure kopen.
Verder wel eens 3 jaar bij ouderen gewerkt, zo leuk als je dan die portemonee kan terug brengen. Ja dat is niet te omschrijven.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
vrijdag 30 mei 2008 om 16:45
vrijdag 30 mei 2008 om 16:48
Oja, ik kijk nog elke dag naar een bewoner uit hier in de buurt.
Er waren hier werklui op de boulevard aan het werk, ze waren weg en ik zag een handschoen van ze liggen, maar wist voor wie ze aan het klussen waren.
Ik denk, (was vroeg in de ochtend) ik doe wat aan en ik raap het op, ik heb een tshirt aan en zie iemand die handschoen oprapen en zo het water in gooien. Ik nog bleren door het raam dat ik het aso vond. Vond het net even te aso om in string met shirt de straat op te rennen.
Die man kijkt niet op of om en loopt weg. Ik weet hoe hij eruit ziet dus die komt aan de beurt. Waar hij hij het opraapte was namelijk bij de voordeur van het complex, dus onnodig het in het water te gooien.
Er waren hier werklui op de boulevard aan het werk, ze waren weg en ik zag een handschoen van ze liggen, maar wist voor wie ze aan het klussen waren.
Ik denk, (was vroeg in de ochtend) ik doe wat aan en ik raap het op, ik heb een tshirt aan en zie iemand die handschoen oprapen en zo het water in gooien. Ik nog bleren door het raam dat ik het aso vond. Vond het net even te aso om in string met shirt de straat op te rennen.
Die man kijkt niet op of om en loopt weg. Ik weet hoe hij eruit ziet dus die komt aan de beurt. Waar hij hij het opraapte was namelijk bij de voordeur van het complex, dus onnodig het in het water te gooien.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
vrijdag 30 mei 2008 om 16:52
vrijdag 30 mei 2008 om 16:53
Een vriendin en tevens collega heeft een keer iets meegemaakt met haar baas. Was bij het ouderehuis. Een klant van hem had een buskaart laten vallen. Hij zette zijn voet erop om als ze weg was het op te rapen. Mijn vriendin riep van een afstand ................. " Pietje" je staat op iets wat die mevrouw heeft laten vallen. hahahahahah. Hoe bedoel je afgaan. Dat als baas van die zaak die daar kwam om spullen te verkopen. Dan laat je je kennen voor die paar euro.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
