yehhh het rookverbod is een feit
dinsdag 1 juli 2008 om 01:02

dinsdag 1 juli 2008 om 01:03

dinsdag 1 juli 2008 om 01:05
Ik kan het.
Natuurlijk kan ik het.
Je kunt toch alles wat je wilt. Nee, niet zomaar de hoofdprijs winnen in de Staatsloterij. Of opeens 160 kilo optillen met je linkerhand. Maar stoppen met roken, dat moet toch simpel zijn.
Ja een verslaving. Ja, ik vind het lekker. Ja, ik rook al zo oneindig lang.
Ik ben er klaar mee.
De Horeca wet is er klaar mee.
Nooit meer een sigaret in een kroeg. Nooit meer na je Carpaccio een sigaret opsteken in dat leuke restaurant. Dat mag niet meer.
Moet ik die frustratie over me heen laten komen? Nee! Ik ga mee. Ik ben sinds eeuwen een meeloper. Ik doe mee. Ik stop.
Het is niet de eerste keer dat ik een poging doe tot stoppen. Sterker nog, ik heb al heel wat pogingen op mijn naam staan. Net het Nederlands Elftal die het altijd nét niét redt. Maar het voelt anders deze keer. Een ommekeer in mijn leven. Alles is zo anders momenteel. De toekomst is zo verrukkelijk onvoorspelbaar. Er zijn dingen gebeurd, er gebeuren dingen, het leven is zo aanstekelijk aanwezig. Het afgelopen weekend heb ik 2 dagen in stilte doorgebracht. Thuis. Alleen. Het voelde zo goed. Het voelt zo goed. De afgelopen maanden zijn als een roes voorbij gegaan, toch ben ik niet één seconde vergeten bewust te genieten van alles wat wel is. Ik geniet van de lente die langzaam overgaat in de zomer. Ik geniet van mijn huis wat een kleine metamorfose heeft ondergaan. Ik geniet van de stille avonden die als een warm bad aanvoelen. Ik geniet van mijn verse lakens die ik 2 keer per week op mijn bed leg. Ik geniet van de mensen die genieten om me heen. Ik geniet van dat spannende gevoel in mijn buik. Ik geniet van de onbekende dingen, de avonturen waar je als meisje alleen maar van kunt dromen. Ik voel me een prinses in het mooiste sprookje ooit. Puur en alleen omdat ik me zo wil voelen.
Vanavond reed ik laat naar huis na een heerlijk diner op een zonnig terras. Een lekkere maaltijd, meer dan aangenaam gezelschap. Mijn pakje Kent. Ik stak er nog eentje op. Ik genoot. Ieder trekje voelde ik naar binnen gaan om even later via mijn mond (en waarschijnlijk neus) mijn lichaam te verlaten. De intensiteit van deze avond is voelbaar in iedere vezel van mijn lijf.
Het is aangenaam buiten, toch brandt mijn open haard. De fles Sambuca staat op tafel. Het is zomaar een maandag. Nog 1 sigaret in het pakje. Met liefde steek ik er nog eentje op. Ik sluit mijn ogen en terwijl ik inhaleer en uitblaas schieten er fragmenten uit mijn leven voorbij.
Ik druk mijn laatste sigaret uit. Ik drink de laatste druppel uit mijn glas. Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo klaar was voor mijn nieuwe, hernieuwde, onbekende toekomst. Ik ben er klaar voor. Meer dan klaar voor.
Ik ben gelukkig.
*gooit haar asbak leeg, wast deze af en zet ‘m achter in de kast*
(ik dacht ik deel mijn melancholische gevoel even met jullie
)
Natuurlijk kan ik het.
Je kunt toch alles wat je wilt. Nee, niet zomaar de hoofdprijs winnen in de Staatsloterij. Of opeens 160 kilo optillen met je linkerhand. Maar stoppen met roken, dat moet toch simpel zijn.
Ja een verslaving. Ja, ik vind het lekker. Ja, ik rook al zo oneindig lang.
Ik ben er klaar mee.
De Horeca wet is er klaar mee.
Nooit meer een sigaret in een kroeg. Nooit meer na je Carpaccio een sigaret opsteken in dat leuke restaurant. Dat mag niet meer.
Moet ik die frustratie over me heen laten komen? Nee! Ik ga mee. Ik ben sinds eeuwen een meeloper. Ik doe mee. Ik stop.
Het is niet de eerste keer dat ik een poging doe tot stoppen. Sterker nog, ik heb al heel wat pogingen op mijn naam staan. Net het Nederlands Elftal die het altijd nét niét redt. Maar het voelt anders deze keer. Een ommekeer in mijn leven. Alles is zo anders momenteel. De toekomst is zo verrukkelijk onvoorspelbaar. Er zijn dingen gebeurd, er gebeuren dingen, het leven is zo aanstekelijk aanwezig. Het afgelopen weekend heb ik 2 dagen in stilte doorgebracht. Thuis. Alleen. Het voelde zo goed. Het voelt zo goed. De afgelopen maanden zijn als een roes voorbij gegaan, toch ben ik niet één seconde vergeten bewust te genieten van alles wat wel is. Ik geniet van de lente die langzaam overgaat in de zomer. Ik geniet van mijn huis wat een kleine metamorfose heeft ondergaan. Ik geniet van de stille avonden die als een warm bad aanvoelen. Ik geniet van mijn verse lakens die ik 2 keer per week op mijn bed leg. Ik geniet van de mensen die genieten om me heen. Ik geniet van dat spannende gevoel in mijn buik. Ik geniet van de onbekende dingen, de avonturen waar je als meisje alleen maar van kunt dromen. Ik voel me een prinses in het mooiste sprookje ooit. Puur en alleen omdat ik me zo wil voelen.
Vanavond reed ik laat naar huis na een heerlijk diner op een zonnig terras. Een lekkere maaltijd, meer dan aangenaam gezelschap. Mijn pakje Kent. Ik stak er nog eentje op. Ik genoot. Ieder trekje voelde ik naar binnen gaan om even later via mijn mond (en waarschijnlijk neus) mijn lichaam te verlaten. De intensiteit van deze avond is voelbaar in iedere vezel van mijn lijf.
Het is aangenaam buiten, toch brandt mijn open haard. De fles Sambuca staat op tafel. Het is zomaar een maandag. Nog 1 sigaret in het pakje. Met liefde steek ik er nog eentje op. Ik sluit mijn ogen en terwijl ik inhaleer en uitblaas schieten er fragmenten uit mijn leven voorbij.
Ik druk mijn laatste sigaret uit. Ik drink de laatste druppel uit mijn glas. Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo klaar was voor mijn nieuwe, hernieuwde, onbekende toekomst. Ik ben er klaar voor. Meer dan klaar voor.
Ik ben gelukkig.
*gooit haar asbak leeg, wast deze af en zet ‘m achter in de kast*
(ik dacht ik deel mijn melancholische gevoel even met jullie
DTEEZ!
dinsdag 1 juli 2008 om 01:06
shining, ik denk dat het ook best wel mee zal vallen, ik als roker zou best met vriendinnen die niet roken mee gaan naar een niet rokerscafe, dan loop ik wel even naar buiten.
En zo zijn er vast meer mensen die zich heus wel even willen aanpassen. Waarom dan perse nergens niet meer roken?!! Ik baal!! :P
En zo zijn er vast meer mensen die zich heus wel even willen aanpassen. Waarom dan perse nergens niet meer roken?!! Ik baal!! :P

dinsdag 1 juli 2008 om 01:08
Dat het aantal goedlopende coffieshops gaat dalen dat hebben ze natuurlijk in "Den Haag" allang bedacht.
Dat is voor de regering natuurlijk alleen maar een voordeel van dit verbod.
Kan een coffieshop niet de ruimte van de verkooper geheel afsluiten? Zakje/stikkie door zo'n luikje net als 's nachts bij de benzinepomp?
Dan rook je in een afgesloten ruimte.
Dat is voor de regering natuurlijk alleen maar een voordeel van dit verbod.
Kan een coffieshop niet de ruimte van de verkooper geheel afsluiten? Zakje/stikkie door zo'n luikje net als 's nachts bij de benzinepomp?
Dan rook je in een afgesloten ruimte.

dinsdag 1 juli 2008 om 01:09
Tuurlijk baal je. Snap ik. Maar ik heb al eerder geschreven waarom ik denk dat het goed is als je één lijn trekt en niet een rokerskroeg hebt en een nietrokerskroeg.
Ik denk serieus dat het een kwestie is van wennen. Nogmaals, je mag nu nergens meer roken. Vroeger was het niet in te denken dat je op je werk niet mocht roken, is ook ingevoerd en we leven allemaal nog. Geen man overboord.
