Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Abortus? Hoe neem ik een beslissing?

23-10-2017 09:22 587 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Door een stomme actie van mijn man (veroorzaakt door combinatie van drank en medicatie) ben ik ongewenst zwanger, nu ruim zeven weken. Tot een jaar geleden was onze relatie stabiel en wilden we graag een kind. Na verschillende miskramen en een te vroeg geboren kindje dat is overleden hebben we dat even stopgezet. Vervolgens werd mijn man ernstig ziek, raakte daarna in een psychose en is een periode erg agressief geweest. We hebben allebei hulp om dit alles te verwerken en de situatie leek stabiel. Zeker door deze laatste gebeurtenis vind ik de situatie nu echter absoluut niet geschikt om een kind te krijgen. Tegelijk voelt een abortus zo verkeerd, vooral gezien de eerdere zwangerschappen. Mijn man wil het kindje heel graag laten komen. Onze situatie is verder stabiel, qua werk, huis, netwerk etc.

Inmiddels heb ik allerlei gesprekken gehad, alle voors en tegens wel op een rijtje, maar dat helpt me niet om een beslissing te nemen. Normaal neem ik beslissingen uiteindelijk vaak op basis van wat goed voelt, maar nu weet ik dat niet. Ik heb nog wel even tijd, maar hoe neem ik een beslissing? Iemand advies?
Alle reacties Link kopieren Quote
duckling schreef:
23-10-2017 09:22
Door een stomme actie van mijn man (veroorzaakt door combinatie van drank en medicatie) ben ik ongewenst zwanger
Ik snap deze niet helemaal.

Maar om meer ontopic te komen. Dit is iets wat je samen moet beslissen. Als je het weg zou halen, zou je daar later spijt van krijgen? Ik ben absoluut niet anti-abortus, maar naast de psychose die je man heeft gehad klinkt jouw situatie wel stabiel. Ik denk dat jullie het beste veel samen kunnen praten.
Alle reacties Link kopieren Quote
Als je even de zwangerschap wegdenkt: wil je bij je man blijven?

Ja/nee?

Ja? Dan voors en tegens van een kind in je relatie afwegen.
Nee? Dan zou ik nadenken of je het aankunt het alleenstaand op te voeden of dat je abortus doet.
Leef nu het kan!
Alle reacties Link kopieren Quote
Bovenstaand omdat ik het idee krijg dat juist de twijfel over je relatie en gedrag van je man, je doet twijfelen over een kind. Als je relatie goed zat en je vertrouwen in je man zou hebben,zou je denk ik niet twijfelen over een kind..
Leef nu het kan!
Alle reacties Link kopieren Quote
Had zijn stomme actie te maken met zijn agressie?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou het niet doen met z’on man, sorry.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoezo foute actie van man?
Je heb samen sex en als je dus niet zwanger wil worden moet je iets van anticonceptie gebruiken
Alle reacties Link kopieren Quote
Bij stomme actie van man kan ik alleen bedenken dat hij stiekem halverwege het condoom heeft afgedaan of zoiets.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hey als je man zijn piemel in je stopt zonder bescherming en jij hebt aangegeven dat je dat niet wilde: dan is dat niet pluis.

Je krijgt niet alleen een kind, je zit de rest van je leven aan die man vast. Wil je dat?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk dat je ook voor jezelf moet kijken wil je bij deze man blijven? En van daaruit beslissen (mocht je het houden) of je het kind samen wilt opvoeden of alleen.
Alle reacties Link kopieren Quote
N
koffiekop wijzigde dit bericht op 23-10-2017 16:05
99.86% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Sorry, beetje cryptisch omschreven inderdaad. Man kwam ‘s nachts aangeschoten thuis en dwong me min of meer tot seks waarbij hij geen condoom gebruikte. Dat ging met veel lomp gedrag gepaard wat ik op dat moment als agressie ervaarde, hoewel hij en zijn psycholoog later zeiden dat het meer lompheid dan agressie was.

Ik ben er nog niet helemaal uit of ik bij mijn man wil blijven. Met mezelf durf ik het nog wel aan om te kijken of het nu goed blijft gaan, maar met een kindje niet. Maar dat is nu, wie weet zou ik daar over een maand of zeven heel anders over denken.

Mijn grootste twijfel zit in de relatie inderdaad, maar ons overleden kindje speelt ook mee. Dat heeft er flink ingehakt en ik ben erg bang dat dat weer zou gebeuren.
Alle reacties Link kopieren Quote
duckling schreef:
23-10-2017 09:48
Sorry, beetje cryptisch omschreven inderdaad. Man kwam ‘s nachts aangeschoten thuis en dwong me min of meer tot seks waarbij hij geen condoom gebruikte. Dat ging met veel lomp gedrag gepaard wat ik op dat moment als agressie ervaarde, hoewel hij en zijn psycholoog later zeiden dat het meer lompheid dan agressie was.

Ik ben er nog niet helemaal uit of ik bij mijn man wil blijven. Met mezelf durf ik het nog wel aan om te kijken of het nu goed blijft gaan, maar met een kindje niet. Maar dat is nu, wie weet zou ik daar over een maand of zeven heel anders over denken.

Mijn grootste twijfel zit in de relatie inderdaad, maar ons overleden kindje speelt ook mee. Dat heeft er flink ingehakt en ik ben erg bang dat dat weer zou gebeuren.
Dwingen tot seks is geen lomp gedrag.
En zijn psycholoog was er niet bij, he. Heb jij met zijn psycholoog gesproken, of zegt je man dat zijn psycholoog dat ook lomp vond ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
duckling schreef:
23-10-2017 09:48
Sorry, beetje cryptisch omschreven inderdaad. Man kwam ‘s nachts aangeschoten thuis en dwong me min of meer tot seks waarbij hij geen condoom gebruikte. Dat ging met veel lomp gedrag gepaard wat ik op dat moment als agressie ervaarde, hoewel hij en zijn psycholoog later zeiden dat het meer lompheid dan agressie was.

Ik ben er nog niet helemaal uit of ik bij mijn man wil blijven. Met mezelf durf ik het nog wel aan om te kijken of het nu goed blijft gaan, maar met een kindje niet. Maar dat is nu, wie weet zou ik daar over een maand of zeven heel anders over denken.

Mijn grootste twijfel zit in de relatie inderdaad, maar ons overleden kindje speelt ook mee. Dat heeft er flink ingehakt en ik ben erg bang dat dat weer zou gebeuren.
Sorry misschien erg offtopic. Maar bij een man blijven die jou heeft verkracht? En die dat zelf vergoeilijkt met de term 'lomp'? Echt?
Alle reacties Link kopieren Quote
O
koffiekop wijzigde dit bericht op 24-10-2017 13:32
0.00% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Och meid... Ik zou niet hier over je twijfels praten, maar contact opnemen met het Fiom of een andere instantie die hier gespecialiseerd in is. Je probleem is complex. Dat hij je dwong tot seks was geen lompheid, dat was verkrachting, resulterend in een zwangerschap. Als je kiest voor dit kind zit je je leven lang aan deze man vast, deze man die jou onder invloed van drank tot seks gedwongen heeft en die ook op andere manieren agressief naar jou is geweest. Een kind opvoeden met iemand die onvoorspelbaar agressief is, is heel moeilijk. En je hebt hier geen keus in: je mag juridisch gezien je kind niet alleen opvoeden als hij ook een rol in het leven van zijn kind wil spelen. Het is daarbij niet relevant of hij agressief is geweest naar jou. Ik begrijp je dilemma, zeker nadat je zo'n zware tijd achter de rug hebt gehad met een overleden kindje, maar ik zou hier absoluut met een professional over gaan praten die je jouw overwegingen helder kan helpen maken. Heel erg veel sterkte.
Alle reacties Link kopieren Quote
duckling schreef:
23-10-2017 09:48
Sorry, beetje cryptisch omschreven inderdaad. Man kwam ‘s nachts aangeschoten thuis en dwong me min of meer tot seks waarbij hij geen condoom gebruikte. Dat ging met veel lomp gedrag gepaard wat ik op dat moment als agressie ervaarde, hoewel hij en zijn psycholoog later zeiden dat het meer lompheid dan agressie was.
Dit klinkt echt niet goed. En die psycholoog kan de pot op, hij was er niet bij neem ik aan.
Ik kan me dus goed voorstellen dat je over de relatie twijfelt.

Hoe graag wil je een kind en hoe oud ben je? Zie je jezelf als alleenstaande moeder?
Maar ook dan zul je je hele leven aan hem verbonden zijn. Denk daar goed over na.
Sterkte.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk dat jullie problemen groter zijn dan de vraag of je dit kind moet laten komen.
Persoonlijk lijkt me dat beter van niet. Je weet niet of je wil blijven bij de man die jou dwingt tot seks, die psychisch niet al te stevig in zijn schoenen staat etc. etc. Het lijkt me nou niet bepaald het beste thuis voor een kind.
Alle reacties Link kopieren Quote
Maar los van je zwangerschap zou ik hoe dan ook bij je man weg gaan. Zo spoedig mogelijk. Wat Koffiekop zegt: je mag jezelf echt een leuker leven gunnen.
Alle reacties Link kopieren Quote
blijfgewoonbianca schreef:
23-10-2017 09:50
Dwingen tot seks is geen lomp gedrag.
En zijn psycholoog was er niet bij, he. Heb jij met zijn psycholoog gesproken, of zegt je man dat zijn psycholoog dat ook lomp vond ?
We zijn samen daarna bij zijn psycholoog geweest, die dat toen zo benoemde. Ik ben in het verleden misbruikt en als iets tijdens seks me daaraan herinnert (zoals nu wakker worden van dronken man die seks wil) heb ik heel soms nog de neiging om te bevriezen ipv dat aan te geven. Normaal merkt mijn man dat direct en stopt dan, maar nu merkte hij het niet en ging door. Ik heb dus geen stop gezegd of hem afgeweerd oid. Overigens drinkt mijn man normaal nooit veel en hakte het er nu (volgens de psycholoog) hard in door de combinatie met medicatie. Een paar maanden voor deze gebeurtenis en sinds die tijd is er trouwens niks aan de hand, is hij weer zijn gewone zelf.
Alle reacties Link kopieren Quote
duckling schreef:
23-10-2017 09:58
We zijn samen daarna bij zijn psycholoog geweest, die dat toen zo benoemde. Ik ben in het verleden misbruikt en als iets tijdens seks me daaraan herinnert (zoals nu wakker worden van dronken man die seks wil) heb ik heel soms nog de neiging om te bevriezen ipv dat aan te geven. Normaal merkt mijn man dat direct en stopt dan, maar nu merkte hij het niet en ging door. Ik heb dus geen stop gezegd of hem afgeweerd oid. Overigens drinkt mijn man normaal nooit veel en hakte het er nu (volgens de psycholoog) hard in door de combinatie met medicatie. Een paar maanden voor deze gebeurtenis en sinds die tijd is er trouwens niks aan de hand, is hij weer zijn gewone zelf.
Maar je hebt waarschijnlijk ook niet gezellig mee liggen vrijen.
Waarom drinkt je man, als dat eigenlijk niet kan icm zijn medicatie ?
En hoe vindt hij het , dat jij , door hem, zo'n nare ervaring en herbeleving hebt gehad ? .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
duckling schreef:
23-10-2017 09:48
Sorry, beetje cryptisch omschreven inderdaad. Man kwam ‘s nachts aangeschoten thuis en dwong me min of meer tot seks waarbij hij geen condoom gebruikte. Dat ging met veel lomp gedrag gepaard wat ik op dat moment als agressie ervaarde, hoewel hij en zijn psycholoog later zeiden dat het meer lompheid dan agressie was

Hij heeft je verkracht dus. Ik was er al bang voor dat je dat bedoelde.. Wat rot voor je zeg. :hug: Ik kan me voorstellen dat je je dan niet meer veilig bij hem voelt en niet weet of je nog met hem verder wil. Ik werk in de psychiatrie en ik vind je vrouw verkrachten niet zomaar lomp gedrag dat iemand met een psychisch stoornis weleens kan doen, dit is echt heftig. Ik geloof niet dat je iemand verkracht met een beetje lomp gedrag, dwang is geen lomp gedrag maar agressief gedrag. Het komt op mij over alsof hij/men jou wil doen geloven dat het wel meevalt en gewoon een lompe actie is, maar dit is gewoon verkrachting! Heb je het er zelf ook met die psycholoog over gehad of zijn die woorden van je man?

Heb je met een professional gesproken? Iemand van FIOM bijvoorbeeld? Dit is een hele moeilijke zaak denk ik. Ik kan me gezien je voorgeschiedenis voorstellen dat een abortus moeilijk is maar het alternatief is nu een kind krijgen dat ontstaan is uit een verkrachting met een man die je niet vertrouwd en waar je dan wel voor altijd aan vastzit. Ik heb eigenlijk niet echt advies, dit is echt ingewikkeld. Ik wens je heel veel sterkte met deze beslissing.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
Alle reacties Link kopieren Quote
T.a.v. de zwangerschap verwoorden jullie precies waarom ik dit niet wil. Ik ben zelf met een boel agressie en ellende opgegroeid en ik wil dat absoluut niet voor mijn kind. En inderdaad lost bij hem weggaan dat niet op omdat hij dan alsnog de vader is.

T.a.v. zelf sowieso bij hem weggaan: dat vind ik lastiger. We zijn tien jaar samen, waarvan we het negen jaar heel goed en fijn hebben gehad. Pas door zijn psychische problemen veranderde alles. Ik hoop dus nog, gesteund door zijn behandelaars, dat we hieruit komen en dat alles weer min of meer wordt zoals het hiervoor was. De afgelopen maanden, met uitzondering van deze gebeurtenis, leek dat ook zo en kreeg ik weer wat vertrouwen terug.
duckling wijzigde dit bericht op 24-10-2017 22:02
1.42% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
IJskoffie schreef:
23-10-2017 09:55
Dit klinkt echt niet goed. En die psycholoog kan de pot op, hij was er niet bij neem ik aan.
Ik kan me dus goed voorstellen dat je over de relatie twijfelt.

Hoe graag wil je een kind en hoe oud ben je? Zie je jezelf als alleenstaande moeder?
Maar ook dan zul je je hele leven aan hem verbonden zijn. Denk daar goed over na.
Sterkte.
Je wordt niet zomaar 'alleenstaande moeder' en het is meer dan dat zij verbonden aan hem blijft.

Dat kind moet dan gewoon de helft van de week naar de vader als de vader dat wil, dat kan je als moeder niet tegenhouden volgens de wet.
Het is geen mooi plaatje van een moeder alleen met haar kind, vol liefde en harmonie in een lief, klein huisje. Het is gesleep met een veel te klein, onschuldig wezen wat vervolgens de helft van de tijd bij een onvoorspelbare man zit die zijn moeder heeft verkracht en agressieve neigingen heeft (en dit afdoet als 'lomp gedrag', dus zelfinzicht ontbreekt). En als moeder lig je dan jezelf op te vreten in bed 's nachts, niet wetende of je kindje ligt te huilen en getroost wordt, of het geslagen wordt, of het voldoende aandacht krijgt.

Vre-se-lijk.

De vraag: wil je alleenstaande moeder worden klopt niet, de vraag is:

"Ben je bereidt het kind te gaan delen op afstand, zonder controle, met deze man, zoals hij nu is (want garanties op verandering heb je niet)."
Alle reacties Link kopieren Quote
Die psycholoog vergoeilijkt nogal wat er is gebeurd. Dat geeft toch wel te denken. Maar ja, die is er natuurlijk voor jouw man en zijn problemen, niet voor jou. Dat zou ik goed in mijn achterhoofd houden bij het beoordelen van wat hij zegt.

Als ik alles zo lees zijn er in jullie relatie (en bij jullie als personen) behoorlijk wat triggers die makkelijk kunnen leiden tot instabiele of grensoverschrijdende situaties.
Man die na ziekte psychotisch en agressief wordt
Miskramen en te vroeg overleden kindje wat nog niet helemaal verwerkt is
Jij die nog issues hebt rondom seksueel misbruik

Het lijkt me dat bij het maken van de keuze voor of tegen abortus maar 1 vraag leidend moet zijn: zijn jullie in staat om een kind op dit moment een veilig, stabiel en gezond thuis te geven.

Anonymous

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven