Psyche
alle pijlers
Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf
zondag 23 oktober 2011 om 12:34
Ik ben veel aan het nadenken de laatste weken, het is begonnen met liefdesverdriet en het voelt alsof ik nu in een negatieve spiraal zit en ik wil hier uitkomen voordat het erger wordt.
Ik merk dat ik al mijn zelfvertrouwen al jaren ontleen aan het vertrouwen en de liefde die ik krijg van anderen. Ik heb 8 jaar een relatie gehad met een lieve jongen, die me geweldig vond. Toen ik die relatie verbrak, heeft hij het daar een tijd lang heel moeilijk mee gehad, en hij liet steeds merken dat hij me nog zo leuk vond. Ook al vond ik dat toen vervelend en probeerde ik zo min mogelijk contact met hem te hebben, toch voelde het heel erg goed dat hij mij nog zo leuk vond.
Daarna heb ik een tijdje een scharrel gehad, die bindingsangst heeft en daar altijd heel erg eerlijk over was, maar wel duidelijk liet merken dat hij me heel erg leuk vond, voor mij werkte dat toen wel. Tegelijkertijd was er iemand die me heel veel aandacht gaf, een echte leuke knappe (maar foute) man waarvan ik niet dacht dat hij me leuk zou vinden. Ik heb al in een ander topic over hem geschreven, samenvatting is dat hij destijds een vriendin had, vreemdging met mij, dat uiteindelijk uit is gegaan, wij elkaar veel zagen, soort van relatie kregen maar hij wilde geen "echte relatie" met mij op dat moment, omdat hij met zichzelf in de knoop zat. Hoewel ik dacht dat ik nooit verliefd op hem kon worden, ben ik dat toch geworden, hij heeft me uiteindelijk op een lompe manier gedumpt, had 2 dagen later een vriendin en zegt nu dat het tussen ons niet zoveel voorstelde. Dat was 2 maanden geleden en ik heb er nog zoveel pijn van.
Ik ben mezelf ergens kwijt geraakt in de laatste jaren. Dat het over is tussen mij en de leuke man doet mezelf pijn. Eigenlijk niet dat het over is, want ik wist ergens wel dat het niet ging werken en dat hij niet goed genoeg was voor mij, maar dat HIJ die beslissing heeft gemaakt en vooral dat hij nu meteen iemand anders heeft die het wel voor hem is, terwijl ik niet leuk genoeg ben. En dat doet zo'n pijn omdat ik mijn zelfvertrouwen uit zijn bevestiging haalde. En met die bevestiging is nu ook mijn zelfvertrouwen weg. Ik heb nu voor het eerst in 10 jaar niemand meer die mij op 1 zet, en dat voelt zo naar. Het voelt alsof ik gefaald heb, juist omdat ik er echt voor ging en van alles opzij zette voor hem, iets wat ik een aantal jaar geleden nooit voor iemand zou doen. Ik weet wel dat ik het niet zo belangrijk moet vinden wat hij van me vindt, dat hij ook maar 1 man is, en zelfs eentje die met zichzelf totaal in de knoop zit en niet de ware voor mij is, maar ik vind het wel heel erg belangrijk en ik wil niets liever dan dat hij spijt krijgt en me terug wil, en ik dan keihard kan zeggen "nou ik jou niet meer!", en dan is het ok voor mij. Ik heb veel topics en zo hierover gelezen, en iedereen zegt "je moet jezelf op 1 zetten", "je zelfvertrouwen haal je uit jezelf en niet uit een ander", "je moet jezelf leuk vinden en dan maakt het niet uit wat een man vindt", maar hoe doe ik dat???
Ik zie tips als "maak het gezellig, steek wat kaarsjes aan, kijk een leuk dvd'tje of maak een lange strandwandeling", maar ik voel me dan zo zielig, zo alleen. Dat zal vast heel leuk zijn als je al gelukkig bent met jezelf, maar hoe kom je daar? Ik ben best tevreden met mezelf (zie er goed uit, ben slim, lief, veel vrienden), doe wat ik leuk vind, ik doe leuke sporten en haal daar voldoening aan, ik spreek veel met vriendinnen af, heb leuk werk, probeer mezelf bezig te houden, maar als ik dan eventjes geen afleiding heb voel ik me zo naar. Zo alleen, niemand die me speciaal vindt. Hoewel ik weet dat ik zoveel heb om dankbaar voor te zijn voel ik dat vaak niet, ik voel me zo onzeker over mezelf en ik weet niet waarom. Ik loop bij een psycholoog en dat helpt wel wat, eventjes vooral tijdens en vlak na de sessie, maar ik heb niet het idee dat ik er in de praktijk iets mee kan.
Heeft iemand tips, herkennen jullie dit, hoe zijn jullie hieruit gekomen? Zelfhulpboeken, cursussen, ik wil het allemaal proberen als het kan helpen, want ik wil van dit nare gevoel af, het kost me zoveel energie en ik ben bang dat het erger wordt en dat wil ik echt niet (zowel mijn ouders als broer hebben een geschiedenis van depressies, dus ik ben heel erg bang dat dat mij ook kan overkomen). Ik merk ook dat ik heel graag weer iemand in m'n leven wil, ook al weet ik dat dat niet verstandig is, ik moet eerst aan mezelf werken, eerst van mezelf houden voordat iemand anders van mij kan houden. Dat weet mijn verstand wel, maar gewoon doorgaan naar de volgende man lijkt nu zoveel makkelijker dan met mezelf doorgaan.
Alvast bedankt en sorry voor m'n lange post.
Ik merk dat ik al mijn zelfvertrouwen al jaren ontleen aan het vertrouwen en de liefde die ik krijg van anderen. Ik heb 8 jaar een relatie gehad met een lieve jongen, die me geweldig vond. Toen ik die relatie verbrak, heeft hij het daar een tijd lang heel moeilijk mee gehad, en hij liet steeds merken dat hij me nog zo leuk vond. Ook al vond ik dat toen vervelend en probeerde ik zo min mogelijk contact met hem te hebben, toch voelde het heel erg goed dat hij mij nog zo leuk vond.
Daarna heb ik een tijdje een scharrel gehad, die bindingsangst heeft en daar altijd heel erg eerlijk over was, maar wel duidelijk liet merken dat hij me heel erg leuk vond, voor mij werkte dat toen wel. Tegelijkertijd was er iemand die me heel veel aandacht gaf, een echte leuke knappe (maar foute) man waarvan ik niet dacht dat hij me leuk zou vinden. Ik heb al in een ander topic over hem geschreven, samenvatting is dat hij destijds een vriendin had, vreemdging met mij, dat uiteindelijk uit is gegaan, wij elkaar veel zagen, soort van relatie kregen maar hij wilde geen "echte relatie" met mij op dat moment, omdat hij met zichzelf in de knoop zat. Hoewel ik dacht dat ik nooit verliefd op hem kon worden, ben ik dat toch geworden, hij heeft me uiteindelijk op een lompe manier gedumpt, had 2 dagen later een vriendin en zegt nu dat het tussen ons niet zoveel voorstelde. Dat was 2 maanden geleden en ik heb er nog zoveel pijn van.
Ik ben mezelf ergens kwijt geraakt in de laatste jaren. Dat het over is tussen mij en de leuke man doet mezelf pijn. Eigenlijk niet dat het over is, want ik wist ergens wel dat het niet ging werken en dat hij niet goed genoeg was voor mij, maar dat HIJ die beslissing heeft gemaakt en vooral dat hij nu meteen iemand anders heeft die het wel voor hem is, terwijl ik niet leuk genoeg ben. En dat doet zo'n pijn omdat ik mijn zelfvertrouwen uit zijn bevestiging haalde. En met die bevestiging is nu ook mijn zelfvertrouwen weg. Ik heb nu voor het eerst in 10 jaar niemand meer die mij op 1 zet, en dat voelt zo naar. Het voelt alsof ik gefaald heb, juist omdat ik er echt voor ging en van alles opzij zette voor hem, iets wat ik een aantal jaar geleden nooit voor iemand zou doen. Ik weet wel dat ik het niet zo belangrijk moet vinden wat hij van me vindt, dat hij ook maar 1 man is, en zelfs eentje die met zichzelf totaal in de knoop zit en niet de ware voor mij is, maar ik vind het wel heel erg belangrijk en ik wil niets liever dan dat hij spijt krijgt en me terug wil, en ik dan keihard kan zeggen "nou ik jou niet meer!", en dan is het ok voor mij. Ik heb veel topics en zo hierover gelezen, en iedereen zegt "je moet jezelf op 1 zetten", "je zelfvertrouwen haal je uit jezelf en niet uit een ander", "je moet jezelf leuk vinden en dan maakt het niet uit wat een man vindt", maar hoe doe ik dat???
Ik zie tips als "maak het gezellig, steek wat kaarsjes aan, kijk een leuk dvd'tje of maak een lange strandwandeling", maar ik voel me dan zo zielig, zo alleen. Dat zal vast heel leuk zijn als je al gelukkig bent met jezelf, maar hoe kom je daar? Ik ben best tevreden met mezelf (zie er goed uit, ben slim, lief, veel vrienden), doe wat ik leuk vind, ik doe leuke sporten en haal daar voldoening aan, ik spreek veel met vriendinnen af, heb leuk werk, probeer mezelf bezig te houden, maar als ik dan eventjes geen afleiding heb voel ik me zo naar. Zo alleen, niemand die me speciaal vindt. Hoewel ik weet dat ik zoveel heb om dankbaar voor te zijn voel ik dat vaak niet, ik voel me zo onzeker over mezelf en ik weet niet waarom. Ik loop bij een psycholoog en dat helpt wel wat, eventjes vooral tijdens en vlak na de sessie, maar ik heb niet het idee dat ik er in de praktijk iets mee kan.
Heeft iemand tips, herkennen jullie dit, hoe zijn jullie hieruit gekomen? Zelfhulpboeken, cursussen, ik wil het allemaal proberen als het kan helpen, want ik wil van dit nare gevoel af, het kost me zoveel energie en ik ben bang dat het erger wordt en dat wil ik echt niet (zowel mijn ouders als broer hebben een geschiedenis van depressies, dus ik ben heel erg bang dat dat mij ook kan overkomen). Ik merk ook dat ik heel graag weer iemand in m'n leven wil, ook al weet ik dat dat niet verstandig is, ik moet eerst aan mezelf werken, eerst van mezelf houden voordat iemand anders van mij kan houden. Dat weet mijn verstand wel, maar gewoon doorgaan naar de volgende man lijkt nu zoveel makkelijker dan met mezelf doorgaan.
Alvast bedankt en sorry voor m'n lange post.
Laat je glimlach de wereld veranderen, maar laat de wereld niet je glimlach veranderen
woensdag 25 januari 2012 om 09:35
Weet niet of dat zozeer met onafhankelijk te maken heeft, maar denk dat dat idd zo is ja, ik denk dat heel veel mensen een afhankelijke relatie hebben, (ik zou t meer noemen een op ego gebaseerde relatie, maar weet niet of je daar al iets over gelezen hebt en in mee kan komen), in de zin van: 'jij moet mij iets geven en als je me dat niet meer geeft kwets je me en hou ik niet meer van je', terwijl t in mijn ogen zou moeten zijn: houden van diegene om wie diegene is, het beste voor diegene willen en dan kan het om bepaalde redenen niet meer samen passen maar het houden van blijft ookal is t uit. Minder eigenbelang en afhankelijkheid dus.
Dus dan is datgene wat jij noemt 'dan zou je alles wat je niet leuk vind aan de ander niet meer uitmaken?' meer zo dat het je niet persoonlijk hoeft te raken, dat het niet je zelfbeeld aantast, maar dan kan je dat nog steeds wel niet leuk vinden aan diegene en misschien besluiten dat diegene om die reden niet bij je past.
Ik vind dat het niet de actie van een persoon is die jou kwetst maar wat het bij jou raakt (oud patroon van vroeger) of jouw gedachten erover (hij vind me vast niet meer leuk, ik ben niks waard), anders zou de actie van die persoon bij iedereen dezelfde reactie oproepen. En ja, sommige mensen zijn zo respectloos naar anderen toe (jouw ex klinkt bijvoorbeeld niet als de leukste) en hun gedrag gaat gewoon tever, dat je voor jezelf moet kiezen omdat je niet zo behandeld wilt worden, omdat je begrip en respect verwacht in een relatie (dan kies je uit respect voor jezelf voor jezelf).
(Ik ben trouwens ook nog niet zover hoor dat ik helemaal op die manier in een relatie kan staan, daarom heb ik nu ook geen relatie
en denk dat er altijd wel oude patronen bovenkomen waardoor je op een bepaalde manier reageert op iets, kunst voor mij is om dat in te zien en er op dat moment iets mee te kunnen, dat zou me nu in een relatie nog niet lukken)Je hoeft niet aan jezelf te gaan twijfelen, ik denk dat je een groot deel bij je ex neer kan leggen, maar wat jij je af kan vragen (om van te leren) is of je eerder je grens hebt gevoeld en had kunnen aangeven, of je bij jezelf bent gebleven.. dat zijn dingen waar jij voor jezelf wat aan hebt, om meer van jezelf te gaan houden.
woensdag 25 januari 2012 om 09:45
Aponi wat leuk! Let je wel een beetje op jezelf?!
Violetje, vertellll?!
Ik voel me nog steeds een beetje raar... die ruzie met die vriend doet zoveel met me, ik lijk er volledig in te zitten, kan het niet van een afstand bekijken, heel vervelend! Als ik met andere dingen bezig ben (stage) voel ik me goed en is er niks aan de hand maar zodra het weer in mn hoofd opkomt ben ik weer van slag. Ik voel me aan de kant geschoven door hem, alsof ik m niks interesseer en dat triggert weer iets ouds, voel me af en toe echt weer even dat kleine meisje; alleen in de grote enge buitenwereld en niemand die me ziet staan.
Violetje, vertellll?!
Ik voel me nog steeds een beetje raar... die ruzie met die vriend doet zoveel met me, ik lijk er volledig in te zitten, kan het niet van een afstand bekijken, heel vervelend! Als ik met andere dingen bezig ben (stage) voel ik me goed en is er niks aan de hand maar zodra het weer in mn hoofd opkomt ben ik weer van slag. Ik voel me aan de kant geschoven door hem, alsof ik m niks interesseer en dat triggert weer iets ouds, voel me af en toe echt weer even dat kleine meisje; alleen in de grote enge buitenwereld en niemand die me ziet staan.
woensdag 25 januari 2012 om 10:15
Aponi, wat leuk! Pas wel een beetje op jezelf maar geniet ervan!
En violetje, we willen meer info!!! Waar naar toe, wanneer, hoe lang? Vertel vertel vertel!
Dreamer, wat heb je dan verkeerd gedaan volgens jou? Vind je het niet goed van jezelf dat je zoveel hebt opgegeven voor hem? Of ligt het aan jou dat jullie niet bij elkaar pasten? Stel je eens voor dat een vriendin van jou met jouw verhaal bij je komt. Wat zou je dan zeggen? Hoe zou je dan over haar denken? Je zou haar toch ook niet zo veroordelen! Je zou dan toch denken, zonde dat zo’n leuke meid al haar tijd in zo’n eikel heeft gestopt, dat ze zo haar best heeft gedaan voor iemand die haar niet waard is. Maar gelukkig ziet ze dat nu, en hopelijk ziet ze binnenkort ook hoe leuk ze eigenlijk is en vindt ze iemand die haar wel waard is. Dat zou je toch denken?
Wees niet zo hard voor jezelf joh, je hebt gedaan wat jij op dat moment hebt beste vond, je was verliefd en dat is mooi. Je hebt hier iets van geleerd en daar is iets niets verkeerds aan, zeker nu je je eigen rol begint in te zien.
Ik zie mezelf als een verstandige vrouw en ik heb precies hetzelfde gedaan als jij. Ik worstel nu met dezelfde dingen als jij. Ik voel me afgewezen door iemand waarvan ik wel weet dat hij me niet waard is. Ik begrijp niet waarom hij niet voor mij kon gaan, hoe hij kon doen alsof ik speciaal voor hem was en hij me vervolgens liet vallen als een baksteen. Ik heb zoveel van hem gepikt, me zo aangepast, en het was niet genoeg. Omdat het gewoon niet paste. Ik probeerde met heel veel cement en sterke stenen een muurtje te bouwen op een slecht fundament. Uiteindelijk stort het in, hoe sterk dat muurtje ook is.
Ik heb die fase waar jij nu doorheen gaat ook gehad, hoe kon ik zo stom zijn? Wat is er mis met mij dat het niet lukt, ook al heb ik er alles aan gedaan? Waarom heb ik zoveel gepikt? Waarom kon ik niet gewoon accepteren dat het niet goed zat? Bij mij was het omdat ik bleef zoeken naar bevestiging, van hem. Ik zag hem niet als de man die hij is, maar ik idealiseerde hem. Waarschijnlijk omdat hij dat zelf ook doet, hij deed alsof hij god was. Als ik van hem bevestiging zou krijgen, iemand die eigenlijk nooit echt voor iemand gaat behalve zichzelf, dan zou ik gelukkig zijn. Dan was ik leuk, lief, mooi, alles wat ik wil zijn.
Dus, ik zie dit nu. Ik zie mijn eigen aandeel. Maar dan nog denk ik weleens, waarom ging hij niet voor mij? Wat is er mis met mij? Maar ik denk dat steeds minder. En het lukt me steeds beter een stukje bevestiging uit mezelf te halen. Ik ben er nog lang niet, maar ik ben op het pad. Dus dreamer, ik hoop dat jij het vol kan houden om op dit topic te blijven, het is niet makkelijk maar wel te moeite waard. Iedereen maakt fouten en de fout die jij hebt gemaakt hebben al zoooooooo veel mensen gemaakt, kijk maar eens op het viva-forum. Wees niet te hard voor jezelf, het was niet jouw schuld.
Ik wilde ook nog wat aan andere schrijven maar ik moet echt even werken, misschien later!
En violetje, we willen meer info!!! Waar naar toe, wanneer, hoe lang? Vertel vertel vertel!
Dreamer, wat heb je dan verkeerd gedaan volgens jou? Vind je het niet goed van jezelf dat je zoveel hebt opgegeven voor hem? Of ligt het aan jou dat jullie niet bij elkaar pasten? Stel je eens voor dat een vriendin van jou met jouw verhaal bij je komt. Wat zou je dan zeggen? Hoe zou je dan over haar denken? Je zou haar toch ook niet zo veroordelen! Je zou dan toch denken, zonde dat zo’n leuke meid al haar tijd in zo’n eikel heeft gestopt, dat ze zo haar best heeft gedaan voor iemand die haar niet waard is. Maar gelukkig ziet ze dat nu, en hopelijk ziet ze binnenkort ook hoe leuk ze eigenlijk is en vindt ze iemand die haar wel waard is. Dat zou je toch denken?
Wees niet zo hard voor jezelf joh, je hebt gedaan wat jij op dat moment hebt beste vond, je was verliefd en dat is mooi. Je hebt hier iets van geleerd en daar is iets niets verkeerds aan, zeker nu je je eigen rol begint in te zien.
Ik zie mezelf als een verstandige vrouw en ik heb precies hetzelfde gedaan als jij. Ik worstel nu met dezelfde dingen als jij. Ik voel me afgewezen door iemand waarvan ik wel weet dat hij me niet waard is. Ik begrijp niet waarom hij niet voor mij kon gaan, hoe hij kon doen alsof ik speciaal voor hem was en hij me vervolgens liet vallen als een baksteen. Ik heb zoveel van hem gepikt, me zo aangepast, en het was niet genoeg. Omdat het gewoon niet paste. Ik probeerde met heel veel cement en sterke stenen een muurtje te bouwen op een slecht fundament. Uiteindelijk stort het in, hoe sterk dat muurtje ook is.
Ik heb die fase waar jij nu doorheen gaat ook gehad, hoe kon ik zo stom zijn? Wat is er mis met mij dat het niet lukt, ook al heb ik er alles aan gedaan? Waarom heb ik zoveel gepikt? Waarom kon ik niet gewoon accepteren dat het niet goed zat? Bij mij was het omdat ik bleef zoeken naar bevestiging, van hem. Ik zag hem niet als de man die hij is, maar ik idealiseerde hem. Waarschijnlijk omdat hij dat zelf ook doet, hij deed alsof hij god was. Als ik van hem bevestiging zou krijgen, iemand die eigenlijk nooit echt voor iemand gaat behalve zichzelf, dan zou ik gelukkig zijn. Dan was ik leuk, lief, mooi, alles wat ik wil zijn.
Dus, ik zie dit nu. Ik zie mijn eigen aandeel. Maar dan nog denk ik weleens, waarom ging hij niet voor mij? Wat is er mis met mij? Maar ik denk dat steeds minder. En het lukt me steeds beter een stukje bevestiging uit mezelf te halen. Ik ben er nog lang niet, maar ik ben op het pad. Dus dreamer, ik hoop dat jij het vol kan houden om op dit topic te blijven, het is niet makkelijk maar wel te moeite waard. Iedereen maakt fouten en de fout die jij hebt gemaakt hebben al zoooooooo veel mensen gemaakt, kijk maar eens op het viva-forum. Wees niet te hard voor jezelf, het was niet jouw schuld.
Ik wilde ook nog wat aan andere schrijven maar ik moet echt even werken, misschien later!
Laat je glimlach de wereld veranderen, maar laat de wereld niet je glimlach veranderen
woensdag 25 januari 2012 om 10:21
woensdag 25 januari 2012 om 10:44
Das lief, dankje Ik ben ook wel voor mezelf opgekomen maar de 'afwijzing' overheerst.. Ik vond dat hij in bepaalde situaties geen rekening met mij hield en weinig begrip toonde voor mijn kant, dus heb aangegeven dat zo te ervaren en erover te willen praten. Dat praten werd ruzie en verdedigen (via tel) van zijn kant ipv me proberen te begrijpen en even luisteren (waardoor ik nog niet heb kunnen zeggen wat me nou dwars zat en nog minder begrip voelde), vervolgens geef ik aan me rot te voelen en face to face te willen praten en door zijn reactie (of gebrek aan reactie) daarop voel ik nóg minder begrip voor hoe ik me voel en nog meer afwijzing. Dus het heeft zich aardig opgestapelt en ik heb nog steeds niet kunnen zeggen wat me nou dwars zit, maar vraag me nu af of ik er nog iets mee wil... want die grens die ik de eerste keer aangaf (maar niet heb kunnen uitleggen) is hij daarna dubbel en dwars over gegaan.
Dus door dat gebrek aan begrip (willen) tonen voel ik me niet gezien/gehoord, en dat haalt weer zoveel boven.. Maar idd, ik kan dat meisje nu wel zien en haar troosten, wil dat dan nog te graag bij hem halen. Daar heb je wel een punt waar ik iets mee kan
Straks maar even een meditatie doen daarvoor en daarna gezellig een dagje op pad met een vriendin!
Ik ben ook wel voor mezelf opgekomen maar de 'afwijzing' overheerst.. Ik vond dat hij in bepaalde situaties geen rekening met mij hield en weinig begrip toonde voor mijn kant, dus heb aangegeven dat zo te ervaren en erover te willen praten. Dat praten werd ruzie en verdedigen (via tel) van zijn kant ipv me proberen te begrijpen en even luisteren (waardoor ik nog niet heb kunnen zeggen wat me nou dwars zat en nog minder begrip voelde), vervolgens geef ik aan me rot te voelen en face to face te willen praten en door zijn reactie (of gebrek aan reactie) daarop voel ik nóg minder begrip voor hoe ik me voel en nog meer afwijzing. Dus het heeft zich aardig opgestapelt en ik heb nog steeds niet kunnen zeggen wat me nou dwars zit, maar vraag me nu af of ik er nog iets mee wil... want die grens die ik de eerste keer aangaf (maar niet heb kunnen uitleggen) is hij daarna dubbel en dwars over gegaan.Dus door dat gebrek aan begrip (willen) tonen voel ik me niet gezien/gehoord, en dat haalt weer zoveel boven.. Maar idd, ik kan dat meisje nu wel zien en haar troosten, wil dat dan nog te graag bij hem halen. Daar heb je wel een punt waar ik iets mee kan
Straks maar even een meditatie doen daarvoor en daarna gezellig een dagje op pad met een vriendin!
woensdag 25 januari 2012 om 13:06
Grappig dat jullie allemaal mij zo eensgezind waarschuwen. Het is maar een afspraakje (gaan wat drinken ergens), niets aan de hand. Zal me af en toe op het mannenvlak moeten wagen, al is het maar alleen om te kijken of ik niet uitglijd .
Italy, alles wat het kleine meisje van je vraagt kun (en moet) je haar zelf geven. Daarvan groeit ze. (letterlijk).
Ik heb het druk vandaag, hopelijk vanavond meer!
. Italy, alles wat het kleine meisje van je vraagt kun (en moet) je haar zelf geven. Daarvan groeit ze. (letterlijk).
Ik heb het druk vandaag, hopelijk vanavond meer!
I have my fears but they do not have me
woensdag 25 januari 2012 om 21:16
Zolang je maar bij jezelf blijft Aponi!
Ja wauw ik zit vol met plannen. Nog een half jaar hier werken en dan een flink aantal maanden reizen; Nepal, Indonesië, Thailand, Australie, New-Zeeland staan iig op m'n wensenlijstje. Alleen al van het erover denken word ik helemaal blij! Waarom zou ik nu ook niet doen; ben aan niets of niemand gebonden (geen koophuis) en heb de spaarcentjes ervoor. Een paar vrienden van me willen rond O&N volgend jaar ook naar één van die plekken, dat zou al helemaal fantastisch zijn, vieren we daar O&N in de zon!
Verder gaat het dus oké hier. Op m'n werk is het dus wel weer aardig uitgepraat en nog een contract voor een halfjaar moet lukken. En nog gestopt met roken!
Ow lieve dames, ik zie weer veel mooie woorden van iedereen. Fijn ook dat nieuwe mensen met hun eigen verhaal hier zo mooi opgevangen worden. De verhalen staan best ver van me af moet ik zeggen, ik sta er nu al zo anders in dan ik zelf ook vroeger deed. Idd. echte liefde is niet altijd willen weten wat de ander doet. Je moet júist bij jezelf blijven en zelf happy zijn, en dan kan het een (weliswaar fantastische!) aanvulling zijn. Ik had daar gisteren ook een discussie over met iemand, over 'afhankelijkheid' binnen een relatie. Nou ik ben helemaal allergisch voor nu hihi.
Sorry dat ik niet heel diep op iedereen inga nu, zit zelf een heel positieve flow en ben dus eventjes gewoon helemaal niet zo met alles bezig, alleen gewoon fijne dingen doen.
(ik heb trouwens ook een soort van 'date' binnenkort, maar da's sowieso al geen relatiemateriaal en ik denk zelfs alleen maar vriendschappelijk, alleen maar leuk nieuwe mensen leren kennen!)
Fijne avond allemaal.
Ja wauw ik zit vol met plannen. Nog een half jaar hier werken en dan een flink aantal maanden reizen; Nepal, Indonesië, Thailand, Australie, New-Zeeland staan iig op m'n wensenlijstje. Alleen al van het erover denken word ik helemaal blij! Waarom zou ik nu ook niet doen; ben aan niets of niemand gebonden (geen koophuis) en heb de spaarcentjes ervoor. Een paar vrienden van me willen rond O&N volgend jaar ook naar één van die plekken, dat zou al helemaal fantastisch zijn, vieren we daar O&N in de zon!
Verder gaat het dus oké hier. Op m'n werk is het dus wel weer aardig uitgepraat en nog een contract voor een halfjaar moet lukken. En nog gestopt met roken!
Ow lieve dames, ik zie weer veel mooie woorden van iedereen. Fijn ook dat nieuwe mensen met hun eigen verhaal hier zo mooi opgevangen worden. De verhalen staan best ver van me af moet ik zeggen, ik sta er nu al zo anders in dan ik zelf ook vroeger deed. Idd. echte liefde is niet altijd willen weten wat de ander doet. Je moet júist bij jezelf blijven en zelf happy zijn, en dan kan het een (weliswaar fantastische!) aanvulling zijn. Ik had daar gisteren ook een discussie over met iemand, over 'afhankelijkheid' binnen een relatie. Nou ik ben helemaal allergisch voor nu hihi.
Sorry dat ik niet heel diep op iedereen inga nu, zit zelf een heel positieve flow en ben dus eventjes gewoon helemaal niet zo met alles bezig, alleen gewoon fijne dingen doen.
(ik heb trouwens ook een soort van 'date' binnenkort, maar da's sowieso al geen relatiemateriaal en ik denk zelfs alleen maar vriendschappelijk, alleen maar leuk nieuwe mensen leren kennen!)
Fijne avond allemaal.
woensdag 25 januari 2012 om 21:19
En ik heb dat ook wat jij zei Italy, alles komt gewoon heel diep/hard binnen; positieve maar ook negatieve dingen. Zoals van m'n werkissues, ik was echt even 2 dagen helemaal van slag, maar nu zit ik in een positieve flow en dan voel ik me weer zooo goed! Het is niet altijd makkelijk dat intense, maar we leven in ieder geval wel.
donderdag 26 januari 2012 om 09:35
@Dreamer: hoe is het nu met je?
@Aponi: tis niet een waarschuwing, integendeel, het klinkt prima, maar gewoon rustig aan doen, dat zou ik iedereen aanraden. Je weet zelf wel wat je voelt of doet. Die kennismakingsperiode is juist zo leuk, teveel mensen slaan dat over tegenwoordig en dat is zonde.
@Italy: ik ken dat wel hoor, dat hakt er best in, dat raakt oude dingen: niet gehoord en gezien voelen door iemand om wie je geeft. Zeker als je inmiddels wel vindt dat je de moeite waard bent en dan een ander je zo het idee geeft dat jouw gevoel/mening niet meetelt. Of geen rekening met je houdt, terwijl je nu wel kan en wil opkomen voor jezelf.. dat frustreert je. Misschien kan je mailen of zo wat je dwarszit? (werkt bij mij goed en dan kan iemand je ook niet onderbreken, maar wel weer zelf op reageren zonder onderbreking).
@Violetje: lekker in je positieve flow blijven! Heerlijk om plannen te maken en die te gaan waarmaken! Je gaat goed!
@All: ben weer aan het nadenken over een bepaald deel van mezelf, waar ik laatste tijd niet aan toe gekomen ben of misschien wel deels ontkende in de hectiek van werk, sociaal leven enz. Misschien tijd om weer patronen te veranderen en de focus op andere dingen te leggen (ook in je eentje kan je verzanden in gewoontes en patronen of bepaalde sleur).
En waarschijnlijk binnenkort mijn 1e "cliente". Dit jaar de focus terugbrengen naar wat al een tijdje is blijven liggen. Plannen zijn er al langer, maar tijd voor uitvoering: durven en doen dus. Verder paar drukke dagen (vandaag 9 u van hard werken) voor de boeg, weekend vrij vol gepland. Zaterdag waarschijnlijk met nieuwe bekenden en zondag met familie.
Fijne dag allemaal, ondanks het grijze weer! Ik stuur ff een
@Aponi: tis niet een waarschuwing, integendeel, het klinkt prima, maar gewoon rustig aan doen, dat zou ik iedereen aanraden. Je weet zelf wel wat je voelt of doet. Die kennismakingsperiode is juist zo leuk, teveel mensen slaan dat over tegenwoordig en dat is zonde.
@Italy: ik ken dat wel hoor, dat hakt er best in, dat raakt oude dingen: niet gehoord en gezien voelen door iemand om wie je geeft. Zeker als je inmiddels wel vindt dat je de moeite waard bent en dan een ander je zo het idee geeft dat jouw gevoel/mening niet meetelt. Of geen rekening met je houdt, terwijl je nu wel kan en wil opkomen voor jezelf.. dat frustreert je. Misschien kan je mailen of zo wat je dwarszit? (werkt bij mij goed en dan kan iemand je ook niet onderbreken, maar wel weer zelf op reageren zonder onderbreking).
@Violetje: lekker in je positieve flow blijven! Heerlijk om plannen te maken en die te gaan waarmaken! Je gaat goed!
@All: ben weer aan het nadenken over een bepaald deel van mezelf, waar ik laatste tijd niet aan toe gekomen ben of misschien wel deels ontkende in de hectiek van werk, sociaal leven enz. Misschien tijd om weer patronen te veranderen en de focus op andere dingen te leggen (ook in je eentje kan je verzanden in gewoontes en patronen of bepaalde sleur).
En waarschijnlijk binnenkort mijn 1e "cliente". Dit jaar de focus terugbrengen naar wat al een tijdje is blijven liggen. Plannen zijn er al langer, maar tijd voor uitvoering: durven en doen dus. Verder paar drukke dagen (vandaag 9 u van hard werken) voor de boeg, weekend vrij vol gepland. Zaterdag waarschijnlijk met nieuwe bekenden en zondag met familie.
Fijne dag allemaal, ondanks het grijze weer! Ik stuur ff een
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 26 januari 2012 om 12:33
Lieve mensen, ik ben er weer..
Bedankt voor jullie lieve reacties..
Ik herken veel in jullie verhalen.
Jullie zijn dezelfde strijd doorgegaan, al voelde het even alsof jullie me niet begrepen..maar dat doen jullie juist wel.
Vanochtend was ik naar mijn psychotherapeut. Het helpt wel er over te praten. Eigenlijk waren er al meerdere momenten dat ik de dingen die hij deed, niet goed vond. Dat hij geen respect voor mij toonde en hoe hij vies praatte over andere vrouwen..Hij wist het alleen altijd zo te draaien dat IK me weer schuldig voelde. Dan zei hij dat ik hem niet vertrouwde of dat alle mannen zo waren zoals hij.. Waarschijnlijk heb ik zijn dingen voor mezelf steeds goedgepraat, omdat ik zo graag wilde dat het zou werken én omdat ik bang was om alleen te zijn..
Denk ook dat ik altijd bang was dat hij me zou verlaten (vaak nachtmerries), omdat ik onbewust toch wel aanvoelde dat hij niet een goede jongen was..
Het is tijd dat ik echt aan mezelf ga werken. Eerst leer gelukkig te zijn met mezelf en mijn verleden leer verwerken..ik zei tegen mijn psych dat het misschien wel twee of drie jaar zal duren. Ze zei dat ze natuurlijk hoopte dat het sneller zou gaan, maar dat ik veel had meegemaakt.. en toen zei ik dat het miss beter is dat ik dan geen vriend neem in die periode en toen zei ze misschien niet inderdaad..
Wel fijn dat jullie mij laten zien dat als je door dit proces heenkomt, je echt alleen gelukkig kán zijn
Laat af en toe wel weer even wat horen of reageer op jullie
Bedankt voor jullie lieve reacties..
Ik herken veel in jullie verhalen.
Jullie zijn dezelfde strijd doorgegaan, al voelde het even alsof jullie me niet begrepen..maar dat doen jullie juist wel.
Vanochtend was ik naar mijn psychotherapeut. Het helpt wel er over te praten. Eigenlijk waren er al meerdere momenten dat ik de dingen die hij deed, niet goed vond. Dat hij geen respect voor mij toonde en hoe hij vies praatte over andere vrouwen..Hij wist het alleen altijd zo te draaien dat IK me weer schuldig voelde. Dan zei hij dat ik hem niet vertrouwde of dat alle mannen zo waren zoals hij.. Waarschijnlijk heb ik zijn dingen voor mezelf steeds goedgepraat, omdat ik zo graag wilde dat het zou werken én omdat ik bang was om alleen te zijn..
Denk ook dat ik altijd bang was dat hij me zou verlaten (vaak nachtmerries), omdat ik onbewust toch wel aanvoelde dat hij niet een goede jongen was..
Het is tijd dat ik echt aan mezelf ga werken. Eerst leer gelukkig te zijn met mezelf en mijn verleden leer verwerken..ik zei tegen mijn psych dat het misschien wel twee of drie jaar zal duren. Ze zei dat ze natuurlijk hoopte dat het sneller zou gaan, maar dat ik veel had meegemaakt.. en toen zei ik dat het miss beter is dat ik dan geen vriend neem in die periode en toen zei ze misschien niet inderdaad..
Wel fijn dat jullie mij laten zien dat als je door dit proces heenkomt, je echt alleen gelukkig kán zijn
Laat af en toe wel weer even wat horen of reageer op jullie
donderdag 26 januari 2012 om 18:11
Dreamer, ik ben trots op je! Je doet t super goed! Wij hebben allemaal hetzelfde meegemaakt en die drang naar een relatie en dat gevoel van niet alleen kunnen zijn verdwijnt, écht waar! Het proces van aan jezelf werken is idd makkelijker zonder relatie vind ik, nou ja, niet zozeer het aan jezelf werken maar het stukje gelukkig zijn zonder daar iemand voor nodig te hebben, anders blijf je steeds weer dat stuk van buitenaf invullen. Komt goed
Hoe is t met de rest? Haha Aponi, die waarschuwing komt omdat ik zelf te vaak heb gedacht dat ik het wel kon, het daten en mezelf dan toch weer even verloor, dus vandaar
Violetje, van reisplannen kan je zo blij worden!! Heb je al eerder gereisd of niet? Het brengt je echt zoveel vind ik!
Ik heb vandaag even een doorbraak in hoe ik me voel over die vriend, ik voelde door hem altijd heel veel liefde en nu voel ik me rot door hem. Maar ik bedacht me dat die liefde in mij zit, dat hij iets raakt in mij waardoor die liefde naar boven komt en dat hij ook iets heeft geraakt in mij waardoor ik me rot voel, maar dat het niet zo is dat hij me de ene keer een pakketje liefde geeft en de andere keer een pakketje rotgevoel en dat hij dus bepaald hoe ik me voel. Ik had tot nu toe de neiging dat rotgevoel door hem weg te willen laten nemen en weer die liefde te willen voelen en daar moest hij voor zorgen. Maar die liefde is iets wat al in mij zit, dus kan er ook zelf voor kiezen om dat weer te voelen en naar boven te laten komen (zonder dat hij dat stukje in mij raakt) ipv het rotgevoel. Weet nog niet helemaal hoe ik dat precies doe, maar het gevoel van hem verantwoordelijk maken voor hoe ik me voel is daarmee in ieder geval weg, dat voelde zo afhankelijk en daar kreeg ik de kriebels van haha, ik heb er zelf invloed op, dat scheelt!
Door dit stuk kreeg ik dat besef, misschien dat het anderen ook kan helpen:
Het gaat dus om het gevoel wat die ander je geeft, dat is wat je mist, waar je naar verlangt. Maar geeft die ander jou een gevoel? Gevoel is toch iets wat in je is, dus jouw innerlijk geeft je een gevoel wat jij fijn vindt en er is niks wat die ander ons geeft wat we nodig hebben en niet in onszelf kunnen vinden. Dat fijne gevoel is dus in ons, want we kregen het niet van de ander, maar ontstond in ons zelf.
Ergens wordt ons bewustzijn behoorlijk in verwarring gebracht, er was geen fijn gevoel omdat het niet in contact stond met het eigen innerlijk, dus zoekt het vervulling in de buitenwereld, door de gedachte dat die vervulling gevonden is, komt de mens tot rust en stroomt het fijne gevoel weer vanuit het innerlijk door ons heen. Een gevoel wat er dus eigenlijk altijd al was, maar enkel door de vergetelheid niet bewust ervaren werd.
De behoefte naar een ander is dus een totaal zelfgeschapen illusie die ervoor zorgt dat we ons fijne gevoel niet kunnen voelen, maar het was er altijd al, klop maar op de deur van het innerlijk en er kan zoveel fijn gevoel door je heen stromen als je maar wil. Maar je eigen denken is degene die de innerlijke deur tegenhoudt omdat je het wil vinden via de deur naar buiten.
Hoe is t met de rest? Haha Aponi, die waarschuwing komt omdat ik zelf te vaak heb gedacht dat ik het wel kon, het daten en mezelf dan toch weer even verloor, dus vandaar
Violetje, van reisplannen kan je zo blij worden!! Heb je al eerder gereisd of niet? Het brengt je echt zoveel vind ik!
Ik heb vandaag even een doorbraak in hoe ik me voel over die vriend, ik voelde door hem altijd heel veel liefde en nu voel ik me rot door hem. Maar ik bedacht me dat die liefde in mij zit, dat hij iets raakt in mij waardoor die liefde naar boven komt en dat hij ook iets heeft geraakt in mij waardoor ik me rot voel, maar dat het niet zo is dat hij me de ene keer een pakketje liefde geeft en de andere keer een pakketje rotgevoel en dat hij dus bepaald hoe ik me voel. Ik had tot nu toe de neiging dat rotgevoel door hem weg te willen laten nemen en weer die liefde te willen voelen en daar moest hij voor zorgen. Maar die liefde is iets wat al in mij zit, dus kan er ook zelf voor kiezen om dat weer te voelen en naar boven te laten komen (zonder dat hij dat stukje in mij raakt) ipv het rotgevoel. Weet nog niet helemaal hoe ik dat precies doe, maar het gevoel van hem verantwoordelijk maken voor hoe ik me voel is daarmee in ieder geval weg, dat voelde zo afhankelijk en daar kreeg ik de kriebels van haha, ik heb er zelf invloed op, dat scheelt!
Door dit stuk kreeg ik dat besef, misschien dat het anderen ook kan helpen:
Het gaat dus om het gevoel wat die ander je geeft, dat is wat je mist, waar je naar verlangt. Maar geeft die ander jou een gevoel? Gevoel is toch iets wat in je is, dus jouw innerlijk geeft je een gevoel wat jij fijn vindt en er is niks wat die ander ons geeft wat we nodig hebben en niet in onszelf kunnen vinden. Dat fijne gevoel is dus in ons, want we kregen het niet van de ander, maar ontstond in ons zelf.
Ergens wordt ons bewustzijn behoorlijk in verwarring gebracht, er was geen fijn gevoel omdat het niet in contact stond met het eigen innerlijk, dus zoekt het vervulling in de buitenwereld, door de gedachte dat die vervulling gevonden is, komt de mens tot rust en stroomt het fijne gevoel weer vanuit het innerlijk door ons heen. Een gevoel wat er dus eigenlijk altijd al was, maar enkel door de vergetelheid niet bewust ervaren werd.
De behoefte naar een ander is dus een totaal zelfgeschapen illusie die ervoor zorgt dat we ons fijne gevoel niet kunnen voelen, maar het was er altijd al, klop maar op de deur van het innerlijk en er kan zoveel fijn gevoel door je heen stromen als je maar wil. Maar je eigen denken is degene die de innerlijke deur tegenhoudt omdat je het wil vinden via de deur naar buiten.
donderdag 26 januari 2012 om 20:27
:
Hoe is t met de rest? Haha Aponi, die waarschuwing komt omdat ik zelf te vaak heb gedacht dat ik het wel kon, het daten en mezelf dan toch weer even verloor, dus vandaar
[/i]
Heb welgeteld 5 minuten en dan ben ik weer weg. Kom vanavond laat nog wel even goed bijlezen. Ik denk dat het gewoon projectie is, vertrouw mezelf niet zo. Maar goed, is nu te laat. We konden niet wachten tot vrijdag; hij is gisteravond al geweest. Erg gezellig en wonder boven wonder begon hij zelf over het redderssyndroom en over bij jezelf blijven, kunnen blijven, ook als je in een relatie zit. We zijn beide voorzichtig en hebben het gewoon even fijn samen. Morgenavond zie ik hem weer, hadden we toch al afgesproken. Vandaag best brak, van de portjes gisteravond, maar toch heel productief geweest. Zowel qua privé als qua werk heel wat administratie weg kunnen werken en en passant nog een hele lekkere soep (3 kleuren paprika's, courgette, aubergine, wortel, ui en knoflook) m.b.v. de blender klaargemaakt. Ben namelijk met het grote gezonde eten en lijnen begonnen. Gaat goed!
Tot later......
I have my fears but they do not have me
donderdag 26 januari 2012 om 22:41
@italy: mooie post! Wat een fijn idee, dat je dat gevoel kunt vinden in jezelf!
@aponi: geeft toch niet, dat het te laat is? Het klinkt alsof je een leuke avond hebt gehad en je bent er toch zelf bij?
Ik heb hetzelfde, het voelt voor mij nog niet alsof ik er klaar voor ben. Toch heb ik best wat leuke dates gehad en dat heeft me verder niet beinvloed of zo, dus als jij op jezelf let (en dat doe je volgens mij wel) komt het goed! Veel plezier!
@dreamer: wat goed van je! Het komt echt wel goed, je maakt goede stappen. Hoe lang het duurt, tja, dat weet niemand. Ik denk dat je altijd wel weer terug kan vallen in oude patronen en zo, maar als het goed is ga je het herkennen en heeft het minder invloed. Heel veel succes meis, laat wat van je horen!
@suzy: leuk je eerste cliente! Januari is altijd wel een goed moment om over dingen na te denken he? Heel veel zonneschijn terug!
@all: met mij gaat het prima, ben goed voor mezelf aan het zorgen! Veel leuke plannen maar probeer nu ook echt ruimte te maken voor mezelf, wat avondjes alleen in te plannen. Ik heb wat oude ergernissen weggewerkt, dat voelt ook lekker!
Slaap lekker alvast!
@aponi: geeft toch niet, dat het te laat is? Het klinkt alsof je een leuke avond hebt gehad en je bent er toch zelf bij?
Ik heb hetzelfde, het voelt voor mij nog niet alsof ik er klaar voor ben. Toch heb ik best wat leuke dates gehad en dat heeft me verder niet beinvloed of zo, dus als jij op jezelf let (en dat doe je volgens mij wel) komt het goed! Veel plezier!
@dreamer: wat goed van je! Het komt echt wel goed, je maakt goede stappen. Hoe lang het duurt, tja, dat weet niemand. Ik denk dat je altijd wel weer terug kan vallen in oude patronen en zo, maar als het goed is ga je het herkennen en heeft het minder invloed. Heel veel succes meis, laat wat van je horen!
@suzy: leuk je eerste cliente! Januari is altijd wel een goed moment om over dingen na te denken he? Heel veel zonneschijn terug!
@all: met mij gaat het prima, ben goed voor mezelf aan het zorgen! Veel leuke plannen maar probeer nu ook echt ruimte te maken voor mezelf, wat avondjes alleen in te plannen. Ik heb wat oude ergernissen weggewerkt, dat voelt ook lekker!
Slaap lekker alvast!
Laat je glimlach de wereld veranderen, maar laat de wereld niet je glimlach veranderen
donderdag 26 januari 2012 om 22:50
Toen ik jong was zei iemand tegen mij:
verkoop je huid duur. Eerst snapte ik dat niet zo goed omdat ik zooooo graag bij die ander wilde zijn en maar niet begreep waarom ik mijn huid dan duur zou moeten verkopen.
Tja. Zelfvertrouwen heeft alles te maken met zelfwaardering. Wij vrouwen, het is toch echt zo, hebben de neiging om die waardering via de ander te krijgen. Mannen meer uit een positie, het aanzien. Op het moment dat je weinig benzine (lees zelfwaardering) hebt kijk je alsmaar om je heen waar je kunt tanken... en dus is het gevaar groot dat je je afhankelijk maakt van wie er op je pad komt.
Uit een coachsessie online (bij de chatcoach) heb ik veel baat gehad om dit in te zien. Na echt mezelf te blijven observeren en toepassen van praktische handvatten voel ik me inmiddels een stuk energieker en minder afhankelijk.
Heel veel succes Lisanne kennelijk is deze route nodig...
Lieve groet,
Huisje met kruisje
verkoop je huid duur. Eerst snapte ik dat niet zo goed omdat ik zooooo graag bij die ander wilde zijn en maar niet begreep waarom ik mijn huid dan duur zou moeten verkopen.
Tja. Zelfvertrouwen heeft alles te maken met zelfwaardering. Wij vrouwen, het is toch echt zo, hebben de neiging om die waardering via de ander te krijgen. Mannen meer uit een positie, het aanzien. Op het moment dat je weinig benzine (lees zelfwaardering) hebt kijk je alsmaar om je heen waar je kunt tanken... en dus is het gevaar groot dat je je afhankelijk maakt van wie er op je pad komt.
Uit een coachsessie online (bij de chatcoach) heb ik veel baat gehad om dit in te zien. Na echt mezelf te blijven observeren en toepassen van praktische handvatten voel ik me inmiddels een stuk energieker en minder afhankelijk.
Heel veel succes Lisanne kennelijk is deze route nodig...
Lieve groet,
Huisje met kruisje
vrijdag 27 januari 2012 om 00:48
Heel mooi gezegd kruismanprive! 'Verkoop je huid duur', nooit zo bekeken, maar zo is het wel!
Voel me goed, ook wat oude issues weggewerkt en druk met nieuwe, mooie belevenissen, voelt goed!
Wat ik ook zo mooi vind; vroeger veel gebeurd in ons gezin, best veel (veel!!!) narigheid ook, maar hoe ouder je wordt hoe beter die band toch wordt. En ik hou nu toch zoveel van m'n ouders, en ben blij dat ik dat steeds meer kan uiten.
Voel me goed, ook wat oude issues weggewerkt en druk met nieuwe, mooie belevenissen, voelt goed!
Wat ik ook zo mooi vind; vroeger veel gebeurd in ons gezin, best veel (veel!!!) narigheid ook, maar hoe ouder je wordt hoe beter die band toch wordt. En ik hou nu toch zoveel van m'n ouders, en ben blij dat ik dat steeds meer kan uiten.
vrijdag 27 januari 2012 om 09:14
Wow, kruismanprive! Dat stukje over bijtanken en rondkijken brengt extreem veel inzicht! Echt goed neergezet.
Voel me nu wel top eigenlijk.. Ik weet niet wat het is, maar ik heb het gevoel dat er iets goeds aan gaat komen. Op welk gebied, weet ik niet. Maar het is heel raar. Heb dit nooit eerder gehad. Ik heb alleen maar het idee en gevoel: binnenkort gaat er iets geweldigs gebeuren.
Of misschien is dit gevoel wel dat ik me nu top voel en is dat het. Maar ik heb het idee dat er iets meer komt. Haha heel vaag, i know, maar ik weet niet wat t is Lijk wel verliefd maar ben niet aan het daten of iets dergelijks dus geen idee waar ik op verliefd ben :P
Voel me nu wel top eigenlijk.. Ik weet niet wat het is, maar ik heb het gevoel dat er iets goeds aan gaat komen. Op welk gebied, weet ik niet. Maar het is heel raar. Heb dit nooit eerder gehad. Ik heb alleen maar het idee en gevoel: binnenkort gaat er iets geweldigs gebeuren.
Of misschien is dit gevoel wel dat ik me nu top voel en is dat het. Maar ik heb het idee dat er iets meer komt. Haha heel vaag, i know, maar ik weet niet wat t is
Lijk wel verliefd maar ben niet aan het daten of iets dergelijks dus geen idee waar ik op verliefd ben :P
vrijdag 27 januari 2012 om 11:59
Verliefd zijn op het leven is een mooi goedje :-)
Er is geen reden nodig om je goed te voelen. Het is er !
Geniet er NU van je weet namelijk niet of er wel wat goeds gaat komen.... Wat ik wel weet is dat wanneer je je goed voelt de kans dat dingen naar je toe komen vele malen groter is.
Het is ook fijn dat we tijd van leven hebben om dingen in onszelf met anderen 'op orde' te brengen.
Je gaat steeds beter zien wat in essentie jou gelukkig kan maken. Nu we dan toch behebt zijn met ons brein: is kennis over jezelf en bijv. je ouders, de plek die je inneemt onder anderen, kan helpen om het zicht op je bestaan en het gevoel grip te hebben. Grip willen hebben is diepgeworteld om te kunnen overleven. Maar ja... als we er van alles omheen bouwen (diploma's, werk, aanzien, verwachtingen, normen)... raken we verder weg van onszelf. Langzaam dooft het innerlijke vuur van overleven in plaats van het vuurtje opstoken om je talenten in te zetten en te bereiken wat je zelf wilt.
Het is een hele kunst om op te groeien, in de wereld van cito tot aan harde valuta een je EIGEN weg te vinden. Te vertrouwen dat je het niet van de ander (overheid, werkgever, partner) moet hebben maar van jezelf. Alleen JIJ kan jezelf gelukkig maken. En natuurlijk doe je dat met anderen :-)
Het ik en de ander. Het fascineert me nog steeds.....
Fijn fiere vrouwen om dit met jullie te delen!
Huisje met kruisje
Er is geen reden nodig om je goed te voelen. Het is er !
Geniet er NU van je weet namelijk niet of er wel wat goeds gaat komen.... Wat ik wel weet is dat wanneer je je goed voelt de kans dat dingen naar je toe komen vele malen groter is.
Het is ook fijn dat we tijd van leven hebben om dingen in onszelf met anderen 'op orde' te brengen.
Je gaat steeds beter zien wat in essentie jou gelukkig kan maken. Nu we dan toch behebt zijn met ons brein: is kennis over jezelf en bijv. je ouders, de plek die je inneemt onder anderen, kan helpen om het zicht op je bestaan en het gevoel grip te hebben. Grip willen hebben is diepgeworteld om te kunnen overleven. Maar ja... als we er van alles omheen bouwen (diploma's, werk, aanzien, verwachtingen, normen)... raken we verder weg van onszelf. Langzaam dooft het innerlijke vuur van overleven in plaats van het vuurtje opstoken om je talenten in te zetten en te bereiken wat je zelf wilt.
Het is een hele kunst om op te groeien, in de wereld van cito tot aan harde valuta een je EIGEN weg te vinden. Te vertrouwen dat je het niet van de ander (overheid, werkgever, partner) moet hebben maar van jezelf. Alleen JIJ kan jezelf gelukkig maken. En natuurlijk doe je dat met anderen :-)
Het ik en de ander. Het fascineert me nog steeds.....
Fijn fiere vrouwen om dit met jullie te delen!
Huisje met kruisje
vrijdag 27 januari 2012 om 13:00
Mooie posts kruismanprive! Kun je aangeven wat die praktische handvaten om minder afhankelijk te worden voor jouwaren? Ik ben zelf nu op het punt gekomen dat ik zie dat ik die bevestiging uit anderen haal en dat ik het moeilijk vind om mezelf te accepteren zoals ik ben, maar hoe verander ik dat? Misschien wil ik wel te veel en te snel, maar ik wil zo graag die zelfwaardering bereiken. Ik lijk soms alleen maar mijn mindere punten en fouten te zien, ik zou het mezelf zoveel makkelijker maken als ik die punten kan accepteren en mijn goede punten kan zien. Ik weet nu niet goed hoe ik verder kom merk ik.
En snoepie, lekker joh! Gewoon genieten van dat gevoel! Ik heb ook die perioden gehad, bij mij ging het weer weg, maar kwam het ook weer terug! Heerlijk!
En snoepie, lekker joh! Gewoon genieten van dat gevoel! Ik heb ook die perioden gehad, bij mij ging het weer weg, maar kwam het ook weer terug! Heerlijk!
Laat je glimlach de wereld veranderen, maar laat de wereld niet je glimlach veranderen
vrijdag 27 januari 2012 om 13:28
Ik ken het gevoel, zit supergoed in mn vel, mmmm! Lekker van genieten Snoepie! Hier ook vlinders soms ja, fijn is dat.
Mooie posts kruismanprivé, heerlijk. Geeft ook weer motivatie. Op de één of andere manier ontmoet ik de laatste tijd ook nieuwe, lieve mensen, heel bijzonder & fijn!
Merk wel dat bepaalde vrienden nu even niet zo goed 'passen' omdat ik dan weer wat terugval in oude patronen, lastig wel! Morgen een feestje en ik ga ook wel, maar ik heb er echt even minder behoefte aan. Weet nog niet helemaal een modus daarin te vinden!
Mooie posts kruismanprivé, heerlijk. Geeft ook weer motivatie. Op de één of andere manier ontmoet ik de laatste tijd ook nieuwe, lieve mensen, heel bijzonder & fijn!
Merk wel dat bepaalde vrienden nu even niet zo goed 'passen' omdat ik dan weer wat terugval in oude patronen, lastig wel! Morgen een feestje en ik ga ook wel, maar ik heb er echt even minder behoefte aan. Weet nog niet helemaal een modus daarin te vinden!
vrijdag 27 januari 2012 om 15:31
Zo, ik ben ook weer bijgelezen Ik ben blij dat het met iedereen zo goed gaat, of dat iedereen in ieder geval op de goede weg is!
Welkom kruismanprive, je valt meteen met wijze woorden binnen Dat van je huid duur verkopen en ergens anders tanken is helemaal waar. Niet voor de eerste de beste gaan. Mezelf bijtanken is inmiddels prioriteit ;)
Hier gaat het ook de goede kant op. Gisteren bij m'n psycholoog geweest en daar een goed gesprek gehad waar ik nog steeds blij om ben. Hij gaf me het gevoel dat ik in mijn relatie heus niet zo moeilijk doe en dat mijn vriend ook niet de makkelijkste is, als hij mijn verhalen zo hoort. Mijn gevoelens blijken niet onterecht te zijn en daardoor voel ik me minder onzeker.
Heb na het gesprek besloten dat ik de focus de komende tijd nu ECHT meer op mezelf ga leggen. Bij mezelf tanken dus. Meer mijn eigen plannen maken en niet eerst naar de planning van mijn vriend kijken, kijken waar ik blij van word, met vriendinnen afspreken... kortom: beter naar mezelf luisteren. Zo is er vanavond een feest maar daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin heb. Ik ga daarom ook gewoon niet. Normaal gesproken was ik wel gegaan, maar vooral om aan mijn vriend te laten zien dat ik ook lol kan hebben zonder hem. Toen ik tot deze conclusie kwam ben ik best geschrokken en heb ik besloten dat ik voortaan echt beter naar mezelf wil gaan luisteren. Ik word er namelijk vooral nóg ongelukkiger van als ik uitga, maar dat niet voor mezelf doe. Dus vanavond na het werken lekker in huis rommelen!
Morgen heeft m'n vriend een feest op z'n studentenvereniging en dat is echt zo'n heftig feest. Ik kan er helaas niet teveel over uitwijden i.v.m. herkenbaarheid, maar ik kan wel zeggen dat er geen sprake is van drugs ;) Iedereen gaat gewoon helemaal los. Ik vind dit moeilijk, maar heb hem dit niet laten blijken. Voorheen deed ik dit wel regelmatig maar dan haal ik mezelf eigenlijk alleen maar naar beneden.
Het grappige is dat nu ik er niet zoveel aandacht aan besteed ik er ook minder over pieker. Daaruit blijkt al dat als ik me gewoon op mezelf concentreer ik me daar veel beter bij voel. Hij doet z'n ding maar dit weekend, ik vermaak me wel met mezelf!
Ik ben blij dat het met iedereen zo goed gaat, of dat iedereen in ieder geval op de goede weg is!Welkom kruismanprive, je valt meteen met wijze woorden binnen
Dat van je huid duur verkopen en ergens anders tanken is helemaal waar. Niet voor de eerste de beste gaan. Mezelf bijtanken is inmiddels prioriteit ;)Hier gaat het ook de goede kant op. Gisteren bij m'n psycholoog geweest en daar een goed gesprek gehad waar ik nog steeds blij om ben. Hij gaf me het gevoel dat ik in mijn relatie heus niet zo moeilijk doe en dat mijn vriend ook niet de makkelijkste is, als hij mijn verhalen zo hoort. Mijn gevoelens blijken niet onterecht te zijn en daardoor voel ik me minder onzeker.
Heb na het gesprek besloten dat ik de focus de komende tijd nu ECHT meer op mezelf ga leggen. Bij mezelf tanken dus. Meer mijn eigen plannen maken en niet eerst naar de planning van mijn vriend kijken, kijken waar ik blij van word, met vriendinnen afspreken... kortom: beter naar mezelf luisteren. Zo is er vanavond een feest maar daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin heb. Ik ga daarom ook gewoon niet. Normaal gesproken was ik wel gegaan, maar vooral om aan mijn vriend te laten zien dat ik ook lol kan hebben zonder hem. Toen ik tot deze conclusie kwam ben ik best geschrokken en heb ik besloten dat ik voortaan echt beter naar mezelf wil gaan luisteren. Ik word er namelijk vooral nóg ongelukkiger van als ik uitga, maar dat niet voor mezelf doe. Dus vanavond na het werken lekker in huis rommelen!
Morgen heeft m'n vriend een feest op z'n studentenvereniging en dat is echt zo'n heftig feest. Ik kan er helaas niet teveel over uitwijden i.v.m. herkenbaarheid, maar ik kan wel zeggen dat er geen sprake is van drugs ;) Iedereen gaat gewoon helemaal los. Ik vind dit moeilijk, maar heb hem dit niet laten blijken. Voorheen deed ik dit wel regelmatig maar dan haal ik mezelf eigenlijk alleen maar naar beneden.
Het grappige is dat nu ik er niet zoveel aandacht aan besteed ik er ook minder over pieker. Daaruit blijkt al dat als ik me gewoon op mezelf concentreer ik me daar veel beter bij voel. Hij doet z'n ding maar dit weekend, ik vermaak me wel met mezelf!
vrijdag 27 januari 2012 om 16:06
Hoi allemaal! Hier even een update van mij. Ik geloof dat ik kan zeggen dat het ok/goed met me gaat. Tevreden met mijzelf en de situatie als ik alleen ben, veel aan het sporten, zo nu en dan uitgaan en vooral geen dingen doen waar ik geen zin in heb. :p Lijk weer soort van open te staan om nieuwe mensen te leren kennen. Vorige week op een feest leuk aangestaan met iemand, maar heb helaas geen nr en ik weet alleen een voornaam, dus ik baal haha. Maar er komt binnenkort vanzelf wel iemand anders op mijn pad. Zwaar afstand genomen van die ene jongen.
Ik dacht dat hij vriendschap wilde, maar ik hoor nooit meer wat van hem, dus ik geloof het eigenlijk ook wel een beetje. Graag of niet!
Verder me ingeschreven voor een opleiding/cursus. Dat wordt binnenkort dus een avond naar school in de week. Kan ik me lekker daarop richten. Wil graag ander werk, maar kan het nog niet echt vinden, dus zie dit nu als een nieuwe uitdaging.
Had ik vorige week nog een drukker dan druk weekend. De komende is vrij leeg. Kijken of ik het nog kan haha. Denk dat ik lekker veel ga sporten, zonnebankje pakken en beetje lantefanteren. Als het goed is zondag nog even uit eten met vriendinnetje. Haar vriend is dan aan het werk, dus ik dacht van ok, dan ben ik goed. :s Maar moet het misschien ook maar niet zo zien. Blijf ik toch beetje moeilijk vinden dat soort dingen....
Fijn weekend! X
Ik dacht dat hij vriendschap wilde, maar ik hoor nooit meer wat van hem, dus ik geloof het eigenlijk ook wel een beetje. Graag of niet!
Verder me ingeschreven voor een opleiding/cursus. Dat wordt binnenkort dus een avond naar school in de week. Kan ik me lekker daarop richten. Wil graag ander werk, maar kan het nog niet echt vinden, dus zie dit nu als een nieuwe uitdaging.
Had ik vorige week nog een drukker dan druk weekend. De komende is vrij leeg. Kijken of ik het nog kan haha. Denk dat ik lekker veel ga sporten, zonnebankje pakken en beetje lantefanteren. Als het goed is zondag nog even uit eten met vriendinnetje. Haar vriend is dan aan het werk, dus ik dacht van ok, dan ben ik goed. :s Maar moet het misschien ook maar niet zo zien. Blijf ik toch beetje moeilijk vinden dat soort dingen....
Fijn weekend! X
vrijdag 27 januari 2012 om 18:07
Goh mooi... ik merk bij het lezen dat het wel verhalen lijken. en eigenlijk is het ONS echte leven haha...
Praktische tips :-) ik moest weer even nadenken...
1. realiseren dat je je leven waard bent. Je hebt het gekregen (dus) dat is niet voor niets.
2. weten dat na stress (naar telefoontje, een naar voorval, ruzie) de adrenaline nog wel even door je lijf giert (soms tot 2 dagen) en wordt altijd gevolgd door cortisol waardoor je in een dip gevoel komt. (Je weet wel die mensen die in het weekend knok out zijn) Breek de stofjes af door te bewegen.
3.Je intenties creeren je ervaring. Benoem en spreek uit waar je voor wilt gaan de komende weken en dit jaar. Bijvoorbeeld spreek uit ik wil schuiven op de schaal van geven naar (gezond) nemen. Of mijn intentie is samenwerken met iedereen die daar ook op uit is. Ik wil goed voor mezelf zorgen door minimaal 2 x per week zelfstandig er op uit te gaan voor MEZELF.
4. Creeer andere ervaringen zodat je dat ook makkelijker kan toepassen wanneer het nodig is. (als je doet wat je deed verandert er niks). Dus doe andere dingen dan die je normaal doet. Dus een keertje voordringen bij de kassa is geen ramp, leer er mee omgaan. Een heel andere film bezoeken dan gewoon. Die vriendin zeggen dat je aan eht experimenteren bent om te kijken hoe je sterker kunt worden en dat ze dus niet altijd kan rekenen op jouw telefoontje of luisterend oor omdat je nee wilt leren zeggen.
5. conditioneer je brein: telkens als er een gedachte opkomt die je tegenhoud of angstig maakt: bedank die mooie grijze massa liefdevol voor het goed functioneren en beslis vervolgens wat je ECHT zelf wilt.
Ahum en als laatste niet zo'n heel tactische: word niet afhankelijk van een man :-) Waar stuurt een man nu eigenlijk naar toe??? Dus pluk wel de dag met hem en deel de liefde van de dag (mannen zijn daar goed in) zonder jezelf kwijt te raken in het gedoe van huis en haard enz.
Ik verwacht dat over 100 jaar vrouwen het meer voor het zeggen hebben als de mannen zijn uitgespeeld met de bodemschatten van de aarde en er niet zo veel meer valt te verkennen en te verkrijgen. De aarde wordt te klein om nog te veroveren zal ik maar zeggen. Dan komt het aan op de samenwerkingsgeest van vrouwen (rust regelmaat en reinheid hihi)
Is dit praktisch?
Huisje met kruisje
x
Praktische tips :-) ik moest weer even nadenken...
1. realiseren dat je je leven waard bent. Je hebt het gekregen (dus) dat is niet voor niets.
2. weten dat na stress (naar telefoontje, een naar voorval, ruzie) de adrenaline nog wel even door je lijf giert (soms tot 2 dagen) en wordt altijd gevolgd door cortisol waardoor je in een dip gevoel komt. (Je weet wel die mensen die in het weekend knok out zijn) Breek de stofjes af door te bewegen.
3.Je intenties creeren je ervaring. Benoem en spreek uit waar je voor wilt gaan de komende weken en dit jaar. Bijvoorbeeld spreek uit ik wil schuiven op de schaal van geven naar (gezond) nemen. Of mijn intentie is samenwerken met iedereen die daar ook op uit is. Ik wil goed voor mezelf zorgen door minimaal 2 x per week zelfstandig er op uit te gaan voor MEZELF.
4. Creeer andere ervaringen zodat je dat ook makkelijker kan toepassen wanneer het nodig is. (als je doet wat je deed verandert er niks). Dus doe andere dingen dan die je normaal doet. Dus een keertje voordringen bij de kassa is geen ramp, leer er mee omgaan. Een heel andere film bezoeken dan gewoon. Die vriendin zeggen dat je aan eht experimenteren bent om te kijken hoe je sterker kunt worden en dat ze dus niet altijd kan rekenen op jouw telefoontje of luisterend oor omdat je nee wilt leren zeggen.
5. conditioneer je brein: telkens als er een gedachte opkomt die je tegenhoud of angstig maakt: bedank die mooie grijze massa liefdevol voor het goed functioneren en beslis vervolgens wat je ECHT zelf wilt.
Ahum en als laatste niet zo'n heel tactische: word niet afhankelijk van een man :-) Waar stuurt een man nu eigenlijk naar toe??? Dus pluk wel de dag met hem en deel de liefde van de dag (mannen zijn daar goed in) zonder jezelf kwijt te raken in het gedoe van huis en haard enz.
Ik verwacht dat over 100 jaar vrouwen het meer voor het zeggen hebben als de mannen zijn uitgespeeld met de bodemschatten van de aarde en er niet zo veel meer valt te verkennen en te verkrijgen. De aarde wordt te klein om nog te veroveren zal ik maar zeggen. Dan komt het aan op de samenwerkingsgeest van vrouwen (rust regelmaat en reinheid hihi)
Is dit praktisch?
Huisje met kruisje
x
vrijdag 27 januari 2012 om 18:20
Ik heb echt even geen tijd voor het forum, sorry. Moet nu eten maken en dan voorbereiden voor vanavond. Had iets heel geks. Ik maak spinazie, wilde er een ei bij koken. Maar als ik dat ei in (warm) water leg, begint het te piepen/fluiten, er zou toch geen kuiken inzitten of zo? Moet ik nou terug naar A&H, met pannetje water als bewijs?
Kruismanprive, je schrijft mooi, maar schrijf eens wat over jezelf, doe mee met onze verhalen. Wie ben jij en waar sta jij op dit pad van gelukkig worden/zijn met ons zelf? Ben je een man of vrouw?
Vanavond dus mijn SV (zal het worden denk ik, zie nog wel) en morgenavond dansen. Tussendoor veel werk en bij moeten komen. Ik doe me best om snel jullie verhalen te lezen!
Kruismanprive, je schrijft mooi, maar schrijf eens wat over jezelf, doe mee met onze verhalen. Wie ben jij en waar sta jij op dit pad van gelukkig worden/zijn met ons zelf? Ben je een man of vrouw?
Vanavond dus mijn SV (zal het worden denk ik, zie nog wel) en morgenavond dansen. Tussendoor veel werk en bij moeten komen. Ik doe me best om snel jullie verhalen te lezen!
I have my fears but they do not have me
zaterdag 28 januari 2012 om 11:48
Hallo allemaal,
Na alle posten (!!) gelezen te hebben wil ik ook graag mijn verhaal met jullie delen. Ik heb 7 jaar een lat relatie, de eerste jaren was het erg leuk en alles bij er maar bij hoort maar de laatste 2 jaar is het bergafwaarts gegaan, we zijn tegenpolen, houden niet echt van dezelfde soort muziek en films en kijken vaak anders tegen dingen aan. In het begin waren deze verschillen niet zo heel erg maar de laatste 2 jaar worden onze botsingen erger, we kunnen niet langer dan 2 dagen in een huis zijn want dan hebben we om het geringste alweer ruzie en we zijn ook nog allebei zeer koppig en eigewijs en het lost vaak niks op. We verlagen ons soms echt tot puber ruzies met gekaats heen en weer en ik heb er zo'n hekel aan om het op deze manier te doen maar het is de enige manier van ruzie maken die hij blijkbaar kent. Hij heeft commentaar als ik met vrienden of collegas afspreek, met als resultaat dat ik het soms niet doe of soms gewoon niks zeg, hij heeft overal commentaar op wat me ontzettend ergert. De laatste jaar slapen we ook niet meer bij elkaar, we leven echt ons eigen leven en ik heb het gevoel dat ik op de reservebank zit als hij es zin om es iets samen te gaan doen wat niet vaak voorkomt. Ik heb al lang het gevoel dat ik mn eigen ik heel erg aan het verwaarlozen ben, vroeger had ik een groot sociaal leven en nu niet echt meer, hij heeft nie echt veel vrienden dus zit ook vaak thuis achter zn laptop. Nu wil ik niet zeggen dat hij heel slecht is, want hij heeft ook zeker zn goede dingen alleen ik denk dat bij ons de koek op is, tenminste bij mij, we zijn zo vaak uit elkaar geweest en weer opieuwe begonnen en iedere keer vervallen we in oude patronen en dit keer ben ik het zat, ik ben op, ik heb geen energie meer om te vechten en ik wil mn vrijheid terug om te kunnen doen en laten wat ik wil zonder aan iemand verantwoording af te leggen. ik heb donderdagavond een gesprek met hem gehad dat ik er geen zin meer in had en dat ik ook geen toekomst meer zag in ons. Hij was radeloos, wilde zelfs in relatie therapie enz..ik heb gezegd dat ik dit weekend wilde nadenken of ik dat wil maar om heel eerlijk te zijn wil ik er helemaal niet meer voor gaan. Nu zegt een vriendin van me dat ik dan in elk geval alles geprobeerd heb maar dat geld meer voor mensen die ook vooor hun relatie willen vechten, ik wil niet meer vechten, ik wil vrij zijn...maar zie er als een berg tegenop om het aan hem te vertellen want hij heeft nu nog eenbeetje hoop. Ik heb hem gevraagd mij met ruste te laten dit weekend zodat ik kan nadenken maar eigenlijk weet ik het al....maar het word een drama om dit aan hem te vertellen, zoals Samantha in sex and the city zo mooi zei, I love you, but I love me more! Tips en adviezen zijn welkom...
Na alle posten (!!) gelezen te hebben wil ik ook graag mijn verhaal met jullie delen. Ik heb 7 jaar een lat relatie, de eerste jaren was het erg leuk en alles bij er maar bij hoort maar de laatste 2 jaar is het bergafwaarts gegaan, we zijn tegenpolen, houden niet echt van dezelfde soort muziek en films en kijken vaak anders tegen dingen aan. In het begin waren deze verschillen niet zo heel erg maar de laatste 2 jaar worden onze botsingen erger, we kunnen niet langer dan 2 dagen in een huis zijn want dan hebben we om het geringste alweer ruzie en we zijn ook nog allebei zeer koppig en eigewijs en het lost vaak niks op. We verlagen ons soms echt tot puber ruzies met gekaats heen en weer en ik heb er zo'n hekel aan om het op deze manier te doen maar het is de enige manier van ruzie maken die hij blijkbaar kent. Hij heeft commentaar als ik met vrienden of collegas afspreek, met als resultaat dat ik het soms niet doe of soms gewoon niks zeg, hij heeft overal commentaar op wat me ontzettend ergert. De laatste jaar slapen we ook niet meer bij elkaar, we leven echt ons eigen leven en ik heb het gevoel dat ik op de reservebank zit als hij es zin om es iets samen te gaan doen wat niet vaak voorkomt. Ik heb al lang het gevoel dat ik mn eigen ik heel erg aan het verwaarlozen ben, vroeger had ik een groot sociaal leven en nu niet echt meer, hij heeft nie echt veel vrienden dus zit ook vaak thuis achter zn laptop. Nu wil ik niet zeggen dat hij heel slecht is, want hij heeft ook zeker zn goede dingen alleen ik denk dat bij ons de koek op is, tenminste bij mij, we zijn zo vaak uit elkaar geweest en weer opieuwe begonnen en iedere keer vervallen we in oude patronen en dit keer ben ik het zat, ik ben op, ik heb geen energie meer om te vechten en ik wil mn vrijheid terug om te kunnen doen en laten wat ik wil zonder aan iemand verantwoording af te leggen. ik heb donderdagavond een gesprek met hem gehad dat ik er geen zin meer in had en dat ik ook geen toekomst meer zag in ons. Hij was radeloos, wilde zelfs in relatie therapie enz..ik heb gezegd dat ik dit weekend wilde nadenken of ik dat wil maar om heel eerlijk te zijn wil ik er helemaal niet meer voor gaan. Nu zegt een vriendin van me dat ik dan in elk geval alles geprobeerd heb maar dat geld meer voor mensen die ook vooor hun relatie willen vechten, ik wil niet meer vechten, ik wil vrij zijn...maar zie er als een berg tegenop om het aan hem te vertellen want hij heeft nu nog eenbeetje hoop. Ik heb hem gevraagd mij met ruste te laten dit weekend zodat ik kan nadenken maar eigenlijk weet ik het al....maar het word een drama om dit aan hem te vertellen, zoals Samantha in sex and the city zo mooi zei, I love you, but I love me more! Tips en adviezen zijn welkom...
