Psyche
alle pijlers
Alleen zijn en gelukkig zijn met jezelf
zondag 23 oktober 2011 om 12:34
Ik ben veel aan het nadenken de laatste weken, het is begonnen met liefdesverdriet en het voelt alsof ik nu in een negatieve spiraal zit en ik wil hier uitkomen voordat het erger wordt.
Ik merk dat ik al mijn zelfvertrouwen al jaren ontleen aan het vertrouwen en de liefde die ik krijg van anderen. Ik heb 8 jaar een relatie gehad met een lieve jongen, die me geweldig vond. Toen ik die relatie verbrak, heeft hij het daar een tijd lang heel moeilijk mee gehad, en hij liet steeds merken dat hij me nog zo leuk vond. Ook al vond ik dat toen vervelend en probeerde ik zo min mogelijk contact met hem te hebben, toch voelde het heel erg goed dat hij mij nog zo leuk vond.
Daarna heb ik een tijdje een scharrel gehad, die bindingsangst heeft en daar altijd heel erg eerlijk over was, maar wel duidelijk liet merken dat hij me heel erg leuk vond, voor mij werkte dat toen wel. Tegelijkertijd was er iemand die me heel veel aandacht gaf, een echte leuke knappe (maar foute) man waarvan ik niet dacht dat hij me leuk zou vinden. Ik heb al in een ander topic over hem geschreven, samenvatting is dat hij destijds een vriendin had, vreemdging met mij, dat uiteindelijk uit is gegaan, wij elkaar veel zagen, soort van relatie kregen maar hij wilde geen "echte relatie" met mij op dat moment, omdat hij met zichzelf in de knoop zat. Hoewel ik dacht dat ik nooit verliefd op hem kon worden, ben ik dat toch geworden, hij heeft me uiteindelijk op een lompe manier gedumpt, had 2 dagen later een vriendin en zegt nu dat het tussen ons niet zoveel voorstelde. Dat was 2 maanden geleden en ik heb er nog zoveel pijn van.
Ik ben mezelf ergens kwijt geraakt in de laatste jaren. Dat het over is tussen mij en de leuke man doet mezelf pijn. Eigenlijk niet dat het over is, want ik wist ergens wel dat het niet ging werken en dat hij niet goed genoeg was voor mij, maar dat HIJ die beslissing heeft gemaakt en vooral dat hij nu meteen iemand anders heeft die het wel voor hem is, terwijl ik niet leuk genoeg ben. En dat doet zo'n pijn omdat ik mijn zelfvertrouwen uit zijn bevestiging haalde. En met die bevestiging is nu ook mijn zelfvertrouwen weg. Ik heb nu voor het eerst in 10 jaar niemand meer die mij op 1 zet, en dat voelt zo naar. Het voelt alsof ik gefaald heb, juist omdat ik er echt voor ging en van alles opzij zette voor hem, iets wat ik een aantal jaar geleden nooit voor iemand zou doen. Ik weet wel dat ik het niet zo belangrijk moet vinden wat hij van me vindt, dat hij ook maar 1 man is, en zelfs eentje die met zichzelf totaal in de knoop zit en niet de ware voor mij is, maar ik vind het wel heel erg belangrijk en ik wil niets liever dan dat hij spijt krijgt en me terug wil, en ik dan keihard kan zeggen "nou ik jou niet meer!", en dan is het ok voor mij. Ik heb veel topics en zo hierover gelezen, en iedereen zegt "je moet jezelf op 1 zetten", "je zelfvertrouwen haal je uit jezelf en niet uit een ander", "je moet jezelf leuk vinden en dan maakt het niet uit wat een man vindt", maar hoe doe ik dat???
Ik zie tips als "maak het gezellig, steek wat kaarsjes aan, kijk een leuk dvd'tje of maak een lange strandwandeling", maar ik voel me dan zo zielig, zo alleen. Dat zal vast heel leuk zijn als je al gelukkig bent met jezelf, maar hoe kom je daar? Ik ben best tevreden met mezelf (zie er goed uit, ben slim, lief, veel vrienden), doe wat ik leuk vind, ik doe leuke sporten en haal daar voldoening aan, ik spreek veel met vriendinnen af, heb leuk werk, probeer mezelf bezig te houden, maar als ik dan eventjes geen afleiding heb voel ik me zo naar. Zo alleen, niemand die me speciaal vindt. Hoewel ik weet dat ik zoveel heb om dankbaar voor te zijn voel ik dat vaak niet, ik voel me zo onzeker over mezelf en ik weet niet waarom. Ik loop bij een psycholoog en dat helpt wel wat, eventjes vooral tijdens en vlak na de sessie, maar ik heb niet het idee dat ik er in de praktijk iets mee kan.
Heeft iemand tips, herkennen jullie dit, hoe zijn jullie hieruit gekomen? Zelfhulpboeken, cursussen, ik wil het allemaal proberen als het kan helpen, want ik wil van dit nare gevoel af, het kost me zoveel energie en ik ben bang dat het erger wordt en dat wil ik echt niet (zowel mijn ouders als broer hebben een geschiedenis van depressies, dus ik ben heel erg bang dat dat mij ook kan overkomen). Ik merk ook dat ik heel graag weer iemand in m'n leven wil, ook al weet ik dat dat niet verstandig is, ik moet eerst aan mezelf werken, eerst van mezelf houden voordat iemand anders van mij kan houden. Dat weet mijn verstand wel, maar gewoon doorgaan naar de volgende man lijkt nu zoveel makkelijker dan met mezelf doorgaan.
Alvast bedankt en sorry voor m'n lange post.
Ik merk dat ik al mijn zelfvertrouwen al jaren ontleen aan het vertrouwen en de liefde die ik krijg van anderen. Ik heb 8 jaar een relatie gehad met een lieve jongen, die me geweldig vond. Toen ik die relatie verbrak, heeft hij het daar een tijd lang heel moeilijk mee gehad, en hij liet steeds merken dat hij me nog zo leuk vond. Ook al vond ik dat toen vervelend en probeerde ik zo min mogelijk contact met hem te hebben, toch voelde het heel erg goed dat hij mij nog zo leuk vond.
Daarna heb ik een tijdje een scharrel gehad, die bindingsangst heeft en daar altijd heel erg eerlijk over was, maar wel duidelijk liet merken dat hij me heel erg leuk vond, voor mij werkte dat toen wel. Tegelijkertijd was er iemand die me heel veel aandacht gaf, een echte leuke knappe (maar foute) man waarvan ik niet dacht dat hij me leuk zou vinden. Ik heb al in een ander topic over hem geschreven, samenvatting is dat hij destijds een vriendin had, vreemdging met mij, dat uiteindelijk uit is gegaan, wij elkaar veel zagen, soort van relatie kregen maar hij wilde geen "echte relatie" met mij op dat moment, omdat hij met zichzelf in de knoop zat. Hoewel ik dacht dat ik nooit verliefd op hem kon worden, ben ik dat toch geworden, hij heeft me uiteindelijk op een lompe manier gedumpt, had 2 dagen later een vriendin en zegt nu dat het tussen ons niet zoveel voorstelde. Dat was 2 maanden geleden en ik heb er nog zoveel pijn van.
Ik ben mezelf ergens kwijt geraakt in de laatste jaren. Dat het over is tussen mij en de leuke man doet mezelf pijn. Eigenlijk niet dat het over is, want ik wist ergens wel dat het niet ging werken en dat hij niet goed genoeg was voor mij, maar dat HIJ die beslissing heeft gemaakt en vooral dat hij nu meteen iemand anders heeft die het wel voor hem is, terwijl ik niet leuk genoeg ben. En dat doet zo'n pijn omdat ik mijn zelfvertrouwen uit zijn bevestiging haalde. En met die bevestiging is nu ook mijn zelfvertrouwen weg. Ik heb nu voor het eerst in 10 jaar niemand meer die mij op 1 zet, en dat voelt zo naar. Het voelt alsof ik gefaald heb, juist omdat ik er echt voor ging en van alles opzij zette voor hem, iets wat ik een aantal jaar geleden nooit voor iemand zou doen. Ik weet wel dat ik het niet zo belangrijk moet vinden wat hij van me vindt, dat hij ook maar 1 man is, en zelfs eentje die met zichzelf totaal in de knoop zit en niet de ware voor mij is, maar ik vind het wel heel erg belangrijk en ik wil niets liever dan dat hij spijt krijgt en me terug wil, en ik dan keihard kan zeggen "nou ik jou niet meer!", en dan is het ok voor mij. Ik heb veel topics en zo hierover gelezen, en iedereen zegt "je moet jezelf op 1 zetten", "je zelfvertrouwen haal je uit jezelf en niet uit een ander", "je moet jezelf leuk vinden en dan maakt het niet uit wat een man vindt", maar hoe doe ik dat???
Ik zie tips als "maak het gezellig, steek wat kaarsjes aan, kijk een leuk dvd'tje of maak een lange strandwandeling", maar ik voel me dan zo zielig, zo alleen. Dat zal vast heel leuk zijn als je al gelukkig bent met jezelf, maar hoe kom je daar? Ik ben best tevreden met mezelf (zie er goed uit, ben slim, lief, veel vrienden), doe wat ik leuk vind, ik doe leuke sporten en haal daar voldoening aan, ik spreek veel met vriendinnen af, heb leuk werk, probeer mezelf bezig te houden, maar als ik dan eventjes geen afleiding heb voel ik me zo naar. Zo alleen, niemand die me speciaal vindt. Hoewel ik weet dat ik zoveel heb om dankbaar voor te zijn voel ik dat vaak niet, ik voel me zo onzeker over mezelf en ik weet niet waarom. Ik loop bij een psycholoog en dat helpt wel wat, eventjes vooral tijdens en vlak na de sessie, maar ik heb niet het idee dat ik er in de praktijk iets mee kan.
Heeft iemand tips, herkennen jullie dit, hoe zijn jullie hieruit gekomen? Zelfhulpboeken, cursussen, ik wil het allemaal proberen als het kan helpen, want ik wil van dit nare gevoel af, het kost me zoveel energie en ik ben bang dat het erger wordt en dat wil ik echt niet (zowel mijn ouders als broer hebben een geschiedenis van depressies, dus ik ben heel erg bang dat dat mij ook kan overkomen). Ik merk ook dat ik heel graag weer iemand in m'n leven wil, ook al weet ik dat dat niet verstandig is, ik moet eerst aan mezelf werken, eerst van mezelf houden voordat iemand anders van mij kan houden. Dat weet mijn verstand wel, maar gewoon doorgaan naar de volgende man lijkt nu zoveel makkelijker dan met mezelf doorgaan.
Alvast bedankt en sorry voor m'n lange post.
Laat je glimlach de wereld veranderen, maar laat de wereld niet je glimlach veranderen
vrijdag 24 februari 2012 om 23:01
Sam, je kunt daar zeker niet duidelijker in zijn (om wat voor een dingen het gaat?). Het enige wat je kunt veranderen is jezelf, je eigen gedrag, je eigen woorden en gevoel. Betekent niet dat hetgeen wat je tegen een ander zegt geen invloed kan hebben. Als jij iets ziet bij een ander (blinde vlek van de ander)wat de ander niet ziet, is het zinvol iets te zeggen.
Maar misschien gaat het niet om iets kunnen veranderen, maar om iets in je eigen leven wat je niet kunt veranderen.
Bij mij hangt heel groot aan de muur: "loslaten", een zelfgemaakt kunstwerk. Zie het als de rode draad in mijn leven. Niet onverschillig worden of laks of wat dan ook maar echt loslaten. Accepteren dat er dingen zijn waar ik geen invloed op heb......... zo moeilijk. Maar waarom zou je niet mogen huilen bij een ander? Waarom zou je iets van jezelf afsluiten?
Suzy, leuk dat het feest zo leuk was. En fijn dat je zo gelachen hebt. Als je vanmiddag geslapen hebt, zul je nu nog wel even op zijn.
Ik heb net een pilletje genomen, hoop vannacht te slapen.....
Maar misschien gaat het niet om iets kunnen veranderen, maar om iets in je eigen leven wat je niet kunt veranderen.
Bij mij hangt heel groot aan de muur: "loslaten", een zelfgemaakt kunstwerk. Zie het als de rode draad in mijn leven. Niet onverschillig worden of laks of wat dan ook maar echt loslaten. Accepteren dat er dingen zijn waar ik geen invloed op heb......... zo moeilijk. Maar waarom zou je niet mogen huilen bij een ander? Waarom zou je iets van jezelf afsluiten?
Suzy, leuk dat het feest zo leuk was. En fijn dat je zo gelachen hebt. Als je vanmiddag geslapen hebt, zul je nu nog wel even op zijn.
Ik heb net een pilletje genomen, hoop vannacht te slapen.....
I have my fears but they do not have me
vrijdag 24 februari 2012 om 23:06
@Aponi: neuh, nog steeds moe, haha, word een dagje ouder, he? Zo'n avondje na dag werk hakt er in, dan moet ik ff bijtanken.
Tijdens mijn middagslaapje (na warm bad) lag ik te warm.. dan ga ik heftig dromen, dit keer dus ook: mijn achtertuin grensde aan een rivier (en daarachter bergen) die opeens door noodweer steeg en ging overstromen.. Gekke was dat aan de voorzijde vh huis niks aan de hand was buiten (mooi weer)..Moest vluchten en huisdieren achterlaten. Gelukkig liep het goed af, haha, het noodweer zette niet door..;-)
(nu ik erover nadenk gaan de dromen die ik onthoud altijd over mijn huis (ook al ziet "mijn huis" er soms anders uit dan irl.. maar je huis staat voor je ziel, dus ff bedenken wat dit zegt.. Vannacht had ik wel schuldgevoel dat ik de dieren nachtje alleen liet (trein gemist). Misschien een gevoel dat ik aan de ene kant "mooi weer" heb (voorspoed, niks aan het handje?), terwijl ik me aan de achterkant laat "overstromen" door andere dingen/mensen oid?
Kan nu gewoon weer slapen, hoor, nog steeds moe.. Hoop dat jij ook lekker slaapt zo! truste!
Tijdens mijn middagslaapje (na warm bad) lag ik te warm.. dan ga ik heftig dromen, dit keer dus ook: mijn achtertuin grensde aan een rivier (en daarachter bergen) die opeens door noodweer steeg en ging overstromen.. Gekke was dat aan de voorzijde vh huis niks aan de hand was buiten (mooi weer)..Moest vluchten en huisdieren achterlaten. Gelukkig liep het goed af, haha, het noodweer zette niet door..;-)
(nu ik erover nadenk gaan de dromen die ik onthoud altijd over mijn huis (ook al ziet "mijn huis" er soms anders uit dan irl.. maar je huis staat voor je ziel, dus ff bedenken wat dit zegt.. Vannacht had ik wel schuldgevoel dat ik de dieren nachtje alleen liet (trein gemist). Misschien een gevoel dat ik aan de ene kant "mooi weer" heb (voorspoed, niks aan het handje?), terwijl ik me aan de achterkant laat "overstromen" door andere dingen/mensen oid?
Kan nu gewoon weer slapen, hoor, nog steeds moe.. Hoop dat jij ook lekker slaapt zo! truste!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
vrijdag 24 februari 2012 om 23:35
Het huis staat inderdaad voor je ziel, voor verschillende aspecten van je persoonlijkheid. Je bent gevlucht terwijl dat niet nodig was. Misschien heb je nog geen (100%) vertrouwen in iets wat je gedaan hebt of nog gaat doen (terwijl dat onnodig is). Zo zou ik het uitleggen.
Ik droom veel over water.... rivieren, zee en zelfs zwembaden. Water heeft met (ziels) reiniging te maken.
Ik droom veel over water.... rivieren, zee en zelfs zwembaden. Water heeft met (ziels) reiniging te maken.
I have my fears but they do not have me
vrijdag 24 februari 2012 om 23:46
Ja, grappig, vaak ook idd over zwembaden en al bij dat huis. En het vluchten was meer evacueren, niet voor niks, was gevaarlijk genoeg. Pas achteraf viel het mee omdat het stopte (die stijging)..
Oja, dan was ik opeens in de bus en die sloeg een andere weg in, ipv de vertrouwde route of zoiets, waardoor ik stukje moest teruglopen.. wonderlijk wel, haha, die dromen..
(die bus met dat nummer nam ik vandaag, en die stopte ergens waar het niet "hoorde" omdat de chauffeur iemand een plezier wou doen, die daar in de buurt moest zijn). Bizar hoe je in je dromen alles met elkaar in verband brengt, maar toch een bepaalde symboliek uit te halen valt, als je het figuurlijk neemt..
Meestal onthoud ik ze niet, maar ff een uur slapen overdag dan droom ik vaak intensief..
vd week al een droom die ik droomde toen de wekker ging (na 5 uur, kennelijk midden in rem-fase). Afgelopen week sowieso te weinig geslapen.
(Stond trouwens in NRC-next van gisteren een artikel over verbanden tussen (trauma's en) slaapstekort en dissocieren. Zijn ze nog aan het onderzoeken (kip-ei), maar wat jij eerder eens beschreef is dus een bekend verschijnsel. Had die krant willen bewaren, maar per ongeluk weggegooid).
Ik ga zo (voor mij vroeg) dus lekker tukken! Dan heb ik tenminste iets aan mijn weekend!
Slaap ze, hoop dat het je lukt een goede nacht te maken!
Oja, dan was ik opeens in de bus en die sloeg een andere weg in, ipv de vertrouwde route of zoiets, waardoor ik stukje moest teruglopen.. wonderlijk wel, haha, die dromen..
(die bus met dat nummer nam ik vandaag, en die stopte ergens waar het niet "hoorde" omdat de chauffeur iemand een plezier wou doen, die daar in de buurt moest zijn). Bizar hoe je in je dromen alles met elkaar in verband brengt, maar toch een bepaalde symboliek uit te halen valt, als je het figuurlijk neemt..
Meestal onthoud ik ze niet, maar ff een uur slapen overdag dan droom ik vaak intensief..
vd week al een droom die ik droomde toen de wekker ging (na 5 uur, kennelijk midden in rem-fase). Afgelopen week sowieso te weinig geslapen.
(Stond trouwens in NRC-next van gisteren een artikel over verbanden tussen (trauma's en) slaapstekort en dissocieren. Zijn ze nog aan het onderzoeken (kip-ei), maar wat jij eerder eens beschreef is dus een bekend verschijnsel. Had die krant willen bewaren, maar per ongeluk weggegooid).
Ik ga zo (voor mij vroeg) dus lekker tukken! Dan heb ik tenminste iets aan mijn weekend!
Slaap ze, hoop dat het je lukt een goede nacht te maken!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 25 februari 2012 om 00:15
Ja ik vind (niet) slapen en dromen ook een bijzonder iets... Heb daar ook een echt een haat-liefde verhouding mee, en altijd zulke heftige dromen (en inefficiënt slapen!). Hou echt van slapen en slaap soms teveel maar heb ook (zware) periodes van insomnia,,,
Het is echt iets heel bijzonders, en ont-zet-tend belangrijk voor de mens. Want niet slapen is echt killing.
Wens jullie een goede nacht toe
Het is echt iets heel bijzonders, en ont-zet-tend belangrijk voor de mens. Want niet slapen is echt killing.
Wens jullie een goede nacht toe
zaterdag 25 februari 2012 om 11:38
Gelukkig ben ik wel een goede slaperT, ik ga alleen vaak zelf gewoon te laat naar bed, nog even dit, nog even dat. En dan spijt de volgende ochtend, of aan het eind vd week. Dus ff "ingehaald", uitgeslapen. Jullie ook een beetje uitgerust?
Ben benieuwd hoe het met iedereen gaat, tis weer weekend nl, leuke plannen of juist lekker thuis chillen?
Aponi: veel plezier vandaag, zon schijnt, wens je veel leuke energie!
@Sam: leuke avond gehad gister? Ben benieuwd!
De rest: heel fijn weekend toegewenst. Ik ga zo op pad, goede vriendin die ik al een tijdje niet heb gezien, ff bijkletsen. Vind het zelf heerlijk dat de zon schijnt en de blauwe lucht te zien is, heeft iets lente-achtigs!
Tot laters!
Ben benieuwd hoe het met iedereen gaat, tis weer weekend nl, leuke plannen of juist lekker thuis chillen?
Aponi: veel plezier vandaag, zon schijnt, wens je veel leuke energie!
@Sam: leuke avond gehad gister? Ben benieuwd!
De rest: heel fijn weekend toegewenst. Ik ga zo op pad, goede vriendin die ik al een tijdje niet heb gezien, ff bijkletsen. Vind het zelf heerlijk dat de zon schijnt en de blauwe lucht te zien is, heeft iets lente-achtigs!
Tot laters!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 25 februari 2012 om 12:36
Zo, ik heb 9 uur geslapen, nog een beetje een houten hoofd van de pil, maar dat trekt wel weer weg. Nog een half uurtje en dan word ik opgehaald.
Violetje, hoe ben jij dan omgegaan met die periodes van zware insomnia? Heb ooit van het slaapcentrum een ad in lage dosis gehad, maar daar kreeg ik urenlang hartkloppingen van (heb al een ritmestoornis), dus daar moest ik weer mee stoppen. Ze hadden nog 1 alternatief, misschien dat ik dat maar eens ga proberen (hoewel ik heftig reageer op veel AD's)
Suzy heel veel plezier met die vriendin! Het is inderdaad super mooi weer, de lente zit eraan te komen
Nog 1 vraagje, spellingtechnisch gezien. Ik zie op Facebook altijd staan: "Vindt je niet leuk", hoort dat niet zonder T? Ik heb geleerd dat je het werkwoord lopen moet gebruiken om te weten of het met of zonder T is. "Loop je naar de Appie" dus zonder T als er "je" achter staat?
Daar zit ik dus weer over na te denken....
Violetje, hoe ben jij dan omgegaan met die periodes van zware insomnia? Heb ooit van het slaapcentrum een ad in lage dosis gehad, maar daar kreeg ik urenlang hartkloppingen van (heb al een ritmestoornis), dus daar moest ik weer mee stoppen. Ze hadden nog 1 alternatief, misschien dat ik dat maar eens ga proberen (hoewel ik heftig reageer op veel AD's)
Suzy heel veel plezier met die vriendin! Het is inderdaad super mooi weer, de lente zit eraan te komen
Nog 1 vraagje, spellingtechnisch gezien. Ik zie op Facebook altijd staan: "Vindt je niet leuk", hoort dat niet zonder T? Ik heb geleerd dat je het werkwoord lopen moet gebruiken om te weten of het met of zonder T is. "Loop je naar de Appie" dus zonder T als er "je" achter staat?
Daar zit ik dus weer over na te denken....
I have my fears but they do not have me
zaterdag 25 februari 2012 om 12:46
Ik heb daarvoor een tijd een AD als slaapmedicatie geslikt, remeron (mirtazapine). Daar kon ik gelukkig wel op slapen. Heb je die ook gehad of een ander?
Mooi weer inderdaad, have fun allemaal!
In die zin is het inderdaad zonder-t Aponi. Als in: 'dat vind je niet leuk..' . Maar als het bedoeld is als "Hij vindt je niet leuk' is het wel met een -t. Gaat erom of 'je' dus het onderwerp uit de zin is of niet. Indien wel, altijd zonder -t ja: 'loop je'
Mooi weer inderdaad, have fun allemaal!
In die zin is het inderdaad zonder-t Aponi. Als in: 'dat vind je niet leuk..' . Maar als het bedoeld is als "Hij vindt je niet leuk' is het wel met een -t. Gaat erom of 'je' dus het onderwerp uit de zin is of niet. Indien wel, altijd zonder -t ja: 'loop je'
zaterdag 25 februari 2012 om 15:08
ik had heel veel pagina's te lezen nu ik een paar dagen niet ben wezen kijken..! suzy hoe kom je toch aan die wijsheid, jou posts kunnen zo leerzaam zijn.
met mij gaat het wel goed, ik heb nu al een week niets meer laten horen van mezelf naar die jongen toe. hij heeft zelf wel weer contact opgenomen daar ben ik niet op ingegaan. ik weet dat het zo goed is en dat ik op de goede weg zit om hem los te laten. Maar nu even een dip omdat ik hem toch wel mis. als ik op zn facebook kijk vind ik het moeilijk om te zien hoe vrolijk hij verder gaat met zn leven en vind ik het toch moeilijk om blij en gelukkig te zijn met mezelf en het leven wat ik nu leid.
fijn weekend allemaal.(F)
met mij gaat het wel goed, ik heb nu al een week niets meer laten horen van mezelf naar die jongen toe. hij heeft zelf wel weer contact opgenomen daar ben ik niet op ingegaan. ik weet dat het zo goed is en dat ik op de goede weg zit om hem los te laten. Maar nu even een dip omdat ik hem toch wel mis. als ik op zn facebook kijk vind ik het moeilijk om te zien hoe vrolijk hij verder gaat met zn leven en vind ik het toch moeilijk om blij en gelukkig te zijn met mezelf en het leven wat ik nu leid.
fijn weekend allemaal.(F)
zaterdag 25 februari 2012 om 17:42
Sam, wat heftig! Bedoel je dat met dat je sommige dingen niet kunt veranderen? Dat je vader heel erg ziek is, kun je niet veranderen. Maar hoe je deze tijd met hem gaat invullen wel. Soms komen mensen elkaar heel nader in tijd van tegenspoed. Mooie pijn noem ik dat dan. Sterkte!
Violetje, ik had amitriptyline. Tweede keus is inderdaad Remeron. Hoe is dat je bevallen dan? Bijwerkingen? En het belangrijkste: "hielp het". Is het ook een AD? Van die pammetjes ben ik toch de hele dag duf en heb ik hoofdpijn. Wat een keus of dat of niet slapen (en op ten duur zelfs met pil niet slapen). Als ik 1 wens mocht doen, na wenste ik dat ik kon slapen. Is onontbeerlijk voor fysiek herstel en emotionele balans.
Ja, het is zonder T in die zin, toch slordig van FB.
De voorstelling van vanavond is geannuleerd, hoef niet te werken, heerlijk, even rustig voordat ik ga dansen!
Kirsten, tip, kijk niet op FB, blokkeer die handel! Helpt enorm.
Violetje, ik had amitriptyline. Tweede keus is inderdaad Remeron. Hoe is dat je bevallen dan? Bijwerkingen? En het belangrijkste: "hielp het". Is het ook een AD? Van die pammetjes ben ik toch de hele dag duf en heb ik hoofdpijn. Wat een keus of dat of niet slapen (en op ten duur zelfs met pil niet slapen). Als ik 1 wens mocht doen, na wenste ik dat ik kon slapen. Is onontbeerlijk voor fysiek herstel en emotionele balans.
Ja, het is zonder T in die zin, toch slordig van FB.
De voorstelling van vanavond is geannuleerd, hoef niet te werken, heerlijk, even rustig voordat ik ga dansen!
Kirsten, tip, kijk niet op FB, blokkeer die handel! Helpt enorm.
I have my fears but they do not have me
zaterdag 25 februari 2012 om 22:12
Lieve Alponi, ik doe mijn best, maar ik voel me nog veel te klein om mijn rots in de branding kwijt te raken... Heb helemaal geen band met mijn moeder *ondanks dat zij al 40 jaar samenzijn) en niet zo'n goede band met mijn zussen, zij hebben echt elkaar, ik hang er zo'n beetje bij... Wat ik ook doe/probeer/investeer...
Dat vind ik moeilijk, juist omdat mijn vader dit weet te relativeren, me een weg biedt in... Weet niet hoe dat is als hij er straks niet meer is. Raak gewoon mijn rots in de branding kwijt...
Ik weet dat ik moet genieten van dat wat er nog is... Er alles uit moet halen wat er nog inzit in mijn contact met mijn vader...
Maar ook dat ik dadelijk los moet gaan laten als zijn pijn hem teveel wordt.
Struisvogelpolitiek heb ik de eerste weken na dit nieuws kunnen voeren, maar dat gaat niet meer... Ik voel de krullen uit zijn haren gaan, ingewisseld voor een kankerkop met stro...
Kleine dingen die me zo bang maken, mijn angsten zo dichtbij laten komen en die me een ander mens maken. Ik raak mijn veerkracht kwijt. Kan me verleizen in mijn minnaar, maar zo gauw hij weg is... Dan laat de roze wereld mij los en val ik...
Ik heb het moeilijker dan ik hardop durf te zeggen...
Dat vind ik moeilijk, juist omdat mijn vader dit weet te relativeren, me een weg biedt in... Weet niet hoe dat is als hij er straks niet meer is. Raak gewoon mijn rots in de branding kwijt...
Ik weet dat ik moet genieten van dat wat er nog is... Er alles uit moet halen wat er nog inzit in mijn contact met mijn vader...
Maar ook dat ik dadelijk los moet gaan laten als zijn pijn hem teveel wordt.
Struisvogelpolitiek heb ik de eerste weken na dit nieuws kunnen voeren, maar dat gaat niet meer... Ik voel de krullen uit zijn haren gaan, ingewisseld voor een kankerkop met stro...
Kleine dingen die me zo bang maken, mijn angsten zo dichtbij laten komen en die me een ander mens maken. Ik raak mijn veerkracht kwijt. Kan me verleizen in mijn minnaar, maar zo gauw hij weg is... Dan laat de roze wereld mij los en val ik...
Ik heb het moeilijker dan ik hardop durf te zeggen...
zaterdag 25 februari 2012 om 23:46
@sammie: toch wel heel fijn dat je deze man precies nu ontmoet hebt! Het maakt het andere niet goed, en snap heel goed dat het geldt zolang hij er is, en daarna toch lastig (of juist lastig, omdat je je ff geborgen voelt en contrast met alleen dan juist groter is daarna), maar toch.. wat super dat je dat iig ten dele ff los kan laten in zijn nabijheid. Vind het heel bijzonder!
*ben ondertussen aan de telefoon, kan niet zo lang reageren*..
Slaap lekker voor straks,
*ben ondertussen aan de telefoon, kan niet zo lang reageren*..
Slaap lekker voor straks,
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 25 februari 2012 om 23:50
Hallo allemaal,
Heb al een tijdje niet geschreven maar voel me nu zo verloren en eenzaam dat ik even mn ei kwijt moet. 3 weken geleden heb ik mn relatie verbroken, en dat voelde ook goed, het was beter zo, en het ging gepaard met veel verdriet en emoties maar we kwamen tot de overeenstemming dat het zo beter was en wilden vrienden blijven. Nu ben ik er sinds een paar dagen achter dat hij al een nieuwe vriendin heeft!!!!!!!!!! We hebben vandaag gigantische ruzie gehad om dat ik het zo respectloos vind dat hij nu al een vriendin heeft dat het mij doet denken dat hij haar al gekend moet hebben toen hij nog met mij was...ik snap wel dat ik het uitgemaakt hebt en dat hij mij geen verantwoordelijkheid schuldig is maar toch, 3 weken??? En zn moeder is ook al vrienden met haar op facebook!!! Ben ik nou zo vreemd dat ik echt aan het afkicken ben van deze relatie en alles aan het verwerken ben of is hij nou zo vreemd dat hij zijn heil zoekt in een andere vrouw??? Ik snap het niet hoor...voel me verloren..niet omdat ik hem terug wil ofzo maar voel me zo bedrogen....net of die 7,5 jaar niks voorstelden!! Binnen 3 weken vervangen, het doet pijn...iemand ervaring of tips hoe ik hier mee om moet gaan?
Heb al een tijdje niet geschreven maar voel me nu zo verloren en eenzaam dat ik even mn ei kwijt moet. 3 weken geleden heb ik mn relatie verbroken, en dat voelde ook goed, het was beter zo, en het ging gepaard met veel verdriet en emoties maar we kwamen tot de overeenstemming dat het zo beter was en wilden vrienden blijven. Nu ben ik er sinds een paar dagen achter dat hij al een nieuwe vriendin heeft!!!!!!!!!! We hebben vandaag gigantische ruzie gehad om dat ik het zo respectloos vind dat hij nu al een vriendin heeft dat het mij doet denken dat hij haar al gekend moet hebben toen hij nog met mij was...ik snap wel dat ik het uitgemaakt hebt en dat hij mij geen verantwoordelijkheid schuldig is maar toch, 3 weken??? En zn moeder is ook al vrienden met haar op facebook!!! Ben ik nou zo vreemd dat ik echt aan het afkicken ben van deze relatie en alles aan het verwerken ben of is hij nou zo vreemd dat hij zijn heil zoekt in een andere vrouw??? Ik snap het niet hoor...voel me verloren..niet omdat ik hem terug wil ofzo maar voel me zo bedrogen....net of die 7,5 jaar niks voorstelden!! Binnen 3 weken vervangen, het doet pijn...iemand ervaring of tips hoe ik hier mee om moet gaan?
zondag 26 februari 2012 om 09:27
Leentje; "We hebben er allemaal wel eens van gehoord: de rebound. Wanneer een serieuze relatie uit gaat, wordt er gelijk weer een nieuwe relatie begonnen. Degene die gelijk een nieuwe relatie begint, is vaak degene die er het meest moeite mee heeft dat de relatie wordt verbroken. Een rebound relatie kan deze pijn verzachten. Je hebt gelijk een ander om leuke dingen mee te doen en je aandacht op te richten. Vaak voelt een rebound relatie gelijk heel serieus aan. Degene die uit een relatie komt, wilt eigenlijk verder gaan waar de vorige relatie is gebleven."
Zo doen mannen dat nou eenmaal vaak, wij gaan door de pijn heen en staan daarna weer op, mannen zetten hun oogkleppen op en komen zichzelf vaak pas maanden later (of niet) tegen. Ieder zn eigen manier, maar betrek het niet op jezelf!!
Sam !!!! Probeer toch die schouder te zoeken, het kan je zoveel steun geven. Sterkte!
Zo doen mannen dat nou eenmaal vaak, wij gaan door de pijn heen en staan daarna weer op, mannen zetten hun oogkleppen op en komen zichzelf vaak pas maanden later (of niet) tegen. Ieder zn eigen manier, maar betrek het niet op jezelf!!
Sam
!!!! Probeer toch die schouder te zoeken, het kan je zoveel steun geven. Sterkte!
zondag 26 februari 2012 om 10:35
Lisanne heeft weer internet
Sam, wat heftig zeg! Heb je dit met iemand anders kunnen delen? Je komt over als een sterke vrouw die zich goed kan voelen alleen, maar dan nog kun je soms heel veel kracht halen uit de warmte van anderen, denk ik. Met iemand praten hoe je je voelt, wat er door je heengaat, zou dat je kunnen helpen?
Hebben je moeder en je zussen een idee hoe je je voelt? Denk je dat als zij een stap in jouw richting doen, jullie band beter kan worden?
Heel veel sterkte Sam,
@leentje: tja, wat Italy al zegt, de bekende rebound.
Leentje, je bent niet vervangen en die 7,5 jaar stelden wel heel veel voor. Het is de makkelijkste oplossing, de moeilijke verwerkingsfase overslaan en hup, door naar de volgende. Afleiding zoeken voor de gevoelens van missen, spijt, verdriet. Vluchten, dat is het. Het zegt echt niks over de jaren die jullie gedeeld hebben, het zegt alles over hem.
Probeer niet vanuit jouw eigen emoties en gedachten hiernaar te kijken. Jij bent het nu nog aan het verwerken en je vlucht niet voor je gevoelens, dat hij dat niet doet zegt niks over jou of jullie samen. Bovendien, je weet niet wat er in hem omgaat. Blijf bij jezelf en ga niets voor hem invullen!
@aponi: hoe was je avondje dansen? Beetje brak? Hoop dat je het leuk hebt gehad!
Ik heb een heerlijk rustig weekend! Ben vrijdag gezellig met een vriendin uit eten geweest, lekker gekletst over vanalles. Gisteren heerlijk in het zonnetje gesport, ik word zo vrolijk van de zon, en van dat lentegevoel! Daarna met wat vriendinnen thee gedronken en 's avonds op de bank gehangen. Zo nog even hardlopen en lunchen met een vriend, en dan ga ik maar weer eens een van de klusjes op m'n lijstje doen!
Ik voel me weer goed, ex is weer op de achtergrond verdwenen! Het enige is dat ik ook slecht slaap de laatste tijd, ik heb nu al een week last van een vervelende prikkelhoest, en het duurt vooral lang voordat ik dan in slaap kan komen en ik word steeds weer wakker. Vannacht sliep ik eindelijk, droom ik dat er spinnen van het plafond m'n bed in gaan. Ik vond dat niet echt eng in m'n droom, maar plotseling bleek 1 spin echt vogelspinformaat te zijn, dus ik gillen met m'n schorre stem hahaha. Alle dekens van m'n bed maar natuurlijk geen spin te bekennen. Ik droom vaak over enge beesten als ik me niet helemaal lekker voel, bijzonder!
Over water droom ik nooit, wel heel vaak dat ik aan het rennen ben, maar niet echt vooruit kom. Dan vlucht ik voor iemand of probeer ik iemand in te halen, maar ik kan niet meer hard rennen, alsof ik word tegengehouden door een onzichtbare hand. Dat zal ongetwijfeld ook iets betekenen!
En ik droom ook weleens dat ik kan vliegen, dat zijn echt de mooie dromen!
Sam, wat heftig zeg! Heb je dit met iemand anders kunnen delen? Je komt over als een sterke vrouw die zich goed kan voelen alleen, maar dan nog kun je soms heel veel kracht halen uit de warmte van anderen, denk ik. Met iemand praten hoe je je voelt, wat er door je heengaat, zou dat je kunnen helpen?
Hebben je moeder en je zussen een idee hoe je je voelt? Denk je dat als zij een stap in jouw richting doen, jullie band beter kan worden?
Heel veel sterkte Sam,
@leentje: tja, wat Italy al zegt, de bekende rebound.
Leentje, je bent niet vervangen en die 7,5 jaar stelden wel heel veel voor. Het is de makkelijkste oplossing, de moeilijke verwerkingsfase overslaan en hup, door naar de volgende. Afleiding zoeken voor de gevoelens van missen, spijt, verdriet. Vluchten, dat is het. Het zegt echt niks over de jaren die jullie gedeeld hebben, het zegt alles over hem.
Probeer niet vanuit jouw eigen emoties en gedachten hiernaar te kijken. Jij bent het nu nog aan het verwerken en je vlucht niet voor je gevoelens, dat hij dat niet doet zegt niks over jou of jullie samen. Bovendien, je weet niet wat er in hem omgaat. Blijf bij jezelf en ga niets voor hem invullen!
@aponi: hoe was je avondje dansen? Beetje brak? Hoop dat je het leuk hebt gehad!
Ik heb een heerlijk rustig weekend! Ben vrijdag gezellig met een vriendin uit eten geweest, lekker gekletst over vanalles. Gisteren heerlijk in het zonnetje gesport, ik word zo vrolijk van de zon, en van dat lentegevoel! Daarna met wat vriendinnen thee gedronken en 's avonds op de bank gehangen. Zo nog even hardlopen en lunchen met een vriend, en dan ga ik maar weer eens een van de klusjes op m'n lijstje doen!
Ik voel me weer goed, ex is weer op de achtergrond verdwenen! Het enige is dat ik ook slecht slaap de laatste tijd, ik heb nu al een week last van een vervelende prikkelhoest, en het duurt vooral lang voordat ik dan in slaap kan komen en ik word steeds weer wakker. Vannacht sliep ik eindelijk, droom ik dat er spinnen van het plafond m'n bed in gaan. Ik vond dat niet echt eng in m'n droom, maar plotseling bleek 1 spin echt vogelspinformaat te zijn, dus ik gillen met m'n schorre stem hahaha. Alle dekens van m'n bed maar natuurlijk geen spin te bekennen. Ik droom vaak over enge beesten als ik me niet helemaal lekker voel, bijzonder!
Over water droom ik nooit, wel heel vaak dat ik aan het rennen ben, maar niet echt vooruit kom. Dan vlucht ik voor iemand of probeer ik iemand in te halen, maar ik kan niet meer hard rennen, alsof ik word tegengehouden door een onzichtbare hand. Dat zal ongetwijfeld ook iets betekenen!
En ik droom ook weleens dat ik kan vliegen, dat zijn echt de mooie dromen!
Laat je glimlach de wereld veranderen, maar laat de wereld niet je glimlach veranderen
zondag 26 februari 2012 om 11:02
@Leentje: het liep al langer niet lekker, daarom maakte je het ook uit. Had hij die onvrede ook? Het is idd bizar hoeveel (mn mannen) alweer snel iemand gevonden hebben, wat meteen serieus lijkt (en soms liever alvast nieuwe schoenen voordat de oude versleten zijn). Dat is idd ook een kwestie van niet alleen kunnen zijn (met zichzelf), gevoelens ontlopen en afleiding zoeken om dat niet te hoeven voelen..
Zo kan je levenslang proberen de een met de ander te "vervangen" om geen pijn en teleurstelling te willen voelen. Hij voelt het ook als falen, denk ik, en probeert zichzelf misschien te bewijzen op die manier dat het met een ander wel een "succes" wordt (dan kan hij alsnog voor zichzelf volhouden dat hij er geen aandeel in had, maar gevalletje "verkeerde partner" was, waarom het faalde. Op die manier zal iemand iig patronen herhalen, maar met een ander. En dan is ie weer zoveel tijd verder, als dat ook niet uitwerkt..
Het is lastig om daar geen gevoelens bij te hebben (teleurstelling, boosheid, gekwetstheid, afwijzing), maar denk wel dat het op die manier werkt voor hun: "kijk eens, ik heb alweer een nieuwe vriendin,iemand die mij wel leuk vindt zoals ik ben, er mankeert dus niks aan mij, aan mij lag het niet"..
(en dat is vooral een beeld naar de buitenwereld, facebook enz, vergeet dat niet. Het zegt niks hoe hij zich innerlijk voelt, maar hij probeert op die manier misschien ook zichzelf wijs te maken dat hij okee is zoals hij is, en "onterecht afgewezen").
Bedenk ook dat mannen ergens ook meer voorbereid zijn op afwijzing en competitie, zich vaak in het hele leven al zelfverzekerd(er) moeten voordoen (dan ze zich voelen). Zij moeten vaak nog steeds de 1e stap zetten om iemand te versieren, (dus risico op afwijzing), maar ook solliciteren, presteren, zichzelf bewijzen in carrieres. Mannen nemen iha op allerlei gebied ook meer risico, meer bluf, en laten hun gevoelens minder zien. En dat vinden we ook bij mannen passen. Ze leren nog steeds dat ze zich moeten beheersen en "emotioneel sterk" is dan "niet tonen van emoties, gewoon doorgaan". En dat doen ze dan ook.
Hun verwerkingsmanier is daardoor dus vaak anders (iets doen/ondernemen/afleiding), waar vrouwen vaak eindeloos over willen praten en uithuilen bij vriendinnen, analyseren wat er fout is gegaan, eigen aandeel, ervan willen leren voor de volgende relatie.
Zijn 2 heel andere benaderingen. Mannen zien treuren vaak als "bij de pakken neerzitten" en dat vinden ze "zwak"/vrouwelijk en dat kunnen ze zich niet veroorloven, ze moeten door (en door en doorgaan).. (in bijna alle gevallen hier van relaties die uit zijn, hebben de mannen snel al iemand, of voor het uit ging al).. dat geeft te denken..
Zo kan je levenslang proberen de een met de ander te "vervangen" om geen pijn en teleurstelling te willen voelen. Hij voelt het ook als falen, denk ik, en probeert zichzelf misschien te bewijzen op die manier dat het met een ander wel een "succes" wordt (dan kan hij alsnog voor zichzelf volhouden dat hij er geen aandeel in had, maar gevalletje "verkeerde partner" was, waarom het faalde. Op die manier zal iemand iig patronen herhalen, maar met een ander. En dan is ie weer zoveel tijd verder, als dat ook niet uitwerkt..
Het is lastig om daar geen gevoelens bij te hebben (teleurstelling, boosheid, gekwetstheid, afwijzing), maar denk wel dat het op die manier werkt voor hun: "kijk eens, ik heb alweer een nieuwe vriendin,iemand die mij wel leuk vindt zoals ik ben, er mankeert dus niks aan mij, aan mij lag het niet"..
(en dat is vooral een beeld naar de buitenwereld, facebook enz, vergeet dat niet. Het zegt niks hoe hij zich innerlijk voelt, maar hij probeert op die manier misschien ook zichzelf wijs te maken dat hij okee is zoals hij is, en "onterecht afgewezen").
Bedenk ook dat mannen ergens ook meer voorbereid zijn op afwijzing en competitie, zich vaak in het hele leven al zelfverzekerd(er) moeten voordoen (dan ze zich voelen). Zij moeten vaak nog steeds de 1e stap zetten om iemand te versieren, (dus risico op afwijzing), maar ook solliciteren, presteren, zichzelf bewijzen in carrieres. Mannen nemen iha op allerlei gebied ook meer risico, meer bluf, en laten hun gevoelens minder zien. En dat vinden we ook bij mannen passen. Ze leren nog steeds dat ze zich moeten beheersen en "emotioneel sterk" is dan "niet tonen van emoties, gewoon doorgaan". En dat doen ze dan ook.
Hun verwerkingsmanier is daardoor dus vaak anders (iets doen/ondernemen/afleiding), waar vrouwen vaak eindeloos over willen praten en uithuilen bij vriendinnen, analyseren wat er fout is gegaan, eigen aandeel, ervan willen leren voor de volgende relatie.
Zijn 2 heel andere benaderingen. Mannen zien treuren vaak als "bij de pakken neerzitten" en dat vinden ze "zwak"/vrouwelijk en dat kunnen ze zich niet veroorloven, ze moeten door (en door en doorgaan).. (in bijna alle gevallen hier van relaties die uit zijn, hebben de mannen snel al iemand, of voor het uit ging al).. dat geeft te denken..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 26 februari 2012 om 11:11
@Sam: het is al bijzonder dat ie zo snel zo dichtbij jou kan/mag komen, wat jij niet gewend bent.. en jou begrijpt, op 1 lijn zit, kan communiceren ook. Voor jou is dat mooi om mee te maken, maar logischerwijs ook verwarrend, als je dat niet kent. En daarna weer op jezelf bent aangewezen of iig die fysieke nabijheid weer ff moet missen.. en zeker die overgang van je zo begrepen en gekoesterd voelen tegenover diezelfde avond nog "erbuiten voelen staan" in je eigen familie (moeder en zussen). Contrast is een beetje groot, he?
Maar ook juist nu heel belangrijk dat je een gelijkgestemde hebt, die je begrijpt en sterkt in wie je bent. Hoe sterk je zelf ook bent, het is toch fijn als iemand dat ziet en waardeert en eea uit je weet te halen, dat durft te triggeren en ook mee kan omgaan. Heerlijk voor je, is je gegund!!
Ik hoop echt dat je veel aan hem hebt in deze moeilijke tijd!
Maar ook juist nu heel belangrijk dat je een gelijkgestemde hebt, die je begrijpt en sterkt in wie je bent. Hoe sterk je zelf ook bent, het is toch fijn als iemand dat ziet en waardeert en eea uit je weet te halen, dat durft te triggeren en ook mee kan omgaan. Heerlijk voor je, is je gegund!!
Ik hoop echt dat je veel aan hem hebt in deze moeilijke tijd!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 26 februari 2012 om 11:17
@Lisanne: goed bezig jij!
Lekker rustig weekendje en deels toch aktief, goede mix, lijkt me! Dat je zin/energie hebt om klusjes te doen zegt mij dat je lekkerder in je vel zit. Het is ook fijn als je dingen op orde hebt, he?
@All: na vrij druk weekje ben ik vrijdag en zaterdag niet uitgegaan, maar meer overdag sociale contacten (gister goede vriendin, vandaag eens kijken of ik naar mijn moeder kan, auto is momenteel onbetrouwbaar, dus per trein). En wordt een drukke werkweek, dus ik doe beetje rustig aan dit weekend.
Fijne zondag allemaal!
Lekker rustig weekendje en deels toch aktief, goede mix, lijkt me! Dat je zin/energie hebt om klusjes te doen zegt mij dat je lekkerder in je vel zit. Het is ook fijn als je dingen op orde hebt, he?
@All: na vrij druk weekje ben ik vrijdag en zaterdag niet uitgegaan, maar meer overdag sociale contacten (gister goede vriendin, vandaag eens kijken of ik naar mijn moeder kan, auto is momenteel onbetrouwbaar, dus per trein). En wordt een drukke werkweek, dus ik doe beetje rustig aan dit weekend.
Fijne zondag allemaal!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 26 februari 2012 om 11:18
[quote]:
Leentje; "We hebben er allemaal wel eens van gehoord: de rebound. Wanneer een serieuze relatie uit gaat, wordt er gelijk weer een nieuwe relatie begonnen. Degene die gelijk een nieuwe relatie begint, is vaak degene die er het meest moeite mee heeft dat de relatie wordt verbroken. Een rebound relatie kan deze pijn verzachten. Je hebt gelijk een ander om leuke dingen mee te doen en je aandacht op te richten. Vaak voelt een rebound relatie gelijk heel serieus aan. Degene die uit een relatie komt, wilt eigenlijk verder gaan waar de vorige relatie is gebleven."
Zo doen mannen dat nou eenmaal vaak, wij gaan door de pijn heen en staan daarna weer op, mannen zetten hun oogkleppen op en komen zichzelf vaak pas maanden later (of niet) tegen. Ieder zn eigen manier, maar betrek het niet op jezelf!!
sorry dat ik binnen kom vallen
Maar dat rebound, is dat ook van toepassing dan dat een man eerst zorgt voor vervanging, zeg maar, voordat hij zijn bestaande relatie verbreekt?
Leentje; "We hebben er allemaal wel eens van gehoord: de rebound. Wanneer een serieuze relatie uit gaat, wordt er gelijk weer een nieuwe relatie begonnen. Degene die gelijk een nieuwe relatie begint, is vaak degene die er het meest moeite mee heeft dat de relatie wordt verbroken. Een rebound relatie kan deze pijn verzachten. Je hebt gelijk een ander om leuke dingen mee te doen en je aandacht op te richten. Vaak voelt een rebound relatie gelijk heel serieus aan. Degene die uit een relatie komt, wilt eigenlijk verder gaan waar de vorige relatie is gebleven."
Zo doen mannen dat nou eenmaal vaak, wij gaan door de pijn heen en staan daarna weer op, mannen zetten hun oogkleppen op en komen zichzelf vaak pas maanden later (of niet) tegen. Ieder zn eigen manier, maar betrek het niet op jezelf!!
sorry dat ik binnen kom vallen
Maar dat rebound, is dat ook van toepassing dan dat een man eerst zorgt voor vervanging, zeg maar, voordat hij zijn bestaande relatie verbreekt?
zondag 26 februari 2012 om 11:27
Heey lieverds, ik heb ontzettend lekker geslapen en dan ziet de wereld er toch weer anders uit... Gisteren was het even moeilijk. Juist door wat jij zegt Suzy. Ik ben helemaal niet gewend dat iemand zo snel over mijn muren springt, alles met me kan doen, me zo ontzettend kan triggeren tot praten, doen, geven... Ben blij dat hij nu naast me staat.
@ lisanne, ze weten het, maar het ligt in hun ogen bij mij. Ik wil onafhankelijk zijn, ik doe niet genoeg mijn best om erbij te horen, ik volg een te verschillende levensweg, ik uit mijn verdriet zo anders.
En weet je, ergens hebben ze best gelijk... Alleen nu word ik geconfronteerd met mijn eigen onvermogen en lijken zij heeeeel lang te wachten met het uitwerpen van een reddingsboei.
Gelukkig heb ik wel anderen waar ik terecht kan, maar ook daar speelt mijn eigen onvermogen een rol in. Ik kan mijn tranen moeilijk laten gaan, ik slik, ik vecht, om maar niet te hoeven tonen... En dat is ook moeilijk voor de mensen om mij heen... dat snap ik.
@ Leentje, ik snap dat je boos bent, dat het je wat doet, maar hoe veel ruzie je hier ook over maakt, hoeveel tranen je ook verspild... Het helpt jou niet verder... Je hebt gekozen verder te gaan zonder hem, dan heb je ook geen invloed meer op zijn keuzes... Misschien jammer, misschien juist niet... Laat hem los en laat het gaan... Ga voor je eigen geluk, daarvoor heb je immers de keuze gemaakt hem te verlaten! Sterkte!
Ik lees hier veel over dromen... Ik droom werkelijk nooit (of tenminste, word nooit wakker met kloppend hart en kan me geen enkele keer iets herinneren) en als ik jullie verhalen lees is dat best rustig...
Verder dat Facebook... Wat een invloed heeft dat wel niet op ons bestaan? Ik heb het idee dat het onze maatschappij maar weinig goed doet. Hetzorgt voor oppervlakkige contacten, RL is bijna niet meer nodig, want waarom moeten we 1 iemand in de ogen kijken wanneer we praten, terwijl we met een half oog op de tv met 10 mensen in gesprek kunnen zijn?
Ik vind het zo jammer... Zeker voor de jeugd van nu, die niet beter weet...
@ lisanne, ze weten het, maar het ligt in hun ogen bij mij. Ik wil onafhankelijk zijn, ik doe niet genoeg mijn best om erbij te horen, ik volg een te verschillende levensweg, ik uit mijn verdriet zo anders.
En weet je, ergens hebben ze best gelijk... Alleen nu word ik geconfronteerd met mijn eigen onvermogen en lijken zij heeeeel lang te wachten met het uitwerpen van een reddingsboei.
Gelukkig heb ik wel anderen waar ik terecht kan, maar ook daar speelt mijn eigen onvermogen een rol in. Ik kan mijn tranen moeilijk laten gaan, ik slik, ik vecht, om maar niet te hoeven tonen... En dat is ook moeilijk voor de mensen om mij heen... dat snap ik.
@ Leentje, ik snap dat je boos bent, dat het je wat doet, maar hoe veel ruzie je hier ook over maakt, hoeveel tranen je ook verspild... Het helpt jou niet verder... Je hebt gekozen verder te gaan zonder hem, dan heb je ook geen invloed meer op zijn keuzes... Misschien jammer, misschien juist niet... Laat hem los en laat het gaan... Ga voor je eigen geluk, daarvoor heb je immers de keuze gemaakt hem te verlaten! Sterkte!
Ik lees hier veel over dromen... Ik droom werkelijk nooit (of tenminste, word nooit wakker met kloppend hart en kan me geen enkele keer iets herinneren) en als ik jullie verhalen lees is dat best rustig...
Verder dat Facebook... Wat een invloed heeft dat wel niet op ons bestaan? Ik heb het idee dat het onze maatschappij maar weinig goed doet. Hetzorgt voor oppervlakkige contacten, RL is bijna niet meer nodig, want waarom moeten we 1 iemand in de ogen kijken wanneer we praten, terwijl we met een half oog op de tv met 10 mensen in gesprek kunnen zijn?
Ik vind het zo jammer... Zeker voor de jeugd van nu, die niet beter weet...
zondag 26 februari 2012 om 11:40
@Nightnurse: welkom. Lees ook ff mijn stukje hierboven aan Leentje. Ja, ik lees toch wel (te) vaak dat mannen pas echt (zelf) die beslissing nemen om een relatie uit te maken, als ze redelijk "zeker" zijn van een nieuwe vriendin.. alsof ze bij enige onvrede al half met een blik buiten de deur kijken, en ondertussen al dan niet nog geloven/proberen nog iets van de bestaande relatie te maken. Of vinden dat de ander eea moeten veranderen, wil het nog kans van slagen hebben.
En als je op essentiele onderdelen van de relatie (terecht) niet wil of kan veranderen (omdat dat bijv tegen jezelf in gaat, of waar jij in gelooft/ nodig hebt/ belangrijk acht voor een fijne relatie) dan gaat het niet werken. Misschien kan een man makkelijker aanvaarden (maar ook lang niet altijd) dat het niet meer past.. en zoekt ie verder, met vallen en opstaan, proberen en denken dat "nieuw" altijd beter is, nieuwe soulmate heeft getroffen, dus enthousiast blijft proberen totdat ie wel iemand vindt die past..
En als je op essentiele onderdelen van de relatie (terecht) niet wil of kan veranderen (omdat dat bijv tegen jezelf in gaat, of waar jij in gelooft/ nodig hebt/ belangrijk acht voor een fijne relatie) dan gaat het niet werken. Misschien kan een man makkelijker aanvaarden (maar ook lang niet altijd) dat het niet meer past.. en zoekt ie verder, met vallen en opstaan, proberen en denken dat "nieuw" altijd beter is, nieuwe soulmate heeft getroffen, dus enthousiast blijft proberen totdat ie wel iemand vindt die past..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
